கூனன் தோப்பு -துறைமுகம்


வாசிப்பு அனுபவம்
நடேசன்
கடற்கரை அருகே ஒரு ஆற்றின் இரு பக்கத்திலும் காலம் காலமாக அமைதியாக வாழும் கிறீஸ்தவர்களுக்கும் முஸ்லீம் மக்களுக்கும் இடையே நடந்த கலவரங்களையும் அதன் விளைவாக அழியும் அப்பாவி மக்களின் அவலங்களையும் பேசும் கதையிது . இதைப்

படித்தபோது இலங்கையில் நடந்த பல சம்பவங்கள் என் மனதில் வந்து போனது.
கொழும்பான் சேமது நானா இதில் முக்கியமான பாத்திரம் . கொழும்பில் இருந்து பல வருட காலம் வேலை செய்து விட்டு ஊருக்குத் திரும்பியவர். ஏழையாக கொழும்புக்கு தோணியில் சென்று மீண்டும் ஏழையாக ஊர் திரும்புகிறார்.
அவரது குடும்பத்தினரே முக்கிய பாத்திரங்கள். அவரது மகன் அலி, கிறீஸ்த்தவப்பெண்ணின் கோழியைத் திருடியதுதான் கலவரத்தின் ஆரம்பப்புள்ளி .

“ எப்படி ஒரு கோழித் திருட்டை மிகச் சிக்கலான மத மோதலாக்குவது என நீங்கள் கேட்கலாம்…?
கோழியை மட்டும் திருடியது வலுவான காரணமல்ல என்பதால் அந்த கிறீஸ்தவப் பெண்ணின் முலையைத் திருகியதாக வதந்தி கொழுத்தி வைக்கப்படுகிறது.

கிறீஸ்துவப் பெண்ணான லில்லியைக் காதலிக்கும் புஸ்பாபஸ் என்பவன் ஒரு முஸ்லீம் சண்டியனின் தம்பியை போட்டு உதைத்துவிடுகிறான்.

பிறகென்ன…? கிறீஸ்தவச் சண்டியர்களுக்கு இரத்தம் கொதிக்கிறது. ஹோமரின் இலியட்டில் ஹெலனுக்காக தொடங்கிய போராகியது.

கலவரம் சூடு பிடித்து, பலர் இரண்டு பக்கமும் இறக்கிறார்கள் . அந்தத் தருணத்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த பலர் அப்பாவிப் பெண்களை பாலியல் வன்முறைக்குள்ளாக்குகிறார்கள். இந்த நேரத்தில் காவலுக்கு வந்த பொலிஸ்க்காரரும் தனது பங்கிற்கு ஒரு அப்பாவிச் சிறு பெண்ணிடம் தனது உடற்பசியைத் தீர்த்துக் கொள்ளுகிறார் . வள்ளங்கள்- வலைகள் -வீடுகள் எரிக்கப்பட்டு மக்கள் நடுத்தெருவிற்கு வருகின்றனர்

இந்தக்கலவரங்கள் நடக்குமெனத் தெரிந்த முஸ்லீம் பணக்காரர்கள், தங்களது குடும்பங்களுடன் நகரங்களுக்கு சென்று நட்சத்திர விடுதிகளில் தங்கி விடுகிறார்கள். ஏழை இஸ்லாமிய மக்கள் கிறீஸ்தவர்களுக்கு எதிராக ஜிகாத் என்று புனிதப் போரில் ஈடுபடுகிறார்கள்

இங்கும் கோழி அலி மற்றும் புஸ்பாஸ் என்ற ஆண்பாத்திரங்கள் அழகாக பின்னப்படுகின்றன. இந்த நாவலில் சிகரமாக நிற்பது உரையாடல்களே . தோப்பில் முகம்மது மீரானின் அஞ்சுவண்ணம் தெரு கதாபாத்திரங்களால் சொல்லப்பட்ட நாவல் என்றேன். இங்கு கூனன்தோப்பு உடையாடல்களால் சொல்லப்படுகிறது
கதாசிரியர் சொல்வதை விட, பாத்திரங்கள் தங்கள் மொழிகளால் உரையாடும்போது கதை மனதில் நிற்கும். அதற்காகத்தான் ஆரம்பகால ஆங்கிலேய ஜெர்மனிய நாவல்களில் (Pamela By Pamela by Samuel Richardson , க The Sorrows of Young Werthe b Johann Wolfgang von Goethers கடிதங்களால் கதை சொன்னார்கள் .
தோப்பில் முகம்மது மீரானின் உரையாடல்கள் வட்டார மொழியுடன் அரேபிய சொற்களும் கலந்துள்ளதால் இதனைக் கூர்மையாக அவதானித்து படிக்கவேண்டும்.

கிறீஸ்தவர்களது தளபதியாக கலவரத்தில் ஈடுபடும் புஸ்பாஸ் என்பவன் காதர் என்ற முதலாளிக்கும் கிறீஸ்த்தவப் பெண்ணுக்கும் பிறந்தவன் . அவனை துலுக்கனுக்குப் பிறந்தவனாக கிறீஸ்த்தவர்கள் ஏசும்போது தனது தகப்பனை கொலை செய்யவும் அவன் நினைக்கிறான்.

அவனது தாயைப்பார்த்து “ மேகரயில உள்ளவனுக்கு இஞ்ச உள்ள பம்பளிஞ் வளுவோ இடம் கொடுத்ததனாலேதானே அவனுக இஞ்ச வரனுவோ “ என லில்லியின் தாய் கூறினாள்.

ஊரிலிருந்து சென்று நகரத்தில் தங்கும் ஹாஜியார் முதலாளிக்கு இரவாகியதும் சினிமா பார்க்க ஆசை . மனைவி மகளோடு படத்திற்குப் போகும்போது மகளிடம், “ முட்டாக்கு போடவேண்டாம் துலுக்கச்சீனு சொல்லுவாங்கோ “ வாப்பா மகளை விலக்கினார்.
அவர்கள் பார்த்த அந்தப்படம், 71 ஆம் வருடத்தில் வங்காள அகதிகள் உயிருக்காக ஓடிவருவதையும் அதில் குழந்தைகள் இறப்பதையும் மக்கள் வயோதிபர்களை முதுகில் ஏற்றியபடி செல்வதையும் அகதிகள் தப்பிக்கும்போது துப்பாக்கி குண்டடிபட்டு இறப்பதுமான அவலக் காட்சிகளைக் கொண்டது

“ காக்கா நம்மட ஊரிலும் இப்படித்தான் “ என சுலைமான் ஹாஜியாரிடம் காண்பித்தான்.

“அனுபவிக்கட்டும்” என்றார் ஹாஜியார்.

இப்படியாக பல இடங்களில் போலிகளையும் பொய்மைகளையும் தோலுரித்த வண்ணம் உரையாடல்கள் செல்கின்றன.

குடியேற்றம்

துறைமுகம் தோப்பில் முகம்மது மீரானின் கடைசி நாவல். காலச்சுவடு பதிப்பித்தது . இது மற்றய இவரது நாவல்களில் இருந்து மட்டுமல்ல, நாவல் வடிவத்திலிருந்தும் வேறுபடுகிறது. ஆங்கிலத்தில் உள்ள Frame Narrative வகையைச் சேர்ந்தது. பல கதைகள் இங்கு சொல்லப்பட்டு நாவலாகிறது.

ஒரு காலத்தில் கடல் வாணிபத்தில் கொடி கட்டிப்பறந்த மரைக்காயர் பிற்காலத்தில், அதே வியாபாரத்தில் ஈடுபட்ட பறங்கியரால் ஒடுக்கப்படுகிறார்கள். ஆனால், மரைக்காயர்கள் அவர்களது தலைவனான சின்னத்தம்பி மரைக்காயரது தலைமையில் விட்டுக் கொடுக்காமல் வீரப்போர் செய்கிறார்கள். காட்டிக் கொடுப்பும் துரோகமும் சேர்ந்து மரைக்காயர்கள் அழிக்கப்படுகிறார்கள்.
தலைவர்கள் அழிந்ததும் சாதாரண மக்கள் இதுவரையும் வாழ்ந்த கடற்கரைப் பிரதேசத்தை விட்டு விலகி உயிர் தப்பிவாழ உள்நிலப்பகுதிகளுக்கு வரும் போது, அவர்களுக்கு மிகவும் தாழ்வான எதற்கும் பிரயோசனமற்ற காட்டுப்பகுதியில் ஓடக்கரை என்ற பகுதியில் இடம் கிடைக்கிறது. அங்கு குடிசைகளில் வாழ்கிறார்கள்.

இவர்களது நிலத்திற்கு மேட்டுப்பகுதியில் வாழும் இராவுத்தர்கள், மரைக்காயர்களிடம் வாடகை வசூலிப்பதோடு இவர்களை தாழ்த்தப்பட்டவர்களாக நடத்துகிறார்கள் .

இப்படியான குடியேற்றத்தில் வாழ்பவர்களது கதைளே இங்கு நாவலாகிறது.

பொதுவாக இஸ்லாமியர்கள் எல்லாம் ஒரே மாதிரியான மார்க்கமாக நமக்குத் தெரிகிறபோதும் அவர்களிடையே உள்ள பணமுள்ளவன்
பணமற்றவன் இராவுத்தன்- மரைக்காயன் எனப்பல பேதங்கள்.

பல கதைகளை உள்ளடக்கிய நாவலில் மய்யத்தை ஏற்றும் சந்தூக் என்ற வண்டியை ஓட்டும் மைதீன் பாத்திரம் மிகவும் காத்திரமானது . மிகவும் ஏழ்மையானவன். , சமூகத்தில் ஒரு மய்யம் விழுந்தாலே அவன் வீட்டில் அடுப்பெரியும் . அவன் அதில் கிடைக்கும் பணத்தில் பெரும்பகுதியை குடித்துவிடுவான். மையம் எடுப்பதால் அவனது வண்டியில் மற்றவர்கள் எதுவித பொருட்களையும் ஏற்றவிடமாட்டார்கள் . ஒரு முறை முதலிரவுத் தம்பதிகளுக்கு படுப்பதற்கு மெத்தையை ஏற்றியற்காக அந்த மெத்தையை எரிக்கச் சொல்லி விட்டார்கள் .
வீரம் விளைந்த பெரியதம்பி மரைக்காயரின் வம்சமான மைதீன், அவமானத்தால் இந்த மையம் தள்ளும் வேலை வேணாம் என கடலில் மீன் பிடிக்கச் சென்றுவிடுகிறான் . ஆனால், அவனால் தொடர்ந்து மீன் பிடிக்க முடியவில்லை . காரணம் பறங்கியரால் கொலை செய்யப்பட்ட மூதாதையரின் இரத்தவாடை கடலில் வருவதால் மீண்டும் மய்யத்தை தள்ள வந்துவிட்டான்.
இதுபோல் தன் மகளை அடித்த கணவனை கண்டதும் செய்யக்கா மருமகனை அடித்துவிட்டார் இதனால் அவமானமடைந்தவன் தூக்குப்போட்டு இறந்துவிட்டான். அவனது மய்யத்தை புதைக்கப் பணமில்லாததால் அவனது உடல் மூன்று நாட்களில் அழுகிவிடுறது. இறுதியில் புதைக்கப்பட்டாலும் பலரது மரணங்களுக்கு அவனது ஆவி காரணமாகப் பேசப்படுகிறது.

எனக்கு மிகவும் பிடித்த ஒரு கதை, விறகு வெட்டி வேலனது கதை . முஸ்லீம் குமர் பல காலமாக கரையேறாது இருப்பதால் வேற்று மதத்தவனை சுன்னத்துப்பண்ணி நிக்கா செய்துவைக்க தாயும் கல்யாணத் தரகனும் திட்டம் போடுகிறார்கள். வேலனுக்கு சுன்னத்து சடங்கு நடந்து ஏழு நாட்கள் புண் ஆறியபின் கல்யாணத்திற்கு தயாராகிய அவன் காபீர் என பெண் மறுத்துவிடுகிறாள் . ஆனால் வேலன் கல்யாணத்திற்காக தரகனின் முன்னும் பின்னும் அலைகிறான்.

வீணாக அப்பாவி இளைஞர்கள் பணக்காரர்களால் ஐ சிஸ் (ISIS) ஆக இனம் காணப்பட்டு துன்புறுத்தப்படுவதும் இங்கு வருகிறது . முற்காலத்தின் பிரச்சினைகளும் தற்கால பிரச்சினைகளும் ஒன்றாகி – கிட்டத்தட்ட ஐந்து நுற்றாண்டுகள் வாழ்ந்த பாத்திரங்கள் மூலமாக இணைக்கப்பட்டு கதையாகிறது.
மிகவும் அடிமட்டத்து மக்களது கதை அழகாக சொல்லப்படுகிறது.
—0—

Advertisements
Posted in Uncategorized | 1 பின்னூட்டம்

அஞ்சுவண்ணம் தெரு-தோப்பில் முகமது மீரான்


நடேசன்
தோமஸ் காடியின் நாவலான த மேயர் ஒவ் காஸ்ரபிரிஜ் ( Thomas Hardy – mayor Of Casterbridge) உலக நாவல்களின் வரிசையில் அதனது ஆரம்ப அத்தியாயத்திற்காக விதந்து பேசப்படும் ஆங்கில நாவல்.

அந்த நாவலின் முதலாவது அத்தியாயம் மனைவியை ஐந்து பவுனுக்காக சந்தையில் ஏலம் விட்டு ஒரு கடலோடிக்கு விற்கும் சம்பவத்தை சித்திரிக்கிறது. அதனை எழுதப்பட்டிருந்த முறையால் அந்த நாவலுக்குள் நம்மை உள்ளே இழுத்துச் செல்லும். அதன் பின்விளைவாக தொடரும் கதையை எவரால் விடமுடியும்? யாரால் புத்தகத்தை கீழே வைக்க முடியும் ?

தோப்பில் முகமது மீரானது அஞ்சு வண்ணம் தெரு தமிழ்நாவல் வரிசையில் தோமஸ் காடியின் நாவல்போல் முக்கியமானது. முதல் அத்தியாயம் மலையாளத்து மகாராஜா வீதிவலம் போகும்போது அவரைப் பார்த்த இஸ்லாமியப் பெண்ணைக்கண்டு, அவளது அழகில் மயங்கி அந்தப்பெண்ணை மணப்பதற்காக தனது பரிவாரங்களை அனுப்புவதாக தகவல் அனுப்புகிறார் .

அந்த மகாராஜாவின் ஆட்கள் வருவதற்கு முன் எட்டு ஆண்பிள்ளைகளைத் தப்பிச் செல்ல அனுமதித்து விட்டு, அவளின் தந்தை தனது பெண்ணை மகாராஜாவாக இருந்தாலும், ஒரு காபீரைக் திருமணம் செய்யக்கூடாது என்று ஒரு ஆழமான குழியை வெட்டி அந்த குழியில் புதைக்கிறார்.

புதைக்கப்பட்ட அந்தப் பெண் பிற்காலத்தில் அந்த ஊருக்கே தாயாகிறாள்- தெய்வமாகிறாள். அவளது சமாதியருகே தைக்கா பள்ளிவாசல் கட்டப்பட்டு நம்பிக்கைகள் தொன்மக் கதைகள் பின்னப்படுகின்றன.

சோழ மற்றும் பாண்டிய நாட்டில் இருந்து வரவழைக்கப்பட்டு குடியேறிய ஐந்து இஸ்லாமிய நெசவாளர் குடும்பங்களால் உருவாகியதே இந்த அஞ்சுவண்ணம் தெரு நாவலின் ஆரம்பப்புள்ளி. இங்கு வாழ்பவர்கள்
புதைக்கப்பட்ட அந்தப் பெண்ணைத் தங்கள் காவல் தெய்வமாக நினைக்கிறார்கள்

அஞ்சுவண்ணம் தெருவில் மேற்குப்புறத்தில் உள்ள தாருல் ஸாஹினா என்ற வீட்டின் மாடி அங்குள்ள தைக்கா பள்ளியைவிட உயரமாக உள்ளது என்பதால் அந்த வீட்டினர் நோய் , வறுமை, மற்றும் பாம்பு பேய்களால் துன்பப்படுவார்கள் என்ற சாதாரண மக்களின் நம்பிக்கையே நாவலின் ஊடுபாவாக இறுதிவரையும் இழையோடுகிறது .

வீட்டில் இருந்து கெட்டு நொந்த ஷேக் மதார் சாகிபிடமிருந்து வாப்பா அந்த வீட்டை வாங்கி மகளையும் , மருமகனையும் குடிவைப்பதாக – வாப்பாவின் மகன் சொல்வதாக கதை தொடங்குகிறது.

2008 இல் பதிப்பிக்கப்பட்ட இந்த நாவலில் தற்கால அரசியல் தெளிவாக பேசப்படுகிறது. இதுவரையும் தர்ஹா வழிபாட்டுடன் தக்கலை பீரப்பா பாடலுடன் , ஆலீம்புலவரின் மொஹராஜ் மாலை என்ற காவியமும் பாடியபடி மலேசிய தொப்பியும் அணிந்தபடி வழிபாடு நடத்தியவர்களை, புதிதாக சவூதி சென்று வந்த வஹாபிய கொள்கையைக் கொண்ட தௌஹீத் கட்சியினர் எதிர்க்கின்றனர்.
தெருவெங்கும் இரத்த ஆறு ஓடுகிறது. தொன்மையான தைக்கா மசூதி, தொழுவதற்கு எவருமற்று அழிவதுடன், ஊரில் வெளிநாட்டு பணத்தில் புதிதாக தௌஹீத் கட்சியினரின் ஒரு பள்ளி கட்டப்படுகிறது. ஆனால், அதில் ஏற்படும் மோதலில் அந்த மசூதியின் நிர்வாகம் இந்து வக்கீலின் கையில் செல்வதாக நாவல் முடிகிறது.

இருதரப்பின் சண்டையில் இங்கும் அப்பாவிகள் இறக்கிறார்கள் . எந்தப் பகுதியிலும் சேராது சுக்குக் காப்பி விற்று வயிறு வளர்க்கும் இஸ்மாயில் மரணமடைகிறான் . இருபகுதியினரும் அவனைத் தியாகியாக்கிறார்கள்.

இந்த நாவலில் எனக்கு பிடித்த விடயம்: நாவல் சம்பங்களுக்குப் பதிலாக வலிமையான கதாபாத்திரங்களால் உருவாகி இருக்கிறது .
மிகவும் ஏழையாக தெருவில் வாழும் மம்மத்தமா என்ற பாத்திரம் மறக்கமுடியாதது. ஆதிகாலத்து வீரனின் வழி வந்து விதவையாகியதால் திண்ணைகளில் படுத்துறங்கி வாழ்க்கை நடத்தியபோதிலும், தனது நாக்கை வாளாக்கி அந்த தெருவுக்கே ராணியாக வாழ்கிறாள். அவளிடம் பலரது இரகசியங்கள் இருப்பதால் மற்றவர்கள் பயந்துவிடுகிறார்கள். மூன்று குழந்கைளுடன் நெருப்பாக வாழும் அவளது வாழ்க்கையில் ஒரு முறை குளிர்ந்திருப்பது மிகவும் அழகாக நாவலில் வெளிவருகிறது.

மம்மத்தமாவின் நாக்கின் கூர்மை- அவளது வார்த்தைகளில்:

“ அவன் அப்பன் பெருநாள் தொழுகைக்குப் போகமாட்டான். உம்மாக்காரி வட்டி வாங்கி தின்னிட்டு கொழுத்துப் போய்கிடக்குதா. அவொ பிள்ளைக்கு புதிசா ஒரு இஸ்லாம் கெடச்சிருக்கோ? தெருவை ரண்டாக்கம் இஸ்லாம்- “

அபூஜலீல் என்ற தவ்கீத்தவாதியையும் அவனது கூட்டத்தையும் மீன்கத்தியுடன் தனி ஒருத்தியாக எதிர்க்கும் மம்மத்தமா தமிழ் இலக்கியத்தின் மறக்கமுடியாத பாத்திரம்.

மொஹராஜ்மாலை என்ற காப்பியத்தைத் தந்த வம்சத்தில் வந்த வாஜா அப்துல் லத்தீப், ஹஜ்ரத் என்ற காப்பியத்தை பாடி குர் – ஆனை மனப்பாடம் செய்து ஓதுபவர் . மிகவும் செல்வாக்காக வாழ்ந்தவர். காரில் வந்து அழைத்தபோதே பிரசங்கத்திற்கு செல்லும் அவர், இலக்கியங்களை அழிக்கவேண்டுமென குரலெழுந்தபோது குமுறுகிறார். அவர் மேலட்டை கிழிந்த மொஹராஜ் மாலையை நெஞ்சுடன் அணைத்தபடி அதன் வரிகளைப் பாடியபடி தர்கா மற்றும் மக்கள் உள்ள இடங்களில் அலைகிறார் . பிற்காலத்தில் மனைவி மகனால் கவனிக்கப்படாது உடையற்று பாயில் ஒட்டியபடி வாழும் பாத்திரமாகிறார்.

மனிதர்களின் கனவுகள் சில இடங்களிலும் தொன்மமான நம்பிக்கைகள், பல இடங்களிலும் கதையை நகர்த்துகின்றன. பல இடங்களில் நகைச்சுவை நாவலின் மீது படர்ந்துள்ளது . அதில் முக்கியமானது: தாருல் ஸாஹினா என்ற வீடு தைக்கா பள்ளி உயரமாக இருப்பதால் அங்கு வாழ்பர்கள் நொந்துபோவார்கள் என்ற கருத்தே கதையின் ஓடுபாவாக இருந்த விடயம் மர்மமாக இறுதி வரையும் இருந்து அவிழும் விதம் நாவலை கீழே வைத்தபோது சில நிமிடங்கள் புன்முறுவலை தொடரவைத்தது. .

தற்காலத்தில் உலகமெங்கும் இஸ்லாமிய சமூகத்தின் இரு பிரிவுகளும் ஒன்றுடன் ஒன்று மோதுவது போன்று, இந்த நாவலிலும் மோதுகின்றன. பாரம்பரியத்தினதும் அடிப்படைவாதிகளினதும் இழுபறிகள் கொலைகள் இங்கும் நடக்கின்றன. யுத்தங்கள் அரச மற்றும் இராணுவத்தின் தலையீடுகள் இங்குமுண்டு. அணுவைத் துழைத்து ஏழ்கடலை புகுத்திய குறள் என்பதுபோல் இந்த இந்த அஞ்சுவண்ணம்தெரு நாவல் இருக்கிறது.
—0—

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

இலங்கை மாணவர் கல்வி நிதியம்- வருடாந்த பொதுக்கூட்டமும்

இலங்கை மாணவர் கல்வி நிதியம் (1988 – 2019 )
அவுஸ்திரேலியா

31 ஆவது ஆண்டு நிறைவு நிகழ்வும்
வருடாந்த பொதுக்கூட்டமும்

இலங்கையில் நீடித்த போர் அனர்த்தங்களினால் பாதிக்கப்பட்ட தமிழ் மாணவர்களின் கல்வி வளர்ச்சிக்கு, 1988 ஆம் ஆண்டு முதல் அவுஸ்திரேலியாவிலிருந்து உதவிவரும் தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனம் இலங்கை மாணவர் கல்வி நிதியத்தின் முப்பத்தியோராவது ஆண்டு நிறைவு நிகழ்வும், வருடாந்த பொதுக்கூட்டமும் இம்மாதம் 19 ஆம் திகதி ( 19-10-2019) சனிக்கிழமை மாலை 5.00 மணி முதல் இரவு 8.00 மணிவரையில் மெல்பனில் வேர்மண் தெற்கு சனசமூக நிலையத்தில் ( Vermont South Community House – Karobran Drive, Vermont South VIC 3133) நிதியத்தின் தலைவர் திரு. லெ. முருகபூபதியின் தலைமையில் நடைபெறும்.

இதுவரையில் நூற்றுக்கணக்கான அன்பர்களின் ஆதரவுடன் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட மாணவர்களுக்கு உதவிய கல்வி நிதியத்தின் எதிர்கால செயற்பாடுகள் தொடர்பான செயல் அமர்வும், மாணவர்களின் முன்னேற்றம் பற்றிய தகவல் அமர்வும் இடம்பெறவுள்ள இந்நிகழ்வில் கலந்துகொண்டு சிறப்பிக்குமாறு நிதியத்தின் உறுப்பினர்களையும், மாணவர்களுக்கு உதவ விரும்பும் அன்பர்களையும் அன்புடன் அழைக்கிறது இலங்கை மாணவர் கல்வி நிதியம்.

இந்நிகழ்வில் கிடைக்கப்பெறும் நன்கொடைகள் நிதியத்திற்கே வழங்கப்பட்டு, மாணவர்களின் நிதிக்கொடுப்பனவில் சேர்த்துக்கொள்ளப்படும்.

2018 – 2019 காலப்பகுதிக்கான ஆண்டறிக்கை – நிதியறிக்கை என்பனவும் இந்நிகழ்வில் சமர்ப்பிக்கப்படும்.
இலங்கை மலையகத்தில் வறுமைக்கோட்டில் வதியும் ஏழைத்தமிழ் மாணவர்களுக்கும் கல்வி நிதியம் உதவி வழங்குவதற்கு முன்வந்துள்ளதுடன், அவர்கள் தொடர்பான தகவல் அமர்வும் இக்கூட்டத்தில் இடம்பெறவுள்ளது.

இம்மாணவர்களுக்கு உதவ விரும்பும் அன்பர்களையும் வருகை தருமாறு கல்வி நிதியம் அன்புடன் அழைக்கின்றது.

மேலதிக விபரங்களுக்கு:

முருகபூபதி ( தலைவர் ) 0416 625 766
திவானா கிருஷ்ணமூர்த்தி ( செயலாளர்) 0402 034 152
வித்தியா ஶ்ரீஸ்கந்தராஜா ( நிதிச்செயலாளர்) 0404 808 250
விமல் அரவிந்தன் ( துணை நிதிச்செயலாளர் ) 0414 446 796

இணையத்தளம்: http://www.csefund.org

மின்னஞ்சல்: kalvi.nithiyam@yahoo.com

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

குயவன் வனையும் கோடுகள்

நூல் அறிமுகம்

– எஸ்.அர்ஷியா

2009 ஆம் ஆண்டுக்குப் பின் தமிழ் இலக்கிய உலகம் எண்ணற்ற படைப்புகளின் வழியே மேலும் மேலும் வளமையும் செழுமையும் அடைந்து வருகின்றது. புவிமையத்தின் 360 கோணங்களிலிருந்தும் படைப்புகள் வந்தவண்ணம் இருக்கின்றன. காலத்தாலும் சூழலாலும் இலங்கையிலிருந்து விசிறியடிக்கப்பட்ட புலம் பெயர்த்தவர்களின் எழுத்துகள் வலி நிறைந்த கவிதைகளாக, பல்தரவுகள் கொண்ட கட்டுரைகளாக, துன்ப துயரங்களைச் சுமக்கும் சிறுகதைகளாக, விரிவான நாவல்களாக புதிய தளம் நோக்கி நகர்வு கொண்டு வருகின்றன. அவற்றில் சில பேரிலயக்கிங்களாகக் கண்டடையும் சாத்தியங்களைக் கொண்டவை.

இதற்கிடையே, அதே இலங்கையைச் சேர்ந்த அ.முத்துலிங்கம் போன்றவர்கள் பிறநாடுகளில் இருந்து கொண்டு எழுதும் வாழ்வியல் எழுத்துகளும் வந்தபடியே இருக்கின்றன. அந்தவகையில் இலங்கையைப் பிறப்பிடமாகக்கொண்டு தற்போது ஆஸ்திரேலியாவில் வசித்து வரும் நடேசன் வண்ணாத்திக்குளம், உனையே மயல் கொண்டு ஆகிய இரு நாவல்களை தமிழ் எழுத்துலகத்திற்குக் கொடுத்திருக்கிறார். தொடர்ந்து மூன்றாவதாக வந்துள்ள அவரது அசோகனின் வைத்தியசாலை புதியதொரு வகைமையைப் பேசுகின்றது.

சினிமாக்களின் வழியாகவும் சினிமா பாடல்களின் வழியாகவும் மட்டுமே உலகை ஒரளவு அறிந்து வைத்திருக்கும் என்னைப் போன்ற சாமானியர்களுக்கு, மெல்போர்ன் என்பது கனவு உலகம். பூகோளப் பாடத்தில் ஆஸ்திரேலியாவின் தலைநகர் கான்பெராவா… மெல்போர்னா… சிட்னியா என்ற குழப்பம், பரீட்சை முடியும் வரை நீடித்தபடியிருந்தது. ஏனென்றால் அங்கே பாராளுமன்றம் உருவாகி முதல் கால் நூற்றாண்டு வரையில் மெல்போர்னே தலைநகராக இருந்திருக்கின்றது. பின்புதான் தலைநகர் மாற்றம் கண்டிருக்கின்றது. பிறகு அதனை வைரமுத்து. இந்தியன் படத்தில் ஏ.ஆர். ரகுமான் வழியாக, மெல்போர்ன் மலர்போல் மெல்லிய உதடா? என்று கேட்டு, மெல்போர்னை மீண்டும் நினைவலைகளுக்குள் திணித்தார். அவ்வளவுதான் மெல்போர்ன் குறித்த நமது ஞானம்.

ஆனால் மெல்போர்ன் என்பது. மதுபானக் கூடங்களும், மேலாடை அவிழ்க்கும் ஆட்ட விடுதிகளும், கீழாடைகளை அவிழ்த்து வீசும் சிறப்பு விடுதிகளும், ஆண்களுக்கான தனி ஆட்டவிடுதிகளும், பெண்களுக்கான கூத்து விடுதிகளும் மட்டுமல்லாமல் தனித் தனியே சுயபாலின விருப்பர்களுக்குமான விடுதிகளைக் கொண்டது என நாவல் திரும்பத் திரும்பப் பேசி, கற்பனையுலகில் நம்மை மிதக்க விடுகின்றது. அவ்விடுதிகளுக்கு இடையில் சுந்தரம்பிள்ளையான கதாதாயகன் பணிபுரியும் இடமான மிருக வைத்தியசாலையும் இருக்கின்றது என்பது, நாவல் காட்டும் டோபோகிராபி வரைபடம்.

ஆஸ்திரேலியாவின் ஒவ்வொரு நகர உருவாக்கத்துக்கும் ஒரு வரலாறு உண்டு. சிட்னி பெருநகரம் குற்றவாளிகளின் குடியேற்றத்தால் உருவாக்கப்பட்டது. ஆனால் மெல்போர்ன் அப்படியானவர்களின் குடியேற்றத்தால் உருவாகிய நகரமல்ல. மிகவும் வித்தியாசமான சரித்திரத்தைத் தன்னுள் கொண்டது. தங்களைத் தவிர்த்து மற்ற யாரும் மனிதர்கள் அல்ல எனும் கருத்தியல் கொண்ட ஆங்கிலேயக் காலனியினர் ஆஸ்திரேலியாவின் ஆதிவாசிகளையும் மனிதர்களாகக் கருதவில்லை. எனவே மனிதவாசமே இல்லாத நிலப்பரப்பு என்ற தேடலை தங்களது மனநிறைவுக்கான கொள்கைப் பிரகடனமாகக்கொண்டு குடியேறிய போது, ஜோன் பற்மேன் எனும் ஆரம்ப குடியேற்றவாசி ஆதிவாசிகளிடம் பண்டமாற்றாக மெல்போர்னை 1835 ஆம் ஆண்டு வாங்கியதாக ஓர் ஒப்பந்தப் பத்திரம் உள்ளது. இது ஆங்கிலேயக் கவர்னரால் பின்னால் ரத்து செய்யப்பட்டாலும், ஆஸ்திரேலிய சரித்திரத்தில் முதலாவதாக இந்த நிலம் ஆதிவாசிகளுக்குச் சொந்தம் என ஒரு ஆங்கிலேயரால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட சரித்திரம் அங்கு உண்டு. சென்னப்பட்டிணத்துக்கும் இதுபோன்ற வரலாறு இங்கும் உண்டு.

அப்படியான நகரத்திலுள்ள மிருக வைத்தியசாலையில் மிருக வைத்தியராகப் பணி புரியும் தமிழனான சுந்தரம்பிள்ளை, அங்கே சொந்தமாக ஒரு வீடு வாங்க, பணம் சேர்ப்பதையும் அதற்காக மிருக வைத்தியசாலையில் ஓவர்டைம் வேலை பார்ப்பதையும் அங்கு பணிபுரியும் ஆண், பெண் ஆகியோருடனான சகவாசத்துக்கு இடையில் வைத்தியசாலையின் செயலருக்கும் தலைமை மருத்துவருக்குமான பனிப்போரில் கதாநாயகன் கத்தரம்பிள்ளை பலிகடா ஆக்கப்பட்டு, பணிநீக்கம் செய்யப்படுவதும் பின்னர் சேர்க்கப்படுவதுமாக கதை நகர்ந்தாலும் வைத்தியசாலையின் செயல்பாடு அந்நகரத்துக்கு மிகவும் தேவையான ஒன்றாக வடிவமைக்கப்படுகின்றது. நகரின் சுவான்தார்கள் தாராளமாக வழங்கிய தானத்தில் இயங்கும் அவ்வைத்தியசாலையில் இருக்கும் பணி அரசியலையும் இனப்பாகுபாட்டு அரசியலையும் நுட்பமாகப் போகின்றது நாவல். தமிழன் அங்கேயும் காயடிக்கப்படுகின்றான். சிலநாட்களுக்கு முன்பு ஆஸ்திரேலிய அரசாங்கம் மதுரைப் பண்பலை வானொலிகளில்கூட அங்கீகரிக்கப்படாதவகையில் ஆஸ்திரேலியாவில் நுழைய முயலும் யாரையும் அனுமதிக்க மாட்டோம், இழப்புகளுக்கு அரசு பொறுப்பேற்காது என ஒரு விளம்பரம் செய்தது. அதேநேரத்தில் இந்தியர்கள் அங்கே அடித்துக்கொல்லப்பட்ட செய்திகளும் நாளிதழ்களிலும் தொலைக்காட்சிகளிலும் வெளிவந்தன.

அப்படியான நாட்டில், பாலுறுப்புச் செயல்பாட்டுத் துணுக்குகள், சிரிப்புகள், பாலினக் கதைகள், மதுபானக் கூடங்கள், ஆடைகள் அவிழ்ப்பு, ஓரினச்சேர்க்கைப் பணியாளப் பெண், மலிந்த மார்புகளைக் கொண்ட பெண் என அவரவர் அவசங்களுடன் பணியாளர்கள் நடந்து கொண்டாலும் வைத்தியசாலை அமைதியாக இயங்குவது மிக முக்கியமான ஒன்று. சிகிச்சைக்கு வரும் பூனைகளும் நாய்களும் அவற்றின் நோய்த் தீர்த்தலும் அதற்கான அறுவைச் சிகிச்சைகளும் கருணைக் கொலைகளும் கிருமிநாசினியின் வாசத்துடன் பக்கம் பக்கமாக எமுகப்பட்ட போதிலும் மனிதர்களைப் போலவே பேசும் பூனையான கொலிங்வூட்டின் இருப்பும் அது பேசும் குத்தலான மொழியும், அதன் நடத்தையும் வாலசைவும் அது கொண்டிருக்கும் அதிகாரமும் அதைக் கைக்கொள்ளும் விதமும் மிக முக்கியமானது. மனிதனால் பேச முடியாதது கனவுகளின் வழியே படைக்கப்படுவதைப் போல, இங்கே மனிதவக்கிரங்கள் யாவும் மனசாட்சியாக கொலிங்வூட் பூனையின் வழியே பேசப்படுவது நாவலின் சுவாரசியம். வைத்தியசாலையின் நீள அகலத்தைக் குறுக்கும் நெடுக்குமாக நுணுக்கமும் நுட்பமுமாக நீட்டி முழக்கி அலசும் அப்பூனைக்கு இடைஞ்சலாக ஒரு காட்டுப்பூனை வருவதும் அதனை டிராமாக்குயின் எனும் பட்டப்பெயர்கொண்ட மருத்துவப் பணியாளப் பெண் ஷரன் தப்பவிட்டுவிடுவதும், கொலிங்வூட்டின் தனிக்காட்டுப் பூனைத்தனம் மட்டுப்படுவதும் சுவாரசியம். மனிதனுக்கான அத்தனை கல்யாணக் குணங்களையும் ராட்சசக் குணங்களையும் கொண்ட கொலிங்வூட் மிக நேர்த்தியாக அதை வெளிப்படுத்துகின்றது.

அது பேசும் கடைசி வாசகம் கூட, கொலிங்வூட், உனது கடைசி ஆசை என்ன? என்று சுந்தரம்பிள்ளை கேட்டதற்கு, டிராமாக்குயினுக்கும் உனக்கும் ஏதாவது தொடர்பு இருந்ததா? என்றுதான் கேட்கின்றது. இருந்தது. அது வைத்தியர் போன்ற தொடர்பு என்று சுந்தரம்பிள்ளை பதிலிறுக்கிறான். அதற்கு அப்பூனை, எனக்குப் புரிந்துவிட்டது. ஒழுங்காக என்னைக் கருணைக்கொலை செய் என்கின்றது.

பூனைகளின் உலகம் ரகசியமானது இணைகூடுவதை பிற விலங்கினம் போல அது வெளிப்படையாக நடத்தாது. எனது, உள்ளிருந்து கேட்கும் குரல் சிறுகதைக்காக அந்தத் தரவை பல நூல்களின் வழியே கண்டறிந்தேன். இங்கே மருத்துவ அறுவை சிகிச்சைக்கு வந்த சயாமிய ஜோடிப்பூனைகளின் பாலுறவு இயக்கம் காட்சிப்படுத்தப்படுகின்றது. அந்த சிறிய கூட்டில் புறச்சூழலை பொருட்படுத்தாது அவை உறவு கொள்ளும் போது பெண்பூனை மெதுவாக முனகியபடி, கண்ணை மூடியபடி இருந்தது. ஆண்பூனை இதுதான் கடைசி சந்தர்ப்பம் என நினைத்து அவசரமாகக் காரியத்தில் இறங்கியிருந்தது. அவற்றின் தனியுலக வாழ்க்கை கவனத்தில் கொள்ளப்பட்டு, இப்போது அறுவை சிகிச்சை செய்தால், கூடுதலாக இரத்தப்போக்கு உண்டாகும் என்று, அறுவை சிகிச்சை தள்ளிப்போடப்படுவது அறிவியல்தனம்.
அதேவேளையில் பிராணிகளை வளர்ப்பவர்களுக்கு அதன் நோய்குறித்த ஞானம் மருத்துவர்களைக் காட்டிலும் கூடுதலாக இருக்கும் என்பதைப் பல சிகிச்சைகளின் வழியே எழுதப்பட்டிருப்பது நேர்மையாக இருக்கின்றது. குதிரைகள் குறித்து, தனது அறிவாண்மைக் குறைவால் கந்தரம்பின்ளை மனம் குமையும் காட்சி வலுவானதாக உள்ளது.

நாவல் முழுவதுமே விருப்ப விலங்குகள், அவற்றின் நோய்கள், அதைத் தீர்க்கும் அல்லது கருணைக்கொலை செய்யும் மனிதர்கள் என்று விரிந்தபடி, மனிதர்களுக்கும் விலங்குகளுக்குமான உறவைப் பேணுகின்றது. அந்தவகையில் புதியபுலத்தில் இந்த நாவல் பயணம் செய்கின்றது. அதேவேளையில் தமிழ்ச்சூழலில் பண்பாட்டு அதிர்வை ஏற்படுத்தக் கூடியதாகவும் இருக்கின்றது.

ஆஸ்திரேலியா உலக வரைபடத்தில் தனித்துவமாகத் தெரிந்தாலும், அங்கும் பிறநாடுகளில் இருக்கும் அத்தனை அவலங்களும் இருக்கின்றன. அவற்றுக்கு இடையே ஆஸ்திரேலியாவுக்குள் புலம் பெயர்ந்து வாழமுயலும் ஒரு தமிழனின் வாழ்க்கை , இதுவரை தமிழ்ச்சமூகம் பாரம்பரியமாகக் கடைப்பிடித்துவந்த நம்பிக்கைகளையும் சிந்தனைகளையும் தமிழ்ச்சூழல் மறைத்தும் ஒளித்தும் பேசிவந்த பாலியல் வேட்கை, அரசியல் ஆகியவற்றை கங்காருபோல ஒரே தாண்டலில் தாண்டிவிடுகின்றது. இது மிக முக்கியமான ஒன்று.

கணவன் கிறிஸ்டியனால் கடுமையான தாக்குதலுக்கு உள்ளாகும் மனைவி ஷரன், காயங்களிலிருந்து அதன் வலியிலிருந்து மீள கந்தரம்பிள்ளையைக் கையாள அதற்கு இணங்கும் இடம் புலம்பெயர்ந்த இடத்தின் அனுபவத் தொகுதியாகவும் உணர்வாழங்களாகவும் அதற்குக் கைக்கொடுக்கின்றது. அது இயல்பு என ஏற்க மனம் தத்தளிக்கின்றது. அத்துடனே, பல கருணைக்கொலைகளைச் செய்துவந்த சுந்தரம்பிள்ளை, வைத்தியசாலையின் மனசாட்சியாக நடமாடிய கொலிங்வூட்டை கருணைக்கொலை செய்து, மனிதனுக்கு மனசாட்சி தேவையில்லை என்பதை நிரூபிப்பது நாவலை வேறொரு பரிமாணத்துக்கு இட்டுச்செல்கின்றது.

ஜெயமோகன், முருகபூபதி, சுப்ரபாரதிமணியன், கருணாகரன் ஆகியோர் நாவல் குறித்து எடுத்தியம்பும் முஸ்தீபுகளுடன் பயணிக்கும் ஒரு வாசகனுக்கு, மாநகராட்சியின் தண்ணீர் தொட்டியில் குளித்த அனுபவம் மட்டுமே கிட்டும். அவர்களை விலக்கிவிட்டு வாசித்தால்… தெளிந்த நீரோடையொன்று வழிப்பாறைகளில் மோதி விலகி, புதிய தடமிட்டு நடந்து, வேறு எங்கோ ஓரிடத்தில் மீண்டும் கூடுவது இயல்பான முரணைக் காணப்பெறலாம். அதுவே இந்த நாவலின் தனித்தன்மை.

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

அசோகனினின் வைத்தியசாலை. பதிவுகள் இணையத்திற்கு எழுதிய அறிமுகம்


கோழிகள் ஒன்றுடன் ஒன்று கொத்தி யார் இந்த கூட்டத்தில் முக்கியமானவர் என்பதை நிலைநாட்டும். அதை பெக்கிங் ஓடர் (Pecking Order) என்போம். ஆனால், உணவில் உப்புக் குறைந்த போது அவை ஒன்றை ஒன்று கொத்திக் காயப்படுத்தும். அதை கனிபலிசம் (Cannibalism) என்போம். இரண்டும் வேறு வேறானவை தமிழ் இலக்கியப்பரப்பில் நாவல்களுக்கான வெளி கத்தாளைச் சாற்றைத் தடவியது போன்ற தரை. வழுக்கிக் கொண்டு செல்லக் கூடியது. சிறுகதை, கவிதை போன்றவற்றில் அந்தச் சிக்கல் இல்லை. கவிஞர்கள் சிறுகதையாளர் அல்லது கவிதைகள், சிறுகதைகள் என தீர்க்கமான இடம் உள்ளது. எந்தக் கவிதையையும் கவிதை இல்லை அல்லது சிறுகதை இல்லை எனச் சொல்லப்படுவது கிடையாது. நாவல்களில் இது நாவலே கிடையாது எனத் துணிந்து சொல்லப்படுகிறது. க. நா.சுப்பிரமணியம் நான் அக்காலத்தில் வாசித்த கல்கி, அகிலனது நாவல்களை எல்லாம் நாவல் இல்லை என்று சொன்னார். அதன் பின்பு அதை ஜெயமோகன் போன்றவர்கள் வழி மொழிந்தார்கள். இதே போல் நான் சிறந்தது என நினைத்தவற்றை பலர் இது நாவல் இல்லை எனச் சொன்னார்கள். சமீபத்தில் எஸ். ராமகிருஸ்ணன் வெங்கடேசனின் காவற்கோட்டையைக் குதறினார். இப்படியான வாதப்பிரதிவாதங்கள் தமிழ்நாட்டில் மட்டுமல்ல. இலங்கையைச் சேர்ந்தவர்களிடமும் உள்ளது. விமல் குழந்தைவேலின் கசகரணம் கிழக்கு மாணத்தில் இருந்து வந்த நாவல். அதை வெளி வந்த சில காலங்களிலே சோபாசக்தி தகவல் தொகுப்பு என்றார். நான் எழுதிய வண்ணாத்திக்குளம், உன்னையே மையல் கொண்டு இரண்டையும் மேலோட்டமான எழுத்துகள் என மெல்பேனில் ஒருவர் கூறினார். கனடாவில் ஒரு பெண்மணி அதன் அறிமுக நாளிலே தட்டையான எழுத்துகள் என வர்ணித்தார்.

வண்ணாத்திக்குளத்தை எழுதும்போது காதல் நாவல் எழுதுவதற்கு நான் முயற்சிக்கவில்லை. 80 – 83 வரை இலங்கையில் இருந்த காலத்தை வெளிக் கொண்டுவரவே எழுதினேன். ஆங்கிலத்தில் அந்தப் புத்தகம் வந்த போது திருமதி ராணி எலியேசர் ஒரு ஆயிரம் டாலரைத் தந்து நூறு புத்தகங்களை வாங்கித் தனது நண்பர்களுக்கு தமிழ் – சிங்கள முரண்பாட்டைப் புரிந்து கொள்ள உதவும் என அனுப்பிய போது எழுத்தாளனாக எனது நோக்கம் நிறைவேறியது என மகிழ்ந்தேன். அதேபோல் உன்னையே மயல்கொண்டு இலங்கைப் போரில் மனரீதியாக பாதிக்கப்பட்ட இளம் பெண்ணின் கதையைச் சொல்லவே எழுதினேன் தமிழ்நெற் 83 கலவரத்தை சித்தரிக்கும் நாவலாக எழுதியது. இதன்மூலம் நான் நினைத்த விடயம் நிறைவேறியது. மேலும் இந்த ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு பகன என்ற சிங்களப் பத்திரிகையில் தொடராக வந்தது. இப்படியான நிலையில் தமிழ் இலக்கிய பரப்பில் மீண்டும் ஒரு நாவல் எழுத வேண்டுமா என்ற கேள்வி எழுகிறது. என்ன செய்வது? எனது ஆன்மாவுக்காக எழுதுவது என்று வந்தால் மற்றவர்களைப் பற்றி கவலைப்படமுடியாது. நான் வேலை செய்த மிருக வைத்தியசாலையின் பின்னணியில் ஒரு நாவலை எழுத வேண்டுமென்ற எனது ஆவலை நிறைவேற்ற கடந்த மூன்று வருடங்களாக முயன்று அசோகனின் வைத்தியசாலை என்ற பெயரில் அதை எழுதினேன். நாவலைப் புத்தகமாக்கி வெளியிட்டு இது நாவலில்லை என்று சொல்லப்படுவதிலும் பார்க்க தற்போது வசதியாக இணையத்தில் பிரசுரிப்பது நல்லது என முடிவு செய்துள்ளேன். நான் சார்ந்த மிருக வைத்தியத்துறை தமிழர்களுக்குப் புதியது. அதைவிட இலக்கியத்தில் மருந்துக்கும் கிடையாது. இதற்கு முக்கிய காரணம் விஞ்ஞானம் படித்தவர்கள் தமிழில் எழுதுவது குறைவு. எழுதினாலும் தாங்கள் சார்ந்த துறையைப்பற்றி எழுதுவதில்லை. தமிழ் எழுத்துகள் இலக்கியத்திற்கு அப்பால் சென்று மருத்துவம், பொறியியல் என்று செல்லும்போதுதான் தமிழ் செழிக்கும். எனது நாவல் நான் வேலை செய்யும் வைத்தியசாலை என்ற தளத்தில் இருந்தாலும் முற்றிலும் புனைவானது. மெல்மேன் நகரத்தில் நடப்பதால் சில விடயங்கள் உண்மை போல் தெரிந்தால் அதற்கு நான் பொறுப்பல்ல. இங்கு கதை சொல்லியைத் தவிர மற்றவர்கள் அவுஸ்திரேலியாவை சேர்ந்தவர்கள். சில விடயங்கள் கலாசார அதிர்வுகளை தரக்கூடியவை. புலம் பெயர்ந்த எமது சூழ்நிலையில் நான் கண்டதை, புரிந்ததைத்தானே எழுதமுடியும். அசோகனினின் வைத்தியசாலை எனது தளத்திலும்(noelnadesan.com) பதிவுகளிலும்(pathivukal) வர இருக்கிறது.
நன்றி pathivugal.com

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

முருகபூபதியின் “ இலங்கையில் பாரதி “ ஆய்வு நூல் வெளியீட்டரங்கு


படைப்பிலக்கியவாதியும் ஊடகவியலாளருமான முருகபூபதி எழுதிய இலங்கையில் பாரதி ( ஆய்வு ) நூலின் வெளியீட்டு அரங்கு கொழும்பு தமிழ்ச்சங்கம் விநோதன் மண்டபத்தில் எதிர்வரும் ஒக்டோபர் மாதம் 05 ஆம் திகதி (05-10-2019) சனிக்கிழமை மாலை 4.30 மணிக்கு நடைபெறும்.

மகாகவி பாரதியின் படைப்பாளுமை பண்புகள் இலங்கையில் ஏற்படுத்திய தாக்கம் குறித்து ஆய்வுசெய்யப்பட்ட இந்நூலின் உள்ளடக்கம் யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து வெளியாகும்

காலைக்கதிர் இதழில் 40 வாரங்கள் தொடராக வெளியானது. அத்துடன் அவுஸ்திரேலியா தமிழ் முரசு இணைய இதழிலும் மறுபிரசுரமானது.

இலங்கையில் பாரதி நூல் வெளியீட்டரங்கு செல்வி பாமினி செல்லத்துரையின் வரவேற்புரையுடன், ஈழத்தின் மூத்த எழுத்தாளர் திரு. தெளிவத்தைஜோசப் தலைமையில் நடைபெறும்.
யாழ். காலைக்கதிர் ஆசிரியர் திரு. வித்தியாதரன் நூல் வெளியீட்டுரை நிகழ்த்துவார்.

ஞானம் ஆசிரியர் தி. ஞானசேகரன், பேராதனை பல்கலைக்கழக சிரேஷ்ட விரிவுரையாளர் எம். எம். ஜெயசீலன், எழுத்தாளர் கௌரி அனந்தன், இலக்கிய ஆர்வலர் வானதி ஆறுமுகம் ஆகியோர் நூல் மதிப்பீட்டுரை வழங்குவர்.

நூலாசிரியர் முருகபூபதி ஏற்புரை நிகழ்த்துவார்.
நிகழ்ச்சியில் இலக்கிய கலந்துரையாடலும் தேநீர் விருந்தும் இடம்பெறும். கலை, இலக்கிய அன்பர்கள் அன்புடன் அழைக்கப்படுகின்றனர்.
—0—-

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

தோப்பில் முகம்மது மீரான் – நடேசன்


அவுஸ்திரேலிய கலை இலக்கியச் சங்கத்தில்- தோப்பில் முகம்மது மீரானை நினைவு கூர்ந்தது பேசியது

நான் கொலம்பியா சென்றபோது அதன் தலைநகரான போகட்டாவில் விமான நிலயத்தில்— மாஜிக் ரியலிசம் வரவேற்கிறது— அங்கு வரவேற்று வார்த்தையாக போட்டிருந்தது. கொலம்பியா எழுத்தாளரான கபிரியல் காசே மக்குவசின்Gabriel Garcia Marquez) எழுத்துக்குக் கொடுத்த மரியாதையாகத் தெரிந்தது. அஸ்திரேலியாவிற்கு திரும்புவதற்காக சிலே நகரின் தலைநகரான சந்தியாகோவில் விமான நிலயத்தில் எனது மனைவியுடன் வந்து இறங்கியதும் “நாங்கள் போதைவஸ்து தடைப்பிரிவை சேர்ந்தவர்கள் ” எனக்கூறி இருவர் எங்கள் கடவுச்சீட்டுகளை வாங்கினார்கள் . அப்பொழுது எனது பெயரில் நேருடா என இருந்ததும் “கவிஞர் நேருடா வீட்டுக்குப்போனீர்களா?? ” என்றதும் ” “ஓம்” ” என சொல்லிவிட்டு நானும் எழுத்தாளன் என்றேன். அதன் பின்பு அவர்கள் எங்களிடம் கடவுச்சீட்டைத் திருப்பி தந்துவிட்டு போங்கள் என வழியனுப்பினார்கள்.

எனது மனைவி “ஏன் பரிசோதிக்கவில்லை” ” என்றார்

“எழுத்தாளரை மதித்துப் பரிசோதிக்கவில்லை” என்றபோது எனது மனைவி எதுவும் பேசவில்லை . எழுத்து என்பது எனக்குத் தேவையில்லாது வேலை என்பது அவரது கருத்து.

சர்வதேச தமிழ் எழுத்தாளர் மகாநாட்டை நண்பர் முருகபூபதி மற்றும் ஞானம் ஆசிரியர் ஞானசேகரன் போன்றவர்கள் பல எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியில் முன்னின்று 2011ல் கொழும்பில் நடத்தியபோது எழுத்தாளர் எஸ் பொன்னுத்துரை தலைமையில் பல இந்திய இலங்கை எழுத்தாளர்கள் எதிர்த்தார்கள் . தமிழகத்துப் பத்திரிகைகள் எதிர்ப்பிரசாரத்தில் ஈடுபட்டன. விளம்பரங்கள் பிரசுரித்தன. ஆரம்பத்தில் சம்மதித்து ஆலோசனை சொல்லிய பேராசிரியர் சிவத்தம்பி போன்றவர்கள் பின்வாங்கினார்கள். இலங்கை அரசால் நடத்தப்படுவதாகப் பொய் பிரசாரம் செய்ததால் மகாநாட்டிற்கு வரவிருந்த பல முக்கிய எழுத்தாளர்கள் வரப் பயந்தனர். நண்பர்கள்கூட முருகபூபதிக்கு எதிராகப் அவுஸ்திரேலியாவில் பிரசாரம் செய்த வேளையில், அழைப்பை ஏற்று இலங்கைக்கு வந்த இரு முக்கிய எழுத்தாளர்கள்- சின்னப்பா பாரதி , தோப்பில் முகம்மது மீரான் என்பவர்களே .

அவர்களின் துணிவு என்னைக் கவர்ந்தது .

எழுதுபவனுக்கு மொழியை விட முக்கியமானது முதுகெலும்பு எனக் கருதுபவன் நான். அதன் பின்பு தீர்மானமான பார்வை.

சித்திரமும் கைப்பழக்கம் செந்தமிழும் நாப்பழக்கம்.

மொழி என்பது கற்றுக்கொள்வது. 43 வயது வரையும் தமிழில்( காதல்க் கடிதம் தவிர) எதுவும் எழுதாதவன் நான்

நான் பார்த்தபோது தோப்பில் முகம்மது மீரான் கொழும்புத் தமிழ்ச் சங்க மண்டபத்திற்கு வெளியே ஒரு கதிரையில் இருந்தார். அவரது தெளிவான முகமும், தீர்க்கமான பார்வையும் என்னைக் கவர்ந்தது . முகத்தைப் பார்த்தபோது துணிவான மனிதர் என்பது தெரிந்தது அதுவரையும் அவரது புத்தகங்களைப் படித்தது இல்லை.ஜெயமோகனது வலையில் அவரைப் பற்றிய சில கட்டுரைகளைப் பார்த்திருந்தேன் .எனது தயக்க சுபாவத்தால் நான் அவரிடம் ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசவில்லை . ஆனால் அடுத்த வருடம் தமிழ்நாடு சென்றபோது அவரது நான்கு நாவல்களை வாங்கி வந்து படித்தேன் . அவரது நால்கள் வித்தியாசமாகவும் காத்திரமான பாத்திரங்களைக் கொண்டதாகவும் இருந்தது

அப்படியான எழுத்தாளர் தோப்பில் மகம்மது மீரானை நினைவு கூறவேண்டியது நமது பொறுப்பு. எழுத்தாளனை அவனது படைப்பால் நினைவு கூர்வதே சாலச் சிறந்தது.

முகம்மது மீரான் தமிழில் மிகவும் முக்கியமானவர். அவரது நாவல்கள் படித்தேன்- சிறப்பானவை .

முகம்மது மீரான் தமிழில் எழுத முடியாதவர். தமிழ்ப் புத்தகங்கள் வாசிக்காதவர்.அவர் வாய் மொழியால் சொல்ல மற்றவர்களால்அவரது நாவல்களும் சிறுகதைகளும் எழுதப்பட்டவை என்றபோது ஆச்சரியத்தை ஏற்படுகிறது.

முகமது மீரான் கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில், தேங்காப்பட்டினம் என்ற ஊரில் பிறந்தார்

இவரது படைப்புக்கள் தமிழ்நாட்டில் உள்ள இஸ்லாமியக் கலாச்சாரத்தை நமக்குத் தருவதுடன் அந்தக் கலாச்சாரத்தை விமர்சன கண்ணோட்டத்தோடு பார்க்கிறார் .

ஒவ்வொரு சமூகத்திலும் அந்த சமூகத்தின் தவறுகளை எடுத்துரைப்பவனே உண்மையாக சமூகத்தை நேசிப்பவன். காலம் காலமாக சாக்கிரடீசில் இருந்து பலர் இதையே செய்துள்ளார்கள். அந்த விதத்தில் முகம்மது மீரான் இஸ்லாமியர்களுக்கோ, இந்தியத் தமிழர்களுக்கோ மட்டுமல்ல, நம்மைப்போல் கடல் கடந்து வாழும் தமிழர்களும் பேசவேண்டிய எழுத்தாளர்.

அவரது வார்த்தையில்:–

“வாழ்வுக்கும் எழுத்துக்கும் இடையிலே – என்னைப் பொறுத்தவரைக்கும் – நெருக்கம் உண்டு. எங்க ஊருலே எதைப் பார்த்தேனோ அதை அப்படியே நான் எழுதினேன். என்னுடைய வாழ்க்கையிலே நான் அனுபவிச்ச விசயங்களையும் எழுதினேன். எழுத்திலே இருந்து என் வாழ்க்கை அந்நியப்பட்டதல்ல. நான் எந்த கதாபாத்திரத்தையும் உருவாக்கவேயில்லை. எல்லாமே எங்க கிராமத்திலே வாழ்ந்த கதாபாத்திரங்கள். இப்ப சில கதைகள் வந்து.. நான் வாழக்கூடிய திருநெல்வேலி சுற்றுவட்டாரத்திலேர்ந்து எழுதியிருக்கேன். இங்கேயும் வாழ்ந்த கதாபாத்திரத்தைத்தான் எழுதியிருக்கேன். கதாபாத்திரங்களை கற்பனையில் உருவாக்கவே முடியாது. கற்பனையிலே உருவாகிற கதாபாத்திரம் நிலையாக நின்றதே கிடையாது. வாழ்ந்த கதாபாத்திரங்களே மெருகூட்டிருக்கு…”

அவரது நாவல்களில்அவரது எழுத்துக்கள் புனைவு மொழி நடையால் கதாபாத்திரங்கள் சிற்பமாக செதுக்கப்படுவதால் மனத்தில் நிற்க வைக்கும் தன்மையைக் கொண்டவை .

ஜெயமோகன்- தமிழல்லாது வேறு மொழியில் முகம்மது மீரான் எழுதியிருந்தால் உலகப்புகழ் பெற்றிருப்பார் என்கிறார்.

உண்மையான வார்த்தைகள்.

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக