நொயல் நடேசனின் ‘’கானல் தேசம்’’— காகிதங்களால் ஆன ஒரு ‘’மல்ரிபரல்’’

ஆர் எம் நௌஸாத்( தீரன்)

சமீபத்திய வரவுகளுள் கானல் தேசம் பெற்ற கவனயீர்ப்பு பெரிது… கர்ப்பிணியை தற்கொடை போராளியாக்கிய சம்பவச் சித்தரிப்பில்தான் பலரதும் கவனம் குவிக்கப்பட்டிருந்தது…இதனால் கானல்தேசம் கொண்டிருந்த மையக் கரு மறைக்கப்பட்டு விட்டது.. நடேசன் தன புதினத்தில் வார்த்திருந்த பாத்திரங்களின் குணவியல்புகளும் சித்தரிப்புகளும் பேசப்படாமல் போய்விட்டன ..

புலிகளால் பலவந்தமாக வெளியேற்றப்பட்ட முஸ்லிம்களின் வாழ்வியல் அவலங்களும் … போராளிகளுக்குள்ளேயே உளவு பார்க்கும் சக போராளிகளின் மீதான அச்ச உணர்வுகளும் .. போராளிகளுக்குள் கிளர்ந்த காம உணர்வுகளும்… புலிகளின் உளவு வலைக்குள் தன்னையறியாது விழுகின்ற மானுடரின் கையறு நிலையும் …. சிங்கள படைவீரனும் போராளியும் கொண்ட நட்புணர்வுகளும் …. இவ்வாறு எத்தனையோ விசித்திரங்களை இந்த கானல் தேசத்தில் காணக் கிடைக்கிறது….

இவையெல்லாம் கவனத்தில் கொள்ளப்படவில்லை … காரணம் நடேசனின் தனிப்பட்ட அரசியல் கொள்கை ஒரு காரணமாக இருக்கலாம்..இன்னுமின்னும் படைப்பாளியை பார்ப்பதை விட்டும் அவனது பிரத்தியேக வாழ்வை அவனது படைப்புடன் சேர்த்துக் குழைத்து மெழுகிவிடுகிற போக்கு நம்மை விட்டு இன்னும் மறையவில்லை…

நாவலில் அவர் ஒன்றின் மேலோன்றாக அடுக்கியிருக்கும் சம்பவச்சட்டகங்கள் புதுமையானவை….அத்தனையும் அடுத்தடுத்து ‘’ஓயாத அலைகளாக’’ வாசகனில் நுகர்ச்சியனுபவத்தில் உட்பாவுகிற தன்மைக்கு அவரது எழுத்துநடை மேலும் வலுச் சேர்க்கிறது…

இலங்கை-கண்டி-யாழ்ப்பாணம்-சென்னை-டெல்லி-மெல்பேன் என்று மாறிமாறி விரிகின்ற கதைத் தளங்களும்…..மஹிந்தானந்த தேரர்- அசோகன்-ஜெனி-கார்த்திகா-—நியாஸ்—என்று நான்கு இனக் குழும மனிதர்களின் பாத்திரப் படைப்புகளும் சேர்ந்து நம் மனதில் கட்டமைக்கும் அந்த யதார்த்தமான அனுபவம் நம்மை மீண்டும் அந்த போர்க்காலத்தில் வாழச் செய்கிறது….

துணுக்காய் வதை முகாமில் வீசப்படும் சவுக்கடிகள்…ஒவ்வொன்றும் நம் மனதில் சுளீரென விழுகின்றன… மீண்டும் பிள்ளை குட்டிகள் குமர்பெண்களுடன் கட்டிய ஆடையுடன் முஸ்லிம் மக்கள் சொந்த வாழ்நிலத்தை விட்டும் வெளியேற்றப்படும் கொடுமையில் துடித்துப் போகிறோம்… சக போராளிகள் மீது ‘’பொறுப்பாளர்’’களால் திணிக்கப்படும் கட்டாய போர்ப்பணிகளில் துவண்டு போகிறோம்…தமிழர் ஒருங்கிணைப்புக்குழுவின் நிதி சேகரிப்பும் அதை தம் வேவு வலைக்குள் இலாவகமாக சிக்க வைக்கும் வல்லரசுகளின் மூலோபாயமும்..நடேசனின் எழுத்துக்களில் பிரவாகித்து பயம் கொள்ள வைக்கின்றன…

அசோகன் என்ற பெயர் நொயெல் நடேசனுக்கு மிகவும் பிடித்த பெயர் போலும்…..அசோகனின் வைத்தியசாலையில் இருந்து கானல்தேசம் வரை வாழும் சுவடுகள் அழுத்தமாகப் பதித்து விட்டிருக்கிற டாக்டரின் படைப்பாளுமையை இந்த சிறிய முகநூல் பதிவுக்குள் அடக்க முடியாது…

கானல்தேசம் பற்றி அதன் ஒவ்வொரு அத்தியாயம் பற்றி….விரிவாகச் சொல்ல ஏராளம் விஷயம் உண்டு…கடந்த வாரம் முழுவதும் கானல்தேசம் தந்த வெக்கையிலிருந்து இன்றுதான் மீண்டெழுந்து வர முடிந்திருக்கிறது.. ஒரே வரியில் சொல்வதானால், நொயெல் நடேசன்…கானல் தேசத்திலிருந்து ஏவப்படும் ஒரு எழுத்துப் பீரங்கி….

Advertisements
Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

முனைவரும் கவிஞருமாகிய தமிழச்சி தங்கபாண்டியன்

முனைவரும் கவிஞருமாகிய தமிழச்சி தங்கபாண்டியனை இங்கு உங்களுக்க அறிமுகப்படுத்துவதில் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.
மறைந்த ஈழத்து எழுத்தாளர் எஸ்.பொன்னுத்துரை அவர்களால் 14 வருடங்களுக்கு முன்பாக எனக்கு சிட்னியில் அறிமுகமான பின்பு நெஞ்சுக் அருகில் உறவாகியவர் அவர் மட்டுமல்ல அவரது டிஐஜி கணவர் சந்திரசேகரன் குழந்தைகளும் உறவாகினார்கள்.
சுமதி என்ற தமிழச்சி தங்கபாண்டியன் தமிழ்நாட்டில் விருதுநகர் மாவட்டத்தில் மல்லாங்கிணறு கிராமத்தில் பிறந்தவர். விருதுநகரில்ஆரம்பக்கல்வியையும் மதுரையில் கல்லூரிப்படிப்பையும் நிறைவுசெய்துகொண்ட சுமதி இளம் வயதிலிருந்தே கலை இலக்கியஆர்வலராகவும் சமூகச்செயற்பாட்டாளராகவும் வளர்ந்தவர். கவிதை விமர்சனம் மொழிபெயர்ப்பு நாடகம் நடனம் ஆய்வு முதலான துறைகளில்ஈடுபாடுகொண்டிருந்தவர்.

இவரது எஞ்சோட்டுப்பெண் வனப்பேச்சி அருகன் மஞ்சனத்தி பாம்படம் முதலான கவிதைத் தொகுப்புகள் தென் தமிழக கிராமங்களைச் சுற்றி வரும் .சென்னை ராணிமேரி கல்லூரியின் ஆங்கில இலக்கிய விரிவுரையாளராகப் பணியாற்றிய வேளையில் 2005 இல் அவுஸ்திரேலியாவுக்குத் தனது முனைவர் பட்ட ஆய்விற்காக முதல் முதலில் வந்திருக்கும் தமிழச்சி குறிப்பிட்ட ஆய்வினை பூர்த்திசெய்து அதைத் தமிழில் அறிமுகப்படுத்துவதற்கு மீண்டும் அவுஸ்திரேலியாவுக்கு வருகை தந்துள்ளார்.

அவுஸ்திரேலியாவிலும் வெளிநாடுகளிலும் நன்கு அறியப்பட்ட கலைஞர் ஏர்னஸ்ட் தளையசிங்கம் மர்க்கண்டையரின் நாடகங்களைத்தனது ஆராய்ச்சிப்பொருளாக கொண்டு அதன் தமிழாக்கம் நிழல்வெளி என்னும் பெயரில் எழுதியுள்ளார்)

இந்த நூல் தமிழர்களின் அவுஸ்ரேலிய வரவு இலங்கை அரசியல் அரசியல் காலனித்துவ அரசியல் நாடகங்கள் மற்றும் ஏர்னஸ்ட் தளையசிங்கம் மர்க்கண்டையரின் வரலாற்றைப் பேசுகிறது . அத்துடன் எமக்குத் தெரியாத புலம்பெயர்ந்து அவுஸ்திரேலியாவில்வாழும் பல சிங்கள எழுத்தாளர்களைப் பற்றியும் பேசுகிறது.எம்போன்ற ஈழத்தமிழர்களை வரலாற்றுச் சுவடிகளுள் அழுத்தமாகப் பதித்ததால் நாமெல்லாம் சுமதி தங்கபண்டியனுக்கு நன்றிக்கடன்பட்டிருக்கிறோம்.

அவரது திறமைகள் கவிஞர் எழுத்தாளர் ஆராய்ச்சியாளர் என்பவற்றிற்கு மேலாக ஈழத்தமிழர்களில் மிகவும் அன்புகொண்டவர்.
சுமதி தங்கபாண்டியன் இந்த நூலை முள்ளிவாய்க்காலில் இறந்த ஈழத்து மக்களுக்குச் சமர்ப்பித்திருக்கிறார்.

2009 ஜுலையில் போரின் பின்பு நாங்கள் ஐந்துபேர் – நண்பர்கள் சிவநாதன் கனடா மனோரஞ்சன் மறைந்த டாக்டர் நரேந்திரன் எழுத்தாளர் இராஜேஸ்வரி பாலசுப்பிரமணியம் ஆகியோர் இலங்கை அரசில் முக்கியமானவர்கள் பலரை சந்தித்தோம்.
அமைச்சர் பசில் இராஜபக்சாவைத் சந்தித்தபோது அவர் நாங்கள் இந்திய பாராளுமன்ற அங்கத்தினரை தாங்கள் அழைத்ததாகச் சொன்னார் . அத்துடன் எங்களுக்குத் தமிழ் அகதிகள் வாழும் முகாம்களை பார்க்க அனுமதி கிடைத்தது. இலங்கையில் உள்ள தமிழ் அரசியல்வாதிகளுக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்ட காலம் முகாம்களுக்கு சென்ற நாங்கள் முகாமில் பொறுப்பாக இருந்த இராணுவ அதிகாரிகளிடம் நாம் முள்ளிவாய்காலில் இருந்து இறுதியாக வந்த மக்களைப் பார்க்க வேண்டுமென வற்புறுத்தினோம்
அங்கு சென்றபோது ஒரு முகாமில் மக்கள் சுகாதார வசதிகள் மற்றும் இட வசதியற்று தோல் நோய்களுடன் இருந்தார்கள். குழந்தைகள் பெண்கள் போசாக்கற்று நலிந்திருந்தார்கள்.

இதை இலங்கை அரசிடம் சொல்லி உடனடியாக மாற்றம் கொண்டு வரமுடியாது என நினைத்து நானும் எழுத்தாளர் இராஜேஸ்வரியும்சென்னை சென்றோம் .அங்கு எங்களுக்கு உடனடியாக – நாடளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்த கனிமொழியை சந்திக்கச் சுமதி தங்க பாண்டியனே உதவி செய்தார்.

அந்தச் சந்திப்பின்போது கனிமொழி “எனக்கு மட்டுமே அழைப்பிருக்கிறது. நான் எப்படி தனியே போக முடியும் “ என்றார்.
அதையறிந்துகொண்டதும் உடனே பசில் இராஜபக்சாவிற்கும் ஜனாதிபதியின் செயலாளருக்கும் இந்திய நாடாளுமன்ற பிரதிநிதிகளுக்கும்அழைப்பு அனுப்ப வேண்டுமென கேட்டுக் கொண்டோம் .

இந்திய நாடாளுமன்ற குழு வந்தது எல்லோரும் அறிந்த வரலாறு. அக்காலங்களில் அகதி முகாம்களின் சுகாதார இட வசதியை சீரமைக்கவேண்டிய கட்டாயம் இலங்கை அரசிற்கு ஏற்பட்டது .

சுமதி தங்கபாண்டியன் எமக்கு கனிமொழியை சந்திக்க உதவியது அந்தக்காலத்தில் போரால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கும் பேருதவியாகஇருந்தது.

அதற்கான நன்றியை இன்று உங்கள் மத்தியில் சொல்லிக்கொண்டு இந்த இந்த அறிமுக உரையை முடிக்கிறேன்.

பிற்குறிப்பு – ஒரு இலட்சத்திற்கு மேல் ஈழத்து அகதிகளாக இருப்பவர்களுக்கு இந்தியாவில் வாக்குரிமை இல்லைத்தான் . ஆனாலும் எங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் தென்சென்னையில் தமிழர்களைத் தெரிந்திருக்கும் என்பதால் வரவேற்புரை இங்கு பதிவாகிறது.

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

பேராசிரியர் எம்.ஏ. நுஃமானின் சமூக யதார்த்தமும் இலக்கிய புனைவும்

புனைவை வாசிக்கும்போது தனிமனிதர்களையும் அபுனைவுகளை வாசிக்கும்போது சமூகத்தையும் புரிந்துகொள்ள முடியும் என்பதாககேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். ஆனால் பேராசிரியர் நுஃமானின் அபுனைவு எனக்குப் புனைவுகளைப் புரிய வைத்தது என்று சொல்லலாம்.

நான் இலக்கியத்தை முறையாகப் பயின்றவனில்லை. சுயம்புலிங்கமாகப் புரிந்துகொண்டவன் என்பதால் “சமூக யதார்த்தமும் இலக்கிய புனைவும்” என்ற பேராசிரியர் எம்.ஏ. நுஃமானின் புத்தகம் தெளிவைக்கொடுத்தது.

தமிழகத்திற்கு 84இல் முதல் முதலாக சென்ற நான், இராமேஸ்வரத்தில் இறங்கி அங்கும், அதன் பின்பு சென்னை சென்ற இரயிலிலும் கோட்டுப் போட்டஆண்களையும் பொன்னிறப் பெண்களையும் தேடி ஏமாற்றமடைந்தேன் என எனது எக்‌ஸைல் புத்தகத்தில் எழுதியிருந்தேன். நான் பார்த்த சினிமா ஊடகம் எனக்கு அவ்விதமான தேடலை உருவாக்கியது. அதேபோல் கவிதாயினி அனாரை சந்தித்தபோது, ” நான் கவிதையை ஊன்றிப் படிப்பவனில்லை “என்றேன். இது உங்களுக்குப் படிக்க இலகுவாக இருக்கும் எனச்சொல்லியவாறு, ‘கிழக்கிலங்கை நாட்டுப் பாடல்கள்’ என்ற நூலை கையில் தந்தார். வாசித்தபோது அதில் உள்ள பெண்களும் ஆண்களும் ஒருவரை ஒருவர் நோக்கிப் பாடும் பாடல்கள் எனக்கு வியப்பைக் கொடுத்தன . பெண் விடுதலையான சமூகத்தை அந்த நாட்டுப் பாடல்களில் பார்த்தேன்.

புனைவிற்கும் சமூக யதார்த்தத்திற்கும் தூரம் அதிகம் எனத் தெரிந்தாலும் சமூகத்திலிருந்து இலக்கியம் இவ்வளவு தூரம் தள்ளியிருக்குமென்பதை நாட்டார் இலக்கியத்தில் காதல் பாடல்களில் – யதார்த்தத்தையும் புனைவையும் எடுத்து பேராசிரியர் நுஃமான் தெளிவாகக் கூறியுள்ளார். எமது இஸ்லாமியச் சமூகத்தில் இப்படியான விடயங்கள் நடப்பதற்கான சாத்தியமில்லை . அதாவது இவைகள் காதலர்களது படைப்புக்கள் அல்ல.முக்கியமாகக் கிழக்கிலங்கையில் விவசாய வேலைகளில் ஆண்களே ஈடுபடுவதாகவும் இப்படியான சினிமாத்தனமான பாடல்களுக்கு இடமில்லை என்கிறார்.

உதாரணமாக பெண்பாடுவது போல்

“ கச்சான் அடிக்க கயல்மீன் குதி பாய

மச்சானுக்கென்று வளர்த்தேன் குரும்ப முலை “

இப்படியான பாடல் பெண்ணால் பாடியிருக்க முடியாது. ஆண் கவிஞர்களது புனைவு என்கிறார் .

இதே தர்க்கத்தை நாம் வைத்தால்,
நமது அகநானூறு சங்கப் பாடல்கள் எல்லாம் சமூகத்தின் யதார்த்தத்தை விலகி நடந்த புனைவாக வேண்டும் . சங்ககால எழுத்துகளை வைத்து அந்தக் காலத்தை அறிய எத்தனை பேர் ஆய்வுசெய்தார்கள் ?

அகநானுறை விடுங்கள். புறநானுறை உண்மையென நம்பி ஈழத்தில் புதிதாக மீண்டுமொரு சங்க காலத்தைப் படைக்க இரத்தத்தையும் எலும்புகளையும் நிலமெங்கும் வாரியிறைத்தோமே?

புனைவை ஆய்வது பரவாயில்லை. ஆனால், புனைவை நிஜம் எனச்சொல்வதுதானே இங்கே உதைக்கிறது . இந்தியர்கள் ராமன் இருந்த இடம், கடந்த இடமென்பதுபோல் நாமும் கானலைத் தேடி தாகத்துடன் அலைந்தோம்.

சுந்தர ராமசாமியின் நாவல்கள் மூன்றையும் சில கதைகளையும் வாசித்திருந்த எனக்கு, அவரது காற்றில் கலந்த பேரோசை என்ற கட்டுரைத் தொகுப்பு பற்றிய கட்டுரை புதிதாக இருந்தது.

இதில் மிகவும் பிடித்த ஒரு விடயம் சு.ரா உட்பட பல அறிஞர்கள் தமிழ்நாட்டு அரசியல், கலாச்சாரம் , சூழல் பற்றி நம்பிக்கையற்ற தீவிர விமர்சனங்களை வைக்கிறார்கள். இங்கு ஒன்றுமே உருப்படாது என்பதில் அவர்கள் தெளிவாக இருக்கிறார்கள். அதனால் ஒதுங்கிவிட்டனர் . அதாவது முற்றிலும் வணிகசக்திகளின் கைகளில் வாசகனை ஒப்படைத்துவிட்டு, இந்த இலக்கிய மேதைகள் மகத்தான இலக்கியம் படைக்கும் கற்பனை உலகில் சஞ்சரிக்கின்றனர்.

பல தமிழ்நாட்டு எழுத்தாளர்களைச் சந்தித்த, எனக்கு இது முகத்தில் அறைந்ததுபோல எவ்வளவு ஆணித்தரமான வார்த்தைகள் என்பது புரிந்தது. நுஃமானுடைய இந்தக் கட்டுரையில் மு. தளையசிங்கமும் பாரதியும் அலசப்படுகிறார்கள்.

சமகால இலங்கைத் தமிழ்கவிதையில் இன முரண்பாட்டின் தாக்கம்
என்பதும் ஒரு முக்கியமான கட்டுரை.
“மரணத்துள் வாழ்வோம்” என்ற 31 கவிஞர்களால் தொகுப்பட்டகவிதை நூல் தமிழ்த்தேசியம் மற்றும் இன முரண்பாட்டைப் பேசுகிறது . இந்த 31கவிஞர்களில் மூவர் மட்டுமே கிழக்கிலங்கையை சேர்ந்தவர்கள். ஒருவர் மலையகத்தவர். ஒருவர் முஸ்லீம் சமூகத்தவர் ஏனையர் யாழ்ப்பாணத்தவர். அதாவது கவிதை நூல் உருவாக்கத்திலே வடக்கைச் சேர்ந்தவர்களே ஆதிக்கம் செலுத்தினார்கள். ( பக்கம்89-90) இதன் பின்பு 2002 இல் 50இஸ்லாமியக் கவிஞர்கள் தலையைில் “மீசான் கட்டையில் மீள எழும் பாடல்கள்” என்ற 50 கவிஞர்களின் கவிதைத் தொகுதி வந்தது. இதுவிடுதலைப்புலிகளின் ஒடுக்கு முறை, வன் செயல்களால் ஏற்பட்ட கோபத்தைப்பேசியது. இதில் ஐந்து பேர் மட்டுமே யாழ்ப்பாணத்தவர்.

மேற்கண்ட கட்டுரையில் விடுதலைப்புலியில் போராளியாக சேர்க்கப்பட்ட சிறுவனைப் பார்த்து,
“உன்பாதங்களைக் காட்டு
கால்களை முத்தமிட
கவிஞன் விரும்புகிறான் “
எனப் புதுவை இரத்தினதுரையும்

“துப்பாக்கியை கைகளில் தந்து
போ போய் விடு
தேசப் பணிபுரி ,போர் செய் என்றனர்”

என்று சேரனும் சொல்வதாக எழுதுகிறார்.

ஈழத்துக்கவிஞர்களில் முக்கியமான இருவரது சிறுவர்களை ஆயுத இயக்கங்களில் சேர்பது அல்லது சேர்க்கப்படுவது பற்றிய முரண்பாடு தெரிகிறது.

எனக்குப் பிடித்த நாவலாசிரியரான தோப்பில் முகமது மீரான் நாவல் பற்றிய கட்டுரையும் இதில் உள்ளது.

மாப்பசானின் “பியரியும் ஜீனும்” என்ற நாவலையும் ஜானகிராமனது அம்மா வந்தாள் நாவலையும் ஒப்பு நோக்கி ஒரேவிதமாக இருப்பதாகக் மற்றொரு கட்டுரையில் கூறுகிறார்.

சட்டநாதனது சிறுகதைகள் பற்றிய திறனாய்வுக் கட்டுரையுள்ளது. அத்துடன் பலருக்கு எழுதிய முன்னுரைகள் உள்ளன. ஆழமானவை. அவை எழுத்தாளர்களது ஆளுமையை வெளிக்காட்டுகிறது.

இரவீந்திரநாத் தாகூரின் மதச்சார்பற்ற ஆன்மீகம் பற்றியவை ஆழமானது. பலரைப்பற்றி முக்கியமான கட்டுரைகள் இருக்கின்றன. இவற்றைப் படித்து தெரிந்து கொள்ளவேண்டும்.

இறுதியில் எனக்குப் புதிதாக இருந்தது- நவீனத் தமிழ் காப்பியங்கள் பற்றிய கட்டுரை .
நவீன காப்பியங்கள் படைத்தவர்கள் அதிகமில்லை எனக்கூறி ஈழத்தில் முருகையனையும் மஹாகவியையும் நவீன காப்பியத்தைப் படைத்தவர்களாக அடையாளப்படுத்துகிறார்.

பேராசிரியர் எம்.ஏ. நுஃமானின் ஒரு கட்டுரை மல்லிகைக்கு 1967 இல் எழுதியது. மௌனியுடனான சந்திப்பு- 1985 -ஜானகி ராமனுக்கு அஞ்சலி- 1983, சட்டநாதன்பற்றிய கட்டுரை- 2015இப்படி 50 ஆண்டுகளில் எழுதியவற்றை 2017இல் காலச்சுவடு மூலம் பதிப்பித்துள்ளார். இன்று எழுதியதை நாளைபுத்தகமாக்குபவர்கள் உள்ள காலத்தில் சமையல் பாஷையில் சொன்னால், பேராசிரியர் நுஃமான் மிகவும் ஸ்லோ குக்கர் . ஆனால், இறைச்சியை அப்படிச்சமைத்தால் நல்லாயிருக்கும் . எனக்கு புத்தகம் நாவல்போல் வாசிப்பதற்குப் பிடித்திருந்தது .
புத்தகத்தின் பின் அட்டையில் எழுதப்பட்டுள்ள வாசகம் மிகவும் பொருத்தமானது.
“வலுவான கோட்பாட்டு அடிப்படையில் நடுநிலையான கருத்துக்களை முன்வைக்க முயலும் இந்நூல் தமிழ் விமர்சன உலகின் முக்கியமான வரவாகும்”.

Posted in Uncategorized | 1 பின்னூட்டம்

பயங்கரவாதத்தின் மன நிலை

நடேசன்

சமீபத்தில் நியூசிலாந்து கிரைசேர்ச்சில்(Chiristchurch) ஐம்பது பேரை பள்ளிவாசலில் கொலை செய்த பிரன்ரன் ராறன்ட் (Brenton Tarrant) என்பவனின் அவுஸ்திரேலியரான தந்தை தனது சிறுவயதில் அஸ்பஸ்ரஸ்(Asbestos) தொழிற்சாலையில் வேலை செய்ததால் நோய் வந்து இறந்தார். தாய் பாடசாலை ஆசிரியை. இவர்கள் நியூ சவுத் வேல்ஸ்ஸை சேர்ந்த சிறு நகரமான கிராவ்ரன்(Grafton) என்ற ஊரில் வசித்தவர்கள். கிராவ்ரன், கிளரன்ஸ் ஆற்றருகே உள்ளது . இங்கு ஜக்கரண்டா மரம் பூக்கும் காலத்தில் திருவிழா நடக்கும்.

இந்த நகரத்தில் பிறந்து வளர்ந்த பிரன்ரன் ராறன்ட் எந்தவொரு தொழிற் கல்வியோ அல்லது பல்கலைக்கழக படிப்புமோ அற்று, உடற்பயிற்சியாளராக வேலை கிடைத்த போதும், இருபது வயதில் அவுஸ்திரேலியாவை விட்டு, நியூ சிலாந்து சென்றான். அவனையோ அவனது செயல்களையோ எந்தவொரு நியாயப்படுத்தலும் நான் செய்யவில்லை . ஆனால் வேலையற்ற வெள்ளை இனத்தின் பிரதிநிதியாகவே நாட்டை விட்டு வெளியேறுகிறான். இப்படியானவர்கள் தற்பொழுது அமெரிக்காவிலும் ஐரோப்பாவிலும் அதிகமாக இருக்கிறார்கள். இவர்களில் பெரும்பாலானோர் தற்பொழுது ஜனாதிபதி டொனால் ட்ரம்பின் ஆதரவாளர்கள். பிரித்தானியா, ஐரோப்பாவில் இருந்து வெளியேறுவதற்கு வாக்களித்தவர்கள். பிரான்சில் மஞ்சள் உடையணிந்து ஆர்ப்பாட்டத்திலும் ஈடுபடுபவர்கள்.
மற்றைய ஐரோப்பிய நாடுகளில் வலதுசாரிகளை ஆதரிப்பவர்களும் இவர்களே. தற்பொழுது இவர்கள் தங்களது எதிர்ச் சக்தியாக நினைப்பது இஸ்லாமியத் தீவிரவாதத்தையும் தற்போது ஐரோப்பாவினுள் இஸ்லாமிய அகதிகளையுமே . தங்களது நாடுகளில் தாம் ஏழ்மையாக வேலையற்று இருப்பதை ஒரு தனிப்பட்ட அவமானமாக( Humilation) நினைக்கிறார்கள்.

ஆனால் , இவர்களது நிலைக்கு உண்மையான காரணம் இவர்களுக்குத் தெரியவில்லை.

தற்போதைய உலகப் பொருளாதார நிலை, இயந்திர மயமாக்கலால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. தொழிலாளர் தேவை குறைந்துவிட்டது. நான் வசிக்கும் மெல்பனில் கார் , துணி வகைகள் மற்றும் காலணிகள் உற்பத்தி தொழிற்சாலைகள் நான் இங்கு வந்த காலத்தில் இருந்தன. ஆனால், இப்பொழுது அவைகள் கிடையாது. அத்துடன் மிகவும் விசேடமான தொழிற் திறன் இல்லாதபோது வேலை எடுப்பதும் கடினம் .

பயங்கரவாதம், இலங்கையில் தலைதூக்கியதை நாம் பார்த்தது மட்டுமல்லாது அதை ஒவ்வொருவரும் ஏதோவொருகாலத்தில் மனதளவிலாவது ஆதரித்தோம். அதேபோல் தற்போதைய இஸ்லாமிய தீவிரவாதிகளின் தாக்குதலுக்கும் அவர்களின் தரப்பில் ஆதரவுண்டு. தமிழர்கள் ஒருகாலத்தில் கப்பல் கட்டி வாணிபம் செய்தது மட்டுமல்லாமல், தென்கிழக்காசியாவில் பல இடங்களை நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் ஆண்டார்கள்.

சோழர்கள் வரலாறு நமக்குத் தெரியும் . இதற்கப்பால் நமது மொழி கலாச்சாரம் என்பன மிகவும் பழமையானது . அப்படியான வரலாற்றுப் பெருமை வாய்ந்த நாம் சிங்கள ஆட்சியாளர்களால் அவமானமும் அழிவும் அடைந்தோம். இப்படியான அவமானத்தைத் தாங்கமுடியாது ஆயுதமெடுத்து போராடினோம்.

சிறிய தொகையான தமிழர்களை ஒடுக்குவதற்கு இலங்கை அரசிற்கு எவ்வளவு காலம் தேவைப்பட்டது? எத்தனை நாடுகளின் உதவி தேவையாக இருந்தது?

இந்த அரபிய இஸ்லாமியர், முகமது நபிகளின் காலத்தில் அத்திலாந்திக் சமுத்திரத்திலிருந்து இந்தியாவரையும் மிகவும் பரந்த பேரரசை ஆண்டவர்கள். நிலப்பரப்பில் மட்டுமல்ல தென்கிழக்காசியாவிற்கு தங்கள் மதத்தையும் கொண்டு சென்றவர்கள். மத்தியகாலத்தில் ஐரோப்பியர் குழுக்களாக பிரிந்து ஒருவரை ஒருவர் அழித்துக்கொண்டிருந்த காலத்தில் மிகவும் உன்னதமான கலாச்சாரத்துடன் விஞ்ஞானம் , கணிதம், கட்டிடக்கலை என்பவற்றை வளர்த்தவர்கள்.

இப்படியான சாம்ராச்சியம்ஜெங்கிஸ்கானால் அழிக்கப்பட்ட பின்பும், மீண்டும் பரந்த இந்திய நிலப்பரப்பையும் தற்போதைய ஸ்பெயின் – போர்த்துகல் என்ற ஐபிரிய குடாநாட்டை ஆண்டார்கள். இறுதியில் துருக்கியர்கள் வட ஆபிரிக்காவிலிருந்து ஐரோப்பாவின் பல பகுதிகளை ஓட்டமான் அரசாக முதலாவது மகாயுத்தம்வரை ஆண்டார்கள் . இப்படி ஆண்ட சமூகம் வாழ்ந்த பிரதேசங்கள் 1920 ஆண்டின் பின்பு பிரித்தானியர் மற்றும் பிரான்சியர்களால் சிறு சிறு நாடுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டன.

தற்போதைய ஜோர்தான் ,லெபனான் மற்றும் வளைகுடா நாடுகள், வரலாற்றின் வரைபடத்தில் இல்லாத நாடுகள். அதைவிட சிரியா, ஈராக் இரண்டும் லாவன்ட் என்ற ஒரே பிரதேசம். இதையே ஐசில்(ISIL) தீவிரவாதிகள் தங்களது பெயரில் வைத்திருக்கிறார்கள். இப்படி மேற்கத்தையரால் நாடுகள் பிரிக்கப்பட்டதன் காரணம் தங்களுக்கு உதவியவர்களுக்கு அரசுரிமையைக் கொடுத்து கைப்பாவையாக வைத்திருப்பதுடன், உலகத்தை இயக்கும் எண்ணெய் அரபு நாடுகளிலிருந்ததால் அதை நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பதற்கே ஆகும். இதற்கப்பால் பல நூற்றாண்டுகளாக ஜெருசலேமை கைப்பற்றச் சிலுவை யுத்தம் நடத்தி, இறுதியில் தோற்ற ஐரோப்பியர், இரண்டாம் உலகப்போரின் பின்பு அதை யூதர்களது நாடாக்கியது மட்டுமல்லாமல், அங்கிருந்த பாலஸ்தீனியர்களையும் வெளியேற்றினர்.

இந்த நடவடிக்கைகளால் ஏற்பட்ட அவமானம் இஸ்லாமியர்களது மனதிலும் புகைகிறது . இதன் விளைவே தற்போது நாம் பார்க்கும் இஸ்லாமிய பயங்கரவாதம். இதை மேலும் குறிப்பாகச் சொல்வதென்றால் சுன்னி இஸ்லாமியப் பயங்கரவாதம். இடத்திற்கு காலத்திற்கு வேறுபட்டாலும் அல்கைடா தலிபான் இப்பொழுது ஐசில் பல பெயர்களில் காணலாம்.

சில நாட்களுக்கு முன்பு நியூசிலாந்தில் பார்த்த வலதுசாரி வெள்ளையர்களினது பயங்கரவாதத்தின் ஊற்றுவாய், தற்பொழுது சிரியாவில் ஏற்பட்ட யுத்தத்தால் ஐரோப்பாவிற்கு இடம்பெயர்ந்த இஸ்லாமிய அகதிகளால் உருவாகியது. இது உடனடிக்காரணமாக இருந்தாலும், ஐரோப்பிய அமெரிக்க வெள்ளையினத்தினரது வெறுப்பு நிலையின் உண்மைக்காரணம் வேறு.

பல ஆண்டுகளாக அமெரிக்காவில் பொருளாதாரம், முக்கியமாகக் கைத்தொழில் நகரங்களிலிருந்து வெளியேறிவிட்டது. கைத்தொழில் புரட்சிக்கு முக்கியமான இரும்புத் தொழில் அமெரிக்காவை விட்டு மற்றைய நாடுகளுக்குச் சென்று விட்டது. அமெரிக்காவின் இரும்பு வெளிநாடுகளில் இருந்து வருகிறது. அதேவேளையில் அமெரிக்காவின் தொழில் நுட்ப நிறுவனங்கள் அமெரிக்காவின் கிழக்கு மற்றும் மேற்கு கரை மாநிலங்களுக்குப் போய்விட்டது. இந்தக் காரணங்களால் வெள்ளை இன மக்களிடையே வறுமை, வேலையின்மை ஏற்பட்டுள்ளது. இந்த நிலை அமெரிக்காவில் மட்டுமல்ல ஐரோப்பா, அவுஸ்திரேலியாவிலும் உள்ளது . ஆனால், அவுஸ்திரேலியாவில் உள்ள பலமான சமூக பாதுகாப்பு திட்டமும் இலவச மருத்துவமும் சமூக கட்டுமானத்தை பாதுகாக்கிறது.

இத்தகைய நெருக்கடியான காலத்தில், தமது நாடுகளில் வெள்ளை இனத்தவர்கள் அந்நியப்படுவதாக உணர்கிறார்கள். தங்களது வேலைகள் வெளியிலிருந்து வந்தவர்களிடம் பறிபோகிறது என நினைக்கிறார்கள்.

இங்கே ஒரு கேள்வி – மற்றைய சீன – இந்திய வந்தேறியவர்களிலும் இஸ்லாமியர் ஏன் தாக்கப்படுகிறார்கள்?

இந்தியர்கள் – சீனர்கள் மீதும் இனவாதம் உள்ளது. ஆங்காங்கு தாக்குதல்களும் நடைபெறுகிறது. ஆனால் , சீனா – இந்தியா தற்பொழுது பெரிய நாடுகள். சகல நாடுகளும் அவர்களுடன் வியாபாரம் செய்ய விரும்புகின்றன. அதற்கப்பால் இஸ்லாமியர்கள் தங்களை உடை கலாச்சாரம் என முற்றிலும் வேறுபடுத்தி தனிமையாகிறார்கள்.

இஸ்லாமியத் தீவிரவாதம் என்பது எல்லோருக்கும் வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது. அத்துடன் சில வலதுசாரி அரசியல்வாதிகள் இஸ்லாமிய வெறுப்பை தங்களது அரசியலுக்காக விதைக்கிறார்கள். இவற்றால் இங்கே சாதாரண அப்பாவி முஸ்லீம் மக்கள் வெறுக்கப்படுகிறார்கள். அவர்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தப்படுகிறது . அதாவது எமது நாட்டில் விடுதலைப்புலிகளின் நடவடிக்கைகளுக்கான விளைவை நம் சாதாரண தமிழர்கள் எதிர்கொண்டதுபோல் ! அத்துடன் எந்த தீவிரவாதிகளும் எங்கோ நடக்கும் ஐசில் தீவிரவாதத்திற்கும் இங்கள்ள அப்பாவி இஸ்லாமிய மக்களுக்கும் என்ன தொடர்பு எனத் தர்க்க ரீதியாக செயல் படுவதில்லை. அவர்களுக்கு சாதாரண மக்கள் இலகுவான குறி என்பதுடன் பல மடங்கு விளம்பரமும் கிடைக்கிறது.

இங்கே நான் முக்கியமாக எடுத்த விடயம், வலது சாரி வெள்ளையின தீவிரவாதிக்கும் இஸ்லாமியத் தீவிரவாதியினதும் மனநிலையொன்றே. இரண்டு பகுதியினரும் அவமானப்படுத்தப்பட்டதால் மற்றவர்களை பழிவாங்கும் உணர்வால் தொழில் படுகிறார்கள். ஆனால் , இவர்களால் பாதிப்படைவது சாதாரண மக்களே. மேலும் இவர்களது செயல்கள் இவர்கள் சார்ந்த எவருக்கும் நன்மை தரப்போவதில்லை.

இந்த இரண்டு தீவிரவாதமும் தொடர்ந்திருக்கும். சம்பவங்களும் பாதிப்பும் தொடரும். அரசாங்கங்கள் முன்கூட்டியே தடுக்கும் நடவடிக்கைகளையும் மேற்கொண்டு குழுக்களிடம் ஊடுருவிச் செயல்பட்டால், துப்பாக்கிகளை தடைசெய்யமுடியாவிட்டாலும் , கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தால் பாதிப்பைக் குறைக்கமுடியும் . ஆனால் தீவிரவாதம் தொடரும்.

இந்தக் கட்டுரையில் ஒன்றை சொல்லாது முடிக்க முடியாது. தற்போதைய நியூ சிலாந்து பிரதமர் நடந்துகொண்ட முறை மிகவும் உன்னதமானது. மற்றய நாட்டின் தலைவர்களுக்கு வருங்காலத்தில் இந்த இளவயதான பிரதமர் உதாரணமாகும்.

Posted in Uncategorized | 1 பின்னூட்டம்

‘புலிகளின் அழிவுக்குக் காரணம் தேடிய பிரேத பரிசோதனை’

டாக்டர் நடேசனின் நாவலான ‘கானல் தேசம்’ பற்றிய சிறு விமர்சனம். ( 1)

இராஜேஸ்வரி பாலசுப்பிரமணியம்-லண்டன்

‘கானல் தேசம்’ என்ற நாவல் தமிழ்த் தேசியத்தைக் காப்பாற்ற, பல பிரமாண்டமான எதிர்பார்ப்புகளுடன் ஆயுதம் தாங்கிய அற்புத அவதாரமாய்’ வளர்ந்த விடுதலைப் போராளிகளின் போராட்டம் என்னவென்று சட்டென்று அழிந்து சாம்பலானது என்பதை,ஒரு மருத்துவர் பல காயங்களுடன் இறந்துவிட்டவனின் உடலின் முக்கிய பகுதிகளை வெட்டியெடுத்து ஆராய்ந்து,அவனின் இறப்புக்குக் காரணங்களைத் தேடும் பிரேதப் பரிசோதனை செய்வதுபோல் டாக்டர் நடேசனால் ‘கானல் தேசம்’ என்ற நாவல் எழுதப் பட்டிருக்கிறது.

எதிர்காலத்தில் தமிழ் மாணவர்கள், இலங்கைத் தமிழரின் விடுதலைப் போராட்டம் பற்றி ஆய்வு செய்ய முயலும்போது,நடேசனின் ‘கானல் தேசம்’ என்ற நாவலும் மிக உதவும் என்ற குறிப்புடன் எனது சிறு விமர்சனத்தை முன்வைக்கிறேன்

இலங்கையில் தமிழர்களின் விடுதலைக்கான போராட்டம்,(1977-2009) தமிழ் சமுதாயம் சார்ந்தது என்ற வரையறையைத் தாண்டி,ஒரு சிறு இனத்தின் போராட்டம் எப்படி உலக அரசியலுடன் பின்னிப் பிணைந்தது, ஏன் படு தோல்வியுற்றார்கள் என்ற சரித்திரத்தின் வரலாற்றை, டாக்டர் நடேசன் ‘கானல் தேசம்’ என்ற தலைப்புடனான இலக்கியமாக்கியிருக்கிறார். நவகாலத்தில் வரும் பல இலக்கிய,கலைப் படைப்புக்கள், பழைமையான பல பழைய சமுதாயக் கட்டுடைப்புக்களைச் செய்கின்றன. அதே பாணியில். ‘தமிழ்ப் போராட்ட அரசியலில்’ பல கொடுமையான,மனித நேயத்திற்கப்பாற்பட்ட,தர்மத்தைக் காலிற்போட்டு மிதித்த அகங்காரமான செயற்பாடுகளை மனம் திறந்து பேசமுடியாத விடயங்களாக மூடிவைத்திருப்பதை உடைத்தெறிந்து பேசுகிறது.’கானல் தேசம்’.

அவரின் ‘உடல் இந்த நாட்டில் இருந்தாலும் எனது உயிர் இலங்கையிலிருக்கிறது'(பக்106) என்று அவரின் கதாபாத்திரம் சொல்வதாக எழுதியிருக்கிறார்.என்னைப் பொறுத்தவரையில், நடேசன் ‘பெற்ற தாயும் பிறந்த பொன்னாடும் நற்றவானிலும் நனி சிறந்தனவே’ என்று எங்கள் மூதாதையர்களால் சொல்லிக் கொடுக்கப் பட்ட அறத்தை உணர்ந்தவர். பிறந்த நாட்டிற் பிறந்த அத்தனை இன மக்களின் அமைதிக்கும்,மேன்மைக்கும் ஒரு நாட்டிற் பிறந்த பல சமுதாயங்களின் ஒன்றிணைவும்; புரிந்துணர்தலும் அடிப்படையானது என்ற தத்துவம் இந்நாவலின் ஆத்மிக மூச்சாக ஒலித்துக்கொண்டிருக்கிறது.

யாழ்ப்பாணத்தில் வேரூன்றியிருந்த,சாதி சமய,வர்க்க.பிராந்திய வெறிகளையுடைத்து,ஒட்டுமொத்தத் தமிழ் இளைஞர்களையும் தமிழர் விடுதலைக்கு ஒன்று சேர்த்த போராட்டம்தமிழ் உணர்வைத்’ தாண்டி,என்னவென்று புலம் பெயர்ந்த மேற்தட்டுத் தமிழர், தமிழரின் விடுதலைப் போராட்டத்தைத் தங்களின் இலாபம் ஈட்டும் வியாபாரமாக்கி விடுதலைப் போர் தோல்வியடைந்ததின் மிக முக்கிய காரணிகளாக இருந்தார்கள் என்பதை இப்படைப்பிலிருந்து தெரிந்து கொள்ளலாம்.

இக்கதை,1987ம் ஆண்டு ஒக்டோபர் மாதம் 16ம் திகதி இந்தியப் படையினரால் (பக்35) அனாதையாகிய ஒரு எட்டு வயது இளம் பையன் அசோகனையும் அவனைத் தேற்றித் தங்கள் மகனாக வளர்த்த ஒரு அருமைத் தமிழ்க் குடும்பத்தையும் வைத்துப் பின்னப் பட்டிருக்கிறது. அது அவர்களின் தனிக்கதை அல்ல. அன்றைய பெரும்பாலான தமிழர்களின் சோக வரலாறு. இந்நாவலில்,இந்திய ஆர்மிக்குப் பயந்து,புலிகளுக்குப் பயந்து அதற்கு முன் மற்ற இயக்கங்களுக்குப் பயந்து'(பக்38) வாழ்ந்த தமிழர்களின் துயர்க் கதைகள் பரந்து கிடக்கின்றன. அவர்களின் அந்தத் துயர்,’நோய் வந்தால் சாவது போல் இப்போது ஆயுததாரிகள் வந்திருக்கிறார்கள்'(பக்40)என்ற தமிழ்த் தாயின் பொருமலில் அந்தக் காலத்தில் அவர்கள் அனுபவித்த துயர் பீறிட்டுவெடிக்கிறது.பல்லாண்டுகளாக யாழ்ப்பாணத்தைத் தங்கள் தாயகமாகக் கொண்டு வாழ்ந்த ஆயிரக் கணக்கான இஸ்லாமிய மக்களை யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து ஒரு சோடி உடுப்பும் 500 ரூபாய்களுடனும் கண்ணீரும் கம்பலையுடனும் உடனடியாக விரட்டப்பட்ட காட்சி படிப்பவர்களின் கண்களைக் குளமாக்கும் விவரணச் சித்திரம்.(பக்294). அந்த நிமிடம்,’எம்மதமும் சம்மதமே என்ற அறத்தைத் தழுவி சைவத்தைப் பேணி வளர்த்த யாழ்ப்பாணத்துத் தமிழனைப் பார்த்து தர்மம் தலை குனிந்தழுத நேரமாகவிருக்கலாம்.

ஐந்து வருடகாலத்தில் தமிழர்கள் என்னவென்று இஸ்லாமியர்களை யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து வெளியேற்றினார்களோ அதே மாதிரி,இலங்கை இராணுவம் தமிழர்களை யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து 1995ம் ஆண்டு விரட்டியடிக்கியது.

அசோகனின் இளவயதில் அவருடன் விளையாடிய கணேசன்,சாதிக் கொடுமைகளால் ஊரை விட்டுத் துரத்தப் படுகிறான். அதை அவர் அசோகன் வாயிலாக விளக்கும்போது’நைனாதீவில் 1958ம் ஆண்டு இனவாதம் பிடித்த சிங்கள இராணுவத்தினன் எனது தாத்தாவுக்கு அவனின் மூத்திரத்தைப் பருக்கி உதைத்தபோது எனது மனம் காயமடைந்தது. இப்போது அவனை (அவரின் நண்பன் கணேசன்) விதானையார் பிரித்தபோது கோபம் கொண்டேன்.என் சிறுபிராயம் என்னிடமிருந்து பலாத்காரமாகப் பிரிக்கப் பட்டபோது நான் காயமடைந்ததாகத் தெரியவில்லை.(பக்.268) என்று சாதி சொல்லித் தமிழனைப் பிரித்தழிக்கும் யாழ்ப்பாண மேல்மட்டத்துச் சாதிக் கொடுமையைச் சாடுகிறார்

‘உணர்வுகளை வார்த்தைகளில் அதிகம் பயன்படுத்தாத ஈழத்தமிழாக வாழ்ந்தவன் அசோகன்’ என்று தன் கதாபாத்திரத்தில் மூலம் தமிழர் அனுபவித்த கொடுமைகளுக்குக் காரணம், ஒருத்தொருக்கொருத்தர் கலந்து பேசி வித்தியாசங்களைப் புரிந்துகொள்ளாமல் ஆயுதத்தால் முடிவு தேடி அழிவைத் தேடிக்கொண்டார்கள் என்பதைத்தான் சொல்கிறாரா என்ற கேள்வி வருகிறது.

யாரும் ஒரு டாக்டராகவோ, பத்திரிகையாளனாகவோ,பணம் படைக்கும் வியாபாரியாகவோ அல்லது இலக்கிய ரசனையுள்ள எழுத்தாளனாகவோ பிறப்பது கிடையாது.அவர்கள் பிறந்த இடத்து வாழ்க்கையமைப்பு, வசதி அல்லது வசதியற்ற சூழ்நிலை,அவர்களின் கல்வி நிலை என்பன ஒரு மனிதனின் எதிர்கால வாழ்க்கையுடன் சம்பந்தப்பட்ட வழியைத் தேட அறிவு நிலை சார்ந்த தூண்டுதலைக் கொடுக்கிறது.

திரு நடேசன் அவர்கள், தற்செயலாக இலங்கைத் தமிழ் இலக்கியத் துறைக்குள் தன்னையறியாமல் இணைத்துக் கொண்டவர்;. இலங்கையில் தமிழர்களுக்கு எதிராக இலங்கையில்,யு.என்.பி அரசு 1980ம் ஆண்டுகளில் கட்டவிழ்த்து விட்ட கொடுமைகளால் புலம் பெயர்ந்து அவுஸ்திரேலியாவில் வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டவர். காலக்கிரமத்தில் அங்கு அவர், இலங்கைத் தமிழர் பற்றிய அரசியலில், அவுஸ்திரேலியத் தமிழர்கள் சிலர் நடந்துகொண்ட நேர்மையற்ற,சுயநலமான,அரசியற் செய்கைகளால் கொதிப்படைந்தார்.அந்த ஆக்ரோஷத்தின் எதிர்ப்புக் குரலாக அவரால் ‘உதயம் பத்திரிகை வெளிவந்தது. அந்தப் பத்திரிகைக்குத் தமிழ்த் தேசியவாதிகளிடமிருந்து கிடைத்த வக்கிரமான எதிர்ப்பு,பயமுறுத்தல்கள்,வசைகள் என்பன அவரை ஒரு இலக்கியவாதியாக உருவெடுக்க உதவியிருக்கிறது என்பதை இந்நாவல் படிப்போர்கள் உணர்வார்கள்.

70ம் ஆண்டின் கடைசிக் கால கட்டத்திலிருந்து,முப்பது வருட காலம்,உலகத்திலேயே பிரமாண்டமாகப் பேசப்பட்ட ஒரு ஆயுதக் குழு ஒரு அடையாளமற்றதாக,2009ம் ஆண்டு வைகாசி மாதம்,இலங்கை அரசபடைகளால் அழித்தொழிக்கப் பட்டுவிட்டது.இதை அவர்,’பெரிய சமுத்திரமாகப் பேசப்பட்ட விடுதலைப் புலிகளின் இயக்கம்,கோடைக்காலத்தில் மணற்தரையில் இறைத்த நீராக, இருந்த அடையாளம் அற்றுப் போய்விட்டது'(பக் 367),என்று சொல்கிறார்.

இதற்கான அவரது பார்வையும் விளக்கங்களும் 399 பக்கங்களில் பல திருப்பங்களைக் கொண்ட துப்பறியும் நாவலாக எழுதப்பட்டிருப்பதுபோற் தோன்றினாலும்,புலிகள் எப்படித் தங்களைத் தாங்களே தோற்கடித்துக் கொண்டார்கள்; என்ற பரிதாபத்தை அவர் பல வழிகளிலும் விளக்க வருவது தெரிகிறது. இக்கதையில், காதல், காமம், என்ற தனிமனித உணர்வுகளின் வெளிப் படுத்தல்களுடன், சாதித்திமிர்,வர்க்க பேதம்,பாலியல் வக்கிரங்கள்,பல தரப்பட்ட சக்திகளின் உளவாளித்தனம், காட்டிக் கொடுப்பு,அவலப்படும் தமிழர்களுக்குச் சேர்த்த பணத்தைத் தங்களுக்காகக் கையாண்டு- குபேர வாழ்க்கை கண்ட,இன்னும் காணும் தமிழத்தேசியவாதிகளின்(?) கயமைத்தனம்,போன்ற பல முக்கிய விடயங்கள் காரசாரமாகப் பேசப்படுகின்றன.

புலிகளின் பாரதூரமான அந்தத் தோல்விக்குக் காரணங்களில் ஒன்று, புலிகளின் தெளிவற்ற அரசியல் பார்வையா அல்லது அவர்களை வளர்த்து வாழ்த்துப்பாடி, புலிகளையே தங்கள் வாழ்க்கையின் இலாபத்துக்காகப் பாவித்துக் கொண்ட மிக மிகச் சுயநலமான தமிழ்ச் சமுதாயத்தின்,ஊடகங்கள்,சமய,சமூகநலம் என்ற பெயர்களிலியங்கும் பரிமாணங்களா என்ற கேள்விக்கு இந்த நாவலில் பதில்களுள்ளன.

அடுத்தது,1970ம் ஆண்டுகள் தொடக்கம்,உலக அரங்கில், தங்களின் பொருளாதார தேவைக்கப்பால் எதையும் கணக்கெடுக்காத மேற்கு அரசுகளின் கபடநாடகங்களில் அகப்பட்டுக் கொண்டு பல இன்னல்களையும் அழிவுகளையும் அனுபவித்த, அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கும் சமூகங்களில் இலங்கைத் தமிழினமும் ஒன்று என்பதைப் புலிகள் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்பதை,ஆசிரியர் பல இடங்களிற் சொல்கிறார்.

1970களின் பிற்பகுதியில்,பாகிஸ்தான்,ஆப்கானிஸ்தான்,இலங்கை போன்ற நாடுகளில் மேற்கத்திய நாடுகளின் ஆளுமை தலைதூக்கியது மேற்கு நாடுகள்,இந்தியாவில் சீக்கியர்களின் தனி நாட்டுக் கொள்கைகளுக்குப் பாகிஸ்தான் மூலம் ஆதரவளித்தார்கள். அதனால்,இந்தியா, மேற்கு நாடுகளின் செல்லப் பிள்ளையான இலங்கை அரசில் உள்ள கோபத்தில் தமிழ்க் குழுக்களுக்குப் பயிற்சி கொடுத்தார்கள்.அந்தத் தமிழ்க் குழுக்கள் தங்களுக்குள் தாங்களே அடிபட்டுக் கடைசியில் ஒட்டுமொத்தத் தமிழரையும் அவலத்திற்காளாக்கினார்கள்.

போதாக் குறைக்கு இந்தியப் பிரதமரைக் கொலை (1991) செய்து அவர்களையும் தமிழர்களின் விடுதலைப் போருக்கு எதிரிகளாக்கினார்கள்.

அக்கால கட்டத்தில்,’இந்தியப் படைகளை இலங்கையிலிருந்து விரட்டத் தமிழரின் பரம வைரிகளான சிங்கள இராணுவத்தினரிடமிருந்து பொலனறுவை மற்றும் வன்னிக் காடுகளில் வைத்துப் பணமும் ஆயுதமும் வாங்கினர்’(பக் 247).இதிலிருந்து, புலிகள் எந்த விதமான கோட்பாட்டுக்குள்ளும் தங்களை வரையறுத்துக் கொள்ளாதவர்கள் என்பது மட்டுமல்ல தங்களின் சுய ஆதாயத்திற்கு யாருடனும் சேரத் தயங்காதவர்கள் என்பது சொல்லப் படுகிறது.

தாங்கள் வாழும் ஒட்டுமொத்த மக்களின் மேம்பாட்டுக்குமான ஒரு சமுதாயப் புரட்சிக்குத் தேவையான அரசியல் விளக்கங்கள்,ஆய்வுகள்,எதுவுமின்றி,ஒரு குறிப்பிட்டவர்களின் நலனை மட்டும் கருத்திற்கொண்டு ஒரு மாற்றத்திக்கான போராட்டத்தைத் தொடர்ந்தபோது அது நிச்சயம் தோல்வியடையும் என்பதைப் பல உதாரணங்களுடன் ஆசிரியர் பெரியப்பா சதாசிவம் என்ற இடதுசாரி வாயிலாக,'(ஆயுததாரிகள்) அழிவு கடவுள்கள்'(பக்60)

‘புலிகளால் தமிழர்களுக்கு அழிவுதான் ஏற்படும்'(பக்57)’

(பெரியப்பா)விடுதலைப் புலிகளை இராணுவ ரீதியான ஒரு பாஸிஸ்ட் அமைப்பு எனத் தீர்மானித்து விட்டார்,அதனை மனித மலத்தைப்போல் பார்க்கும் அவர்’பக்95) என்று ஆரம்பத்திலேயே விளக்குகிறார்.

இக்கதை படிக்கும் பல தமிழர்களுக்கு, இக்கதையில்,ஆசிரியர் படைத்திருக்கும் கதாபாத்திரங்கள் தர்மசங்கடத்தையுண்டாக்கலாம். இலங்கையில் கத்தோலிக்க பாதிரிகள் ‘பயங்கரவாதிகள்’ என்று உலகத்தால் அடையாளம் காணப்பட்ட புலிகளின் வளர்ச்சிக்கு உதவுகிறார்கள்.பிற்காலத்தில் அசோகனைத் தங்கள் தேவைகளுக்குப் பாவிக்க, அவனது வறுமை நிலையைப் பாவித்துக் கத்தோலிக்க பாதிரியார் அவனை அவுஸ்திரேலியாவுக்கு அனுப்புகிறார்.அதை வெளியில் சொல்லும்போது, ‘பைபிள் படிக்க ரோமாபுரிக்கு அனுப்பவதாகக், கூறினார்கள்; (பக்49)

பல நாடுகளிலுமுள்ள படித்த தமிழர்கள், புலிகளின் கொடிய செயல்களைக் கண்டும் காணாமலிருந்துகொண்டு புலிகளுக்கு உதவுகிறார்கள்.இதன்மூலம் கிடைக்கும் கொமிஷன் மூலம் சமுதாயத்தில் பெரிய மனிதர்களாக வலம் வருகிறார்கள், புலிகள்; மற்ற தமிழ்க்குழுக்களுக்குச் செய்த சொல்ல முடியாத கொடுமைகளைத் தட்டிக்கேட்கத் தைரியமற்றவர்களாக இருப்பதால், புலிகளின் கொடுமைகள் வலுக்கின்றன. ‘வெளிநாட்டுத் தமிழர்கள் பலருக்குத் தங்களைப் பெரியவர்களாகக் காட்டிக்கொள்ள உள்நாட்டில் நடக்கும் போரும் வெளிநாட்டு அமைப்புக்களும் உதவுகிறார்கள்’ (பக்131) என்று எழுதித் துக்கப் படுகிறார்.

ஹிட்லர் ஆஷ்விச் என்ற இடத்திலும் வேறு பல இடங்களிலும் வைத்திருந்த சித்திரவதைக் கூடங்கள் மாதிரி துணுக்காய் போன்ற இடங்களில் புலிகள் பெரிய சித்திரவதை முகாம்களை வைத்திருந்து தங்களுக்குப் பிடிக்காத தமிழர்களைக் கொடுமை செய்கிறார்கள். அங்கு புலிகளால் சிறை பிடிக்கப்பட்டிருந்த ஒரு தமிழன்,’சிங்களவன் போராடத் தந்த சுதந்திரத்தையும் பறித்த மரண தேவதைகளே எனக் கூக்குரல் எழுப்புவான்'(பக்310) எனச் சொல்கிறார்.

அப்பாவித் தமிழரைப் பல சாட்டுகளை முன்வைத்துப் புலிகள் கொலை செய்வதை ஒரு சாதாரண விடயமாகப் பொதுமக்கள் எடுத்துக் கொண்டார்கள் என்பதை அசோகனின் இடதுசாரிப் பெரியப்பா சதாசிவத்தின் நாட்குறிப்பிலிருந்து படிக்கிறான். அவருடன் வேலை செய்த குணம் என்ற இளைஞனைச் சுட்டுக் கொலை செய்ததை,’தைமாதம் 1982ம் ஆண்டு ‘யாரையோ பொடியன்கள் சுட்டுப் போட்டிருக்கினம்’ என்ற வார்த்தை தமிழில் புதிதாக வந்த சொற்பதங்களாகின என்று விளக்குவதன் மூலம் பொது மக்களின் அசாதாரண மனநிலையைப் பெரியப்பாவின் டையறியைப் படிக்கும் அசோகன் தெரிந்து கொள்கிறான்.

புலிகளால் மற்ற இயக்கத்தைச் சேர்ந்த தமிழர்கள் ஆரியக்குளம் சந்தியில் வைத்து உயிருடன் கொழுத்திக் கொலை செய்யும்போது தமிழ்ப் பொதுமக்கள் பார்வையாளர்களாகப் பங்கு பற்றுகிறார்கள். எதிரித் தமிழனின் உயிரற்ற உடல் புலிகளால் கொலை செய்யப்பட்டுச் சந்தையிலொரு கம்பத்தில் தொங்குவதைச் சட்டை செய்யாமல் குழந்தை குட்டிகளுடன் கடை கண்ணிகளுக்குப் போய்வருகிறார்கள்.

அண்மையில் வந்த ‘டிமன்ஸ் ஒவ் பரடைஸ்’ என்ற டாக்குயுமென்டரியில் துணுக்காய்ச் சிறையிலிருந்த 3800 மேற்பட்ட தமிழர்களுக்கு என்ன நடந்தது என்ற கேள்வி கேட்கப் பட்டது. புலிகளால் கிட்டத்தட்ட 20.000 சாதாரண தமிழர்கள் கொல்லப் பட்டதாகச் சொல்லப் பட்டது.800-900 டெலோ போராளிகள் புலிகளால் கொல்லப் பட்டதாகவும், கொலை செய்த புலிகளுக்குத் தாகம் தீர்க்கப் பொது மக்கள் கோலா உடைத்துத் தந்ததாக அந்தக் கொலை நிகழ்வில் பங்கு பற்றிய வாசு என்பவர் குறிப்பிட்டார்.

2003ம் ஆண்டு அமெரிக்க இரட்டைக் கோபுரம் இஸ்லாமிய தீவிரவாதிகளால் தகர்க்கப்பட்டபின், மேற்கத்திய அரசுகள் ‘புலிகள் விடுதலைப் போராளிகள்’ என்ற கருத்திலிருந்து விலகி அவர்களைப் பயங்கரவாதிகளாகப் பார்க்கத் தொடங்கினார்கள். தென்னாசிய கடற்பரப்பில் புலிகளின் ஆயுதக் கப்பல்களைக் கண்காணிக்கத் தொடங்கினார்கள்.தென்னாசியக் கடற் பிராந்தியத்தில் புலிகளின் கடல் ஆதிக்கம் விரிகிறது. இதனால், சோமாலியா கடற் கொள்ளைக்காரர்கள் மாதிரிப் புலிகளும் மிக வலிமையான கடற் சக்தியாக வளர இடமுண்டு எனச் சிந்திக்கிறார்கள்.புலிகளை அழிக்க மேற்கு நாடுகள் திட்டம் தீட்டுகின்றன.

அதைத் தொடர்ந்து,இலங்கை,இந்தியா மட்டுமல்லாமல் பல நாட்டு உளவாளிகள்; வருகிறார்கள்.

முக்கியமாக அவரின் காதலியாக வரும் ஜெனி (ஜெனிபர்) என்பளும் ஒருத்தி. உளவாளிகளாக இக்கதையில் வரும் நியாஸ்,பர்னாந்து.மகிந்த,ரோனி,சாந்தன்,பாண்டியன், போன்ற பலரையும் விட ஜெனி வித்தியாசமானவளாகப் படைக்கப் பட்டிருக்கிறாள்.

சாணக்கிய தந்திரங்களில்,பெண்களைப் பாவித்து எதிரியை ‘வசியம்'(?) பண்ணுவது குறிப்பிடப்பட்டிருப்பாகத் தெரிகிறது. பெண்களின் இளமையான உடற் கவர்ச்சி, பெண்மையின் அடிப்படையான அன்பும் தாய்மை சேர்ந்த தொடர்புகளும் எந்த மனிதனையும் மனம் விட்டுப் பேசவைக்கும் என்ற உண்மை பலருக்கும் தெரியும். இந்த நாவலில்,கல்யாணம் வரைக்கும் தன் உடலைப் ‘பரிசுத்தமாக’ வைத்திருக்கும் இருபத்தைந்து வயதுத் தமிழ் இளைஞன் அசோகன்,இந்தியாவின் வடமேற்குப் பிரதேசமான ராஜஸ்தானின் பாலைவனத்து பூரணைநிலவும் இரவின் மோனமும் சிவப்பு வைனும் தந்த போதையில் ஜெனிபர் என்ற பெண்மையின் காமத்துக்கு முன்னால் நிலை தடுமாறிவிடுகிறான். அந்த சம்பவத்தை ஒரு நாள் உல்லாச ஞாபகம் என்று அவன் உதறிவிட நினைத்தாலும் அவள் அவனைத் தொடர்கிறாள்.

பிரித்தானியரால் அவுஸ்திரேலியாவுக்குக் கைதியாக அனுப்பப் பட்ட ஜரிஷ் ஜிப்ஸி பாரம்பரியத்தைச் சேர்ந்தவள் என்றுசொல்லிக் கொண்டு போதையில் முனகும் ஜெனிபர், ஜிப்ஸிகள் இந்தியாவிலிருந்து நாடோடிகளாகப் பல மேற்கத்திய நாடுகளுக்கும் சென்றவர்கள் என்ற சரித்திரத்தை அசோகனுக்குச் சொல்லி ‘இந்தியனான'(?) அசோகனுக்கும் தனக்கும் பூர்வீகத் தொடர்பு இருப்பதாகச் சொல்லிக் கொண்டு அவனைத் தொடர்கிறாள்.அவள் அவுஸ்திரேலிய நாட்டு உளவாளி என்பது தெரியாமல் அசோகன் அவளுடன் பழகுகிறான். அவனின் நேர்மை, அப்பாவித்தனம் என்பன அவளைக் கவர்கின்றன.அவனில் உண்மையாகவே அவளுக்குக் காதல் வருவதாகக் கதை தொடர்கிறது. ‘ஜிப்ஸிக்’கவர்ச்சிக் கன்னியாக வந்து இளைஞன் அசோகனைக் காதலால்(காமத்தால்) வயப்படுத்துகிறாள். ‘ஜேம்ஸ் பொண்ட்’ படங்களில் வரும் பல நாடுகளைச் சேர்ந்த கவர்ச்சிக் கன்னிகள் அந்தப் படம் வெற்றிபெற உதவுவதுபோல் இக்கதையில் அசோகனும் ஜெனியும் ‘ஒன்றுபடுமிடங்கள்'(!) மேற்கத்தியப் படங்களை ஞாபகப் படுத்துகின்றன. ஜெனிபரின் வேலை அவனைப் பின் தொடர்ந்து அவுஸ்திரேலியாவில்,பயங்கரவாதிகளாக உலகில் தடைசெய்யப் பட்ட புலிகளுக்காகப் பணம் சேகரிக்கும் தமிழ்க் கும்பலை வளைத்துப்பிடிப்பதாகும்.

ஜெனிபர்-அசோகன் காதலைவிட, புலிப் புலனாய்வுத் துறை சாந்தனுக்கும் அசோகனின் தங்கை கார்த்திகாவுக்கும் உண்டாகும் (தெய்வீகக்)காதல், புலியின் புலனாய்வுத்துறை ‘பொட்டம்மானுக்கும், மட்டக்களப்புப் போடியாரின் மகளுக்குமுண்டான காதலின் பிரதிபலிப்பா என்ற கேள்வி இந்நாவல் படிக்கும்போது எனக்குள் வந்தது.

இந்நாவலில் தமிழ் மக்களின் விடுதலைக்குத் தமிழ் இளைஞர்கள் தங்கள் உயிரையும் எதிர்காலத்தையும் தியாகம் செய்ய முன்வந்தார்கள் என்பதைப் புலிகளின் புலனாய்வுத்துறை உத்தியோகத்தனாக வரும் சாந்தன் மூலமும், தன் அன்புக்குரிய சினேகிதி கார்த்திகாவைத் தற்கொலைப் போராளியாப் பாவிக்கப் போகிறார்கள் என்று தெரிந்ததும் தன்னுயிரைத் தியாகம் செய்ய வந்த பெண்புலி செல்வியின் தியாகம் மனத்தை உலுக்கியது.

வசதியான குடும்பத்தில் பிறந்து, உடுவில் பெண்கள் பாடசாலையில் படித்த,ஆங்கிலம் தெரிந்த செல்வி, அவளது காதலன் அவளைக் கைவிட்டுக் கனடாவுக்கு ஓடியதால் தனது உயிரை மாய்த்துக் கொள்ளப் புலிப் போராளியாகிறாள். ஆனால் கார்த்திகா இயக்கங்களின் பயத்தால் புலிகளில் சேர்ந்தவள். கார்த்திகாவைக் காப்பாற்றத் தன் உயிரை மட்டுமல்லாமல்,அந்தச் செயற்பாட்டுக்காக அவளின் பெண்மை எதிர்கொண்ட பாலிய வன்முறைகளைத் தனது இனத்துக்காக மட்டுமல்ல உயரிய சினேகிதத்திற்கு தியாகம் செய்வதைப் படித்தபோது ,இப்படியான உயரிய கொள்ளையுள்ளவர்களை இந்தக் கொடி போர் பலிவாங்கியதை நினைத்து ஆத்திரம் வருகிறது.

அடுத்தது, காதலின் மேன்மையையுணர்ந்து எதிரியான சுனில் ஏக்கநாயக்காவுக்கு உயிர் கொடுத்த புலிகளின் புலனாய்வுத்துறைப் போராளி சாந்தனின்(பக்384) உயரிய பண்புகள் என்பன பூவை வைத்துப் போற்ற வேண்டியவை.புலிகள் இயக்கத்தை வைத்துப் பிழைக்கும் தமிழர்கள் இப்படி உயரிய உள்ளம் தமிழர்களைப் பலி எடுத்த சாத்தான்கள்.

இலங்கையில் இனப் போர் நீண்டகாலம் தொடர இரு பக்க அரசியல்வாதிகளும் தங்கள் சுயநலத்தில் மட்டும் கவனம் செலுத்திப் பொது மக்களை அழியப் பண்ணினார்கள் என்பதை,’விதை நெல்லை அவித்துத் தின்னும் விவசாயியாக இரண்டு இனத் தலைவர்களும்,மாறி மாறி இளைஞர்களை அழித்துவிட்டார்கள்'(பக் 131).’தர்மன் சூதாட்டத்தில் பாஞ்சாலியைப் பகடையாக வைத்தாடியதுபோல்,இன அரசியற் போராட்டத்தில் உயிருடன் நகர்த்தப்படும் பகடைக் காய்களாக அவனது ஒரு கண்ணிலும் மறுகண்ணில் அவர்கள் உயிர் வாழ்வதாகத் தொடர்ந்து போராடும் காவிய நாயகர்களாகவும் தெரிந்தனர்'(பக்157) என்று விவரிக்கிறார்.

புலிகளின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் அடிமைகள்போல் வாழ்ந்து போரின் தொடர்ச்சியால் துயர் படும் தமிழ் மக்களைப் பார்த்து,’பாலைவனத்தில் நாற்பது வருடங்களுக்கு மேலாக அலைந்த யூதர்களுடன் இவர்களை ஒப்பிட முடியுமா’என்றும், ‘கனவு தேசத்தில் கானலை நம்பி அலையும் மான்களா’ இவர்கள் என்றும் பெருமூச்சு விடுகிறார்.

புலிகள் மற்ற இயக்கத்தாரை மட்டுமல்ல தங்களுக்குச் சந்தேகமான புத்திஜீவிகளையம் அழித்ததோடு தங்கள் இயக்கத்துக்குள்ளேயே புலி இயக்கத்தின் முன்னோடிகளாயிருந்த மன்னார் விக்டர்,அதன் பின்னர் மாத்தையா.போன்றோரைப் போட்டுத் தள்ளியதையும் ஆவணப்படுத்தியிருக்கிறார்(பக்315).

ஆனால்,1986ம் ஆண்டுப் பகுதியில் புலிகளால் கொடுமையாக அழிக்கப்பட்ட மற்ற தமிழ்க் குழுக்களையோ அல்லது கிழக்குப் போராளிகள் பிரிவையோ அதைத் தொடர்ந்து கிழக்குப் போராளிகளுக்கெதிராக நடத்தப் பட்ட கொடுமைகளையோ அவர் எழுதவேயில்லை. புலிகளின் அழிவுக்கு அவர்கள் தங்கள் இனத்திற்குச் செய்த கொடுமைகளும் ஒருகாரணம் என்பது இப்பெரிய நாவலில் சில வார்த்தைகளாகவும் ஆவணப் படுத்தவில்லை.

அதாவது, இந்திய உளவு சக்திகளுடன் தொடர்பு வைத்திருந்ததாக 1986ல் டெலோ போராளிகள் யாழ்ப்பாணத்தில் சந்து பொந்துகளில் வைத்து மிருகங்களாக வேட்டையாடப்பட்டுப் புலிகளால்; கொலை செய்யப் படுகிறார்கள். 1987ம் அதே இந்தியாவை பூமாலை போட்டு பொங்கல் வைத்துப் புலிகள் வரவேற்கிறார்கள்.அந்த ஆரவாரம் சில மாதங்கள் நீடித்தாலும் இந்தியாவுடன் அக்டோபர் 1987ல் புலிகள் போர் தொடுத்ததால், புலிகள் டெலோவுக்குச் செய்த கொடுமைகளை இந்தியப் படைகள் தமிழ் மக்களுக்குச் செய்கிறார்கள். பொது மக்கள்; மிருகங்கள் மாதிரி வேட்டையாடப் பட்டுக் கொலை செய்யப்படுகிறார்கள்.

அதைத் தொடர்ந்து,1991ம் ஆண்டு இந்திப் பிரதமர் ராஜீவ் காந்தியைப் புலிகள் கொலை செய்ததால் இந்தியா புலிகளை; பயங்கரவாதிகளாகப் பிரகடனப்படுத்துகிறது. அதைப் பல மேற்கத்திய நாடுகளும் பின் பற்றுகின்றன. அந்த நாளிலிருந்து புலிகளின் வளர்ச்சியில் இறங்கு திசை தொடங்குகிறது.

அதே மாதிரி,10.4.2004ல் புலிகளிடமிருந்து பிரிந்த கிழக்கைச் சேர்ந்த 120 மேற்பட்ட பழைய பெண்புலிகள் வாகரையில் வைத்துப் பிரபாகரன் ஆதரவாளர்களால்க் கொடூரமான பாலியல் கொடுமைகளுக்காளாகி,உடல்கள் சிதைக்கப்பட்டு காடுகளில் அவர்களின் உடற் பாகங்கள் மிருகங்களின் உணவாக எறியப் பட்டன(கிராமவாசியின் வாக்குமூலம்).தட்டிக்கேட்பார் யாருமில்லை.அதே ஆண்டு.அந்தப் பெண்கள் அழிந்த எட்டே மாதங்களில் அவர்களின் சாபத்தில் பிறந்தெழுந்த அரக்கனாக 26.12.2004ம் ஆண்டு வந்த சுனாமிப் பேரலையில் வாகரை போன்ற கரையோரங்களிருந்து புலிப்போராளிகள் பலரும் அவர்களின் ஆயுதக் கிடங்குகளும் நாசமாகின.

இந்த சுனாமியலையால் தொடக்கி வைக்கப்பட்ட சரிவு புலிகளின் அழிவுக்கு அத்திவாரம் போட்டது.

2002ம் ஆண்டில் சமாதான ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்து வைத்து விட்டு,இன்னொரு போருக்குப் புலிகள் தயாராகிக் கொண்டிருக்கும்போது,இலங்கையில் சுனாமிப்பேரலை வந்ததை,’விவிலிய வேதத்தில் சொல்லப் பட்ட வெள்ளப் பெருக்கோடு’ ஒப்பிடுவது மட்டுமல்லாமல், சுனாமிப் பேரலை,துன்பப் பட்ட தமிழ்ச்சமுதாயத்திற்குப் புலிகள் மேலும் துயரைக் கொடுப்பதைப் பார்த்து,’கடல் வெகுண்டு இத்தனை உயிர்களை அழித்தது ஏனென்று தெரியவில்லையா?இது மனிதர்களுக்கு அழிவைத் தடுக்கக் காட்டப்படும் சிறப்புக்கொடி,அதையாவது யோசித்துப் பார்க்கிறார்களா?’ என்று கேட்பது போலிருந்தது இந்நாவல் ஆசிரியர் துக்கப்படுகிறார்.

புலிகளும் இலங்கையரசும் வெளிநாட்டார் முன்னிலையில்; போர்நிறுத்தம் செய்த கால கட்டத்திலும், மற்ற இயக்கத்தினரையோ தங்களுக்குச் சந்தேகமானவர்களையோ அழித்தொழிப்பதைப் புலிகள் நிறுத்தவில்லை. சமாதான காலத்தில் பணம் படைத்தவர்கள் புலிகளுக்குப் பணம் கொடுத்துத் தங்கள் உறவினர்களைப் போராட்டத்திலிருந்து வெளியில் எடுத்து விடுகிறார்கள். ஒருசிலர் ‘சமாதானம் மக்களுக்கு’ கொடுத்த சந்தோசத்தில் புலிகள் இயக்கத்திலிருந்து வெளிநாடுகளுக்குத் தப்பிச் சென்றார்கள் ஆனாலும் புலிகள் ஊர் ஊராகச் சென்று இளவயதினரைப் போருக்குச் சேர்ப்பதைத் தொடர்ந்தார்கள்.

போருக்கு இருபகுதியினரும் தயாராகிக் கொண்டிருந்தாலும்,இலங்கை இராணுவத்துக்குள் புலிகளுக்காதரவான உளவாளிகள் இருந்தார்கள் என்று இந்த நாவலில் சொல்லப் படுகிறது.அத்துடன் இராணுவ அதிகாரிகளுக்குள் முறிவுகள், பிரிவுகள்,என்பன போரை நீட்டின. இதனால்,கடைசிக் கட்டத்தில் சில நடவடிக்கைகள் இராணுவ மட்டத்தில் மட்டுமல்லாது.பாதுகாப்பமைச்சின் நேரடி அதிகாரத்துக்குள்ளும் நடந்தன என்கிறார்(பக்388).

2009ம் ஆண்டு போர் முடிந்ததும் 11000 புலிப் போராளிகள் இலங்கை அரசால் கைதுசெய்யப் பட்டுப் புனர்வாழ்வு கொடுக்கப் பட்டனர்.ஆனால் புலிகளின் மேல்மட்ட தலைமையை வெளியில் விட்டால் அவர்களால் பிரச்சினை தொடரும் என்பதால் அவர்களை ‘அழித்து விடும்படி'(பிரபாகரன் உட்பட?) இராணுவத் தலைமை உத்தரவிட்டதாக எழுதியிருக்கிறார்(பக்387).

இந்நாவலைப் படித்து முடித்ததும் அவர் பல இடங்களில் மனிதநேயம், இன ஒற்றுமை, சமாதான செயற்பாடுகள் என்பவற்றில் எவ்வளவு அக்கறை காட்டுகிறார் என்பது புரியும்.

‘போர் என்பது எதிரியை மனிதன் அல்ல என நினைத்து,உடல் உள்ளம் எங்கும் மிருக வெறியைத் தேக்கி கொலை செய்வதற்கு அலைவது.சமாதானம் என்பது,காருண்ணியத்தை மனதிற் நிறைத்து எதிரியை இதயத்தால் தழுவி மனிதனாக நினைப்பது'(பக்227).என்று குறிப்பிடுகிறார்

நடேசனின் தமிழ் எழுத்து நடை மிகவும் ரசிக்கக்கூடிய விதத்தில் உள்ளது. அவர் எழுவைதீவுக் கிராமத்தில் சிறுவயதைக் கழித்தவர். சுவாரஸ்யமாக எழுதுபவர். இந்நாவலில் பழமொழிகள் கலந்த அவரின் நடையில் ஆச்சிகளின் சொல்லாடல்கள் சிலவும் மிகவும் ரசிக்கக் கூடியவை.

ஆச்சி பயத்தில் நடுங்குவதை,’நெஞ்சு சுளகு போல படக்கு படக்கு என்று அடிக்கிறது'(பக்43)

ஆங்கிலம் படித்த ஜெனிபர் விசிலடிப்பதை,

-‘கூவிற பெட்டைக் கோழியும் விசிலடிக்கிற பொம்பிளயும் குடும்பத்திற்குதவாது'(பக் 72) என்றும்

இடம் பெயர்ந்த தமிழர்கள் தங்கள் குழந்தை குட்டிகள்,சாமான்களுடன் அலைவதை,

-‘பெட்டை நாய் குட்டிகளை இடத்துகிடம் காவியது'(பக்39),

-‘பழிவாங்குவதால் இழப்பின் வேதனை தீர்ந்து விடுமா?'(பக்143),

-‘எங்களது சங்கக்கடை வியாபாரம்போல் இறுதியில்;(புலிகளின் ஆயதப்போராட்டம்)நட்டத்திலேதான் முடியும்'(பக்144)

-‘வெளி நாடுகளில் பணம் சேர்ப்பது தேனெடுக்கும் தொழில்.விரலை நக்குவதும்,கைகளில் அள்ளிக் குடிப்பதும் அவரவர் இயல்பைப் பொறுத்தது'(பக்163)

– பெரியம்மாவின் கொய்யகச் சேலையில் முடிந்த சில்லறையாகத் தொங்கிக் கொண்டு வந்தவள்'(பக்176)

-‘இலையில் ஒட்டியிருந்த கூட்டுப்புழு பட்டாம் பூச்சியான கதை கடந்த ஐந்து வருடத்தில் நடந்திருக்கிறது'(பக்176)

-‘அவர்கள் கேட்கும் உயிர்ப்பலியைக் கொடுக்கத்தானே வேணும்'(பக்283)

-‘இருபது வயதையொட்டிய இளைஞர்கள் சித்திரவதைகளைப் பலவிதமாகச் செய்கிறார்கள்'(பக்305)

-‘மரணமடைந்த நாயிலிருந்து வெளியே வந்த தெள்ளாகினர்'(பக்332)

-‘சமாதானத்திற்கான விருப்பம் ஒதுக்குப் புறமான பழைய கட்டிடத்தில் விழுந்த ஆலம் விதைபோல் இயக்கத்தில் பலரிடம் முளை விட்டது'(பக்345)

-‘கொத்தும்போது மண்ணுக்கு வலியா வெட்டும்போது பயிருக்கு நோவா என்ற விவசாயி பார்ப்பானா?'(பக்352)

-‘வார்த்தைகளுக்கு அவசியமற்றபோது,உடையற்ற உயிர்கள்.மொழியற்ற மூதாதையர்களின் காலத்திற்குப் பயணமாயின-இனம்-மதம்-என எதுவுமற்ற காலம்.விரும்பிய உள்ளங்கள் உடல்களால் சேருவதற்குத் தடையற்ற காலத்திற்கு இருவரும் பயணமாயினர்'(பக்375)

என்ற சொல்லாடல்கள் மூலம் பெரிய சம்பவங்களின் விளக்கத்தை ஒரு வரியிலோ சில வரிகளிலோ அற்புதமான கவிதை நடையில்; விளக்குகிறார்.

இந்நாவல் பல பரிமாணங்களில் ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டியது.அரசியல் நாவலா,போரின் சரித்திரமா என்ற கேள்விகளைத் தாண்டி மனித உணர்வுகளுடன் பின்னிப்பேரிணைந்த ‘மஜிக்கல்’ றியலிசம் என்ற கோட்பாட்டுக்குள் இந்நாவலை ஆராயலாம்.

ஆனால் சில இடங்களில் ஜெனியும் அசோகனும்(காதலா காமமா?) சேருமிடங்களில் பாவிக்கப்படும் வசனநடையில் சிறு கவனம் செலுத்தியிருந்தால் இந்த நாவலைப் படிக்கும் இளம் தலைமுறையினரின் தர்மசங்கடத்தைத் தவிர்த்திருக்கலாம் என நினைக்கிறேன்.

இந்நாவல் ஒரு சாதாரண நாவலல்ல,இலங்கைத் தமிழரின் போராட்ட காலத்தின் மிக முக்கியமான கால கட்டத்தை அடிப்படையாக வைத்து எழுதப்பட்ட ஒரு ‘இலக்கிய’ ஆவணம். ஆனால் போரின் முக்கியமான சில சம்பவங்களை ஏன் எழுதாமல் விட்டார் என்று சில இடங்களில் தோன்றுகிறது. அதாவது:

இதில் இந்நாவலுக்கு வலிமை கொடுக்கக் கூடிய பல தகவல்கள் சொல்லப்படவில்லை,அவை வேண்டுமென்றே தவிர்க்கப் பட்டதா அல்லது இக்கதையில் புலிகளின் அழிவுக்கான காரணிகளாகப் பல கதைகள் சொல்லும் ‘புலனாய்வாளர்கள்'(உளவாளிகள்!) சொல்ல வேண்டிய வேண்டிய பலவற்றைத் தவிர்த்தார்களா என்ற கேள்வியும் வருகிறது.

-2005ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் இலங்கை வெளிநாட்டமைச்சர் லஷ்மன் கதிர்காமர்,’புலிகளால்(?) ‘ கொலை செய்யப் பட்டது அதைத் தொடர்ந்து,புலித்தலைமை,2005ம் ஆண்டு இலங்கைப் பாராளுமன்றத் தேர்தலைப் புறக்கணித்து,ரணில் விக்கிரம சிங்காவைப் பதவிக்கு வராமற் தடுத்து மஹிந்தாவைப் பதவிக்குக் கொண்டு வந்ததன் மூலம் புலிகள் தங்கள் அழிவுக்குத் தங்களின் சொந்தப் பணத்தில் தங்கள் அழிவைத் தேடிச் சூனியம் வைத்தார்கள். இளம் தலைமுறையின் கழுத்தில்; சையனைட்டைக் கட்டிப் போர்க்களம் அனுப்பிய தலைவர் வெள்ளை சேர்ட்டுடன் எதிரியிடம் சரணடைய வந்ததாக வந்த செய்தி உண்மையானால் அது ஒரு போர்த் தலைவனின் தர்மமான செயற்பாடா?

இக்கதை படிக்கும் தமிழ் வாசகர்கள் கேட்கக்கூடிய கேள்விகளில் ஒன்று. இலங்கை இராணுவம்,தனது நாட்டைப் பாதுகாக்க சிங்கள,தமிழ். என்ற வேறுபாடின்றி நாட்டுக்கு எதிராக ஆயதம் எடுத்தவர்களை அழித்து முடிப்போம் என சிங்கள இராணுவ அதிகாரி மகிந்த தயாரெத்ன சொல்வதாக ஆசிரியர் சொல்கிறார். இலங்கைத் தமிழர்களை ஆயுதம் எடுக்கப் பண்ணியதே 1958ம் ஆண்டு தொடக்கம் தமிழர்களுக்கு எதிராகப் பாய்ந்த இலங்கை இராணுவத்தின் அரச பயங்கரவாதமே என்ற உண்மையான சரித்திரத்தை அசோகன் சொல்லாமல் விட்டது ஏன்? அதை எழுத இரண்டு வரிகள் போதுமே.

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

முகவுரை மட்டும் வைத்து ஒரு மணிநேரம் பேசமுடிகிறதே!

சும்மா சொல்லக்கூடாது நம்மால முடியாத விடயம். சாகித்திய அக்கடமி பரிசு பெயற்ற நாவல்களுக்கே கிடைக்காத வாய்ப்பு. இதைப்பற்றி நான் யோசித்திருந்தால் நாய் பூனைக் கதைகளை எழுதாமல் பலவருடங்கள் முன்பாக எழுதியிருக்கலாம் எனத் தோன்றுகிறது.

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

கானல் தேசம்

சுகு-ஸ்ரீதரன்
கானல் தேசம் தமிழ் சமூகத்தில் பேசப்படுவதை விரும்பாத பிரச்சனைகளை கலை இலக்கிய வடிவத்திற்கு கொண்டு வருகிறது.
பேசாப் பொருளைபேசத்துணிந்தது. தமிழ்போராட்டத்தின் அறஞ்சார் தராதரத்தை அது அலங்காரம் எதும் இல்லாமல் தனது இயல்பான ஓட்டத்தில் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.

போராட்டத்தின் பிரதான போக்கில் பொதிந்திருந்த சர்வதேச அளவிலான “மாபியாதனத்தை” மக்களின் பேரில் சேகரிக்கப்பட்ட உலகளாவிய நிதி எவ்வாறு துஸ்பிரயோகம் செய்யப்பட்டது மற்றும் கருத்து சுதந்திர இடைவெளியை இல்லா தொழிப்பதில் ஊரிலும் உலகிலுமாக இருந்த மிருக வெறியையும், பிரக்ஞை பூர்வமாக போராட்டத்தில் ஆட்கள் ஈடுபடுவதை தவிர்த்து தோழமை நட்புக்கு பதிலாக பரஸ்பரம் சந்தேகத்துக்குரியவர்களாகவும் -போராட்டத்திற்கு றோபோக்கள் தயாரிக்கும் பட்டறையாகவும் இருந்ததையும் ,
சகல மட்டங்களிலும் போராட்டம் என்று சொல்லி ஈடுபடுத்தப்பட்டவர்களுக்கு எந்த பாதுகாப்பும் இருக்காத நிலையும், மனிதாபிமானம்- அறம்- துளியறவு இல்லாத நிலையும், பல சொந்த இழப்புக்களை சந்தித்து அவுஸ்திரேலியாவிற்கு அழைத்து வரப்பட்ட இளைஞன் அவனுக்குத் தெரியாமலே எவ்வாறு வில்லங்கமான காரியங்களில் சிக்கவைக்கப்படுவதையும்,ராஜஸ்தான்-டெல்லி- சென்னை- மெல்பேர்ண் இலங்கை வடக்கு கிழக்கு என யுத்தம் பேரழிவு சுனாமி மக்கள் கூட்டங்களின் பலவந்தமான இடம்பெயர்வு ஊழல் -காதல் -சண்டை- வதை – மரணம்- மனிதாபிமானம்,சாதாரண பெண் பிள்ளை எவ்வாறு போராட்டத்தின் பெயரில் அபாயமான முனைகளில் வேலை செய்ய அனுப்பபடுகிறாள்.

போர் முனைகளில் போரளிகளின் பாதுகாப்பு பற்றிய பிரக்ஞை எவ்வளவு தூரம் ?

நிர்பந்திக்கப்பட்ட உறவு மூலம் கர்ப்பிணியாக்கப்பட்ட பெண் எவ்வாறு தற்கொலை குண்டுதாரியாக்கப்படுகிறாள்.
கைதுசெய்யப்படுபவர்கள் மீதான குரூரமான சித்திரவதைகள, வயது வேறுபாடின்றி வேள்விக்கு வளர்க்கப்படும் கிடாய்கள் போல புறொயிலர் கோழிகள் போல இங்கு மனிதம் வறுத்தெடுக்கப்படுகிறது.

இங்கு மனிதாபிமானத்தின் கூறுகள் எவையும் இல்லை.

1990 முஸ்லிம் மக்களின் இடம்பெயர்வும் 1995 இடம்பெயர்வும் வெவ்வேறு மனிதர்களை எங்கெங்கு கொண்டு சேர்ப்பிக்கிறது
வடக்கு கிழக்கு எல்லைப்பிரதேச சிங்கள குடும்பங்கள் -பெண்கள் அனுபவித்த துயங்கள் ,
கிராமப்புற பிக்குகளின் யுத்த மனநிலை- தேச பக்தி என்ற பெயரில் சிங்கள தமிழ் இருதரப்பிலும் நிலவிய வன்மங்கள் இதில்; சாதாரண மக்களும் பெண்களும் அனுபவித்த துன்பங்கள், புலம்பெயர் உள்ள தமிழ் பிரமுக உலகின் வன்மங்கள் ஊழல்கள்,
போராட்டகாரர்கள் என்று சொல்லப்பட்டவர்களிடையே நிலவிய ஏற்றதாழ்வு,பெண்போராளிகள் மீதான குரூரம்,
சித்திர வதைக் கூடங்களிலும் இதர அதிகார மட்டங்களிலும் வார்த்தைகளில் சரமாரியாக வந்து விழும் “ஆணாதிக்க வக்கிரம் ”
கருத்து சுதந்திர நிராகரிப்பு, அரச இராணுவ உயரடுக்கினருக்கும் சாதாரண பதவி நிலையில் உள்ளோருக்கும் இடையிலான உறவு சிக்கல்கள்,அனைத்து உளவுத்துறை உயரடுக்குகளின் லஞ்ச லாவணியங்கள்,சமூக உறவுப் பிளவின் வரலாற்று ரீதியான காரணிகள்
உள்ள சர்வதேச இலக்கிய தரத்திலான கூறுகள் நடேசனின் நூலில்.

முதலாவது பிரான்சுப்புரட்சி காலத்தில் எழுதப்பட்ட டீக்கன்சின் -“இரண்டு நகரங்களின் கதையின்”; முதல் முன் வாக்கியங்கள் பலவற்றை நான்கைந்து வசனங்களில் முன்நிறுத்தி விடுகின்றன.
லியோ டால்ஸ்டாயின் “புத்துயிர்ப்பு” மாஸ்லேவாவின் சிறைநோக்கிய யாத்திரை,
“போரும் சமாதானத்தில” வரும் பிரான்ஸ் ராஸ்சிய யுத்தம் -மஸ்கோ,
தாஸ்தோயோவ்ஸ்கியின் “குற்றமும் தண்டனையில”; வரும் ராஸ்கோலனிக்கோ சோனியா காதல், கதரினாவின் நிராசையான கடந்த காலம், மாமலட்டோவ் மரணம், மனைவி கதரினாவின் மரணச்சடங்கிற்கு பிந்திய விருந்து,
கடைசியாக தெருவிற்கு வருதல் “அன்னாகரினா” நாவலின் காதல் பயணம் ஆரம்பித்த அதே ரயில் நிலையத்தில் குரூர மரணம்
துர்க்கோனிவின் தந்தையரும் தனையரில் வரும் பரஸ்பர ஆக்கிரமிப்புக்களும் போராட்டங்களும்
இறுதியாக அந்த “நிகிலிஸ்டின்” மரணத்தின் பின்னர் வயோதிப தாய்தந்தையர் அமைதியான அந்த இடுகாட்டிற்கு செல்லும் கட்சி
இவை அந்த காலகட்டத்துடன் பிரதான தொடர்புடைய அமரத்துவ இலக்கியங்களில் என்னுள் மன அதிர்வை ஏறபடுத்திய காட்சிகள்.
இந்த பக்கங்களை பந்திகளை திரும்ப திரும்ப பல சந்தர்பங்களில் வாசித்ததுண்டு.

2 ஆம் உலகமாயுத்த நடுப்பகுதியில் எழுதப்பட்ட “அன்னி பிராங்கின் டயறி”
பூசிக்கின் 2 வார சித்திரவதை அனுபங்களான “தூக்குமேடைக்குறிப்பு”
1990 இல் ஈரானில் வெளிவந்த -சின்னஞ்சிறிய அன்னியன்- திரைப்படத்தில் வரும் பாசு
சோபாசக்தியின் -ம்- பிரசன்ன விதானகேயின் திரைப்படம் -புரவந்த கலுவர- வில் யுத்தகால எல்லையோர கிராமங்களின் பிரதிபலிப்புக்கள் 2000 களின் இன் நடுப்பகுதியல் வெளிவந்த -ஏ-9- திரைப்படம்
விமல் குழந்தைவேலுவின் -கசகரணம-; நாவல்
இவை போன்ற இன்னும் பல மன அதிர்வை ஏற்படுத்தும் வாசிப்பு மற்றும் படைப்பு அனுபவ அதிர்வுகள் நடேசனின் இந்த எழுத்துக்களில் உணரமுடிந்தது .

படைப்பு பற்றிய சுயாதீன சிந்தனை வேண்டும். மனனம் செய்து ஒப்புவிப்பது போன்று இது நாவல் என்ற வரைவிலக்கணத்துள் பொருந்துகிறதா என்று பார்ப்பது சமூக பொருளாதார வாழ்வு இலக்கியத்தின் வாழ்நிலை மாற்றத்தின் இயக்கவியலை மறுப்பதாகும்.

போராட்டத்தின் அறப்பரிமாணம் இழிவு நிலையில் இருந்ததை,சர்வதே சக்திகள் தமது நலன்களுக்கு பிராந்தியத்தின் நலன்களுக்கு பாதகமானது என்று புரிந்து கொண்டதை,போராட்டம் சர்வதேச நிலைமைகளுக்கு பொருத்தமற்றதாகவும் எதிரானதாகவும் இருந்ததை,
மனித உயிரும்- பொருளும்- வளமும் வாரியிறைக்கப்பட்டதை, சமூகங்கள் சிதிலமடைந்து சின்னாபின்னப்பட்டுப்போனதை,
ஆச்சி -பெரியம்மா- பெரியப்பா- அசோகன்- ஜெனி- கார்த்திகா -சாந்தன்- செல்வி- பாதர் -சிற்றம்பலம்- நியாஸ்- இந்திராணி -சுனில் எக்க நாயக்கா -தயாரத்தின- மகிதானந்த தேரர் பாண்டியன் என உலவும் பாத்திரங்கள்

கானல் தேசம் எமது போரட்டம் பற்றிய ஒரு சுய தரிசனம் . ஏகப்பட்ட சுய தரிசனங்கள் தேவைப்படுகின்றன.

இந்த தரிசனமில்லாமல் இந்த சமூகத்தின் மறுமலர்ச்சி?

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக