முதல் மரியாதை தமிழில் ஒரு செவ்வியல் திரைப்படமா ?

நடேசன் –  அவுஸ்திரேலியா

——————————————————————————

இளமைக்காலத்தில்  இயக்குநர் பாரதிராஜாவின்  முதல் மரியாதை திரைப்படத்தை   பார்த்தபோது,  என்னைக் கவர்ந்தது என்னவென்றால்,   அக்காலத்தில்  சிவாஜி ரசிகனாக இருந்த  எனக்கு   மத்திய வயதான ஒரு வருக்கு  இளம் பெண்ணில் ஏற்பட்ட காதல் ஒரு புதுமையாகவிருந்தது.   இது நல்ல திரைப்படமென்ற நினைவே மனதிலிருந்தது.

சமீபத்தில்  அதனை  தமிழின் செவ்வியல் படம் எனக்குறிப்பிட்டு  பலர் எழுதியதைப் படித்தபின்பு,  மீண்டும் பார்ப்போம் எனச் சமீபத்தில் பார்த்தபோது இந்தப்படம் புரட்சியானதோ புதுமையானதோ அல்ல,  படு பிற்போக்கு வாதத்தை வெளிக்கொணருகிறது என நினைக்க வைத்தது  .

ஒருகாலத்தில் எகிப்தியர்களிடையே அண்ணன் தங்கையைத் திருமணம் செய்யும் வழக்கிருந்தது . எகிப்திய இளவரசன் துட்டன்காமன் இளமையில் இறந்ததற்கும் அதையே காரணம் எனச் சொல்வார்கள் . தூய இரத்தம் ஒன்றுடன் ஒன்று கலக்கவேண்டும் என்பதால் இப்படியான திருமணங்கள் நடந்தன.  பல ஐரோப்பிய அரச குடும்பங்களிலும் இப்படியான  திருமணங்கள் நடந்தன.

நெருங்கிய சொந்தங்கள் ஒன்றாவதால்   பல பாரம்பரிய   நோய்கள் வரும் . இரத்த உறையாமை (Haemophilia) நோய்  ருஷ்ய ஜார் மன்னனின் நிறமூர்த்தத்திலிருந்து  அவரது ஒரே மகனுக்கு ( Prince Alexei Romanov)  வந்தது . இதனாலே   ஜாரின் மனைவி,  அலக்சாண்டிரியா, சாமியாரான  ரஸ்புடீனை  வைத்தியத்திற்காக வரவழைக்கிறார்.   அங்கு  ரஸ்புடீனின் செல்வாக்கு  வளருகிறது.  ஜார் நிக்கோலாய்க்கு  எதிராக அவதூறு  பேசப்படுகிறது.   இதனால் அதிருப்தியடைந்த சிலரினால் ரஸ்புடீன் கொலை செய்யப்படுகிறார். இது ஜார்  மன்னன் தனது முடியைத் துறப்பதற்கு ஒரு காரணமாகிறது.  இந்த நோயின்  ஆரம்பம் பிரித்தானியாவின் விக்ரோரியா மகாராணியாவார்.

சகோதரியின் மகளைத் திருமணம் செய்யும் தென்னிந்திய வழக்கம் நீல இரத்த விடயமாக நாம் எடுத்துக்கொள்ளாத போதும்,   சாதியை விட்டு வெளியே திருமணம் நடக்கக் கூடாது,  நிலபுலன்கள் வெளியாரிடம் செல்லக்கூடாது என்ற நிலவுடைமை சிந்தனையில்  உருவாகியது.

தென்னிந்தியாவில்  சில சாதிகளிடம் ஆணிலும் பல வயது வித்தியாசமாக இருந்தாலும் அக்கா மகளைக் கட்டும் பழக்கத்தை மிக இறுக்கமாக கடைப்படிகிறார்கள். இது அதிகமாக  நிலங்களை  வைத்திருக்கும் சாதிகளிடமே காணப்படுகிறது  .

இந்தப்  பழக்கம் உள்ளக கலப்பை ஏற்படுத்துவது மட்டுமல்ல மனோரீதியாகவும்  இலகுவானதல்ல . நெருங்கிய உறவுப்பெண்களில் காமமேற்படாத ஒரு சிந்தனை மனிதக் குலத்திற்கு பொதுவானது.  இது இப்படியான கலப்புகளைத் தவிர்ப்பதற்கே.   பன்னிரண்டு பதின்மூன்று வருடங்கள் அக்காவின் மகளாக தோள்மீதும் மார்மீதும் போட்டு வளர்த்த ஒரு குழந்தை பூப்படைந்ததும் மனைவியாகக் கொண்டு உடலுறவில் ஈடுபடுவது இலகுவான காரியமல்ல . ஆனால் பணம் –  காணி எனச்  சொத்திற்காகச் செய்யவேண்டிய கட்டாயம் சமூகத்தால் ஒவ்வொரு ஆண்மீதும் பெண்மீதும் திணிக்கப்படுகிறது .

இப்படியான பழக்கங்கள் சமூகத்தில் சில தேவைகளுக்காக இருக்கலாம். அவற்றைத் தனிமனிதரால் அல்லது கலைஞர்களால் மாற்றத்தைக் கொண்டு வரமுடியாது.   ஆனால் குறைந்த பட்சம் அதைக் கொண்டாடாது விடுவது நல்லதல்லவா?

முதல் மரியாதை திரைப்படத்தில்  ஒரு   மாமனின் மகளை அதுவும் வேறு ஒரு ஆணைக் காதலித்து கருவுற்ற பின்பும்  அவளை  அந்த  மாமனுக்காக மணமுடிப்பதே கதையின் மையம் . இந்த மையம் முற்போக்கானதா? கொண்டாடப்பட வேண்டியதா? இதுவே எனது கேள்வியின் ஆதார சுருதி ?

அடுத்தது  இருபது வருடங்களுக்கு மேலாக உடலுறவில்லாது குடும்பம் நடத்தும் ஒருவராகக் கதாநாயகன் சித்திரிக்கப்படுகிறார்.  இதனை இயற்கையான ஒரு விடயமாக என்னால் ஏற்றுக் கொள்ளமுடியவில்லை.

அதில் சிவாஜி கணேசனது நடிப்பையோ  ராதாவின் நடிப்பையோ  எவரும் குறை சொல்லமுடியாது.  சிவாஜி பாறாங்கல்லைத் தூக்கிக் காட்டும் அந்த காட்சி மிகவும் நுண்மையானது . ஆனால் தனது ஆண்மையை நிரூபிக்க நினைக்கும் மத்தியவயது ஆண் அது வரையும் தனது ஆண்மையைப் புளிக்க வைத்துப் புரை போட்டார் என்பது நம்பமுடியாதது.

இவை  எல்லாவற்றையும் விடக் கடைசியில் வரும்  பாத்திரமாக  சத்தியராஜ் எங்கிருந்தோ சிறையிலிருந்து வருகிறார். அதுவும் தனது பழைய காதலியைத்தேடி. இப்படியான ஒருவர் வருவதற்கு முன்பு குறைந்த பட்சம் ஏதாவது  ஓரிடத்தில் சத்தியராஜை  ( Foreshadow)காட்டியிருக்க வேண்டும் .

“  ஒரு  ஆயுதத்தைக் காண்பித்தால்,  அது பாவிக்கப்படவேண்டும் . அதேபோல் புதிதாக ஒன்றை இறுதியில் கொண்டு வருவது  பார்ப்பவர்களை ஏமாற்றுவதற்கு சமமென  ரஸ்சிய, நாடக சிறுகதையாளர்  அன்ரன் செக்கோவ்  சொல்லியிருக்கிறார். 

இயக்குநர் பாரதிராஜா ,  இத்திரைப்படத்தில்  அதனைத்  தவற விட்டதாகவே  எனக்குத் தோன்றுகிறது . சத்தியராஜால் பிரச்சினை உருவாகிவிடும் என்பதற்காக ராதா   அவரை ஆற்றில் வைத்து கொலை செய்வதும் நம்பமுடியாததாக  இருக்கிறது.

கிராமங்களில் உள்ள சாதிக் கட்டுமானம் நிலஉடமை போன்றவற்றைப் பலப்படுத்தும் நோக்கத்துடன் எடுத்த வலுவற்ற கதையாக  முதல் மரியாதை  எனக்குத் தெரிந்தது. படத்தின் வெற்றி,  நடிப்பு ,  இசை என்பனவற்றோடு காதலற்ற வாழ்வை வாழ்பவர்கள்,  தங்களுக்குள் இசைக்கும் சோககீதத்தைச் சிவாஜி கணேசன் –  ராதாவாக , மனதில் இசைப்பதால் படம் வெற்றி பெற்றது.

தமிழ்ப் படங்களின் நாயகர்களே இப்படியான மக்களின் மனக்கொதிப்பை ஆற்றுபவர்கள்.   ஒருவிதத்தில் ஜெயகாந்தனின்  சினிமாவுக்குப்போன சித்தாளில்  கணவனது நெஞ்சில் முகம் புதைத்து எம்ஜிஆருக்கு முத்தங் கொடுப்பது போன்றதே . தமிழ்ப் படங்களின் பிரதான ஃபோர்முலாவே இதை வைத்துச் சுழல்கிறது

இப்படியான  அசட்டுத்தனமான கரு . குறிப்பிட்ட நில மக்கள் , அவர்கள் சார்ந்த நிலப்பரப்புக்கப்பால் புரிந்து கொள்ளமுடியாதது.

திரைத்துறைக்கு மட்டுமல்ல,  இது இலக்கியத்திலுமுள்ளது.  இந்த விடயத்தை சில காலத்துக்கு முன்பு நாவல்கள் குறித்து  நான்  எழுதியதை மீண்டும் பார்க்கமுடிகிறது

கிட்டத்தட்ட ஐம்பது வருடத்திற்கு முன்பாக எழுதப்பட்ட  செம்மீன்,  நீலகண்டபறவையைத்தேடி,  அம்மா வந்தாள் மற்றும்  சம்ஸ்கார ஆகிய நான்கு    நாவல்களும் அந்தந்த மொழிகளில் சிறந்தவை என்பதுடன் அழகான மொழிபெயர்ப்பையும்  கொண்டவை. இவற்றை வாசிப்பது மிகவும் சுகமான அனுபவம்.

இந்த நான்கு கதைகளும் எடுத்துக்கொண்ட கருக்களை  இந்தியாவின் கலாச்சாரத்திற்குள் இருப்பவர்கள் மட்டுமே புரிந்துகொள்ள முடியும். இந்தியப் பாரம்பரியத்தைப் புரியாத ஒருவரால் நீலகண்டப்பறவையைத்தேடி நாவலில்  வரும் மாலதியின் அவலத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியாது.

செம்மீனில்,  கற்புடன் பெண்கள் இருந்தால்தான் மீன்பிடிக்கச் சென்ற மீனவக் கணவர்கள் உயிருடன் திரும்புவார்கள் என்பது அர்த்தமில்லாத விடயமாகத் தெரியும்.

 யு . ஆர். ஆனந்த மூர்த்தியே அக்கிரகாரத்தவர்களது மூடநம்பிக்கைகளை நகைச்சுவையாக்கும்போது, மற்ற அன்னியர்களால் எப்படி இதனை  வலுவான சிக்கல் எனப் புரிந்து கொள்ளமுடியும்?

அன்னியன் ஒருவனுடன் உறவு கொண்டு குழந்தைகளைப் பெற்று வாழ்ந்த பாவத்தை தனது மகனில் கழுவுவதற்கு  – அவன் வேதம் படிப்பதால் தீர்க்கமுடியும் என்ற அசட்டுத்தனமான முடிச்சை இந்திய நாவலில் மட்டுமே பார்க்கமுடியும்.

இதை நாம் கூட ஏற்போமா?

நவீன இந்திய இலக்கியங்களில் இருக்கும் பலமின்மை பண்டைய இந்திய இலக்கியங்களில் இருக்கவில்லையே?

சகுந்தலையினதோ, பாஞ்சாலியினதோ அல்லது சீதையின் பாத்திரத்தையோ புரிந்துகொள்ள இந்திய கலாச்சாரம் தெரியத் தேவையில்லை .

அதேபோல் இராவணனது தன்மை, அருச்சுனனது வீரம் , மற்றும் திருதராட்டினனது புத்திர பாசம் மனித குலத்திற்குப் பொதுவானவை.

மனித சமூகத்தின் மாறாத அடிப்படை விழுமியங்களான பொறாமை , ஆசை,  காமம், அதிகாரம் , நட்பு என்பவை எக்காலத்திற்கும் பொதுவானவை. மாறாதவை. அவைகளே காலத்தைக் கடந்து நிற்கும். ஆனால், பிற்காலத்தில் வந்த நம்பிக்கைகள், சாதி, சம்பிரதாயங்கள், மற்றும் மதச் சடங்குகளுடன் கலந்து முரண்பாடுகளை நாவலில் மட்டுமல்ல திரைத்துறையிலும்  கட்டமைக்கும்போது முழு கலைவடிவமுமே பலமற்றுப் போகிறது.

இப்படியான போக்கு தொடர்ந்தும் வருகிறது.

காரணம்????

பாரதிராஜா போன்றவர்களுக்கு இவை புரியாதவையா ?

—0—

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

அழிந்தும் அழிய மறுக்கும் யாழ்ப்பாணம்:

எனது பார்வை

நடேசன்

ஆபிரிக்கா சென்றுபோது அங்கே சில விடயங்களைப் படித்ததில் ஆபிரிக்காவில் நிலங்களில் விவசாயம் செய்து வந்த சமூகங்களில் தந்தை வழிசமூகம் பற்றியும் அறியமுடிந்தது.

அங்கு தந்தை, பின்பு மகன் என குடும்பத்தலைமை தொடர்வதால் தலைமைத்துவம் உருவாகிவிடுகிறது. தந்தையின் பின்பு மகன், இல்லாதவிடத்து தம்பி அந்த சமூககூட்டத்திற்கு தலைமையேற்றுவிடுகிறான்.

ஆபிரிக்காவில் அத்தகைய இடங்களில் ஐரோப்பியர்கள் அதிகாரம் செலுத்தும் போது, அவர்கள் இப்படியான தலைவர்கள் மூலமாக வரி அறவிடல் மற்றும் யுத்தத்துக்கு ஆள்சேர்த்தல் முதலான பணிகளைச் செய்தார்கள். ஐரோப்பியரின் காலனி ஆதிக்கத்தின் வண்டியில் இந்த சமூகத் தலைவர்கள் சக்கரமாக இயங்கினார்கள்.
ஆபிரிக்காவின் சில பிரதேசங்களில் தலைமை இல்லாத சமூகங்கள் இருந்தன. கால்நடைகள் ஆப்பிரிக்கர் மத்தியில் முக்கிய செல்வமாக மதிக்கப்படுவதால், ஓரளவு அதிகமாக கால்நடை வைத்திருப்பவர்கள், அல்லது நிலம் வைத்திருந்தவர்களிடம் ஐரோப்பியர் அதிகாரத்தைக் கொடுத்து சமூகத் தலைவர்கள் (Tribal chief) ஆக்கிவிட்டார்கள்.

ஐரோப்பியர்களால் மக்களிடம் நேரடியாகச் செல்லமுடியாது. அத்துடன் மக்கள் பிரதிநிதிகள் என புதியவர்களை நியமித்து ஜனநாயகத்தை உருவாக்கவும் விருப்பமில்லை. ஆனால் சமூகத்தில் ஐரோப்பியர் உருவாக்கிய இப்படியான திடீர் தலைமைகள் பிரச்சினைக்கு உரியதாகிறது.
இந்தப் புதியவர்களின் அதிகாரத்திற்குப் பலவிதங்களில் அபாயம் வரும். வேறு ஒருவர் பல மாடுகளுக்கு சொந்தக்காரராகிவிட்டாலோ அல்லது நோயால் மாடுகள் இறந்தாலோ அவரது தலைமைக்குக் கேள்வி வந்துவிடும். பாரம்பரியத் தலைமையுள்ள இடங்களில் இந்தப் பிரச்சினை இல்லை.

சரித்திரத்தில் கிட்டத்தட்ட 400 வருடங்கள் மட்டுமே இருந்த யாழ்ப்பாண குறுநில அரசு, இந்தியாவிலிருந்த நாயக்கர்களால் அல்லது வேறு ஒரு குலத்தவர்களால் உருவாக்கப்பட்டது. நிச்சயமாக தெற்கிலங்கைபோல் தலைமை கொண்டதாக உருவாகவில்லை .
சுதந்திரத்தின் பின்பு தொடர்ந்த நிலையில், முக்கியமாக நாம் பெற்ற நாடாளுமன்ற முறையால் மக்கள் பிரதிநிதிகளின் தேவை ஏற்படுகிறது. இதற்காக தலைமைத்துவத்தை நோக்கி அவர்கள் ஆசைப்படும்போது, அங்கும் தலைமைத்துவத்திற்குப் போட்டிகள் வரும். அதனால் ஏற்படும் பயம் இவர்களைக் குறுக்கு வழிகளில் தள்ளுகிறது.
இவர்களது உண்மைக்குப் புறம்பான பல விடயங்களைப் பட்டியல் இடலாம். இலங்கையில் 25 வீதமான சிறுபான்மையினருக்கு ஜி.ஜி. பொன்னம்பலம் 50 வீதம் கேட்டார். அது கிடைக்காது என்பது அவருக்குத் தெரிந்திருந்தது.

பெரும்பான்மைத் தமிழருக்கு ஜி.ஜி. பொன்னம்பலத்தால் தலைமைத்துவம் வழங்கமுடியாது. காரணம் அவருக்கு அரசியல் பகுதி நேரமாகத்தான் இருந்தது. அவரை புறங்காட்ட செல்வநாயகம் தமிழர் அரசாட்சி என தமிழிலும் சமஷ்டி என ஆங்கிலத்திலும் எங்கள் வீட்டுப்பிள்ளை எம் ஜி ஆர் ஆக இரட்டைவேடம் போட்டார்.
கிட்டத்தட்ட 60 வீதம் தமிழரற்ற கிழக்கு மாகாணத்தைத் தனி ஈழ வரைப்படத்தில் புகுத்திய அமிர்தலிங்கம், தனக்கு இரண்டாவது இடத்தில் இருந்த மட்டக்களப்பு நாடாளுமன்ற உறுப்பினரான இராசதுரையை ஓரம் கட்டுவதற்காக எந்தத் தகுதியும் அற்ற காசி ஆனந்தனை மட்டக்களப்பில் போட்டியிடவைத்து காசி ஆனந்தனை தோல்வியடையப்பண்ணியதுடன், இராசதுரையை அரசாங்கக் கட்சிக்கு மாறவைத்த பெருமையின் மூலம் தனது அரசியல் சாணக்கியமற்ற தன்மையை காண்பித்தார்.

இந்தத் தலைவர்களது வீரப்பேச்சுகள் ஆசனிக் விஷமாக மாறி, அக்கால இளைஞர்களின் தலைகளில் ஏறி , அவர்கள் இவர்களின் நாடகங்களைப் பார்த்து உண்மையென நம்பிவந்து ஆயுதமெடுத்தார்கள்.

இதில் ஏராளமானவர்கள் உணர்வுரீதியாக உயிரை விடத்தயாராகி இருந்தார்கள் . பலர் விடுதலைப்புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரனுடைய தலைமையை ஏற்கத் தயாராக இருந்தார்கள்.
ஆனால், அவர் எந்த ஒரு நிழலையும் கூட தனக்குப் போட்டியாக நினைத்துப் பயந்து சிறு இயக்கங்களின் தலைவர்களில் இருந்து அமிர்தலிங்கம்வரை தமிழ்த் தலைவர்களைக் கொன்று ஜக் த ரிப்பர் (Jack the Ripper) போன்ற தொடர் கொலைகாரராக மாறினார்.
இந்தக்காலத்தில் சிங்கள இராணுவத்தின் கொடுமைகளால் பாதிப்படைந்தவர்கள் பலர் உண்மையாகவே ஆயுதப்போரை ஆதரித்தார்கள். இதன் விளைவை உணர்ந்த மற்றவர்கள் உண்மையைப் பேசப் பயந்தனர் .ஆனால், மிகச் சிலரே கிட்டத்தட்ட 30 வருடங்களாக ‘தமிழினத்தின் அழிவுக்குக் காரணம் … இலங்கை அரசோ அவர்களது இராணுவமோ அல்ல, நமது தமிழ் தலைவர் கொளுத்திய ஓமகுண்டத்தில் பிறந்து வந்த வல்வெட்டித்துறை பிரபாகரனே’ என்றனர் .
அவர்களில் முக்கியமானவர் ஜோர்ஜ் இ. குருஷ்சேவ் என்ற கனடாவில் தாயகம் என்ற சஞ்சிகையை நடத்தியவர். அவர் தாயகத்தில் தொடர்ச்சியாக கிளிப் பிள்ளையாகச் சொல்லி வந்த விடயம் தமிழின அழிவு எதிர்பார்த்தபடி 2009 இல் வந்தது.
ஜோர்ஜ் குருஷ்சேவ் தத்துவம் அரசியல் படித்தவரோ , அல்லது கனடாவில் ஏதேனும் ஒரு பல்கலைக்கழகத்தின் சமூகவியல் பேராசிரியரோ அல்ல.

அவரது வார்த்தைகள் எதிர்காலத்தை நமக்குச் சொல்லும் அசரீரி போன்றவை.

சாதாரண யாழ்ப்பாணமொழியில் ஊரில் நமது மாமாவோ பெரியப்பரோ, “ தம்பிமாரே இப்பிடிச் செய்தால் ஒன்றும் சரி வராது . அழிவு தான் ஏற்படும் “ என்ற ரீதியில் அவர் சொன்னது நமது கிராமங்களில் சொல்லப்படும் வார்த்தைகள்.
இந்த குறிப்பில் உள்ளது .

நான் ஜோர்ஜ் குருஷ்சேவினது சில வைர வரிகளை மட்டும் இங்கே கோடி காட்டுகிறேன்.

“ புலிகள் இல்லாவிட்டால் சிங்களவன் தமிழனை அழித்துவிடுவான்கள் என்ற நாங்கள், தமிழர்கள் தங்கள் பாட்டில் வாழ்வதை சகித்துக் கொள்ளமுடியாது கொதித்துக்கொண்டிருக்கிறோம். “

“ அமெரிக்கா ,நோர்வே , ஐரோப்பியச் சமூகம், இந்தியா ஜப்பான், சீனா என்ற நாடுகளும் பான் கி மூன் தொடக்கம் சொல்கெய்ம் வரைக்கும் துரோகம் இழைக்காவிட்டால் தலைவர் தமிழீழத்தைப் பெற்றிருப்பார் “ என்று ‘ எங்கள் பிள்ளையை கண்ட கண்ட காவாலிகளும் கெடுத்துப்போட்டாங்கள்’ என்று பழியைப் போடுகிறோம் . இவ்வளவு பேரும் ஆதரவு தந்தால்தான் தமிழீழம் கிடைக்குமென்றால் அதற்குத் தேசியத் தலைவரா வேண்டும்? அதை யாழ்ப்பாணத்தில் சுவீப் டிக்கட் விற்ற வைரமாளிகையால் கூடப் பெற்றிருக்க முடியும் ஏனென்றால் வைரமாளிகைக்கு கொஞ்சம் இங்கிலிஸ் பேசத் தெரியும். “

“ ஒரு காலத்தில் துரோகி என்று கொல்லப்பட்டவர்கள் தோண்டி எடுக்கப்பட்டு, தியாகிகளாக முடிசூட்டப்பட்டதற்கு பல உதாரணங்கள் காட்டலாம் . கொலை கொள்ளை எதையும் செய்ய அஞ்சாத மாபியாக் கூட்டம் தங்களில் யாராவது மனம் திருந்தினால் துரோகம் என்றுதான் சொல்கிறது. தாங்கள் செய்வது சட்டவிரோதமான செயல் என நினைப்பதில்லை “

“அழிந்துபோன புலிகளை அங்கீகரிக்கவேண்டும் என்று இவர்கள் குத்தி முறிவது உத்தியோக பூர்வமாகத் தமிழர்களை மிரட்டி பணம் பறிக்க –! “
இப்படியாக பல வரிகளை நான் எடுத்துக் காட்டலாம் .

ஜோர்ஜ் குருஷ்சேவ் வைரங்கள் நிரம்பிய களஞ்சியம். எல்லாம் பட்டை தீட்டப்பட்டவை . எங்கள் சமூகத்தில் அவை கூழாங்கல்லாகக் கடந்த கால் நூற்றாண்டுகளாக இருந்தது.
நமது சமூகத்தில் புதிய சந்ததி ஒன்று வந்து அதை மீண்டும் பார்க்கவேண்டும் என்பதால் இந்த எழுத்துகள் தூசு தட்டப்பட்டு வைக்கப்படவேண்டுமென நினைக்கிறேன். நடந்தவற்றில் பொய்களைக் கலந்து வண்ணம் தீட்டிய நமது சமூகத்தில் உண்மையை எழுதியவர்கள் மிக அரிது.
ஆனால் ஜோர்ஜ் குருஷ்சேவ் எதிர்வு கூறி எழுதியதே எனக்குப் பிடித்த விடயம்.
நான் எழுதத் தொடங்கிய பின்னர், என்னிடம் இதுவரையில் ஒரு நண்பரே முன்னுரை எழுதிக்கேட்டார்.

இது எனது இரண்டாவது முன்னுரை. அதுவும் நான் விரும்பும் ஜோர்ஜ் குருஷ்சேவுக்கு எழுதுவது மகிழ்ச்சியானது.

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

இயேசுவின் சீடர்கள்- அவுஸ்திரேலியாவில் (12 Apostles)

———————————————————————-

அவுஸ்திரேலியாவிற்கு இடம்பெயர்ந்த காலத்தில்  மூன்று  வருடங்கள் வேலை –  படிப்பு என  மெல்பன்,  சிட்னி நகரங்கள்  எங்கும்  அலைந்து திரிந்தபோது,  ஒரு நாள் எனது மனைவிக்கு வார்ணம்பூல்  மருத்துவமனையிலிருந்து வேலைக்கு வரும்படி தகவல் வந்தது.

 வார்ணம்பூல் என்ற இடத்தை அவுஸ்திரேலியா வரைபடத்தில் அதுவரையும் கேள்விப்பட்டதே இல்லை . அக்காலத்தில் நான் வேலையின்றி,  எனது  மிருக வைத்திய செய்முறைப்  பரீட்சைக்குப் படித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

மனைவியை வேலைக்கு அழைத்ததும், பரபரப்பாக சிட்னியிருந்து மெல்பன் வந்து,   அதன்பின்பு  முந்நூறு கிலோமீட்டர்கள்  தூரம் மேற்குத்திசையில்  எமது  வாகனத்தில் வார்ணம்பூலை நோக்கிச்  சென்றபோது  அந்த ஊர்  அழகான நகரம் மட்டுமல்ல,  நீளமான  வெண் மணல் கடற்கரையையும்  கொண்டுள்ளது என்பதை அறியமுடிந்தது.  முக்கியமாக அந்நகரம்  உல்லாசப்பிரயாணிகள் வரும் இடம்  என்பதையும்  தெரிந்து கொண்டோம் .

அப்போது எமக்கு  ஏழு மற்றும் ஐந்து  வயதில்  இரண்டு குழந்தைகள்.  மனைவி சியாமளா,  புதிதாக  அவுஸ்திரேலியாவில் வேலை  வேலை செய்யச் சென்ற அந்த  மருத்துவமைனை    கிட்டத்தட்ட ஐம்பதினாயிரம் மக்களுக்கானது. 

அங்கு   அவசர சிகிச்சை,  அறுவை சிகிச்சை,  வெளிநோயாளர் பிரிவு எனப் பலவற்றையும் சுழற்சி முறையில்  பார்த்து  முடித்து சியாமளா வீடு திரும்பினாலும் அகத்தில் வைத்தியசாலை பின்  தொடரும்.  நோயாளிகளான பீட்டரின் இதயவலியும்,  மார்கிரட்டின் கான்சரும்,  மற்றும் ஜாக்கின் கால் முறிவும் நினைவுகளில்  ஊர்ந்தபடி,  புறத்தில்   ஆற்றின் மேல் உள்ள உறைபனியிலிருந்து வெளிவந்த   மீன் போன்ற குளிர்மையாக வீடு வந்து சேர்வார்.

நான், பிள்ளைகளைப்  பாடசாலையில் விட்டுவிட்டு,  அங்குள்ள மிருக வைத்தியசாலைக்குச்  சென்று அங்கிருக்கும்  மிருக வைத்தியர்களுடன் பண்ணைகளுக்குச் செல்வேன் அவர்களே  அவுஸ்திரேலியா அனுபவங்களை எனக்குத் தந்து ,  பரீட்சைக்கு உதவிய குருவானவர்கள்.  மிகுதி நேரத்தை வீட்டுச் சமையலிலும்   கடைகளுக்குச் செல்வதிலும்  செலவிடுவேன்.  மனிதர்களின் மன அழுத்தங்களை அளக்கும் கருவிகள் இல்லை என்பதால் சொற்கள் மட்டுமே இங்கு தராசாக உபயோகமாகிறது.

அக்காலத்தில் பிள்ளைகளைக் கடற்கரைக்குக் கொண்டு சென்றாலும் அந்த மணற்பரப்பல் கால் புதைய நடக்கவோ தண்ணீரில் இறங்கிக்  கால் நனைக்கவோ எனது  மனதில் விருப்பம் அதிகம் தோன்றுவதில்லை.  பிள்ளைகளை விளையாடவிட்டுவிட்டு, அவர்களைப் பார்த்தபடி மணலில் குந்தியிருப்பேன்.

“ இந்த நாட்டின் நல்ல விடயங்களைப் புரிந்து கொண்டாலும் அதை அனுபவிப்பதற்குக் காலம் நேரம் வேண்டும். குடியேறி வந்தார்களுக்குச் செய்வதற்கு வேலை ,  குடும்பத்துடன் வசிப்பதற்கு வீடு என்று அமையும்வரை இந்த நாட்டின் சிறப்புகளைச் சந்தித்தாலும் அனுபவிக்க மனம் வராது.

மெல்பன் அழகான நந்தவனங்கள் கடற்கரைகள் நிறைந்த நகரம். இங்கு செல்வதற்கு எவரும் பணம் வசூலிப்பது கிடையாது. ஆனால்,  இவற்றை  அனுபவிப்பதற்கு அழகியல் உணர்வு கொண்ட அமைதியான மனநிலை வேண்டும்.”

அசோகனின் வைத்தியசாலை நாவலில்

மெல்பனில் இருந்து மேற்கேயுள்ள ஜீலோங் என்ற நகரத்திலிருந்து  வார்ணம்பூல் செல்லும் மார்க்கத்தில்  அவுஸ்திரேலியா  தெற்கு  கரையோரத்தில்,  கடலை அணைத்தவாறு செல்லும் பாதை,  மலைகள் குன்றுகள் மீது  பாம்பாகச்  செல்லும்போது  கொண்டை ஊசி வளைவுகளை கொண்டது.

ஒரு பக்கத்தில் தென்துருவக் குளிர் காற்றை முதுகில் சுமந்தபடி தரையை அணைத்து  நுரை ததும்ப முத்தமிடும்  நீலக்கடலின் அலையோசையுடன் ,  மறுபக்கத்தில் எந்த பருவத்திலும் இலை உதிர்ந்து  நிறம் மாறாத நித்திய கன்னியான யூகலிகப்டஸ் மரங்கள் கொண்ட  பாதுகாக்கப்பட்ட    தேசிய வனங்கள் உள்ளன . இந்தப்பாதையில் கார் செலுத்துவது வித்தியாசமான அனுபவமாக  இருக்கும்

இந்தக் கடற்கரைப் பகுதியில்தான் ஆதிகாலத்து கோரல் உயிரினங்கள் வாழ்ந்து  படிந்த சுண்ணாம்பினால் உருவாகிய பாறைகள் கடலுக்குள் உள்ளன.  இவையே இயேசுவின் சீடர்கள் (12 Apostles) எனப்படும்

ஆஸ்திரேலியாவில் உல்லாசப்  பிரயாணிகளாகப் பெரும்பாலானவர்கள்   வந்து செல்லும் பகுதியாகும் . கடந்த வருடங்களில் சீன பிரயாணிகள் இங்கு சாரி சாரியாக பஸ்களில் வந்து செல்வார்கள். தற்போது உள்ளுர்வாசிகளுக்கு மட்டுமே.

வழி நெடுக கடற்கரையிருந்தாலும் அப்பல்லோ பே(Apollo Bay ) என்ற சிறிய நகரம்,  மிக நீண்ட வெண் மணல் கொண்ட கடற்கரை பிரதேசம்.  அதுபோன்று  போட் கம்பல் (Port Campbell)  என்ற நகரத்தில் கடல்  அலையற்ற வளை குடாவாக உள்ளது.  அதிக நீச்சல் பயிற்சியற்றவர்கள் நீந்துவதற்கு  வசதியான இடமாகும்.

வார்ணம்பூலிலிருந்து மெல்பனுக்குக் குடிவந்த பின்னர்  நண்பர்களை  அங்கு அழைத்து செல்வதுண்டு. இறுதியாக பத்து வருடங்களுக்கு  முன்பு,   தற்போதைய இந்திய  மக்களவை அங்கத்தவர் தமிழச்சி  சுமதி தங்கபாண்டியனுடன் நானும் சியாமளாவும் போனோம்.

சமீபத்தில் கொரோனாவால் மெல்பன் ஒரு வருடமாக மூடப்பட்டபோது,  தென் துருவக்காற்றைச் சுவாசிக்கும் ஆவலில் மூன்று நாட்கள் இந்த வழித்தடத்தில் காரில் சென்றோம்.

அவசரமான பயணமாக  இல்லாது,  மூன்று இரவுகள்  தங்கிவரும் பிரயாணமாக அமைய வேண்டுமென நினைத்தேன்.   அத்துடன் புகைப்படக்  கலையில் சிறிது பயிற்சி எடுப்பதற்கும் இந்தப் பயணத்தை பிரயோசனப்படுத்த நினைத்தேன்.

முதல் நாள் மெல்பனில் இருந்து 200 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் உள்ள அப்பல்லே பே என்ற கடற்கரை நகரத்தில் தங்கினோம். கடந்த பத்து வருடங்களாக இப்பகுதியில் சீனர்களே முக்கியமான உல்லாசப் பிரயாணிகள் என்பதால் நாங்கள் தங்கிய மோட்டல் உட்பட பல தங்குமிடங்கள் அவர்களுக்கே சொந்தமானது .

வெளிநாட்டிலிருந்து  1.5 மில்லியன் அவுஸ்திரேலியா டொலர்களை  இங்கு முதலிடத்  தயாரானால்  நீங்கள் இங்கே  தொழில் புரிவதற்கான விசா எடுக்க  முடியும். அதை வைத்து மோட்டல் ,  மில்க் பார்  முதலான சிறிய வியாபார நிறுவனங்களை   வாங்கி,  பின்பு நிரந்தரவதிவிட  அனுமதி பெறமுடியும் . இந்தப் பணத்தை  கொங்கொங்கில் ஒரு மத்தியத்தர குடும்பத்தினரால் இலகுவாக ஏற்பாடு செய்யமுடியும். சிலர் அந்தப் பணத்தை மீண்டும் அங்கே அனுப்பி மேலும் ஒருவரை இங்கு அழைப்பார்கள் .

தற்பொழுது சீனர்கள் மட்டுமல்ல வெளிநாட்டவர்கள் எவருமற்ற கொரோனாக்காலம் . வாடிக்கையாளர்கள் வரவு குறைந்தமையால் நாங்கள்  அன்று  தங்கிய விடுதியின் உரிமையாளர்களது  முகங்களில்   சந்தோசமில்லை.  அவர்களுக்கு ஆங்கிலம் புரியாது .  உடல்மொழியால் விடயங்களைப் பரிமாறினோம்.

மாலையில் கமரா சகிதம் கடற்கரைக்குச் சென்றேன்.  அதிகமானவர்கள் நாய்களுடன் வந்த அஸ்திரேலியர்கள் . அத்துடன் பல இளம் இந்தியக் குடும்பங்களையும் அங்கே  காணமுடிந்தது. இந்தியர்களில்  பெரும்பாலானவர்கள் மாணவர்களாக வந்து தங்கியவர்கள்.

அதிகாலை ஐந்தரை மணிக்குச் சூரிய உதயத்தைப் படமெடுக்கச் சென்றேன்.  ஆழமான தென்கடல்.  அதன் கரையின் மேற்குத்திசையிலிருந்து படமெடுக்க எனது கமராவை வைத்துக்கொண்டேன்.

இதுவரை அதிகாலையில் விழிக்கும்  வழமையற்ற நான்   படம்  எடுப்பதற்காக சென்றேன் என்பதால் சியாமளாவிற்குச் சந்தோசம்.   கடற்கரை எங்களுக்கே சொந்தமாகி இருந்தது. ஏழு மணிவரையும் எவருமில்லை .

மதியத்தில் மீண்டும் ஆரம்பித்த  பிரயாணம் நூறு கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ள போட் கம்பல் நோக்கி  இருந்தது. 

அங்கிருந்து  12 கிலோமீட்டர் தொலைவில் 12  இயேசுவின் சீடர்கள் பாறைகள்  உள்ளது . அதிகாலையில் மட்டுமல்ல அன்று முழுநாளும்  சூரியன் தலைமறைவானதால் நான் எதிர்பார்த்தவாறு  படங்கள் வரவில்லை .  நாங்கள் வார்ணம்பூலில் முன்னர்  இருந்தபோது  12  ஆக இருந்த இயேசுவின் சீடர்கள் பாறைகள்  தற்பொழுது கடலரிப்பால் ஒன்றை   இழந்துவிட்டது . இந்தப் பாறைகளை விட அந்தப் பகுதியில் சுண்ணாம்பு கற்பாறை  லண்டன் பிரிஜ் வடிவத்தில் அமைந்துள்ளது .  கடல் அலைகளால் காலம் காலமாக மிகப் பொறுமையாகச் செதுக்கப்பட்ட கற்பாறைகள்,  குகைகள் எனப் பல வடிவங்களிருந்தன. அமைதியான அழகான பகுதி.  ஆனால்,  முன்னைய காலத்தில் இந்த கடற்பகுதி கப்பல்களுக்கு ஆபத்தானது .

மீண்டும் போட் கம்பல் வந்தபோது,  மழையுடன் குளிரும் இணைந்து வந்துவிட்டது   ஆனாலும் இலங்கையில் பாசிக்குடாவை நினைவு படுத்தும் போட் கம்பலில் குளிக்காது திரும்ப  மனமில்லை. மழையுடன்  கடலில்  இறங்கியபோது உடல் விறைத்தாலும்  சிறிது நேரத்தில்  பழகிவிட்டது. அரைமணி நேரக் கடலாடுதல் எங்கள் ஊர் கடலின் பொச்சத்தைத் தீர்த்தது.

தொடர்ந்து எங்கள் பயணம் வார்ணம்பூலை நோக்கிச்  சென்று அங்கு நாங்கள் வாழ்ந்த காலத்தில்  அறிமுகமானவர்களைச் சந்தித்து,  அவர்கள் வீட்டில் இரவு  தங்கினோம்.   அடுத்தநாள் வார்ணம்பூலுக்கு  அருகிலிருந்த எரிந்தணைந்த டவர் கில்(Tower Hill))  எனப்படும் எரிமலையை பர்த்துவிட்டு,   கடற்கரையற்ற மற்றைய பாதையால் மெல்பன் வந்தோம்.  வாகனத்தின் மீட்டர்காட்டி   ஆயிரம் கிலோமீட்டர் தூரத்தை 80 மணிநேரத்தில் கடந்ததாகக் காட்டியது.

வீட்டுக்காவல் என்பார்களே!  அதை மீறிய உணர்வு விழித்திரையிலும் மனத்திரையிலும் உருவாகியிருந்தது.

நன்றி – திண்ணை

Posted in Uncategorized | 2 பின்னூட்டங்கள்

‘சர்வதேச மகளிர் தினம் 2021’

By Vajna Rafeek at ATLAS IWD 2021

இந்த வருடத்து மகளிர் தினத்திற்கான பிரச்சார கருப்பொருள்

Choose to challenge

Women in leadership – achieving an equal future in COID-19 world!

ஒவ்வொரு வருடமும் மார்ச் மாதம் 8-ம் தேதி உலகம் முழுவதும் சர்வதேச மகளிர் தினம் கொண்டாடப்படுகிறது!

தாயாக, தாரமாக, அக்கா தங்கையாக, மகளாக, தோழியாக நம் உறவின் அனைத்து நிலைகளிலும்  நிறைந்திருக்கிறார்கள் பெண்கள்.

பல்வேறு துறைகளில், பல சவால்களுக்கு மத்தியில் புகழ் வெளிச்சத்திற்கு வந்த ஏராளமான சாதனை பெண்கள் இருக்கிறார்கள் என்பது நாங்கள் எல்லோரும் அறிந்த உண்மை!

அரசியல், சமூக செயல்பாடுகள், பொருளாதார மேம்பாடு, பொழுது போக்கு , விளையாட்டு, தொழில் துறை, விஞ்ஞானம், விண்வெளி ஆராய்ச்சி என சகல துறைகளிலும் இன்று பெண்களின் பங்களிப்பு மேலோங்கி இருக்கின்றது.

சிகரம் தொடுகின்ற பெண்களின் எண்ணிக்கை, நாளுக்கு நாள் அதிகமாகிக் கொண்டுதான் போகுறது!

இவை போற்றிப் புகழப்பட வேண்டிய தருணங்கள் தான்!

அடிமைத் தனத்தை உடைத்து தங்கள் ஆதிக்கத்தால் வேரூன்றி வரும் பெண்கள் மார்ச் 8 மட்டுமல்ல, ஆண்டின் அனைத்து நாட்களிலும் போற்றி பாராட்டப்பட வேண்டியவர்கள்.

1789 ஆம் ஆண்டு French புரட்சியின் போது பெண் சுதந்திரம், சமத்துவம், பிரதிநிதித்துவம் உள்ளடங்கிய பல கோரிக்கைகளை முன்வைத்து பெண்கள் போர்க்கொடி தூக்கினர்.

அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுபட்டு ஆணுக்கு நிகராக பெண்களுக்கும் முக்கியத்துவம் வழங்க வேண்டும் என்பதே அன்று பிரதானமாக இருந்தது.

பெண்ணுரிமை போராட்டம் ஐரோப்பிய நாடுகளில் வேகமாகப் பரவியது.

ஆனாலும் 17ம் நூற்றாண்டில் தொடங்கிய சமத்துவத்துக்கான போராட்டம் இந்த 21 ம் நூற்றாண்டிலும் தோடர்கிறது.

இது வேதனைக்குரிய விடயம்தான்.

இங்கிலாந்தில் வாழ்கின்ற பெண்களின் ஆயுள் காலம் – life expectancy  கடந்த நூற்றாண்டுடன் ஒப்பிடும்போது 20% வீதத்தால் உயர்ந்துள்ளதாக ஒரு அண்மை கால தரவு கூறுகிறது. இது அவர்களது வாழ்கைத் தரம் உயரந்துள்ளதை பிரதிபலிக்கிறது!

ஆனாலும், இதில் முழுமையாக மகழ்ச்சி அடைய முடியாதுள்ளது!

ஏனென்றால், இங்கிலாந்தில் வாழுகின்ற Black Asian Minority Ethnic Community இன் ஆயுள் காலம் 10% விகிதம் தான் உயரந்துள்ளது.

இங்கேயும் சமத்துவம் இன்மை / inequality வெளிக்காட்டப்படுகிறது !

அபிவிருத்தி அடைந்த நாட்டிலேயே பெண்களுக்கு இந்த நிலை என்றால், அபிவிருத்தி அடையாத, அடைந்து கொண்டிருக்கின்ற நாடுகளில் வாழுகின்ற பெண்களின் நிலை கேள்விக் குறியாகின்றதல்லவா?

அடுத்தது, Facing challenges to achieve equal future in Covid -19 world!

இந்த வாசகம் இந்த வருடத்திற்குரிய மகளிர் தினத்திற்கான இன்னுமொரு கருப்பொருள்!

மனிதன் ஒரு சமூகப் பிராணி! Social Animal .

மனிதர்கள் சமூக செயற்பாடுகளில் இருந்து விலகி வீட்டுக்குள் முடக்கப்பட்டபோது, எதிர்பாராத விதமாக முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு வாழ்க்கை முறைக்குள்  கிட்டத்தட்ட ஒரு நூற்றாண்டுக்கு பின்னர் தள்ளப்பட்ட போது அதிகமாக பாதிக்கப்பட்டவர்கள் பெண்கள் தான் என்பதை தரவுகள் கூறுகின்றன!

இலங்கைப் பெண்,

இங்கிலாந்துப் பெண்,

பாரதப் பெண்,

பாரசீகப் பெண்,

ஆபிரிக்கப் பெண்,

ஆஸ்திரேலியப் பெண்,

அமரிக்கப் பெண்,

அந்தமான் பெண்

வளைகுடாப்  பெண்

வங்காளத்துப் பெண்

எந்த சிங்கப் பெண்ணானாலும் எதிர்நோக்குகின்ற சவால்கள் இந்த COVID -19 உலகில் ஒரே மாதிரியானவைகள் தான்.

சாதாரணமாகவே நெருக்கடிகளின் தாக்கங்கள் ஒருபோதும் பாலின-நடுநிலையானவை அல்ல, மேலும் COVID-19 ஒன்றும் இதற்கு விதிவிலக்கும் அல்ல.

குடும்ப கட்டமைப்புக்கு உட்பட்ட பெண்ணாகட்டும், அல்லது அதற்கு வெளியே உள்ள வாழ்வியல் கட்டமைப்புக்கு உட்பட்ட பெண்ணாகட்டும்,

அவர்கள் முகம்கொடுத்த, கொடுக்கின்ற பிரச்சனைகள், எதிர் கொள்கின்ற  சவால்கள் பாலின சமத்துவமானவை இல்லை என்றே அண்மை கால தரவுகள் மேலும் கூறுகின்றன.

ஒருபோதும் முற்றிலும் எதிர்பாராத, எதிர் கொள்ளாத சவால்களை எதிர்கொண்டுள்ள நிலையில், COVID-19 இன் பொருளாதார மற்றும் சமூக வீழ்ச்சியின் தாக்கத்தை பெண்கள்தான் அதிகமாக  தாங்கி வருகின்றனர்.

வறுமை கோட்டிலும், அதற்கு கீழும் உள்ள  பெண்கள்,  COVID-19 பரவல், அதனால் ஏற்படும் இறப்புக்கள், வாழ்வாதார இழப்புகள் மற்றும் வன்முறைகள் அதிகரிப்பதற்கான ஆபத்துகளை எதிர் நோக்குகின்றனர்.

COVID-19 ஆல் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டுள்ள பல தொழில்களில் பெண்கள் அதிகமாக பிரதிநிதித்துவம் செய்யப்படுகிறார்கள்.

உதாரணமாக, உலகில் ஆடை உற்பத்தி தொழிற்சாலையில் அதிகமாக வேலையில் அமர்த்தப் பட்டிருப்பவர்கள் பெண்களே. அவர்கள் வேலைக்கு சென்றால் தான் அவர்கள் வயிற்றுக்கு உணவு!

அவர்களுக்கு COVID-19 பற்றிய பயத்தை விட வேலை இழப்பு பற்றிய பயம் தான் மேலோங்கி நிற்கிறது.

இதுவும் COVID-19 பரவலுக்கும், கட்டுப்படுத்தலில் உள்ள சிரமங்களுக்கும் , உயிரிழப்பு அதிகரிப்பதர்க்கும் காரணமாகின்றது.

பெண்கள் நடத்தும் வணிகங்கள் பாதிக்கப்பட்டன!

வீட்டுப் பணியாளர்களாக வேலைசெய்தவர்கள் வீடுகளுக்கு திருப்பி அனுப்பபட்டனர்!  இதில் 80 சதவீதம் பெண்கள்!

!

  சமத்துவமின்மை வீட்டிலிருந்தே ஆரம்பிக்கறது!

COVID-19க்கு முன்பு, பெண்கள் ஒரு நாளைக்கு சராசரியாக 4.1 மணிநேரம் சம்பளமில்லாத வேலையைச் செய்தார்கள். ஆண்கள் 1.7 மணிநேரம்தான் செலவிட்டார்கள் – அதாவது பெண்கள் உலகெங்கிலும் ஆண்களை விட மூன்று மடங்கு அதிகமாக ஊதியம் பெறாத பராமரிப்புப் பணிகளைச் செய்தார்கள்.

தொற்றுநோய் தொடங்கியதிலிருந்து ஆண்களும் பெண்களும் ஊதியம் பெறாத வேலையில் அதிகரிப்பு இருப்பதாக தெரிவிக்கின்றனர்.

ஆனால் பெண்கள் அந்த வேலையின் பெரும்பகுதியைத் தொடர்ந்து சுமக்கிறார்கள். நோய்வாய்ப்பட்ட மற்றும் வயதான குடும்ப உறுப்பினர்களைப் பராமரிக்கும் பொறுப்பு பெரும்பாலும் பெண்கள் மீதே விழுகிறது.

உலகளவில், சுமார் 4 Billion மக்களுக்கு பாதுகாப்பாகன சுத்தமான சுகாதார வசதிகள் கிடைப்பதில்லை. சுமார் 3 Billion பேருக்கு வீட்டில் சுத்தமான நீர் இல்லை. இந்த சூழ்நிலைகளில், பெண்கள் தான் நீர் சேகரிப்பு மற்றும் அன்றாட வாழ்க்கைக்குத் தேவையான பிற பணிகளையும் செய்கிறார்கள்.

பொருளாதார பாதுகாப்பின்மை என்பது வேலைகள் மட்டுமல்ல, இன்று வருமான இழப்பும் ஆகும். இது பல ஆண்டுகளாக பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகளின் வாழ்க்கையில் பனிப்பந்து விளைவைக் கொண்டிருக்கிறது. கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பு மீதான தாக்கங்கள் நீண்டகால விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடிய வாய்ப்புக்கள் அதிகமாகவே காணப்படுகின்றன! அவை கவனிக்கப்படாவிட்டால், கடினமாக இதுவரை வென்றெடுத்த பாலின சமத்துவத்தை மீழ மாற்றியமைக்கும் படி ஆகி விடும்.

COVID-19 நெருக்கடியின் முடிவில், 11 Million பெண்கள் பாடசாலையை விட்டு வெளியேறலாம் என்று மதிப்பீடுகள் காட்டுகின்றன; பலர் திரும்பி வரமாட்டார்கள் என முன்னைய நெருக்கடிகளின் சான்றுகள் கூறுகின்றன!

இந்த மாதிரியான கல்வியில் ஏற்படுகின்ற இடைவெளி, பாலின இடைவெளியை விரிவாக்கி,  பெண்கள் மீது கடுமையான தாக்கங்களை ஏற்படுத்துகிறது.

இதில் பதின்ம வயது  கர்ப்பம், மற்றும் குழந்தை திருமண அதிகரிப்பு என்பனவும் இதில் அடங்கும்.

கல்வி மற்றும் பொருளாதார பாதுகாப்பின்மை என்பன பாலின அடிப்படையிலான வன்முறைகளை அதிகரிக்கவே செய்யும்.

தொற்றுநோய் குறையும் போது இந்த விளைவுகள் மறைந்து விடாது:

பெண்கள் எல்லா துறைகளிலும் நீண்டகால பின்னடைவுகளை சந்திக்க நேரிடும்.

நம்மிடையே மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடிய பெண்களுக்கு இந்த வீழ்ச்சி மிகவும் கடுமையானதாக இருக்கும். சமீபத்தில் தீவிர வறுமையிலிருந்து தப்பியவர்கள் மீண்டும் அதற்குள் விழுந்து விடுவார்களோ என்ற அச்சம் தலை தூக்குகின்றது!

மீட்பு முயற்சிகள் பெண்களை சென்றடைய வேண்டும். ஐக்கிய நாடுகள் சமூகமும் இதில் மும்முரமாக இயங்குகிறது.

இந்த நெருக்கடியான சூழ்நிலையில் தெளிவான பாலின தாக்கங்கள் இருந்தபோதிலும், மீட்பு முயற்சிகள் பெண்கள் மற்றும் சிறுவர்களை மிகவும் தாமதமாகவே சென்றடைகின்றது!

COVID-19 ஐ தொடர்ந்து பாலின சமத்துவம் எப்படி இருக்கப் போகிறது! மீண்டும் கடந்த காலத்தை நோக்கி நகரப் போகிறோமா என்ற அச்சம் எழுகின்றது!

தீவிர வறுமை, வேலைவாய்ப்பு, சுகாதாரம், ஊதியம் பெறாத பராமரிப்பு, பெண்கள், சிறுவர்களுக்கு எதிரான வன்முறைகள், பெண்கள் மற்றும் சிறுவர்களுக்கு தொற்றுநோய்களின் தாக்கம்,  மிக முக்கியமாக ஆராயப்பட்டு, அவர்களுக்கு எல்லா விதமான உதவிகளையும் வழங்க ஐக்கிய நாடுகள் சபை பரிந்துரை செய்திருக்கிறது!

இது மகிழ்ச்சியான விடயம் தான்.

பெண்களாகிய நாம் என்ன செய்யப் போகிறோம்?

ChooseToChallenge

எனக்கு பிடித்தமான, பொருத்தமான  தலைப்பு!

சவால்கள் நிறைந்த இந்த உலகை தன்னம்பிக்கையுடன் எதிர்கொள்வதுதான், எங்களுக்குள் நாங்களே எடுத்துக் கொள்ளும் சத்திய பிரமாணமாக இருக்க வேண்டும் !

வாழும் சூழலை, சூழலில் தாக்கத்தை உண்டு பண்ணும் புறக்காரணிகளை நம்மால் கட்டுப்படுத்த முடியாது!

எமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் உள்ளவை எமது எண்ணங்களும் செயற்பாடுகளும் தான்!

மருதமுனையில் இருந்து மெல்பேர்ன் வரை ஒரு நீண்ட பயணத்தில், வாழ்வின் எனக்கான இலட்சியங்களை அடைவதற்காக, குடும்ப கட்டமைப்புக்குள் இருந்து கொண்டு வாழ்வின் எல்லா படிநிலைகளிலும் பல விதமான சவால்களை ஒரு பெண்ணாக எதிர் கொண்டு சாதனை படைத்த பெண்களில் ஒருவராக என்னை அடையாளப்படுத்திக் கொள்வதில் நான் மகிழ்ச்சியும் பெருமிதமும் அடைகிறேன்.

என்னால் ஒரு சாதரண பெண்ணால் சாதிக்க முடியும் என்றால் உங்கள் ஒவ்வொருவராலும் சவால்களை எதிர்கொண்டு சாதிக்க முடியும்!

சவால்களுக்கு முகம் கொடுக்க பெண்களாகிய நாங்கள் தயாறாகுவோம்.

சவால்களை எதிர்கொள்வோம்! வெற்றி கொள்வோம்!

நன்றி!

14 March 2021

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

அந்தரங்கம் -என்னுரை

எனது அந்தரங்கம்  சிறுகதைத் தொகுப்பை  வைத்து எழுதும்போது வாசகர்களுக்குப் புதிதாக  எதைச் சொல்ல முடியும் என்பதை யோசிக்கிறேன் . எழுத்தாளர் ஜெயகாந்தன் போன்று, நீளமான முன்னுரை எழுத விரும்பவில்லை . கதையில் சொல்லாததை எப்படி முன்னுரையில் சொல்லமுடியும்.?

மற்றவர்கள் சொல்லவேண்டும் என்பதற்காக,  நான் பெரிதும் மதிக்கும் நண்பர்களான மாலனும் கருணாகரனும் முன்னுரை மற்றும்   மதிப்புரை எழுதியிருக்கிறார்கள். ஆனவே ஒரு சிறிய குறிப்புடன் இங்கு நன்றி மட்டுமே எழுதவுள்ளேன். 

நான் எழுதிய நாவல்கள் திட்டமிடப்பட்டு கருத்தியலை வைத்து எழுதப்பட்டது . எப்படி இனவாதம் இலங்கையில் வாழ்பவர்களை புறந்தள்ளுகிறது என்பதை வண்ணாத்திக்குளத்திலும் , இயக்க மோதல்கள் மற்றும் இனமோதல்களால்,  மனிதர்கள் மரணத்திலும், உடல் ஊனத்தோடும் நின்றுவிடாது,   மனக்காயங்களுடன் வாழ்நாள் முழுவதும் துன்பப்படுகிறார்கள் என்பதை  “ உனையே மயல்கொண்டு“ விலும்   சித்திரிக்க  விழைந்தேன்.

 அசோகனின் வைத்தியசாலையில் புதிதாக ஒரு நாட்டிற்கு வருபவனது அனுபவங்களோடு,  இன வாதம் குடும்ப வன்முறை  என்ற புற வெளிப்பாடுகளோடு மனிதர்களின் மனசாட்சி என்பது எப்படி வாழும் இடத்திற்கு ஏற்ப மாறுபடுகிறது என்பதை நானே புரிந்து கொள்ள முயன்றேன். கானல் தேசம்,   இலங்கை அரசியலில் தமிழர்கள் மட்டுமல்ல இஸ்லாமியர், சிங்களவர் எப்படி பாதிப்படைந்தார்கள் என்பதையும் ஏன்  அவர்களது நிலையை நாம் உணரவேண்டும்  என்பதற்கான முயற்சி.

இறுதியாக எழுதிய  “பண்ணையில் ஒரு மிருகம்”   அச்சுக்கு வரக்காத்திருக்கிறது.  தமிழக  மண்ணில் எனது அனுபவங்களினதும் அனுமானிப்பிலும் எழுதப்பட்டது . அதில் சாதிகளில் உயர்சாதியினர் மட்டுமல்ல இடைசாதியினரும் வசதியாகச் சாதி  வேறுபாடுகளை கடைப்பிடிக்கிறார்கள்.  என்பதை சொல்லியிருக்கின்றேன். அத்துடன் அடிமட்டத்தில் உள்ள பெண்கள் இந்த சாதி வேறுபாட்டின் அடக்குமுறையுடன் ஆண்களினது அடக்குமுறைக்கும்  ஆளாகிறார்கள் என்பதைப் பேசுபொருளாக எடுத்தேன்.

இப்படியாக எனது  நாவல்கள்,  கருப்பொருள்களை வைத்துத்  திட்டமிட்டு எழுதப்பட்டவை.    மாறாக எனது சிறுகதைகள் நான் கடந்த,  அல்லது நான் கேட்ட ஏதோ சிறிய சம்பவத்தை வைத்துப் பின்னப்பட்டவை . எந்தத்  திட்டமிடுதலும் அற்றவை . மனதில் அவ்வப்போது தோன்றியவை .

அதைவிட நண்பர் மாலனது கூற்றுப்படி வயிற்றுப் பசிக்கப்பால் மனிதனிடம் ஏற்படுவது காமம். எமது சமூகத்தில் காமத்தை நெருப்பாகக் கருதி நீண்ட துணிகளால் போர்த்தி அணைப்பதே காலாகாலமாக நடக்கிறது . ஆனால்,  அது துணியை மீறி  எரிவதுபோல், காமம் தொடர்ந்து  இலக்கியத்தில் மட்டுமல்ல சமூகத்திலும் வெளிப்படுகிறது என்பதே நாம் பார்த்த உண்மை . காதல் -காமம்  என்பன பேசுபொருட்களாக  இலக்கியத்தில் காலத்தைக் கடந்தவை 

அப்படியான கதைகள் பல இந்த சிறுகதைத் தொகுப்பில் உள்ளன .   இவை எப்படியானவை?

 நிலைத்து நிற்குமா என்பதை வாசகர்களது தீர்மானத்திற்கே விடுகிறேன். மற்றவை அரசியல் வன்முறையைக் கருவாக்கியவை.   அரசியலை வாழ்நாள் முழுவதும் கேட்டு வளர்ந்தபோது பல கதைகளில் அவை கருப்பொருளாகியது. இது தவிர்க்கமுடியாதது.  மேற்கூறிய இரண்டும் சில சிறுகதைகளில் கலந்துள்ளன.

இந்த தொகுப்பிற்கு முன்னுரை எழுதிய நண்பர்களான கருணாகரன்,  மாலன்  ஆகியோருக்கு எனது நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

இந்தக்  கதைகளை வெவ்வேறு காலத்தில்  வெளியிட்ட  அம்ருதா,   ஞானம்,  நடு இணையம்,  மலைகள், மற்றும்  திண்ணை என்பனவற்றுக்கு நன்றி கூறுவதுடன்,   இவை வெளிவருமுன்னர்   ஒப்புநோக்கிச் சரிபார்த்த நண்பர் முருகபூபதிக்கும்  எனது நன்றிகள்.

நான் தொழிலில் மிருகவைத்தியன்.  ஆனால்,    பத்திரிகை உலகிற்குத்  தற்செயலாகத் தள்ளப்பட்டு  அதன் பின்பு  இலக்கிய உலகிற்கு வந்துள்ளேன் . இந்த உலகில் நடப்பதற்கு உதவியவர்கள் எஸ். பொன்னுத்துரை,  முருகபூபதி மற்றும் கருணாகரன் ஆகிய  மூவருமே. இவர்களுக்கு வாழ்நாள் முழுவதும் கடமைப்பட்டுள்ளேன் . ஆரம்பத்தில்  வண்ணாத்திக்குளம் வாழும் சுவடுகள்  பாகம் – 01 மற்றும் 02 இன் பின்பு எனது எழுத்துகளைப் புத்தகமாக்கியவர்  நண்பர் கவிஞர் கருணாகரனே .

 எனது இந்த சிறுகதைத்  தொகுப்பை அவருக்கே   சமர்ப்பிக்கின்றேன். அந்தரங்கம் சிறுகதைத் தொகுப்பை  பதிப்பிக்க முன்வந்த  புலம் புத்தகாலயத்தினருக்கு எனது நன்றிகள்.

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

தமிழ்நூல்களுக்கான பரிசளிப்புத் திட்டம்

அவுஸ்திரேலிய தமிழ் இலக்கிய கலைச் சங்கம் (ATLAS)

தமிழ்நூல்களுக்கான பரிசளிப்புத் திட்டம்

அவுஸ்திரேலியாவில் கடந்த  இருபது  வருடங்களாக தமிழ் இலக்கியம் மற்றும் கலைச் செயற்பாடுகளில் ஈடுபட்டுவரும் அவுஸ்திரேலிய தமிழ் இலக்கிய கலைச் சங்கம், இலங்கையில், வெளியிடப்படும் தமிழ் நூல்களுக்குப் பரிசு வழங்கும் திட்டமொன்றை நடைமுறைப்படுத்தத்  தீர்மானித்துள்ளது.

இலங்கையில் வாழும் தமிழ் எழுத்தாளர்களை ஊக்குவிக்கும் நோக்குடன் செயற்படுத்தப்படவுள்ள இந்தத்திட்டம் கீழ்வரும் தேவைப்பாடுகள் மற்றும் நிபந்தனைகளைக் கொண்டு அமையவுள்ளது.

1. கடந்த 2019, 2020 ஆம் ஆண்டுகளில் வெளியிடப்பட்ட சிறுகதை, நாவல், கவிதை, கட்டுரை மொழி பெயர்ப்பு ஆகிய                 ஐந்துவகை   தமிழ் நூல்களே இந்தத்திட்டத்தில் சேர்த்துக்கொள்ளப்படும்.

2. ஒவ்வொரு வகையிலும் சிறந்ததாகத் தெரிவுசெய்யப்படும் ஒவ்வொரு நூலுக்கு தலா 50 ஆயிரம் இலங்கை ரூபா பரிசாக வழங்கப்படும்.

3. நூலாசிரியரின் முழுப்பெயர், வயது, முகவரி, தொலைபேசி இலக்கம் மற்றும் மின்னஞ்சல் முகவரி ஆகியவை அடங்கிய சுயவிபரக் குறிப்பொன்றினையும் நூலுடன் இணைத்தனுப்புதல்வேண்டும்.

4. . நூலின் இரண்டு பிரதிகள், எதிர்வரும் 30. 06. 2021 ஆம் திகதிக்கு முன்னர் கிடைக்கக்கூடியதாகக் கீழ்க்குறிப்பிடப்பட்டுள்ள முகவரிக்கு அனுப்பிவைக்கப்படுதல் வேண்டும்.

5. பரிசுக்குத் தெரிவுசெய்யப்படும் நூல்கள் பற்றிய விபரம் பத்திரிகைகள் மூலம் வெளியிடப்படும் என்பதுடன் பரிசு பெற்றவர்களுக்கு மின்னஞ்சல் மூலமும் அறியத்தரப்படும்.

6. நூலாசிரியர் இலங்கைப் பிரசையாக இருத்தல் வேண்டும் என்பதுடன் வேறெந்த நாட்டின் பிரசா உரிமையோ அல்லது வதிவிட உரிமையோ இல்லாதவராகவும், வேறெந்த நாட்டிலும் இப்பொழுது வசித்துக்கொண்டிராதவராகவும் இருத்தல் வேண்டும்.

நூல்களை அனுப்பிவைக்க வேண்டிய முகவரி:

ATLAS

PO Box 5292

Brandon Park

Victoria – 3150

Australia

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

கதை சொல்லல் -சுருக்கமான வரலாறு .

நடேசன்

மனிதர்களது பிரயாணங்கள் கால்நடை மற்றும்    குதிரைகளில்  தொடங்கி கப்பல்,  ஆகாயவிமானம், ஏவுகணை என மாறுவதுபோல் பயணங்களின்  வடிவங்கள்  மாறுகின்றன.

கதை சொல்வது கற்காலத்திலிருந்து தொடரியாக வந்தபோதும், வடிவம் மாறுகிறது.  கதை சொல்வதை நான்  பயணத்திற்கு ஒப்பிடுவது  இங்கு உதாரணத்திற்கு  மட்டுமல்ல,  ஒரு தொடர்ச்சியான படிமமாகவும் (Allegory) புரிந்து கொள்ளவேண்டும். கதை சொல்பவர்கள் , கேட்பவர்களை புதிய இடம் ,  தேசம் ,   ஏன்  புதிய உலகிற்கே அழைத்துச் செல்கிறார்கள்  .,

இலங்கையைப் பற்றிய கதை வாசிக்கும்போது அல்லது காதால் கேட்கும்போது மெல்பேனில் உள்ள எமது வீட்டிலிருந்து கொண்டே,  நாம் கடவுச்சீட்டு, விசா, விமானச் சீட்டு  அற்று இலங்கை போய் வருகிறோம்.  சகல விமானப்போக்குவரத்தும் நிறுத்திவைக்கப்பட்ட  தற்போதைய காலத்தில் எந்தத்  தடையுமற்று நமது பிறந்த ஊர்களுக்குக் கதைகள் மூலம்,  முகக்கவசமோ,  இரண்டு கிழமைகள் தனிமைப்படுத்தல்  அற்று  இலகுவாகப் பயணிக்கலாம்.  அத்துடன் கடிகாரத்தையும் நாட்காட்டியையும் நிறுத்திவிட்டு,  நமது  கடந்தகாலம்,  எதிர்காலம்,  நிகழ்காலம் எனச் சஞ்சரிக்க முடியும் .

கதை சொல்லல் எப்பொழுது தொடங்கியது ?

15 ஆண்கள் கொண்ட இனக்குழு உணவுக்கு வேட்டையாடியபோது அதில் ஒருவர் வேட்டைக்குப் போகாது  கள்ளம் பண்ணிவிட்டு வீட்டிலிருந்து விடுகிறார் .  மாலையில் வேட்டையாடிய உணவோடு மீண்டு  வந்தவர்களுக்கு , அவர்கள் உடல் அலுப்புத்தீர  தனது குற்ற உணர்வைத்  தவிர்க்கச் சொல்லியது  முதல் கதையாக இருக்கலாம் . இல்லை , தூங்காத பிள்ளைக்குத் தாய்,  தனக்குச் சிறு வயதில் நடந்தவற்றைச்  சொல்லியிருக்கலாம் – ஏன்  காதலன் காதலியின் உள்ளம்  கவருவதற்குச் சொல்லிருக்கலாம். இப்படியான வாய் மொழிக்கதைகள்  நமது கிராமங்களில் இன்றும் உள்ளது. எல்லா மனிதக் குழுமங்களிலும்  தேடமுடியும் .

சமூகத்தில் அரசுகள் உருவாகி,  வரி வசூலிக்க  , குற்றங்களைத் தடுக்க,  சொத்துக்களை பாதுகாக்க சட்டங்கள் உருவாகியது. அவை எழுத்தூடாக மக்களுக்கு கடத்தப்படவேண்டியதால் பதிவுகள் தேவை. இந்தியாவில் சந்திரகுப்த மவுரியனது காலத்தில் எழுத்துகள் உருவானதாக ஒரு கிரேக்க அறிஞர் சொல்கிறார் . நான் அலஸ்கா சென்றபோது , ஆதி அமெரிக்கர் தங்கள் கதைகளை மரக்கம்புகளில் ஓவியமாகவும் சிற்பமாகவும் செதுக்கியிருந்ததையும். அன்தீஸ் மலைப்பகுதியில்  இன்கா மக்கள் கீப் எனும்  கயிற்று முடிச்சுகளாகக் கதைகளை வைத்திருந்ததையும் பார்த்தேன்.

 நாம் இக்காலத்தில் வரலாறு என்ற பதத்தை பேசும்போது அது எழுதப்பட்ட கதைகளிலிருந்து தொடங்குகிறது .

அப்படி எழுதப்பட்ட கதையாக எமக்குக் கிடைத்தது கிறீஸ்துவுக்கு முன்பாக 7 ஆம்நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்ட கதையாகும். அது  4800 வருடங்கள் முன்பு உருக்(Uruk) நகரை ஆண்ட கில்கமாஸ்(Gilgamesh) எனப்படும்  சுமிரீய மன்னனது சரித்திரமேயாகும் அதை எழுதியது சின்  லிகி உனானி (Sin-liqe-uninni) இந்தக்கதை மன்னனுக்கும்,  மனிதனும் மிருகத்தன்மையும் கலந்த என்கிடு(Enkidu) என்ற ஒருவனுக்கிடையே உள்ள  நட்பு,  இறப்பு,  காதல் என்பவற்றை  நமக்கு தெரிவிக்கிறது . இந்தக் கதைப் பாடல்களால் கதையாக்கப்பட்ட இதிகாசம் . இந்த இதிகாசத்தில் பழைய கோட்பாட்டில் சொல்லப்படும் நோவா சம்பந்தப்பட்ட  வெள்ளம் பற்றிய குறிப்புள்ளது .

இதே போலவே யூதர்களின் பழைய வேதாகமம் கிறிஸ்துக்கு 2000 வருடத்தின் முன்பு தொடங்குகிறது என்கிறார்கள் .இதைப்  புனைவான சரித்திரம்( Fictionalised History) என்கிறார்கள்.

இந்தியாவின்  இதிகாசங்களாக    இராமாயணமும் பின்பு   மகா பாரதமும் உருவாகிறது  இவை ஆரம்பத்தில்  வாய் மொழியாகவே வந்தன.  ஜாதகக்கதைகள் பஞ்சதந்திரக் கதைகள் வாய் மொழியாக வந்து பிற்காலத்தில் முறையே பாலியிலும் சமஸ்கிருதத்திலும் எழுதப்பட்டன.  அதேபோல்  கிரேக்கர்களது இதிகாசங்கள்  இலியட் ஒடிசி எல்லாம் செய்யுள் வடிவானவை

சீனர்களின் கொன்பூசியஸ்  தத்துவங்கள் தொடங்கி அவைகளது ஆரம்ப இலக்கியங்களும் இப்பாடல் முறையிலே இருந்தன

இது ஏன் ?

உங்களுக்குத்  தெரியும்,  சிறு வயதில் கேட்ட சினிமாப் பாடல்களை நாம் நினைவில் வைத்து இன்னமும் குளியலறையில் முணுமுணுப்போம் . நான் காதலித்த பருவத்தில் கேட்ட மல்லிகை என் மன்னன் மயங்கும் என்ற பாட்டு இப்பொழுதும் எனது இதயத் துடிப்பை ஒரு கணம் நிறுத்திவிடும்.   காரணம்  சத்தங்கள்,  சந்தத்துடன்   வரும்போது அவை எமது முன் மூளையின் மடிப்புகளில் குழந்தைகளின்   லீகோ துண்டுகளாக வசதியாகப் படிந்திருக்கும்.  கடந்த வருடம் காசிக்கு சென்றபோது கங்கை கரையோரத்தில்  பார்க்க முடிந்தது. ஒரு குருவின் முன்  இருபதுக்கும்  மேற்பட்ட சிறுவர்கள் நின்றபடி  எதையோ சமஸ்கிருதத்தில் உச்சரித்தபடி நின்றார்கள்.

பிற்காலத்தில்  கிரேக்க நாடகங்கள்  ஒருவிதமான கதை சொல்லல் முயற்சியே . பலருக்கு ஒரே காலத்தில் வார்த்தைகளுடன்  உடல் மொழியையும் சேர்த்து கதை சொல்லப்படுகிறது

1440 பிரான்சில்  அச்சுயந்திரம் உருவாக்கப்பட்டதால் கதை சொல்லுவதில் மாற்றம் ஏற்படுகிறது. அதன் பின்பே ஆங்கிலத்தில் பைபிள் புத்தகம்  உருவாகிறது. மேற்குலகத்தில் சிறிய வசனங்களாகக் கதைகள் சொல்லப்பட்டதற்கு முன்னுதாரணமாகியது  புதிய ஏற்பாடு என பைபிள் ஆகும்.

   இதில் இயேசுநாதர் சொல்லிய விடயங்களாக  மத்தியு ,  மார்க்,  ஜோன் , லூக் என்பவர்கள் எழுதியவை,   உபதேசக்கதைகளாக  மட்டுமல்ல, இதில் பாத்திரங்களாக   மீன்பிடிப்பவர்கள்,  விபசாரி , நோயாளி  மற்றும் வரி வசூலிப்பவர் எனச் சாதாரண மக்கள்  வருகிறார்கள் .ஆரம்ப இலக்கியத்தின் கையைக் கோர்த்து  யதார்த்த நிலைக்கு அழைத்து சென்றது புதிய ஏற்பாடே.  ஆரம்பத்தில் கிரேக்க மொழியிலும் பின்  லத்தினிலும்  இறுதியால்  1611 ஆங்கிலத்தில் பதிப்பித்து வந்த பைபிள், மக்கள் மயப்படும் புத்தகமாகிறது – கிங் ஜேம்ஸ்  பைபிள் எனப்படும் ஆங்கிலப் பதிப்பிலிருந்து எவரும் தப்ப முடியாதபடி  மேல் நாடுகளின் ஒவ்வொரு ஹோட்டல் அறையிலும் இந்த தடிப்பான புத்தகம் வைக்கப்படுகிறது.

 அச்சுப் புத்தகங்கள் வந்த பின்பும் கவித்துவமாகக் கதைகள் நாடகங்கள் எழுதுவது,  விட்டகுறை தொட்டகுறையாக தொடர்ந்தது. ஆங்கிலத்தில் சேக்ஸ்பியரது நாடகங்களைக் கேட்டால் நான் சொல்வது புரியும் .ஆங்கிலத்தில் பைபிளையும் சேக்ஸ்பியரையும் வெளியே எடுத்தால் எதுவும் மிஞ்சாது என்பார்கள். 

நமது முக்கிய கதை சொல்லலான நாவல் வடிவம் சேக்ஸ்பியரது காலத்தில் ஸ்பெயினில் சேவான்ரியின்  டாங்கி கோட்டே 1605 இல் உருவாகிறது  (Cervantes’s Don Quixote)  இதனது மூலப் பிரதியை பார்க்கும் வாய்ப்பு எனக்கு கிடைத்தது

அரசகுமாரர்கள் வீரதீரத்தையும்  அழகிய அரச குமாரிகளையும் விட்டு சாதாரண மனிதர்களது வாழ்வைச் சொல்லும் நீண்ட கதை சொல்லல் என்பதே இந்த நாவல் வடிவம்.

பல முக்கிய நாவலாசிரியர்களுக்கு இந்த நாவலே முன்னுதாரணமாக இருந்தது .இந்த நாவலை முன்வைத்து யதார்த்த   (Realism) நாவல்களாக வந்தது அதில் மிகவும் முன்னோடியாகப் பேசப்படுவது மாடம் பவாரி மற்றும் டால்ஸ்ரோயின் அன்னா கரீனினா  முதலான நாவல்கள்.   யதார்த்தத்தை மிகைப்படுத்திய நாவல்களாக (heightened realism) வந்தவை தஸ்தாவஸ்கியின் நாவல்கள் .

1843 அதாவது 19 ஆம் நடுப்பகுதியில் சிறுகதைகள் உருவாகின்றன. அக்காலத்தில் முக்கியமாகச் சஞ்சிகைகள் வரும்போது,  அவைகளில் ஐந்து ஆறு பக்கங்களுக்கு 2௦௦௦-5௦௦௦ வார்த்தைகளுடன்  இந்த  சிறுகதைகள் வருகின்றன.

யதார்த்த ரீதியான சிறுகதைகள் எனப்படுகிறது  இதை ஆரம்பத்தில் சிறிய நாவல்கள் அதாவது ஒரு முக்கிய நிகழ்வை வைத்து எழுதப்பட்டன. எட்கார் அலன்போ,  மாப்பசான் என்பவர்கள் முக்கியமானவர்கள்.

சிறுகதைகளுக்கும் வரலாறு உண்டு.  பஞ்ச தந்திரக்கதைகள்,  ஜாதகக் கதைகள்,  ஈசாப் நீதிக்கதைகள் , அரேபிய இரவுகள் சிறுகதைகளின் பெற்றோர்கள்.  அதைவிட நமது பாரதத்தில் இராமாயணத்தில் வந்த உபகதைகள் எல்லாமே இதை ஒட்டியவை

கதையின் முடிவில் வாலை ( முரண்நகை )வைப்பதுபோல் முடிந்த யதார்த்த  சிறுகதைகளுக்கு  அமைப்பில் மாற்றத்தைக்  கொண்டு வந்தவர் அன்ரன் செக்கோ . நவீனமான சிறுகதைகள் எனப்படும் செக்கோவின் கதைகளில் மனரீதியான சிந்தனை மட்டுமே உள்ளது   . அவரது கிஸ் என்ற கதை முக்கியமானது .இதன் பின்பு ஜேம்ஸ் ஜொய்ஸ் கதைகளில் மனரீதியாக உணர்வுகள் இறுதியில்  (Epiphany -the dead)  பெறுவதாக முடித்தார் .

நாவல் ( மார்சல் புருஸ்) சிறுகதைகளில் ( டி எச் லாரன்ஸ்) நவீனத்துவம்  உருவாகியபோது ஒழுங்கற்று மனரீதியான சிந்தனைகள் கொண்ட கதை நவீன கதை சொல்லல்  உருவாகியது .

அதன் பின்பு நாவல் சிறுகதைகளில் இரண்டாம் உலகப்போரின் பின் மீண்டும் மாற்றம் ஏற்படுகிறது. இங்கு யதார்த்தம் நவீனம் என்பதை மறுக்கப்படுகிறது. அல்பேர்ட் காமுவின்  அபத்தம் என்ற விடயம் உருவாகிய பின்பு யதார்த்தமென்பது ஒன்றில்லை. எல்லாமே  நம்மால் மனரீதியான ஒழுங்கு படுத்தப்பட்டவையே (Subjective) என நிராகரிக்கப்படுகிறது இதன் முக்கியமானவர்களாக சாமுவேல் பெக்கட்( நாடகம்)  லுயி போர்கஸ் (சிறுகதை )  சல்மான் ருஸ்டி (நாவல்)போன்றவர்கள் பின் நவீனத்துவத்தின் மூலவர்கள் . இந்த பின்நவீனத்துவத்தின் ஒரு வெளிப்பாடே மாயா யதார்த்தம் என்பது முக்கியமாகிறது .

சிட்னி தாயகம் வானொலியில் பேசியது

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

முருகபூபதியும் சிவகுமாரனும்

வீரகேசரியில் 1977 இல் ஒப்புநோக்காளர் பணி கிடைத்தபின்னரும், கொழும்பில் தொடர்ந்தும்  இலங்கை முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கத்தினதும் எழுத்தாளர் கூட்டுறவுப்பதிப்பகத்தினதும் வேலைகளை மேற்கொண்டவாறு, இலங்கை ஆசிரியர் சங்கம், மக்கள் விடுதலை முன்னணி ஆகியனவற்றின்  தலைமை அலுவலகங்களுக்கும் சென்று அங்கு தரப்பட்ட  பணிகளை செய்துகொடுத்தேன்.

சங்கத்தின் செயலாளர் பிரேம்ஜி ஞானசுந்தரன்,  கொழும்பு -07 இல் சேர் ஏர்ணஸ் டீ. சில்வா மாவத்தையில்  அமைந்திருந்த சோவியத்தகவல் பிரிவில் பணியாற்றினார்.

இங்கிருந்துதான் சோவியத் நாடு மற்றும் சோசலிஸம் தத்துவமும் நடைமுறையும் முதலான இதழ்கள் செம்மைப்படுத்தப்பட்டன. அத்துடன் தினமும்  செய்திக்குறிப்பேடும் ( News Letter )  இங்கிருந்து வெளியானது.

அந்தத்  தகவல் பிரிவு அமைந்த இல்லம் லலிதா ராஜபக்‌ஷவுக்கு சொந்தமானது. அவரது இல்லம் அதே காணியில் அருகில் அமைந்திருந்தது.

அவர் கலை ஆர்வம் மிக்கவர். அத்துடன் சில சிங்களத்திரைப்படங்களும் தயாரித்தவர்.  சோவியத் தகவல் பிரிவை சோவியத் மொழியில் நவஸ்தி என்றும் அழைப்பர்.

அந்த இல்லத்தை, நீங்கள் லெஸ்டர் ஜேம்ஸ் பீரிஸ் இயக்கத்தில் வெளியான மார்டின் விக்கிரமசிங்காவின் கம்பெரலிய திரைப்படத்தின் இறுதிக்காட்சிகளில் பார்க்கலாம்.

லலிதா ராஜபக்‌ஷ வசித்த இல்லமும் திரைப்படங்களில் இடம்பெற்றுள்ளன.

அருகில்தான் யாழ்ப்பாணம் எம்.பி. யாகவிருந்த சி. எக்ஸ். மார்டினின் பெரிய மாடிவீடும் அமைந்திருந்தது. எனினும் அவ்விடத்திற்குச்செல்லும் சந்தர்ப்பங்களில் அவரை பார்க்கவில்லை.

ஆனால், அந்த இல்லத்திற்கு முன்னால் செல்லும் இன்னர் ஃபிளவர் வீதியில் வசித்த தோழர் பீட்டர் கெனமனை சந்திக்கும் சந்தர்ப்பங்கள் கிடைத்திருக்கின்றன. அவர் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் Forward ஆங்கில இதழின் ஆசிரியர் குழுவிலும் அங்கம் வகித்தார்.

சோவியத் தகவல் பிரிவில்பிரேம்ஜி,  இராஜகுலேந்திரன், லத்தீஃப், பெரி. சண்முகநாதன், மு. கனகராஜன்  மற்றும் சிங்கள தோழர்கள் புண்ணியசேன, சுமித்ரா ரகுபத்த உட்பட வேறும் சிலரும்  பணியாற்றினார்கள்.  திருமதி கமலி பிரேம்ஜி, திருமதி லத்தீப் ஆகியோர் அங்கே தட்டச்சாளர்கள்.

நண்பர் ராஜஶ்ரீகாந்தனும்  முத்தையாவும்  பின்னாளில் அங்கு பணியாற்ற வந்துசேர்ந்தனர். இருவரும் சிறந்த மொழிபெயர்ப்பாளர்கள்.

சுமித்ரா ரகுபத்த ,  என்னை M P சகோதரயா என்றே அழைப்பார். எனது பெயர் MURUGA POOPATHY என்பதை அவர் சுருக்கமாக அவ்வாறு மாற்றித்தான் அழைப்பார். அவர் சிறந்த சிங்கள எழுத்தாளர்.  மொழிபெயர்ப்பாளர். ஆளுமை மிக்க சகோதரி. பின்னாளில் அவர் இலங்கை வீடமைப்பு நிர்மாணத்துறை அமைச்சிலும்  உதவி ஆணையாளராக பணியாற்றியபோது, நான் அவுஸ்திரேலியா வந்துவிட்டேன். அவர் அவுஸ்திரேலியா வந்து படித்து கலாநிதிப்பட்டம் பெற்றுக்கொண்டு திரும்பிவிட்டார்.

சில தொலைக்காட்சி நாடகங்களையும் எழுதி இயக்கினார்.  தனிப்பட்ட வாழ்வில் பல சோதனைகளையும் வேதனைகளையும் சந்தித்தார்.

மல்லிகை, மார்டின் விக்கிரமசிங்காவுக்காக சிறப்பிதழ் வெளியிட்டபோது, சுமித்ரா  சிங்களத்தில் எழுதித்தந்த கட்டுரையை நானே மொழிபெயர்த்து ஜீவாவிடம் சேர்ப்பித்தேன்.

தினமும் வீரகேசரிக்கு பணிக்குச்சென்றாலும்,  எனக்கு தரப்பட்ட பணிநாட்கள் செவ்வாய் முதல் ஞாயிறு வரையில்.  திங்கட் கிழமை மாத்திரம் ஓய்வு நாள். ஞாயிற்றுக்கிழமை அரைநாள் வேலை.

சனி அல்லது ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் சங்கத்தின் ஏற்பாட்டில் இலக்கிய நிகழ்ச்சிகள் நடக்கும். சங்கத்தின் கொழும்புக்கிளையின் செயலாளர் பதவியும் எனக்குத்தரப்பட்டிருந்தது. சங்கம் மாதாந்தம் போயா தினங்களில் கருத்தரங்குகளை நடத்திவந்தது.

சோவியத் தகவல் பிரிவுக்கு திங்கட் கிழமைகளில் சென்று, சங்கத்தின் வேலைகளையும் மாலையில் மலே வீதிக்கு வந்து ஆசிரியர் சங்கத்தின் பணிகளையும் செய்தவாறு, ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் மதியத்திற்கு மேல் ஆமர்வீதிச்சந்தியில் ஒரு மரஆலை கட்டிடத்தின் மேல்தளத்தில் இயங்கிய மக்கள் விடுதலை முன்னணி தலைமை அலுவலகத்திற்கு சென்று செஞ்சக்தி இதழின் வேலைகளை கவனிப்பேன். மக்கள் விடுதலை முன்னணியின் அச்சகம் களனி கங்கை தீரத்தில் கொகிலவத்தை என்ற ஊரில் அமைந்திருந்தது.  சில சந்தர்ப்பங்களில் இங்கும் செல்லநேரிடும். 

இவ்வாறு எனது பெரும்பாலான நேரங்கள் கொழும்புடன் கழிந்தாலும்,  நேரத்தை கண்டுபிடித்து, எமது ஊரின் இந்து இளைஞர் மன்றம் மற்றும் விஜயரத்தினம் வித்தியாலயத்தின் பழைய மாணவர் மன்றம் ஆகியனவற்றின் சேவைகளிலும் என்னை ஈடுபடுத்திக்கொண்டேன்.

இவ்வாறு பம்பரமாகச் சுற்றிக்கொண்டிருந்த என்னை எங்கள்  ஊரில் பலர் தங்கள் தேவைகளுக்கும் நன்கு பயன்படுத்திக்கொண்டனர்.

பத்திரிகைக்கு, வானொலிக்கு மரண அறிவித்தல், பிறந்தநாள் அறிவித்தல் எழுதிக்கொடுத்து வெளிவரச்செய்வது முதல் பொலிஸ் சம்பந்தப்பட்ட விவகாரங்களுக்கும் பலர் என்னை பயன்படுத்தினார்கள்.

அதனால் வீட்டில் எனக்கு விதானையார் என்ற பெயரும் சூட்டப்பட்டது.

“  இந்த சம்பளம் இல்லாத உத்தியோகங்களை என்றைக்கு விடுகிறாயோ, அன்றுதான் நீ உருப்படுவாய் ! “  என்று எனது அம்மா  அக்காலப்பகுதியில் எனக்கு நற்சான்றிதழ் தந்துவிட்டார்கள்.  நான் அந்த உத்தியோகத்தை புலம்பெயர்ந்து வந்தபின்னரும் கைவிடவில்லை.

உருப்பட்டேனா…?  என்பதும் தெரியவில்லை.  இயல்புகள்தான் ஒருவரின் அடிப்படை அழகு. அந்த அழகு அழியாது அல்லவா..?

மல்லிகை, மார்டின்விக்கிரமசிங்காவுக்காக சிறப்பிதழ் வெளியிடவுள்ள எண்ணத்தை, அச்சமயம் கலாசார திணைக்களத்தில் செயலாளராக பணியிலிருந்த தமிழ் அபிமானி கே. ஜி. அமரதாசவிடம் சொன்னேன்.

அவர் ஒரு கடிதம் தந்து தெகிவளையில் வசித்த மார்டின் விக்கிரமசிங்காவின் மகளிடம்  என்னை அனுப்பினார். அங்கே ஒரு அச்சகம் இயங்கிக்கொண்டிருந்தது. ஏற்கனவே வெளியான மார்டின் விக்கிரமசிங்காவினதும் இதர சிங்கள எழுத்தாளர்களினதும்  படைப்புகளின் மொழிபெயர்ப்புகள்  இடம்பெற்ற சில மல்லிகை இதழ்களையும் எடுத்துச்சென்று அவரிடம் கொடுத்தேன்.

அதுவரையில் மல்லிகை இதழ் பற்றி அறிந்திருந்த அவர், ஜீவா மேற்கொண்டுவந்திருக்கும் நல்லிணக்க செயற்பாடுகளை அறிந்திருக்கவில்லை.

தாமதிக்காமல்  சிறப்பிதழுக்கு விளம்பரமும் தந்து, மல்லிகைக்கு சன்மானமும் தந்தார். அவற்றை ஜீவாவுக்கு சேர்ப்பித்தேன்.

சிறப்பிதழ் வெளியானதும் சில பிரதிகளை அவரிடம் சேர்ப்பித்தேன்.  கே. ஜி. அமரதாச, என்னை அச்சமயம் இராஜாங்க அமைச்சராகவிருந்த ஆனந்த திஸ் டீ. அல்விஸின் செயலாளர் சரத் அமுனுகமவிடமும் அனுப்பினார். அவருக்கும் மல்லிகை இதழ்களை வழங்கினேன்.

இவ்வாறு மல்லிகையால் அறிமுகமாகி, பலரதும் தொடர்புகளை பேணிக்கொண்டிருந்தபோது, எதிர்பாராமல் இலங்கை வானொலி கலையகத்தினுள்ளும் பிரவேசிக்கநேர்ந்தது.

எனது காலடித்தடம் அங்கு பதிவாவதற்கு இலக்கியத்திறனாய்வாளர் கே. எஸ். சிவகுமாரன்தான் காரணம். அவர்  அப்போது இலங்கை வானொலியில் செய்தி வாசித்துக்கொண்டிருந்தார்.

கொழும்பில் நடைபெறும் இலக்கியக்கூட்டங்களில் அவரை சந்திப்பேன். நண்பர்கள் சாந்தன், இமையவன், குப்பிழான் ஐ. சண்முகன், மாவை நித்தியானந்தன்,  தில்லைக்கூத்தன்  ஆகியோர் இணைந்து இயங்கிய கொழும்பு  கலை , இலக்கிய நண்பர்கள் அமைப்பு தமிழ்ச்சங்கத்திலும் நண்பர்களது வாடகை இல்லங்களிலும் சந்திப்புகளை நடத்தும்.

வெளியாகும் நூல்கள் பற்றிய வாசிப்பு அனுபவங்கள் இடம்பெறும்.  ஒரு மூத்த எழுத்தாளரை அழைத்து பேசவைப்பார்கள்.

ஒரு தடவை நாட்டிய கலாநிதி கார்த்திகா கணேசர் எழுதி தமிழ்ப்புத்தகாலயம் வெளியீடாக வந்திருந்த காலம்தோறும் நாட்டியக்கலை நூல் பற்றிநண்பர்கே. எஸ். சிவகுமாரன் தனது வாசிப்பு அனுபவத்தை பகிர்ந்துகொண்டார்.

அவர் என்றைக்குமே தன்னை விமர்சகன் என்று சொல்லிக்கொள்ளவில்லை.

தன்னை எதிலும் முன்னிலைப்படுத்தாத அதிர்ந்துபேசத்தெரியாத  தன்னடக்கம் மிக்கவர்.  தமிழ் ஊடகத்துறையில் பத்தி எழுத்துக்கள் குறித்த அறிமுகத்தை தந்தவரும்  சிவகுமாரன்தான். ஆங்கில ஊடகங்களில் Columnist என்ற பத்தி எழுத்தாளர்கள் இயங்குவதுபோன்று, தமிழ் ஊடகங்களிலும் பத்தி எழுத்துக்களின் அவசியத்தை வலியுறுத்தியவர் அவர்.

தமது எண்பத்தியைந்து வயதில்  அண்மைக்காலமாக அவர் சுகவீனமுற்று வீடும் –  மருத்துவமனை என்றும் அலைந்துகொண்டிருக்கையில்  அவர் பற்றிய அருமையான விரிவான பதிவை நண்பர் மு. நித்தியானந்தன் கனடா  காலம் இதழில் எழுதியிருக்கிறார். அதற்கு நித்தி இட்டிருக்கும் தலைப்பு :

 கே.எஸ். சிவகுமாரன்: ஈழத்து இலக்கியத்தின் தனிப்பெரும் விருட்சம்.

ஆம், எமது நேசத்திற்குரிய நண்பர் சிவா,  விருட்சம்தான். சந்தேகமேயில்லை !  இந்த விருட்சம் இலக்கிய உலகில் நிழல்பரப்பிய காலத்தில்,  துளிர்க்காத  பற்றைகளும், நேற்றுப்பெய்த மழைக்கு முளைத்த காளான்களும்,   இந்த விருட்சம் இலக்கியத்தில் என்ன செய்தது..? என்ன சாதித்தது…? என்று கேட்கின்றன.

வாயால் வடைசுடும் இந்த பிரகிருதிகள் , முகநூல்களில் நோண்டும் காலத்தில் இலக்கிய உலகிற்குள் பிரவேசித்தவர் அல்ல எங்கள் சிவகுமாரன்.  அவரால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட  எழுத்தாளர்களும், நூல்களும் ஏராளம்.

ஆங்கில ஏடுகளில் ஈழத்து தமிழ் இலக்கியம் பற்றிய அறிமுகத்தை தொடர்ந்தும் வெளிப்படுத்தியவர்.  1988 ஆம் ஆண்டு செப்டெம்பர் மாதம் வெளியான மல்லிகை இதழின் முகப்பினை அலங்கரித்தவரும்  சிவகுமாரன்தான்.  அவ்விதழில்  மேமன்கவி, அவரைப்பற்றி விரிவாக அன்றே எழுதிவைத்துள்ளார்.

 அதே ஆண்டு ஜனவரி மாதம் ஜப்பான் நாகசாகிப்பல்கலைக்கழகம் வெளியிட்ட இதழ் ஒன்றில் கே. எஸ். சிவகுமாரனை,  லெரோய் ரொபின்ஸன் என்பவர் பேட்டிகண்டு எழுதியுள்ளார்.

அந்தப்பேட்டியில்,  சிவகுமாரன் ஈழத்து கலை, இலக்கிய  வளர்ச்சிகுறித்தும் ஈழத்து இதழியல்கள் மற்றும் ஆளுமைமிக்க படைப்பாளிகள் பற்றியும் , மொழிபெயர்ப்பு எழுத்துக்கள் தொடர்பாகவும் மட்டுமன்றி, வரலாற்றுப்புகழ் மிக்க நல்லூர், மீன்பாடும் தேனாடு, தொல்பொருளாராய்சிக்குட்பட்ட கந்தரோடை, திருகோணமலை பற்றியெல்லாம் பேசியிருக்கிறார்.

1988 செப்டெம்பரில் வெளியான மல்லிகை இதழை நூலகம் ஆவணகத்தில் இப்போதும் பார்க்கமுடியும்.

பிறநாட்டவர்க்கும் ஈழத்தின் மகிமைபற்றியும்  பெரும்பான்மை இனத்தவரின் புறக்கணிப்பு குறித்தும் அக்காலப்பகுதியில் சிவகுமாரன் அந்தப்பேட்டியில் பேசியிருக்கிறார். 

நீர்கொழும்பு வாசியான என்னையும் அவர் இனம்கண்டு தினகரன் வாரமஞ்சரியில் எழுதியிருப்பதுடன், இலங்கை வானொலியில் இளைஞர்களுக்கான சங்கநாதம் நிகழ்ச்சியை நடத்திக்கொண்டிருந்த வி. என். மதியழகனிடத்தில் என்னைப்பற்றிச்சொல்லிவிட்டு,  என்னை அழைத்து அவரது அந்த நிகழ்ச்சியில் அறிமுகப்படுத்தவேண்டும் என்று வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளார்.

அத்துடன் நில்லாமல்,  ஒரு நாளைத் தெரிவுசெய்து, தபால் மூலம் என்னுடன் தொடர்புகொண்டு என்னை வானொலி கலையகத்திற்கு அழைத்தார்.

அவரால் வானொலி கலையகத்தில் எனக்கு கிடைத்த நண்பர்கள் பற்றி ஏற்கனவே ஒரு பதிவில் எழுதியிருக்கின்றேன்.

தமிழ் நிகழ்ச்சிகளின் பணிப்பாளராக பணியாற்றிய வி. ஏ. திருஞானசுந்தரத்திற்கும் என்னை அறிமுகப்படுத்திய சிவகுமாரன்,  எனக்கு அங்கே மற்றும் ஒரு கலை, இலக்கியப்பணிக்கும் பரிந்துரைத்தார்.

பேராசிரியர்கள் கைலாசபதி, சித்திரலேகா மௌனகுரு,  காவலூர் இராஜதுரை  ஆகியோர் முன்னர் வாராந்தம் நடத்திவந்த கலைக்கோலம் நிகழ்ச்சியை நடத்தும் பொறுப்பையும் திருஞானசுந்தரம் எனக்குத்தந்தார்.

அந்த நிகழ்ச்சி, சுமார் அரைமணிநேரம் வானலைகளில் பரவும். நூல் மதிப்பீடு, நேர்காணல், கலை, இலக்கியப்புதினங்களை தொகுத்து வழங்கும் நிகழ்ச்சி. அதன் தயாரிப்பாளராக இசைக்கலைஞர் திருமதி அருந்ததி ஶ்ரீரங்கநாதன் இயங்கினார்.

திங்கட்கிழமைகளில் எனது ஓய்வு நாட்களில் ஒலிப்பதிவுக்கு சென்று வந்தேன். அதற்காக எனக்கு சன்மானங்களும் கிடைத்தன.

எனது  இலக்கிய உலக – ஊடகத்துறை நண்பர்களையும் அந்த கலைக்கோலம் நிகழ்ச்சியில் உரையாற்றுவதற்கு அழைத்துச்சென்றுள்ளேன்.

பத்திரிகையாளர்கள் எஸ். எம்.கார்மேகம், தனபாலசிங்கம், அன்னலட்சுமி இராஜதுரை,  பிரணதார்த்தி ஹரன்,  இலக்கியவாதிகள் மல்லிகை ஜீவா, ராஜஶ்ரீகாந்தன்  மற்றும் ராஜி பாலச்சந்திரன் ஆகியோருட்பட மேலும் சிலரையும் கலையகத்திற்கு அழைத்துச்சென்றுள்ளேன்.

1983 கலவர காலம் வரையில்  சுமார் இரண்டு ஆண்டுகள் கலைக்கோலம் நிகழ்ச்சியை நடத்தியிருக்கின்றேன்.

அதற்கு வித்திட்டவர் நண்பர் கே. எஸ். சிவகுமாரன்.

நான் அவுஸ்திரேலியா வந்தபின்னர்  எழுதிய புதர்க்காடுகள் சிறுகதையை மெல்பனில் ரேணுகா தனஸ்கந்தா ஆங்கிலத்தில் (Bush Walk) மொழிபெயர்த்தபோது,  அதனை The Island பத்திரிகையில் வெளிவரச்செய்தார்.

2011 இல் நாம் கொழும்பில்  சர்வதேச தமிழ் எழுத்தாளர் மாநாடு நடத்தியபோது, வெளியிட்ட ஆங்கிலத்தில்                                   மொழிபெயர்க்கப்பட்ட சிறுகதைகள்  ( Being Alive ) நூலைப்பற்றி மொழிபெயர்ப்பு அரங்கிலும் சிவகுமாரன்தான் பேசினார். அத்துடன் ஆங்கில இதழ்களிலும் அது பற்றி எழுதியதுடன், அவுஸ்திரேலியாவுக்கும் வருகை தந்து அந்த நூலின் அறிமுக அரங்கிலும்  உரையாற்றினார்.

அவர்பற்றி ஏற்கனவே சில பதிவுகள் எழுதியிருக்கின்றேன். சமீபத்தில் அவர் மருத்துவமனையிலிருக்கிறார் என்பது அறிந்து தொடர்புகொண்டு பேசியிருந்தேன். அவர் பற்றி மீண்டும் ஒரு கட்டுரை எழுதி சமீபத்தில் தினக்குரலில் வெளியிட்டிருந்தேன்.

தற்போது சுகவீனமுற்றிருக்கும் அவர் பூரண சுகம்பெற்று மீண்டுவந்து எழுதவேண்டும் என்று இந்தப்பதிவின் ஊடாக பிரார்த்திக்கின்றேன்.

சிவகுமாரன் கொண்டாடப்படவேண்டியவர்.

 

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

அந்தரங்கம் – சிறுகதைத் தொகுப்பு

மாலன்                                                                                             சென்னை           

மனிதன் தன் வளரிளம் பருவத்தில் தொடங்கி வாழ்நாள் முடியும் வரை நடத்தும் போர் ஒன்று உண்டு.அதில் வென்றவர்கள் மிகக் குறைவு. ஞானம், கல்வி, அதிகாரம், செல்வம், இப்படி மனிதன் சம்பாதித்துக் கொண்ட சம்பத்துக்கள், இவையன்றி மனிதனுக்கு அருளப்பட்ட குலம், குடும்பம் இன்ன பிற வரங்கள் இவை யாவும் அதன் முன் தோற்றுத்தான் போயிருக்கின்றன. அது : காமம். மோகத்தைக் கொன்றுவிடு அல்லால் மூச்சை நிறுத்திவிடு என பாரதியின் கதறல் தலைமுறை தலைமுறையாகக் கேட்டுக் கொண்டேதான் இருக்கிறது.

அதற்குக் காரணம் இயற்கை மனிதனுக்கு இரண்டே உணர்வுகளைத்தான் அளித்திருக்கிறது. ஒன்று பசி. மற்றொன்று காமம். பசி உடலில் உயிரை நிறுத்திக் கொள்ள. காமம் உயிரைப் பெருக்க. மற்ற உணர்வுகள் எல்லாம், வன்முறை, கருணை, பழிவாங்கல், காதல் மமதை, ரசனை, அழகுணர்ச்சி எல்லாம் இந்த இரு உணர்வுகளிலிருந்து கிளைத்தவைதான்

ஆனால் மதங்கள், எல்லா மதங்களும்தான், காமத்தைக் கீழானதாக நமக்குக் கற்பித்திருக்கின்றன. என்றாலும் இயற்கை தன்னிருப்பைப் கைவிட்டுவிடவில்லை. இவற்றிற்கிடையேயான முரணும் மோதல்களும் என்றென்றும் இருந்து வருகின்றன

இந்த மோதலில் எப்போதும் ஓர் எழுத்தாளன் இயற்கையின் பக்கமே நிற்கிறான். இறைவனைப் பார்க்கிலும் மனிதன் முதன்மையாகப்படுவதால் இலக்கியம், மதங்களுக்கு மாறாகக்  காமத்தின் பக்கமே பெரிதும் நிற்கிறது.

இங்கும்தான். நடேசனுடைய புனைவுகளின் பொதுத்தன்மை என்ற ஒன்றை வகுக்க முடியுமானால் அது மனிதனின் பாலுணர்வு அவனை ஆட்டி வைக்கும் தருணங்களைப் பற்றியதாக இருக்கும். அந்தத் தருணங்களில் நிகழும் அகப் போராட்டங்களைப் பற்றியதாகவோ, அல்லது அந்த அகப் போராட்டங்களின் காரணமாக நிகழும் புற நிகழ்வுகள் பற்றியதாகவோ இருக்கும்.

குடும்பத்தின் அமைதி கருதி காப்பாற்றிக் கொள்ளப்படும் அந்தரங்கங்களின் மெளனத்தில்; எதிரிக்கு முலைப்பால் கொடுத்து உயிர்காப்பவளின் மன ஓலத்தில்; நாளைக்கு இருக்கவா போகிறோம் என மகளையே புணரும் தகப்பனின் தாகத்தில்; ஆண்பிள்ளைக்காக ஊர் அறியாது கருவுற்றதைச் சொல்ல முடியாத தாயின் துக்க்கத்தில்; பலவந்தமாகக் கொண்டுவரப்பட்டவள் தன் உடலைப் பயன்படுத்தித் தன்னைக் கொண்டுவந்தவன் மீது நடத்தும் பழிவாங்கலில்; சனிக்கிழமைகளில் மட்டும் காதல் செய்யும் இளம் பெண்ணின் தேவையில்; பிரம்மச்சரியம் காக்கத் திணறும் குடும்பஸ்தன் மீதா அவனது சகாக்களின் குறும்பில்; எனப் பலவிதங்களில் நடேசனில் எழுத்தில் இந்தப் போராட்டங்கள் வெளிப்படுகிறது.

இவையன்றியும் சில கதைகளை நீங்கள் வாசிக்கலாம். அவற்றில் என்னை ஈர்த்தது ‘டைட்டில்’ தனது தலைவர் மீது மட்டற்ற நம்பிக்கை கொண்ட ஒரு முன்னாள் போராளிக்கும், கடமையில் பற்றுறுதி கொண்ட சிங்களப் படை வீரனுக்குமிடையேயான ‘கயிறு இழுக்கும் போட்டி’ கதையாக விரிந்திருக்கிறது. இருவரும் இறுதியில் மனநல நிலையத்திற்குப் போகிறார்கள் என முடிகிறது. ஒரு கோணத்தில் பார்த்தால், தங்கள் நம்பிக்கைகளை மாற்றிக் கொள்ளும் மறுக்கும் மனிதர்களும், அவற்றை மாற்றிவிடலாம் என்ற நம்பிக்கையோடு பொறுமை காக்கும் மனிதர்கள்  என்ற மனநோயாளிகளைக் கொண்டதுதானே வெளி உலகும்!

சில அபாரமான உவமைகளை ஆங்காங்கே பெய்தவாறே எழுதிச் செல்வதே நடேசனின் நடையாக அமைந்துள்ளது. ‘பத்து மாதம் எரிக்கும் கோடை இரண்டு மாதங்கள் விராட தேசத்தில் ஒளிந்த பாண்டவர்களாகத் தலைமறைவாகும்’ ‘யுத்தம் ரயில் பெட்டி போல் நகர்ந்த போது நாங்களும் அதன் சக்கரங்களில் ஒட்டிய சடப் பொருள் போல் நகர்ந்தோம்’ ‘வாழ்க்கை அத்தியாயங்கள் ராணுவச் செக்கிங்கில் காத்திருப்பவர்கள் போல் மனதில் தொடர்ந்தது’ இவை சில எடுத்துக்காட்டுக்கள்.

நடேசன் கதைகளின் விவரிப்பில் பின்பற்றும் பாணி, ‘கதைக்குள் கதை’ நந்தியாவட்டைப் பூ மாதிரி ஒரு கதை பலகதைகளை விரித்துக் கொண்டே செல்கிறது. இது சுவாரசியமானதுதான். ஆனால் சற்றுப் பழைய உத்தி. அதை மாற்றிக் கொள்வதைப் பற்றி நடேசன் யோசிக்க வேண்டும்

கதைகள் இலங்கையையும், ஆஸ்திரேலியாவையும் களன்களாகக் கொண்டவை. நடேசன் அங்கு வசித்தவர்/வசிப்பவர் என்பதால் அது இயல்புதான்.மொழி நடையும் இலங்கைத் தமிழில்தான் அமைந்திருக்கிறது அதுவும் இயல்புதான். ஆனால் இலங்கைக்கு வெளியே, குறிப்பாகத் தமிழகத்தில் அதிகம் பாவிக்கப்படாத சொற்களுக்கு அடிக்குறிப்பு இடலாம். (மாத்தையா என்பது ஒரு விளி என்பது புரியாமல், அது ஒரு பெயர் என நினைத்து நான் சற்றுக் குழம்பிவிட்டேன்)

தொடர்ந்து பல படைப்புகளை நடேசன் தமிழ்கூறும் நல்லுலகிற்கு அளிக்க எனது மனம் நிறைந்த வாழ்த்துகள்

  

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

It is shocking video

It is shocking video

https://noelnadesan.com/2011/08/18/mahinda-rajapaksa-saved-the-tamil-race/

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக