பர்மிய நாட்கள் 12

IMG_6385IMG_6590<img

80 கிலோமீட்டர் நீளம் கொண்ட இந்த வாவி சான் மாநிலத்தில் (Shan province) சுற்றியுள்ள மலைகளில் இருந்து உருவாகியது இது கிட்டத்தட்ட ஒன்றரை இலட்சம் மக்களின் வாழ்க்கைக்கு உதவுகிறது. யங்கூனில் இருந்து 660 கிலோமீட்டரில் உள்ள மலைப்பிரதேசமானதால் வெப்பம் குறைந்த இடம். இங்கு உல்லாசப்பிரயாணிகள் அதிகம் வருகிறார்கள். இந்த வாவியின் அருகே பல கிராமங்கள் சிறிய நகரங்கள் உள்ளது. புதிய ஹொட்டேல்கள் கட்டப்பட்டுள்ளது.

நாங்கள் தங்கிய ஹொட்டேல் வாவியின் கரையில் உள்ளது. காலையிலும் மாலையிலும் அந்த வாவியில் நடக்கும் தோற்ற மாற்றங்கள் மிகவும் அழகானவை. வானவில்லின் ஏழு நிறங்களும் தோன்றி கணத்திற்குக் கணம் மாறியபடி சூரியஒளியால் பெரிய நாடகமே நடக்கும். அந்த நாடகத்தில் நடிக்க ஏராளமான பறவைகள் வந்திறங்கும். வாவியில் ஓடும் வள்ளங்கள் அதில் உள்ள மனிதர்களும் பாத்திரமாக மிதப்பார்கள். அறையின் பல்கனியில இருந்தபடி பார்த்தால் தேவலோக இந்திரலோகம் என்பதெல்லாம் எண்ணத் தோன்றும்.
IMG_6296IMG_6393
அதிக ஆழமில்லாத வாவியில் சிறிய கட்டுமரத்தில் வலை வீசி மீன் பிடிக்கும் போது கையில் உள்ள துடுப்பை ஒரு காலால் வலிப்பார்கள். இந்தக் காட்சியை பிபிசி தொலைக்காட்சியில் பார்த்தபோது எனக்கு ஆச்சரியத்துடன் நேரில் பார்க்க வேண்டுமென நினைத்தேன். அங்கு சென்றபோது இந்தக் காலால் வலிப்பது அங்குள்ள புத்தகோயிலுடன் சம்பந்தப்பட்டது என்பதை அறிந்தேன்.
IMG_6439IMG_6426
வாவியின் கரையில் ஒரு அழகான புத்த கோயில் உள்ளது அந்தப் புத்த கோயிலின் நடுவே ஐந்து சந்தனமரத்தால் செய்யப்பட்ட சிலைகள். ஆனால் தற்போது சிலை போலில்லை காரணம் அந்தச் சிலைகளின் மீது தங்க இலைகளைப் பக்தர்கள் ஒட்டுகிறார்கள். அதன் அருகே சென்று பார்த்துக் கொண்டிருந்த என்னிடமும் பர்மியர் ஒருவர் ஐந்து தங்க இலைகளைத் தந்து அந்த புத்தசிலைகளில் ஒட்டச்சொன்னார். நானும் ஒட்டினேன்.

‘கடவுளைப் பூசிப்பவர்கள் மத்தியில் பர்மியர்கள் மட்டுமே தங்கத்தால் புத்தரை பூசிப்பவர்கள் எனநினைக்கிறேன. அது மட்டுமல்ல கிட்டத்தட்ட பத்து அமரிக்க டாலர்கள் மதிப்பான தங்க இலைகளை அறிமுகமில்லாத என்னிடம் தரக்கூடியவர்கள்’ என எமது வழிகாட்டும் பெண்ணிடம் சொன்னேன்

‘தங்கம் பர்மா முழுவதும் கிடைக்கும். வீடு கட்ட , கிணறு கிண்ட என நிலத்தைத் தோண்டும் இடமெல்லாம் கிடைக்கும்.
என சாதாரணமாக சொல்லிவிட்டு அதிசயமானகதை ஒன்றை அதாவது நமது பாஷையில் அந்தப் புத்த கோயிலைப் பற்றிய தலவரலாற்றைச் சொன்னாள்

11ம் நூற்றாண்டில் பகானை ஆண்ட மன்னன் இன்லே வந்தபோது அரக்கப் பெண் தனது குழந்தையை வாவித் தண்ணீரில் தவறவிட்டதால் அழுதபடி நின்றான். அதைக் கண்ட மன்னன் மனமிரங்கி இன்லே வாவியின் காவல் தெய்வத்தை மந்திரத்கோலால் அழைத்து, அரக்கப் பெண்ணின் குழந்தையைக் கொண்டு வரும்படி பணித்தான். குழந்தையைப் பெற்ற அந்த அரக்கப்பெண் சந்தனமரக்கட்டையையொன்றை அரசனுக்குப் பரிசளித்தாள். இதைப்பெற்ற அரசன் அதில் ஐந்து புத்தர் சிலைகளைச் செதுக்கி அவற்றை வைத்து இந்த இன்லே வாவியின் அருகே கோயிலை கட்டினான்.

அன்றிலிருந்து ஒவ்வொரு வருடமும் திருவிழாவாக கொண்டாடப்படுவதுடன் இந்த ஐந்து சிலைகளும் தோணியில் வாவிக்குள் படகுகள் மேல் எடுத்து செல்லப்படும் அந்தப் படகுகள் ஒன்றை ஒன்று பிணைத்தபடி செல்லும். படகுகளைச் செலுத்துபவர்கள் காலால் நீரை வலித்தபடி படகை ஓட்டிச் செல்வார்கள்.

1965 ஆண்டு இப்படி படகு ஊர்வலம் சென்றபோது சிலைகளை ஏற்றி முன்சென்ற தோணி நீரில் மூழ்கியது. அந்தத் தோணியில் இருந்தவர்கள் உயிர் பிழைத்ததோடு நான்கு புத்தர்சிலைகளும் அன்றே மீட்கப்பட்டது.

வாவியில் மூழ்கிய ஐந்தாவது சிலை தேடியபோது அன்று கிடைக்கவில்லை. தேடிக் களைத்தவர்கள் அடுத்த நாள் தேடுவது என அவர்கள் திரும்பியபோது அந்த ஐந்தாவது புத்தசிலை வாவியின் நீர்ப் பாசிகள் ஒட்டியபடி கோயிலில் இருந்தது.
அடுத்த வருடம் இதேதினத்தில் ஊர்வலத்தை நடத்த முடியாமல் காற்றடித்தடி ,வாவி இருளாக இருந்தபோது ஊரில் உள்ள பெரியவர்கள் கலந்துரையாடி ஐந்தாவது புத்தசிலையை விட்டுவிட்டு மற்றைய நான்கு சிலைகளை மட்டும் ஊர்வலத்திற்கு கொண்டு செல்ல முடிவு செய்தபோது, காலநிலை சீரடைந்தது.

ஐந்தாவது சிலை புத்தருடையது அல்ல வேறு ஒரு புத்தபிக்குவினது என நம்பப்படுகிறது. அன்றில் இருந்து நான்கு சிலைகளை மட்டும் ஊர்வலத்திற்குக் கொண்டு செல்லும் வழமை இன்னும் தொடர்கிறது.

இந்த வாவியில் உள்ள மீன் உருசியானது என்கிறார்கள். இந்த வாயின் பக்கத்தில் பெரிய சந்தையுள்ளது. அங்குச் சந்தையில் மீன்களை வைத்திருந்தார்கள்.

இந்த வாவியின் அடியில் வளரும் பாசி எடுக்கப்பட்டு காய்கறிப் பயிருக்கு உரமாகப் பாவிக்கிறார்கள். இந்தப் பாசிகளை எடுத்து மேடையிட்டு வாவியின் ஒரு பகுதியில் மிதக்கும் தோட்டத்தை அமைத்துப் பயிரிடுகிறார்கள். இங்கு தக்காளி மிகவும் செழிப்பாக வளர்கிறது. மிதக்கும் தோட்டத்தை மூங்கில் கம்பால் கட்டியபடி இந்த விவசாயம் நடைபெறுகிறது.

இந்த வாவி பறவைகளின் சொர்க்கம். பல இடங்களில் உள்ளுர் பறவைகளையும் இங்கு பார்க்க முடியும் இவைகளைப் பார்ப்பதற்கு நான் சிலமணி நேரம் செலவழித்தேன்

கைத்தொழிலாகப் பட்டுநெய்தல் வெள்ளி ஆபரணம் செய்தல் சுருட்டு சுற்றுதல் எனப் பல வேலைகள் நடைபெறுகிறது. இங்குதான் தாமரைத்தண்டில் நூலெடுத்து அதைப் பட்டுடன் கலந்து உடை தயாரிப்பதை பார்த்தேன்
IMG_6497IMG_6495
இந்த வாவியைச் சுற்றிய பிரதேசத்தில் வாழும் சான் மக்கள் தாய்லாந்தினருக்கு இன வழித் தொடர்புள்ளவர்கள். மொழியும் தாய்லாந்து மொழி போன்றது. இவர்களது நிறம் பர்மியர்களிலும் வெளிர்பானது. இவர்களைத் தவிர பழங்குடியினரும் இந்த வாவியின் அண்டைவாழ்கிறார்கள். அப்படி ஒருவகையினர்தான் கழுத்தை சுற்றி செப்புவளையம் போட்டவர்கள். படுக்கும் போதும் அந்தக் கழுத்து வளையங்கள் இருக்குமென்றார்கள்.

வாவிருகே இருந்த எமதுஅறையில் இருந்து பார்க்கும் போது காலையிலும் மாலையிலும் வாவியில் வந்து மீன்பிடிக்கப் பலவகையான பறவைகள் வருவது பார்க்க முடிந்தது.

இந்த இடம் பர்மாவிற்கு வரும் உல்லாசப்பிரயாணிகள் மத்தியில் மெதுவாக பிரசித்தமடைந்து வருகிறது. வெளிநாட்டு கம்பனிகளின் ஹோட்டேல்கள் கட்டப்படுகின்றன.
InlayinlY
இந்த வாவியருகே இருநாட்கள் கழித்தபோது பர்மாப்பயணத்தின் உச்சமான நிலையை அடைந்தேன். பறவைகளையும் வாவியையும் பல நாட்களாக இருந்து சலிப்பில்லாமல் பார்க்க முடியும். நானும் மனைவியும் மீண்டும் வருவதற்கு முடிவு செய்தோம்.

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

விடைபெறும் பேராசிரியர் ஹென்றி சதானந்தன்

From his family
”Prof. Henry Arunachalam Sathananthan has passed away peacefully on the 18th of August 2016 at the age of 81. He has been taken away to meet his beloved mum Ruby, wife Bernadine and sisters Sita and Luckshmi in heaven. He is leaving behind 3 sons, a daughter and their spouses and 7 grandchildren, 3 brothers and a sister and nephews, nieces and their children. He will have a private send off with his family. Please Pray for his soul to be in eternal peace”

Hentry

நானும், நண்பர் சிவநாதனும் சில நாட்களுக்கு முன்பு பேராசிரியர் ஹென்றி சதானந்தின் வீட்டிற்கு சென்று அவரைப் பார்த்தபோது நெஞ்சிற்கு திருப்தியாக இருந்தது. அதே வேளையில் மிகவும் கஸ்டப்பட்டு சுவாசித்தபடி எங்களுடன் பேசினார். அவரது கவலை, இலங்கையில் தமிழர் பிரச்சனை தீர்க்கப்படவேண்டும். அதற்காக ஏதாவது செய்யும்படி என்னைப் பார்த்துக் குழந்தைத்தனமாக கேட்டார் .

‘சதா, வெளிநாட்டவாரன எம்மால் எதுவும் செய்யமுடியாது. அவர்களுக்கு என பிரதிநிதிகளை அவர்களே தேர்ந்தெடுத்துள்ளார்கள். அவர்களுக்கே அந்த உரிமையுள்ளது.’

‘இல்லை நடா, அவங்களைப் பார்த்தால் ஏதாவது விடயத்தை செய்து முடிப்பவர்கள்போலத் தெரியவில்லை.

என்ன செய்வது அவர்களின் தலைவிதி என சொல்லவில்லை

அதைவிட எதுவும் சொல்லி அவரைக் கஸ்டப்படுத்தாமல், அவரது தனிப்பட்ட விடயங்களை பேசிக்கொண்டிருந்து விட்டு வெளியேறினோம். ஒரு மணி நேரம் வாகனத்தில் போய் அரை மணிநேரம் பேசியது ஏதோ போல் இருந்தது. ஆனாலும் ஒவ்வொரு வார்த்தைகளும் மரதனோட்டப் பந்தயத்தில் ஓடி முடித்தவரது வசனம்போல் வெளிவந்தது. அவரது நுரையீரல் அவரது நாக்கிற்கு ஒத்துழைப்புக் கொடுக்க மறுத்தது. அவரது கஸ்டத்தை நாம் அதிகநேரம் இருந்தால் அதிகரிப்பதாக இருக்கும் என்பதால் விடைபெற்றோம்.

2008 ல் இலங்கையின் வடபகுதிப் போரின் காலப்பகுதியில் மெல்போனுக்கு வந்த இலங்கை வெளியுறவு அமைச்சர் ரோகித போகலகமயுடன் மெல்பேன் வின்சர் ஹொட்டலில் உதயம் பத்திரிகையின் ஆசிரியர் என்ற முறையில் மதிய உணவிற்கு எனக்கு அழைப்பு வந்தது. உணவை முடித்துக்கொண்டு, அமைச்சரிடம் ‘தனியாக பேசமுடியுமா?’ என்றதும் அவர் தனது அறைக்கு அழைத்தார். அப்பொழுது நானும் வருகிறேன் என பேராசிரியர் சதாநந்தனும் வந்தார்.

வன்னியில் பெரும்போர் நடந்துகொண்டிருந்த காலம் விடுதலைப்புலிகள் மக்களை செம்மறிக்கிடையை சாய்க்கும் இடையனாக யுத்தகளத்திற்கு கொண்டு சென்றிருந்தார்கள்.

அமைச்சர் போகலகம என்னைப் பற்றி கேள்விபட்டிருந்ததால் அதிக அறிமுகம் தேவையிருக்கவில்லை. பேராசிரியர சதாநந்தன் ஏற்கனவே சேர் பொன் அருணாசலத்தின் பேரன் என்பதை அறிமுகப்படுத்தியதால் மிகவும் சுமுகமான நிலையில் எமது பேச்சு இருந்தது.

நான் சொன்னேன் ‘ விடுதலைப்புலிகளுடன் சன்டையிடுவதை பற்றி எமக்கு எந்த ஆட்சேபனையுமில்லை ஆனால் மக்களை ஏதாவது விதமாக அவர்களிடமிருந்து விடுவிக்கமுடியுமா?’

‘அதற்காக நாங்கள் எதுவும் செய்வதற்கு தயார். இதைப் பற்றி பேச தமிழ் அரசியல் கட்சிகள் தயாரில்லை. அதேபோல் வெளிநாட்டில் உள்ள தமிழரும் அரசாங்கத்துடன் பேசவிரும்பவில்லை. நாங்கள் இதில் என்ன செய்யமுடியும்?’

‘விடுதலைப்புலிகளை ஏற்றுக்கொள்ளாத பல தமிழர்கள் பல நாடுகளிலும் இருக்கிறார்கள். தங்களது உயிர்களைப்பாராது விடுதலைப்புலிகளை கண்டித்தும், எதிர்த்தும் வேலை செய்கிறார்கள். அவர்கள் சில பேருடன் அரசாங்கம் பேசினால் என்ன?

‘அது நல்ல ஐடியா நடா’ என்றார் சதா

‘சரி டொக்டர், அதை நீங்களே ஒழுங்கு பண்ணுங்கள். அரசாங்கத்தை இதற்கு சம்மதிக்க வைப்பது எனது பொறுப்பு’ என்றார் அமைச்சர் போகலகம’

‘தற்போதய நிலையில் கொழும்புக்கு வர தயங்குவார்கள். வேறு பொதுவான இடமாக இருந்தால் நல்லது’

‘நாங்கள் புதுடெல்லியில் வைப்பதற்கு முயற்சிக்கிறோம்.’ என விடைபெற்றார்

இந்திய அரசாங்கம் மறுத்தது. பின்பு சிங்கப்பூரில் சங்கர லா ஹொட்டேலில் நடத்த முயன்றபோது அதுவும் விடுதலைப்புலியாதரவாளர்களின் சதியால் பாதுகாப்பைக் காரணம் காட்டி இரத்துசெய்யப்பட்டது. அதன்பின் 2009 மார்ச்சில் அந்த கொன்பரன்ஸ் கொழும்பில் நடந்தது.

இந்த கொன்பரன்ஸ் ஒழுங்கு படுத்துவதற்கு வேலைகளை நான் செய்தாலும் எனக்கு உற்சாகத்தைக் கொடுத்தவர்கள் இருவர். ஒருவர் இராஜேஸ்வரி பாலசுப்பிமணியம், மற்றவர் பேராசிரியர் சதாநந்தன். நான் ஒழுங்கு பண்ணிய பலர் கொழும்பு என்றதும் பின்னடித்துவிட்டார்கள்.கொழும்பு போய் வந்த ஒரு சிலர் தாங்கள் செய்த வாழ்நாள் தவறுகளில் இதுவும் ஒன்றென்றனர். நாங்கள் போய் வந்த பின்பு கொலை மிரட்டல், வானொலியில் அவதூறுகள் என அவுஸ்திரேலிய புலி ஆதரவாளர்கள் செய்தது பலரது குடும்பங்களில் பிரச்சினைகளை உருவாக்கியது.

விஞ்ஞானப்பேராசிரியரான சதாநந்தன் அந்த கொன்பரன்சில் கலந்துகொண்டதுடன் இறுதி வரையுயும் இலங்கைக்கு சென்று பல்கலைக்கழகங்களில் கற்பித்தும் மற்றய உதவிகளையும் செய்வார். அவரது ஆய்வுப் பகுதி பெண்களின் முட்டைகளை எடுத்து வெளியே கருதரிப்பு செய்து பின் உள்ளே வைப்பது. அவரது ஆய்வை இளைப்பாறிய பின்பும் மொனாஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் பகுதி நேரமாக செய்தார். இலங்கையில் ஆடு வளர்ப்பதும் அதன் இனப்பெருக்கதிலும் அவருக்கு ஆவல். அதற்கு என்னை அடிக்கடி சேர்ந்து வேலைசெய்ய அழைப்பது வழக்கம். நான் ஆட்டைவிட்டு அதிக தூரம் வந்துவிட்டேன் என மறுப்பேன்.

பேராசிரியரான சதாநந்தன் புகழ்பெற்ற பரம்பரையில் வந்தவர் என்பதாலும் இலங்கை தமிழ் அரசியலில் எதுவும் செய்யமுடியவில்வை என்ற மனக்குறையுடனதான் இறந்திருப்பார். சிலவேளையில் அவர் குழந்தைபோல் பேசுவர். கொழும்பில் வெள்ளி கரண்டியை வைத்துக்கொண்டு பிறந்ததால் அவருக்கு யாழ்பாணத்து அரசியல் வரட்சி புரியவில்லை என நினைப்பேன்.

நல்ல மனிதர்’ விஞ்ஞானி’ பேராசிரியர்’ பலசமூக வேலைகளைத் தொடர்ந்து செய்தவர். அவரையும அவரது திறமைகளையும் அவுஸ்திரேலியா புரிந்துகொண்டு அவரைக் கவுரவித்தது. வாழ்க்கையை அனுபவித்தவர். அவரது நினைவுகளை மனதில் வைத்து அவருக்கு விடைகொடுப்போம்.

Posted in Uncategorized | 1 பின்னூட்டம்

தமிழ் எழுத்தாளர் விழா 2016 ( கோல்ட்கோஸ்ட் )

குவின்ஸ்லாந்து – ( கோல்ட்கோஸ்ட் ) பொற்கரையில்
தமிழ் எழுத்தாளர் விழா 2016
Atlas LogoDSCN1120

ஆறு கலை , இலக்கிய அரங்குகளில் 27-08-2016 ஆம் திகதி ஒன்றுகூடல்
அவுஸ்திரேலியா தமிழ் இலக்கிய கலைச்சங்கத்தின் வருடாந்த தமிழ் எழுத்தாளர் விழா இம்முறை முதல் தடவையாக குவின்ஸ்லாந்து மாநிலத்தில் கோல்ட்கோஸ்டில் நடைபெறவுள்ளது.
ஏற்கனவே கடந்த 2001 ஆம் ஆண்டு முதல் மெல்பன், சிட்னி, கன்பரா ஆகிய நகரங்களில் வருடந்தோறும் நடைபெற்ற தமிழ் எழுத்தாளர் விழா இந்த ஆண்டு கோல்ட்கோஸ்டில் எதிர்வரும் 27-08-2016 ஆம் திகதி சனிக்கிழமை மாலை 3.00 மணி தொடக்கம் நடைபெறும்.
நடைபெறும் இடம்: Auditorium, Helensvale Library, Helensvale Plaza – Helensvale 4212, Gold coast, QLD

சங்கத்தின் தலைவர் பேராசிரியர் ஆசி.கந்தராஜா தலைமையில் நடைபெறும் இவ்விழாவை இலங்கையிலிருந்து வருகை தந்துள்ள மூத்த எழுத்தாளர் திருமதி. தாமரைச்செல்வி மங்கல விளக்கேற்றி தொடக்கிவைப்பார். திரு. பவனேந்திரகுமாரின் வரவேற்புரையுடன் விழா நிகழ்ச்சிகள் ஆரம்பமாகும். மறைந்த படைப்பாளிகள், கலைஞர்களின் ஒளிப்படக் கண்காட்சி, கவியரங்கு, கருத்தரங்கு, பட்டி மன்றம், வாசிப்பு அனுபவப்பகிர்வு, ஆவணப்படக்காட்சி மற்றும் கலை நிகழ்ச்சிகள் இடம்பெறவுள்ளன.

16 ஆவது எழுத்தாளர் விழா நிகழ்ச்சிகள்:

முனைவர் ஜீவன் செந்தில்வாசன் தலைமையில் இடம்பெறும் கவியரங்கில் மருத்துவர்கள் காயத்ரி காந்திதாசன், ஜனனி திருமுருகன் , திருவாளர்கள் இரா. சோழன் , பாலாஜி கோபாலகிருஷ்ணன் , திருமதி.சுமதி இராகவன் ஆகியோர் பங்குபற்றுவர்.
நூல் விமர்சன அரங்கு:-
கந்தசாமியும் கலக்சியும் ( நாவல்) ஆக்கம் – ‘ ஜே.கே.” ஜெயக்குமாரன்
விமர்சன உரை – மருத்துவர் நடேசன்.
கொஞ்சும் தமிழ் (சிறுவர் இலக்கியம்) ஆக்கம் கவிஞர் அம்பி
விமர்சன உரை: திரு. முருகபூபதி
கீதையடி நீ எனக்கு (குறுநாவல்கள்) கறுத்தக்கொழும்பான் (படைப்புக்கட்டுரைகள்) – ஆக்கம் பேராசிரியர் கந்தராஜா
விமர்சன உரை : மருத்துவர் வாசுகி சித்திரசேனன்.
வாழும் சுவடுகள் (தொழில்சார் அனுபவப் பதிவுகள்) ஆக்கம்: மருத்துவர் நடேசன்
விமர்சன உரை: திரு. செல்வபாண்டியன்.

கருத்தரங்கில் கன்பராவிலிருந்து வருகைதரும் இலக்கிய ஆர்வலர் மருத்துவர் கார்த்திக் வேல்சாமி “சமகால தமிழ் இலக்கியப் பரப்பில் அவுஸ்திரேலியப்படைப்பாளிகளின் எழுத்துலகம்” என்னும் தலைப்பில் உரையாற்றுவார். அதனைத்தொடர்ந்து குறிப்பிட்ட தலைப்பின் தொனிப்பொருளில் கலந்துரையாடல் இடம்பெறும்.

” வெளிநாட்டு வாழ்வில் நாம் பெற்றது அதிகமா ? இழந்தது அதிகமா?” என்ற தலைப்பில் சிட்னியிலிருந்து வருகைதரும் திரு. திருநந்தகுமார் தலைமையில் இடம்பெறும் பட்டி மன்றத்தில் மருத்துவர் கண்ணன் நடராசன் அறிமுக உரை நிகழ்த்துவார். வெளிநாட்டு வாழ்வில் நாம் பெற்றது அதிகமா ? என்னும் தலைப்பில், திருமதி.வாசுகி சிவானந்தன், திரு.காந்தன் கந்தராசா, திரு.சிவகைலாசம் ஆகியோரும் இழந்தது அதிகமா ? என்னும் தலைப்பில், திருமதி.சாரதா இரவிச்சந்திரன் திருமதி இரமாதேவி தனசேகர் , திரு. கந்தையா குமாரதாசன் ஆகியோரும் வாதாடுவார்கள்.
கலையரங்கம்
வீணையிசை – செல்வி. சிவரூபிணி முகுந்தன்
பரதம்
“பாரதமாதா”- ஸ்ரீமதி.பத்மலக்ஷ்மி ஸ்ரீராமும் குழுவினரும்
“விநாயகர் வணக்கம்”- செல்வி மதுஜா பவன்
“தில்லானா”-செல்வி சிவகௌரி சோமசுந்தரம்
தமிழ்நதி – முத்தமிழ் விருந்து – சங்கமம் கலைக்குழுவினர்.
இவ்விழாவில் அண்மையில் நடந்த அவுஸ்திரேலியா பல கதைகள் சிறுகதைப்போட்டி முடிவுகளை அதன் ஏற்பாட்டாளர் திரு. முகுந்தராஜ் அறிவிப்பார்.
ஆவணப்படக்காட்சி: ஜெயகாந்தன் – உலகப்பொது மனிதன்
தயாரிப்பு, இயக்கம்: கனடா மூர்த்தி.
தொகுப்புரை: பேராசிரியர் கா. சிவத்தம்பி.
( ஜெயகாந்தன் வாழ்ந்த காலத்தில் ஒளிப்பதிவு செய்யப்பட்டது. அமரர்கள் ஜெயகாந்தனையும் பேராசிரியர் சிவத்தம்பியையும் நினைவுகூரும் ஆவணப்படம் )

விழா நிகழ்ச்சிகளின் இறுதியில் 16 ஆவது எழுத்தாளர் விழா நிகழ்ச்சி ஒருங்கிணைப்பாளர்களில் ஒருவரான சங்கத்தின் உறுப்பினர் திரு. முகுந்தராஜ் நன்றியுரை நிகழ்த்துவார்.
இவ்விழாவில் கலந்து சிறப்பிக்குமாறு கலை இலக்கிய ஆர்வலர்களை அவுஸ்திரேலியா தமிழ் இலக்கிய கலைச்சங்கம் அன்புடன் அழைக்கிறது.
atlas25012016@gmail.com

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

டொய் இந்தனன் வனம் Doi Inthanon in Thailand

IMG_6876IMG_6873
தாய்லாந்தின் வடபகுதியில் உள்ள மலைப்பகுதி அடர்ந்த மரங்கள் வளர்ந்த இயற்கையான வனம். அந்தப்பகுதி கிழக்குத் இமயமலைத் தொடரின் பகுதியாகும். மழைக்காலங்களில் மிகக் குறைந்த சீரோ வெப்பநிலைக்குப் போகக்கூடிய இடம். இந்த இடத்தில்தான் தாய்லாந்தின் உயர்ந்த 2600 மீட்டர் பிரதேசம் உள்ளது. இதைச் சுற்றியுள்ள வனத்திற்கு டொய் இந்தனன் (Doi Inthanon) என்ற பெயரில் தாய்லாந்து அரசால் பாதுகாக்கப்படுகிறது. சங் மாயை ஆண்ட கடைசிக் குறுநில மன்னனது பெயரால் இந்தவனம் அமைந்துள்ளது. இந்த வனத்தில் பிரத்தியேகமான தாவரங்களும், மிருகங்களும் ஏராளமான உள்ளன. தாய்லாந்தின் சில பழங்குடி மக்கள் இந்தக் காட்டை அண்டிய பகுதியில் வாழ்கிறார். அவர்களுக்கு மட்டும் அங்குள்ள ஜீவாதாரத்தை பெற உரிமையுள்ளது. தற்போது அங்குள்ள மக்கள், சிறிய நிலங்களில் விவசாயம் மற்றும் கைத்தொழிலை செய்வதால் அந்தக்காடுகள் மனிதர்களினது கரங்களில் இருந்து பாதுகாக்கப்படுகிறது.

இந்தப் பகுதியை பார்ப்பதற்குச் சென்றபோது கிட்டத்தட்ட ஆறு மணிநேரப் பயணம். இந்தப் பயணத்தில் எனது வாகனத்தில் வந்தவர்கள் எல்லோரும் ஐரோப்பிய இளம் பெண்கள். அவர்கள் ஜெர்மனும், டச்சு மொழி பேசுபவர்கள்.

மனைவியை விட்டு தனியாக போனதால் பேச்சுத்துணைக்கு ஆள் இல்லை. இருபத்தைந்து வயதான பெண்பிள்ளைகளுடன் என்ன பேசமுடியும் என எண்ணியபடி இருந்தபோது ஆசிய முகத்துடன் பிரித்தானிய தொனியில் வாழ்த்து சொல்லியபடி 40 வயது மதிக்கத்தக்கப் பெண்மணி பக்கத்தில் அமர்த்தாள் .

தனது பெயர் ஜோகி என்று அறிமுகமாகிவிட்டு முதல் நாள் சென்று பார்த்த யானைகளின் ஓய்வில்லத்தை பற்றி விவரித்தாள். வயதான யானைகளை எவ்வளவு கவனமாக பார்க்கிறார்கள் என தன்னோடு வந்த இரண்டு இத்தாலிய மிருக வைத்தியர்கள் சொன்னார்கள் என்பதைக் கூறினாள். யானைகளின் அறிவுக்கூர்மை, அங்கு நடக்கும் வைத்திய முறை என்பவற்றைக் கிட்டத்தட்ட ஒரு மணி நேரமாக விபரமாகச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தாள். அவளது பிரித்தானிய தொனியை கேட்டுக்கொண்டிருக்கலாம் போலிருந்தது. தனியாக போரடித்தபடி இருந்த எனக்கு அவள் பேச்சு பொழுது போக்காக இருந்து. எனது மனக்கண்ணில் அந்த யானைகளின் ஓய்வில்லத்தைக் பார்க்காத குறையை நிவர்த்தி செய்தாள்

இறுதியில் சொன்னேன்

‘நான் ஒரு மிருகவைத்தியன். யானைகளின் மருத்துவத்தை ஒரு பாடமாக படித்ததுடன் இலங்கையில் அவற்றுக்கு வைத்தியம் செய்யதவன்.’

அவளது முகம் மத்தாப்புவாகியது.

‘அப்படியா?’

தாய்லாந்தின் ஓய்வில்லத்தைக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன் . சில அவுஸ்த்திரேலியர்கள் தொண்டர்களாக வேலை செய்வது அறிவேன். இலங்கையில் இதேபோல் உள்ளது பின்னவல எனும் ஓய்வில்லம் என எனது தொலைபேசியில் இருந்த படத்தைக் காட்டினேன். யானைகளில் ஆர்வமுள்ள ஜோகி இலங்கைக்கு வருவதாகத் தெரிவித்தாள்.

அவளுடன் பேசிய பின்பாக பின்பு நானும் அந்த யானைகள் ஓய்வில்லத்துக்கு போய்ப் பார்த்திருக்கலாம் என நினைத்தேன்

ஜோகி பேசும்போது கைகளை வீசி, கண்களை வெட்டி, அழுத்தம் திருத்தமாக இங்கிலாந்து பெண்ணாக பேசுவாள். நான் பார்த்தேன், யப்பானிய உடலுக்குள் பிரிதானிய ஆவி நுளைந்திருப்பதுபோன்று இருந்தது. யப்பானிய பெண்கள் மிகவும் பணிவாக பேசுவார்கள்.

ஜோகி இங்கிலாந்தில் படித்து இங்கிலாந்தில் வாழ்பவள்.அவளது பெற்றோர் வெளிநாட்டு யப்பானிய நிறுவனம் ஒன்றில் பல நாடுகளில் வேலையில் இருந்து இளைப்பாறியவர்கள். தனது தாய் தந்தையர் மீண்டும் திரும்பி யப்பானில் வாழ்ந்தபோது அன்னியர்களாக உணர்ந்தார்கள் என்றும், அவர்களால் யப்னிபானில் சகஜமாக வாழமுடியவில்லை. இறுதியில் தாய்லாந்தில் வாழ்கிறார்கள் என்று சொன்னது எனக்கு ஆச்சரியத்தைக் கொடுத்தாலும் அந்நியநாட்டில் வாழ்ந்தால் எங்களையறியாமல் நாங்கள் புதிய சூழலை ஏற்றுக் கொள்வதோடு மீண்டும் எமது சொந்த மண்ணில் வாழ்வது கடினமாக இருக்கும். இப்படியான அன்னியத்தன்மையை என்னால் உணரமுடிந்து. புலம்பெயர்வதும் மீண்டும் சென்று வாழ்வதும் இலகுவானதல்ல என்பதை அந்த யப்பானியப் பெண் புரிய வைத்தாள்

IMG_6870IMG_6868
நாங்கள் சென்ற வழியில் சிரித்தன ((Sirithan Waterfall) அருவியை பார்த்ததேன் அதுவே சாங்மே நகரில் ஓடும்( Mae Ping River) ஆறாகியது. ஆண்டு முழுவதும் வற்றாமல் ஓடுகிறது என்றார்கள். இந்த இடத்திற்குச் சென்றபோது மழை பெய்யாத தொடங்கிவிட்டது. மரங்கள் அடர்ந்த ஒளி அதிகமற்ற மிகவும் ஈரலிப்பான பகுதி
IMG_6857
நாங்கள் அங்கிருந்து நடந்தபோது ஆதிவாசிகள் குடியிருக்கும் கிராமங்கள் மலையடிவாரத்தில் இருந்தன. அங்குக் கராம்பு மிளகாய் போன்றவற்றை பயிரிட்டு இருந்தார்கள்.
IMG_6863IMG_6861
டொய் இந்தனன் (Doi Inthanon ) வனப்பிரதேசத்திற்குச் சென்றபோது மழை கொட்டியது. எப்படியும் முன் வைத்த காலை பின்வைக்காது காட்டுக்குள் ஒரு கிலோ மீட்டர் நடந்தோம். உடலை நடுங்க வைக்கும் மழைக்குள் நாங்கள் மரப்பாலங்களில் நடக்கவேண்டும்.காடு இருண்டு எங்களை ◌தனது வயிற்றுக்குள் விழுங்கிக் கொண்டிருந்தது. நிலவின் ஒளியளவு வெளிச்சம் அங்கு தெரிந்தது. மரப்பாலங்கள் பாசி பிடித்து எப்பொழுது வழுக்கத்தயாராக இருந்தது. குடையைப்பிடிப்பதா, கையால் மரத்தைப் பிடிப்பதா எனத் தடுமாறியபடி ஒரு மணிநேர காட்டுப்பயணம். அங்கு தாய்லாந்தின் விமானப்படையினரது ஹலிக்கொப்டர் விழுந்து நொறுக்கியிருந்தது. அந்த இடத்தை அந்தப்பயணத்தில் இறந்தவர்களுக்கு நினைவுச்சின்னமாக வைத்திருக்கிறார்கள். என்னைத் தவிர காட்டுக்குள் சென்ற குழுவில் எல்லோரும் இளவயதினர். அவர்களுடன் சென்றதால் அங்கு போய் வந்தேன்
IMG_6883IMG_6892
வனப்பிரதேசத்தை விட்டு விலகி 6 கிலோமீட்டர் போனால் தாய்லாந்தின் கூரை எனப்படும் இடத்தில் அங்கு இரண்டு புத்த ஸ்துபிகள் தாய்லாந்து அரசருக்குப் பொன்விழாவிற்காக விமானப்படையினால் 1987 கட்டப்பட்டது. ஒன்று அரசரையும் மற்றயது அரசியையும் குறிக்கும். அவை சித்திர வேலைப்பாடுகளுடன் மிகவும் அழகானவை இவற்றைத்தழுவி அழகாக ஒரு தாவர இயல் பூங்கா உள்ளது. அங்கு நின்றால் மேகங்கள் எமது முகத்தைத் தழுவியபடி செல்லும்.

Posted in Uncategorized | 1 பின்னூட்டம்

பன்முக படைப்பாளி சல்மா

ATLAS

தெய்வீகன்

ஆஸ்திரேலியாவுக்கு வந்துள்ள பன்முக படைப்பாளி சல்மா அவர்களுக்கும் மெல்பேர்ன் இலக்கிய ஆர்வலர்களுக்கும் இடையிலான சந்திப்பொன்று ஆஸ்திரேலிய தமிழ் இலக்கிய சம்மேளனத்தின் (ATLAS) ஏற்பாட்டில் நேற்று ஞாயிற்றுக்கிழமை நடைபெற்றது.

இரண்டுநாள் வார விடுறையே போதாது என்றளவுக்கு நிகழ்ச்சிகள் பெருகிப்போயுள்ள புலம்பெயர் வாழ்வில் ஞாயிறு மாலை சுமார் 25 பேரளவில் கலந்துகொண்ட இந்த சந்திப்பு பெருமை மிக்கதாக அமைந்தது. நான்கு மணிக்கு ஆரம்பமாகவிருந்த நிகழ்ச்சிக்காக மண்டப வாசலில் நின்றுகொண்டிருந்தபோது “முத்துக்குமார் இறந்துவிட்டாராம்” என்று தனது கைத்தொலைபேசிக்கு வந்த தகவலை சொல்லி இடியொன்றை போட்டார் சல்மா. செய்தி உறுதி என்றானவுடன் ஒருவித வெறுமையுடன்தான் சந்திப்பில் போய் அமர்ந்து கொள்ளவேண்டியதாயிற்று.

நிகழ்ச்சியின் தொடக்கமாக சல்மா பற்றிய அறிமுகம் ஒன்றை படைப்பாளி முருகபூபதி வழங்கினார். பின்னர், தனது அரசியல் – இலக்கிய வாழ்க்கை குறிப்புக்கள் பற்றி சல்மா சுருக்கமாக கூறினார். ஒரு இஸ்லாமிய பெண்ணாக சமூகத்தளைகளில் இருந்து தன்னை விடுவித்துக்கொள்வதற்கு மேற்கொண்ட போராட்டங்கள் பற்றி அவர் கூறினார். ஒன்பதாம் வகுப்புவரை படித்துவிட்டு மேற்கொண்டு என்ன செய்து என்று தெரியாமல், தனது போராட்டங்களை வெளிப்படுத்துவதற்கு இலக்கியத்தை தனது மீட்சிக்கான கருவியாக உபயோகித்த உபாயத்தையும் கடைசியில் அதுவே தனது வாழ்வாகிப்போய்விட்ட சம்பவங்கள் பற்றியும் விவரித்தார். தனது விடாப்பிடியான பெண்ணிய கருத்துக்கள் தனது திருமணத்தையே எவ்வாறு பந்தாடி சென்றது என்பதையும் இறுதியில் அந்த நிகழ்வு நடந்தாலும் அதன் பின்னர் தான் சந்தித்த பிரச்சினைகளையும் எடுத்துக்கூறினார். தனது கணவன் ஊடாக தற்செயலாக வசமாகிப்போன அரசியல் மார்க்கம் தன்னை பிற்காலத்தில் எவ்வாறானதொரு பாதையில் அழைத்து சென்றது என்பதையும் அந்த பாதையை தனக்கேற்றவாறு எவ்வாறு பயன்படுத்த முடிந்தது என்பது குறித்தும் விரிவாக கூறினார்.

தி.மு.க. என்பது ஏன் தனக்கான தெரிவானது என்பதையும் கட்சி அரசியல் ஒரு இலக்கியவாதியின் பாதையில் எவ்வாறான இடறல்களை ஏற்படுத்தியது என்பதையும் விளக்கி சொன்னார்.

அவரது இலக்கிய பணிகளை விட, அவர் மீது படிந்துள்ள தி.மு.க. என்ற விம்பத்தின் மீதான பல விசாரணைகள்தான் சந்திப்பின்போது பலரது கேள்விகளாக அமைந்தது. ஆட்சியிலும் அதிகாரத்திலும் உள்ள ஒரு கட்சியின் ஊடாக சென்றால் மாத்திரமே தான் அனுபவித்த பெண்ணிய காயங்களுக்கு சிறிதளவு மருந்தாவது தடவ முடியும் என்ற காரணத்தாலும் தனது கணவனின் முன்முடிபான தி.மு.க. கட்சியும்தான் தன்னை கலைஞரை நோக்கி அழைத்து சென்றது என்று கூறினார்.

சல்மாவின் இரண்டாம் ஜாமங்களின் கதையின் நீட்சியாக பிறகு பெண்ணிய விடுதலை நோக்கிய அவரது அடுத்த போராட்டம் இப்போது எந்த திசை நோக்கி நகர்ந்திருக்கிறது? அரசியலா – இலக்கியமா என்று வருகின்றபோது அவரது தற்போதைய தெரிவு எதனை அண்டியதாக இருக்கும் போன்ற கேள்விகளும் சந்திப்பில் முன்வைக்கப்பட்டன.

அவரது பதில்கள் கூடியளவு யதார்த்தத்தை அண்டியதாக காணப்பட்டன. பெண்ணியவாதிகள் என்றாலே அவர்கள் எப்போதும் ஒரு வித பதற்றத்தோடும் தம்மை எந்த நோக்கத்தில் அணுகுபவர்களின் மீதும் ஒருவித கூட்டுச்சந்தேகத்துடனும் தங்களது பார்வையை முன்வைப்பார்கள். ‘என் பின்னே வாருங்கள்! பெண் விடுதலையை அடுத்த சிக்னல் லைட்டில் வைத்து பார்சல் பண்ணி தருகிறேன்” – என்ற முரட்டுத்தனமான மூர்க்கம் அவர்களது இயல்பான – அதேவேளை போலியான – வேடமாக இருக்கும். அநேகமானவர்களின் இந்த அரிதாரத்தனமான இலக்கியங்கள் பயங்கர அயர்ச்சியை ஏற்படுத்தும்.
ஆனால், சல்மாவின் இயல்பான பேச்சும் அவர் மீதான இலக்கிய – அரசியல் சர்ச்சைகளுக்கு வெளிப்படையாக உண்மைகளை கூறும் தேர்ச்சியும் அவரை ஒரு நடைமுறைக்கு சாத்தியமான படைப்பாளியான இனங்காட்டியது. அவரது அரசியல் ரீதியான கருத்துக்களில் முன்னுக்கு பின் முரண்பட்ட தொனிகள் ஆங்காங்கே காணப்பட்டாலும் இலக்கிய பரப்பில் மிகுந்த தெளிவுடன் தென்பட்டார். இஸ்லாமிய அமைப்புக்களாக தங்களை பிரகடனப்படுத்திக்கொண்டுள்ளவை மீதான தனது விமர்சனங்களை துணிச்சலுடன் பொதுவெளியில் முன்வைத்த பாங்கும் அவ்வாறான தனது துணிச்சலுக்கு தனது அரசியல் பின்புலமே ஒரு பலமாக உள்ளது என்பதையும் பொதுவெளியில் துணிச்சலுடன் சொல்லும் விதமும்கூட அவரை நோக்கிய ஒரு எக்ஸ்ட்ரா பார்வையை அதிகரித்தது.

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

தங்க முக்கோணம்-Golden triangle in Thailand

IMG_6743IMG_6781

தாய்லாந்தின் வடபகுதியில் பர்மா, லாவோஸ் என மூன்று நாடுகள் அமைந்த இடம் தங்க முக்கோணம்(Golden triangle) எனப்படும். பர்மாவின் வட பகுதியில் விளைந்த அபின் இங்கிருந்து மீகொங் ஆறு வழியாகக் கொண்டு செல்லப்பட்டு தாய்லாந்து ஊடாக வெளிநாடு செல்லும். தங்கப்பிறை(Golden Crescent) எனப்படும் ஆவ்கானிஸ்தானுக்கு அடுத்தபடியாக உலகில் பர்மா அதிக அபின் விளையும் நாடு. பர்மாவின் வடபகுதியில் உள்ள வ மாநிலம் ( united WA state) பர்மாவில் அதிக அபினை விளைவிக்கும் ஒரு மாநிலமாக இருக்கிறது. பர்மிய மற்றும் தாய்லாந்தின் உயர் அதிகாரிகள் சம்பந்தப்பட்டிருந்த சர்வதேச வியாபாரம் இந்த அபின் கடத்தல்.

அமரிக்காவும் தாய்லாந்தும் சேர்ந்து எடுத்த நடவடிக்கைகளுடன், பர்மிய அரசின் நடவடிக்கைகளும் சேர்ந்ததால் தற்பொழுது இப்படியான அபின் கடத்தல் குறைந்து விட்டது. இந்தத் தங்க முக்கோணம் பிரதேசத்தை உல்லாசப்பிரயாணிகள் செல்லும் இடமாக தாய்லாந்து அரசாங்கம் மாற்றி வருகிறது.
இம்முறை இலங்கைக்குச் செல்லும் பொழுதில் இந்தப் பிரதேசத்திற்கு செல்ல நினைத்தேன். தாய் விமான விமானத்தில் செல்லும்போது இலகுவானதாக இருந்தது. தாய்லாந்தின் வட பகுதியில் முக்கிய நகரமான சாங்மேயில் (Chang Mai) பாங்கொக்கில் இருந்து ஒரு மணிநேரப் பயணத்தில் போய் இறங்கினேன்.

சாங்மேய் குறுநில அரசாக இருந்த காலத்தில் பரமியர்களால் 200 வருடங்களும் அதற்கு முன்பாக சீனாவையாண்ட மங்கோலிர்களாலும் பல காலம் கைப்பற்றப்பட்டிருந்தது. இப்பொழுதும் அக்கால அரச மாளிகைகள் அகழிகள் சிதைந்தும் சிதையாமலும் உள்ளது. ஓட்டோ எனப்படும் ருக் ருக்கில் நகரத்தைச் சுற்றியபோது அங்கு அழகான புத்தவிகாரைகள் இருந்தன. பாங்கொக்கை ஒப்பிடும்போது வெப்பம் மற்றும் வாகனப்போக்குவரத்து நெருக்கடி குறைவான நகரமாக இருந்தது.
IMG_6742IMG_6845
தாய்லாந்தின் மலைப்பிரதேசத்தின் நுழைவாயிலாக இருப்பதால் அதிகமாக உல்லாசப்பிரயாணிகள் வருகிறார்கள். இங்கு மலையேறுபவர்கள், காட்டில் நடப்பவர்கள், நீர்விளையாட்களில் ஈடுபடுபவர்கள், வன விலங்குளைப் பார்வையிட வருபவர்கள் எனப் பல வகையானவர்கள் வரும் மத்தியதர நகரமாக உள்ளது. இங்கு யானைகள் ஓய்வெடுக்கும் சரணாலயம் உள்ளது. அதைப்பார்கவும் பலநாடுகளில் இருந்து வருவார்கள். இங்கு ஓடும் நதியின் பெயர் பிங் நதி. நான் போனகாலம் மழைக்காலமானதால் நதி புரண்டு அதிக வேகமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தது. புது வெள்ளமானதால் நதி மண்ணிறத்தில் ஓடியது. பிங் நதி (Ping River) அருகே இருந்த கபேயில் மதிய உணவை உண்டபடி மதியத்தில் ஒரு மணித்தியாலம் சென்றது.

நான் சென்ற மாலை நேரத்தில் மழை பெய்தது. மண்ணில் இருந்து வந்த மணம் கண்டியை நினைவுபடுத்தியது. மலைப்பிரதேசம் சுற்றி பச்சையாகவும் எங்கும் ஈரலிப்பாக இருந்தது. நகரத்தைச் சுற்றியுள்ள அகழி இயற்கையான அழகைக் கொடுத்தது. சாங் மேய் அழகான புத்தவிகாரைகள் அமைந்த நகரம். விகாரைகளை சுற்றி மஞ்சள் உடையுடன், அமைதியாக மழைக்குக் குடையை பிடித்தபடி, எதுவித அவசரமற்று வெறும் காலுடன் நடக்கும் புத்த பிக்குகளைக் காணக்கூடியதாக இருந்தது.

பாங்கொக்போல் பாதையில் எந்த நடைபாதைக் கடைகளையோ, பொருட்களைக் கூவி விற்கும் வியாபாரிகளையோ, கண்ணைச் சிமிட்டியபடி அழைக்கும் பெண்களையோ காணவில்லை. பழைய நகரத்தில் விகாரைகளும் புதிய நகரப்பகுதியில் நவீன கட்டிடங்களும் என நகர ஒழுங்குடன் காணக்கூடியதாக இருந்தது. மாலைநேரம் நகரத்தை சுற்றிப் பார்ப்பதில் கழிந்தது.

அடுத்த நாள் ஓர் ரூர் குழுவாக சேர்ந்து மினிவானில் தங்க முக்கோணம் என்ற இடத்திற்குச் சென்றேன் போவதற்கு ஐந்து மணிநேரம் எடுத்தது. வழி எங்கும் காடுகள் பச்சைப் பசேலென இருந்தது. இடைக்கிடையே நெல்லு வயல்கள் மலையடிவாரங்களில் அமைந்திருந்தது.

எனது வாகனத்தில் இருந்தவர்களில் என்னைத் தவிர மற்றவர்கள் சீனர்கள். ரூர்கைட் இடங்களைப் பற்றிய விளக்கம் சீன மொழியில் சொல்லிவிட்டு சிறிதளவு எனக்காக ஆங்கிலத்தில் தொட்டுத் தருவார். சீனர்கள் ஆங்கிலம் பேசாததிலும் எனது வயிறு நிரம்ப தாங்கள் கொண்டு வந்த உணவைப் பகிர்ந்தார்கள். சீனாவில் தற்போழுது 5 வீதமானவர்களிடம்தான் பாஸ்போட் உள்ளது தற்பொழுது நான் செல்லும் பெரும்பாலான இடங்களில் அதிகமான சீனர்களை காணமுடியும். அவுஸ்திரேலியாவில் அதிகமாக பணம் செலவழிப்பதும் சீனப் பிரயாணிகளே. அவர்கள் குழுவாகவும் அமைதியாகப் பிரயாணம் செய்வார்கள்.
IMG_6792IMG_6745
போகும் வழியில் ஒரு இடத்தில் பஸ்ஸை நிறுத்தினார்கள். இறங்கிய இடத்தில் சுற்றி மரங்கள் அடர்ந்த மலைக்குன்றுகள். அமைதியாக இருக்கவேண்டிய இடத்தில் ஒரு ஜெற் எஞ்ஜினது இரைச்சல் தொடர்ந்து கேட்டது. சுற்றிப் பார்த்தபோது பலர் நின்று போட்டோ எடுத்தபடி நின்றார்கள். எட்டிப்பார்த்தபோது அந்த இடத்தில் நிலத்தில் இருந்து ஐந்து மீட்டர்கள் உயரத்திற்குப் புகையுடன் கொதி நீர் பீறிடடுக்கொண்டிருந்து. அந்த நீரின் வெப்பத்தில் முட்டையை அவிக்கமுடியும் என்றார்கள். நமது கன்னியாய் நீரூற்று மாதிரி. ஆனால் பொங்கியடி இரைச்சலுடன் தண்ணீர் மேல் நோக்கி பீச்சிகொண்டிரிக்கும். இதை பஸ்தரிப்பிடமாக வைத்ததுடன் பல கடைகள் உள்ளன. அதற்கு அருகில் அழகிய கட்டியம் இருந்தது.
IMG_6806IMG_6807
சாங்மேய்யில் இருந்து 15 கிலோ மீட்டர் துரத்தில் வெள்ளைக்கோயில் (Wat Rong Khun) என்று மிக அழகான விகாரை உள்ளது ஆரம்பத்தில் இருந்த புத்தவிகாரையை ஒரு கட்டிடக கலைஞர் தனது பணத்தில் செலவிட்டு பிளாஸ்டரும் கண்ணாடியும் சேர்த்து கட்டிய கட்டிடம் . சொர்கத்தை அடையும் வழியில் உலக ஆசைகளைத் துறக்கவேண்டும். ஆசைகள் இருந்தால் மீண்டும் பிறக்கவேண்டும் என்ற படிமத்தில் கட்டப்பட்டுள்ளது. பாலமாக ஏறிச் செல்லும்போது இரு பக்கத்திலும் கைகளையும் தட்டுகளையும் ஏந்தியபடியாக சிலைகள் உண்டு. அவற்றைக் கடந்தால் இறுதியில் புத்தரின் இரு சிலைகள். ஆசை, பாசம் இவற்றைக் கடந்தால் நிர்வாணத்தை அடைய முடியும் என குறியிடுகிறது. விகாரை மிகவும் நுணக்கமான வேலைப்பாடுகள் கொண்ட கட்டிடம். கட்டிடவேலைகள் இன்னமும் தொடர்ச்சியாக நடக்கிறது அத்துடன் வழக்கமான புத்த விகாரைகளின் தங்க நிறத்தில் இருந்து மாறுபட்டு வெள்ளை நிறத்தில். அது பரிசுத்தம் என்பதை குறிகிறது.

இறுதியில் தங்க முக்கோணம் அடைந்தபோது அங்கு மீகொங் ஆறு ஓடியது. அதனது அடுத்த கரை லாவோஸ். எங்களை ஒரு வள்ளத்தில் அழைத்துச் சென்று நடு ஆற்றில் அடைந்தபோது பர்மா தெரிந்தது. இந்த மூன்று நாடுகள் சந்திக்கும் இடத்தில் ஒரு தீவு ஆற்றில் மத்தியில் அமைந்துள்ளது. அதை எந்த நாடும் சொந்தம் கொண்டாடுவதில்லை. அந்தத் தீவில்தான் ஒரு காலத்தில் அபின் பொதிகள் கைமாறும்
IMG_6852IMG_6851
இந்தத் தீவில் இருந்து அருகில் லாவோசுக்கு சொந்தமான தீவு டான்சோ( Done Xao) உள்ளது இங்கு போய் வருவதற்கு பாஸ்போட் தேவையில்லை. இங்குள்ள சந்தையில் உடைகள், பாம்பு, நட்டுவக்காலியில் ஊறிய வைன்கள் மற்றும் ஆபரணங்கள் கிடைக்கும். இங்கு ஒரு மணிநேரம் அங்கு நின்று சந்தையை சுற்றிப்பார்த்துவிட்டு எமது வள்ளம் மீண்டும் தாய்லாந்தை அடைந்தது. ஆற்றின் ஒரு இடத்தில் நின்றபோது தாய்லாந்து,லாவோஸ், பர்மா மூன்றையும் பார்க்க முடிந்தது.

எனக்கு மிகவும் பிடித்த இடம் பிளக் கவுஸ் (Black house) எனப்படும் அருங்காட்சியகம். இதன் பெயர் வாழ்க்கையின் இருண்மையைப் பிரதிபலிப்பதால் இந்தப் பெயர் வந்தது.
IMG_6837IMG_6826
காட்டு மிருகங்களது எலும்புகள்,தோல் மிருகங்களின் கொம்புகளைக் கொண்டது. சிற்பங்கள், வீடுகள் மற்றும்
பாம்பின் தோல், மிருகங்களின் எலும்புகள், புத்தர் மனிதர்களில் கண்ட நோய், இறப்பு என்பதைப் பிரதிபலிப்பதாக இருந்தது.
IMG_6825IMG_6824
உள்ளே இருந்த ஓவியங்கள், சிற்பங்கள்
தேக்கு மரத்தில் அமைக்கப்பட்ட பல கட்டிடங்கள் ஒவ்வொன்றும் வித்தியாசமானதாக இருந்தது.

தாய்லாந்து மொழிபேசிய பெண்ணிடம் பல நிமிடம் பேசி அர்த்தத்தை புரிந்து கொண்டேன் தாய்லாந்து(Thawan Duchanee) கலைஞரால் உருவாக்கப்பட்டு தற்பொழுது நாட்டுடைமையாக்கப்பட்டது
சாங்மேயில் பிறந்து தாய்லாந்திலும் ஒல்லாந்திலும் படித்த இந்தக் கலைஞருக்கு ஆரம்பத்தில் அங்கீகாரம் கிடைக்கவில்லை.இவரது படைப்புகள் பவுத்தத்திற்கு எதிரானது எனக் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டது.
IMG_6823IMG_6822
பரந்த நிலத்தில் பல கட்டிட அமைப்புகள் மத்தில் இவரது வீடும் கலைப்படைப்பாக இருந்தது. அது தற்பொழுது பிரதான மியுசியமாக்கப்பட்டுள்ளது

Posted in Uncategorized | 1 பின்னூட்டம்

ஆறிப்போன காயங்களின் வலி- வெற்றிச்செல்வி

நடேசன்


ஆறிப்போன காயங்களின் வலி

முப்பது வருட ஆயுதப் போராட்டம், இலங்கைத் தமிழருக்கு என்ன விட்டுச் சென்றது என அடிக்கடி கேள்விகளை எழுப்புவேன்.இந்த போராட்ட்திற்கு தொடர்ச்சியான எதிர்ப்பாளராக எனது வாழ்நாளில் பெரும்பகுதியை கழித்தவன். அந்த மனப்பான்மையையும் அடிக்கடி கேள்விக்குள்ளாக்குபவன். போரின் பின் ஹபிள் ( Hobble )தொலைநோக்கியால் பார்க்காமல் தமிழ் பகுதிகளுக்கு 15 தடவைக்குமேல் சென்று சகல மட்டத்தில் உள்ளவர்களையும், மற்றும் போர்நிலங்களையும் பார்த்த அனுபவம் எனக்குண்டு.

ஒரு முறை சென்ற போது கிளிநொச்சியில் சில இசைத்தட்டுகளை ஒரு முறை பெற்று கொண்டேன். எமதுகாலத்தில் விக்கி விக்கி வந்த ஈழத்து இசையைகளை கேட்டு வளர்ந்த எனக்கு மிகவும் பிடித்தது. விடுதலைப்புலிகளின் கீதங்கள் தரமானவை. அவர்களது ஒளிவீச்சுகள் பார்க்கக் கூடியவை. சமீபத்தில் முல்லைத்தீவுமுகாமில் மீதான தாக்குதலைப் பார்த்தேன்.

இப்படியான காமரா, இசைகள் என்பன அவர்கள் போராட்டத்தின் எமக்கு விட்டுச் சென்றது. போதுமா?

விவசாயி கிணறு கிண்டி, வயலை உழுது, விதைத்து, நீர்பாச்சுகிறான்.காலம் பார்த்து பயிர்வளர்க்கிறார் . மற்றவர்கள் விவசாயியைப் பாராட்டுகிறார்கள்.

அவனது குடும்பம் உயிர்வாழ, அவன் எத்தனை மூடை நெல்கொண்டு வந்தான்?

பலனே எந்தத் துறையிலும் அளவாக வைக்கப்படுகிறது.

நான் தேடும்போது புதையலாக எனக்குக் கிடைப்பது விடுதலைப்புலி அங்கத்தவர்களாக இருந்தவர்களது எழுத்துக்கள்.
சோபாசக்தி தொடங்கி சமீபத்தில் நான் வாசித்த ஆறிப்போன காயங்களின் வலி என்ற போருக்கு பின்பான பம்பை மடு முகாமின் வாழ்வை எழுதிய வெற்றிச்செல்வி போன்றவர்களின் எழுத்துக்கள் எமக்கு இந்தப் போரின் பலனாகக் கிடைத்தவை. இலக்கியத்திற்கு, தமிழ்நாட்டு எழுத்துகளை வாசித்த நான் தற்பொழுது எமது மொழியில் எமது கலாச்சாரத்தை வாசிக்க முடிகிறது என்பது நிறைவானவிடயம்.சிறிமாவோவின் காலம் மாதிரி தன்னிறைவு தருகிறது

கூர்வாளின் நிழலை வாசிப்பதற்கு முன்பாக தமிழினியின் கதைகளை வாசித்து அவரோடு தொடர்பு கொண்டேன். கூர்வாளின் நிழல் எமது காலத்தில் தமிழுக்கு வந்த மிக சிறந்த அபுனைவாகும். அதனாலே அந்தப் புத்தகத்தை நேரடியாக காலச்சுவட்டில் இருந்து எடுத்து அவுஸ்திரேலியாவில் வினியோகித்தேன்.

ஆறிப்போன காயங்களின் வலி எழுதிய வெற்றிச்செல்வி ஒரு இலக்கிய மொழியில் எழுதாமல் இலகுவாக வாசிக்கும் பத்திரிகையாளரது நேரடியான மொழியில் எழுதியிருப்பது அந்தப் புத்தகம் எடுத்த விடயத்திற்குப் பொருத்தமானது.

போரின் பின்பு போராளி பெண்களில் கட்டாயமாகச் சேர்க்கப்பட்ட 400 பெண்ளைகளை அரசாங்கம் கொழும்பில் தையல் பயிற்சி கொடுத்தபோது அவர்களைச் சென்று பார்த்தேன். அவர்கள் மனநிலை அரசாங்கத்திற்குச் சார்பாக இருந்தது. அவர்களில் கடைசி ஒரு கிழமை பயிற்சி எடுத்தவர்களும், ஏன் பயிற்சி எடுக்காமல் பயிற்சிக்கு முன்பாக தலை மயிரை மட்டும் கட்டையாக வெட்டியதால் விடுதலைப் புலியாகி சரணடைந்த பெண்களும் இருந்தார்கள். கிட்டத்தட்ட 40 கிலோ நிறையும் உயரமும் 4 அடி குட்டையான பெண்ணைப்பார்த்து நான் கேட்டேன்.

‘உன்னை எதற்கு விடுதலைப்புலிகள் பிடித்தார்கள்? துப்பாக்கின் எடையைத் தாங்கமாட்டாயே?’

சிரித்தபடி நெளிந்து கொண்டு ‘கொழுபில் இருந்து பாட்டாவைப் பார்க்க கிளிநொச்சி வந்தபோது’ என்றாள் அந்தப்பெண்.

பம்பை மடுமகாமில் இருந்தவர்கள் பலகாலமாக போராடிய விடுதலைப்புலிப் போராளிப் பெண்கள் அதிலும் பலர் அங்கவீனர்கள். அவர்களது முகாம் வாழ்க்கை இதில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. அவர்கள் யுத்தத்தில் தோல்வியடைந்து சரணடைந்தவர்கள் என்பது அங்கு பாரமாக இரு பகுதியினருக்கு இருந்தது.

வெளிநாட்டில் விடுதலைப்புலி ஆதரவாளர்கள் போராளிகளை தேவர்களாகப் பார்த்தார்கள். அவர்கள் இறப்பு மகோன்னதமானதாகவும், மாவீரர்களாகப் பார்த்தார்கள். இவர்களுக்கும் தற்போதைய ஜிகாத்தில் இறந்தால் 72 கன்னிகைகள் தயாராக இருப்பார்கள் என்ற இஸ்லாமியவாதிகளின் சிந்தனைக்கும் அதிக வித்தியாசமில்லை. என்ன, கன்னிகள் மட்டும் இல்லை. இயக்கம் இருந்தபோது அவர்கள் ஆயுதத்திற்கு மட்டுமே பணம் அனுப்பினார்கள்.

இயக்கம் இருந்தபோது மட்டுமா? சுவிஸ், ஜெர்மனியில் சரணடைந்த பின்பும் பணம் சேர்த்தார்கள். அப்படி ஏமாந்தவர்களில் எனது தம்பியும் ஒருவன். எண்ணாயிரம யுரோக்களைக் கொடுத்தவனை நான் ‘இப்படி மடையனாக இருக்கிறாயே ? எனக் கேட்டபோது

அவனது பதில் என்னைத் திணறவைத்தது.

‘இனி வரும் ஈழப்போராட்டத்திற்கு அது அட்வான்ஸ்hக இருக்கட்டும்’;

எனது இரத்தத்தில் ஒருவனே இப்படி இருக்கும்போது மற்றவர்களை என்ன சொல்ல முடியும்?

விடுதலைப்புலிகளின் எதிர்ப்பாளர்கள் அவர்களை மற்றவர்களை ஆயுதமேந்தி அழிக்கும் அசுரர்களாகவும் இரத்தத்தையும் தசையையும் காணிக்கையாக எடுக்கும் துர்த்தேவதைகளாக பார்த்தார்கள்.

இப்படியான ஒரு நிலையைத்தான் வெளிநாட்டில் இருந்த இயக்கத்தினரும் பரப்பினார்கள். ஆனால் இவர்கள் ஆசாபாசங்ள் தசை உதிரம் கொண்ட சகோதரர்கள் சந்தர்ப்பம், குடும்ப சூழ்நிலை என்பவற்றால் இந்தப் போராட்டம் என்ற சுனாமியில் சிக்கியவர்கள் என்பதை மறந்து விடுகிறார்கள். போரின் முடிவில் இவர்களுக்கு புலம்பெயந்த மக்கள் உதவி செய்திருந்தால் அரசாங்கமும் அனுமதித்திருக்கும். இவர்களும் மீண்டும் மிகத் துரிதமாகச் சமூகத்தில் அங்கமாக முன்வந்திருப்பார்கள்.

போர்முடிந்த காலத்தில் அவுஸ்திரேலிய விடுதலைப்புலி ஆதரவாளர்களிடம் பல மில்லியன் பணம் அகதிகள் மருத்துவம் என சேகரிக்கப்பட்டிருந்தது. இந்த பணத்தை போராளிகளின் புனர்வாழ்விலும் அகதிகள் மீதும செலவழிக்கவேண்டி நானும் எனது நண்பர்களும் மிகப்பாடுபட்டோம். ஆனால் தோல்வியே கிட்டியது.

வெற்றிச்செல்வியின் இந்த புத்தகத்தில அந்த முகாமில் விஜயின் தமிழ்படம்போடும்போது விசிலடிப்பதும் அந்தப் படத்தைப்பார்க்க விஜய் ரசிகை முகம் கழுவி பவுடர்போடடு தயாராகுவதும் என விமலினியை குறிப்பிடிருப்பார்.

மிகவும் சாதாரண தமிழ் வாழ்க்கை இல்லையா?

ஆனந்தவிகடனில் போராளிப்பெண்கள் வல்லுறவுக்கு உட்பட்டார்கள் என்ற பொய்யான செய்தியை படித்து எவ்வளவு ஆத்திரமும் அதிர்வும் அடைந்தார்கள் என்பது இங்கு குறிப்பிடவேண்டியது. ஆனந்தவிகடன் மட்டுமல்ல, அகரமுதல்வன் போன்ற ஈழத்தவரும் மற்றும் வெளிநாட்டிலும் உள்நாட்டிலும் கால்களுக்கிடையில் முகரும் பிராணியாகும் சில இணையத்தளங்களும் இப்படியான ஆதாரமற்ற விடயங்களை வெளியிட்டு, சகலரையும் அவமானபடுத்துவது எவ்வளவு கொடுமையானது என்பதை புரிந்து கொள்ளவேண்டும்.

இலங்கை இராணுவத்தில் பெண் இராணுவத்தினரே இந்த முகாமை நிர்வகித்ததாகவும் அவர்கள் செயல்களை ஒளிவு மறைவற்று பற்றியும் எழுதியதை வாசித்தபோது எனக்கு இரண்டு இனத்திலும் சாதரணமானவர்களில் எந்த வித்தியாசமும் தெரியவில்லை.

இந்தப் புத்தகத்தில், 18 வருடங்கள் இயக்கத்தில் இருந்து தோல்வியடைந்து முகாமில் வாழ்கிறோம் என்ற அவரது வலியை ஒவ்வொரு வார்த்தையிலும் பதிந்திருக்கிறார். இந்த வலியை வார்த்தைகளில் பதிக்காது வார்த்தைகளின் இடைவெளிகளில் நிழல்களாக விட்டிருந்தால் இது இலக்கியமாகியிருக்கும்.

இந்த இரு இனத்திலும் வித்தியாசங்களைப் பேசியே பகைமையை வளர்க்கும் அரசியல் வாதிகளும் மற்றும் புலம்பெயர்ந்தவர்களும் இந்தப் புத்தகத்தை வாசிக்கவேண்டும்.

Email This facebooks Share on Google+

Posted in Uncategorized | 1 பின்னூட்டம்