“தமிழ் – முஸ்லிம் இனநல்லிணக்க உறவு காலத்தையும் வென்றது”


அவுஸ்திரேலியத் தமிழ் இலக்கிய கலைச்சங்கத்தின் கருத்தாடல் களத்தில் கலாநிதி அமீர் அலி உரை.

“தமிழ் என்பது ஒரு மொழியின் பெயர். முஸ்லிம் என்பது ஒரு மதத்தவரின் பெயர். தமிழைத் தாய்மொழியாகக் கொண்டவர்கள் அனைவரும் மொழிவாரியாக நோக்கின் தமிழரே. எனவே தமிழரென்ற பெயரை மொழிவாரியாக மட்டும் உபயோகப்படுத்தினால் தமிழைத் தாய் மொழியாகக் கொண்ட முஸ்லிம்கள் மட்டுமல்ல அம்மொழியைத் தாய்மொழியாகக்கொண்ட அனைவருமே தமிழராகின்றனர். அதேபோன்று இஸ்லாத்தைப் பின்பற்றும் எவ்வினத்தவராயினும் அவர்கள் முஸ்லிம்களே. ஆகவே, தமிழரென்பது எவ்வாறு ஒரு தனிப்பட்ட இனத்தவருக்குமட்டும் சொந்தமான பெயராக இருக்க முடியாதோ அதேபோன்று முஸ்லிம் என்பதும் ஒரு தனிப்பட்ட இனத்தவரின் பெயராக இருக்க முடியாது. ” என்று கடந்த ஞாயிறன்று மெல்பனில் நடைபெற்ற ‘தமிழ் – முஸ்லிம் இனங்களுக்கிடையிலான நல்லிணக்கத்தில் எழுத்தாளர்களின் வகிபாகம்’ என்னும் தலைப்பில் உரையாற்றிய கலாநிதி அமீர் அலி தெரிவித்தார்.

அவுஸ்திரேலியத் தமிழ் இலக்கிய கலைச்சங்கத்தின் ஏற்பாட்டில் அதன் தலைவர் திரு. சங்கர சுப்பிரமணியன் தலைமையில் மெல்பன், வேர்மண் தெற்கு சமூக இல்லத்தில் கடந்த ஞாயிறன்று மாலை நடைபெற்ற கருத்தாடல் களம், சங்கத்தின் நிதிச்செயலாளர் திரு. லெ. முருகபூபதியின் வரவேற்புரையுடன் ஆரம்பமாகியது.

மேற்கு அவுஸ்திரேலியா மேர்டொக் பல்கலைக்கழகத்தின் பொருளியற் துறை விரிவுரையாளரும் எழுத்தாளரும் ஆய்வாளருமான கலாநிதி அமீர் அலி, தொடர்ந்தும் பேசுகையில், ” ஒரு திராவிடரோ சிங்களவரோ சீனரோ இஸ்லாத்தைத் தழுவிவிட்டால், அவர் தன்னை முஸ்லிமென்று அழைப்பதில் எந்தத் தயக்கமும் காட்டுவதில்லை. இலங்கையைப் பொறுத்தவரை இச்சிக்கல் ஏன் தெளிவடையாமல் ஒரு தீராத பிரச்சினையாகவும் நல்லிணக்கத்தைக் குலைப்பதொன்றாகவும் தமிழ்மொழியைத் தாய்மொழியாகக் கொண்டவரிடையே இன்றுவரை நிலைத்திருக்கின்றது?
தமிழ்ப் பேசும் மக்கள் என்ற போர்வைக்குள் முஸ்லிம்களை உள்ளடக்கியமை ஓர் அரசியல் உபாயமேயன்றி அடிப்படைப் பிரச்சினையைத் தீர்க்கும் ஒரு வழியல்ல. நல்லிணக்கம் தமிழுக்கும் முஸ்லிம்களுக்குமிடையிலா? தமிழரென்ற இனத்துக்கும் முஸ்லிம்களுக்குமிடையிலா? என்பதை ஆராயின், தமிழுக்கும் முஸ்லிம்களுக்குமிடையில் நல்லிணக்கம் அன்றுமிருந்தது, இன்றுமிருக்கிறது, இன்னுமிருக்கும். ஆனால், இந்த நல்லிணக்கம் எந்த அளவுக்கு ஆழமானது என்பதிலும் ஒரு தெளிவில்லாமல் இருக்கிறது. இன்று இலங்கையின் வடக்கிலும் கிழக்கிலும் மட்டுமின்றி சிங்களப் பகுதிகளுக்குள் வாழும் முஸ்லிம்களும் தமிழையே தாய்மொழியாகக் கொண்டுள்ளமையையும், அம்முஸ்லிம்களின் மத்தியிலிருந்து அற்புதமான பல தமிழிலக்கியப் படைப்புகள் ஆண்டுதோறும் வெளிவந்து கொண்டிருப்பதையும், மேலும் அவர்களின் மார்க்கச் சொற்பொழிவுகளெல்லாம் தமிழ் மொழியிலேயே பள்ளிவாசல்களில் நடைபெறுகின்றன என்பதையும் நோக்குகையில் தமிழுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் இடையேயுள்ள நல்லிணக்கம் காலத்தையும் வென்றதொன்று என்பதை மறுக்க முடியாது.

கல்வி மந்திரியாக இருந்த பதியுத்தீன் மஹ்மூத் அவர்கள் மட்டக்களப்பில் ஒரு பொது மேடையிலே உரையாற்றியபோது அங்கு குழுமியிருந்த இந்து, கிறிஸ்தவத் தமிழர்களை நோக்கி, “நீங்கள் இரண்டு மாகாணங்களில் தமிழை வளர்க்கிறீர்கள், நாங்களோ ஒன்பது மாகாணங்களிலும் வளர்க்கிறோம்” என்று பெருமையுடன் பேசியதை நான் கேட்டேன். அதுமட்டுமன்றி, இன்றும்கூட ஒரு தனிச் சிங்களக் கிராமத்திலே ஒரு தமிழ்ப் பத்திரிகையையோ புத்தகத்தையோ பலரும் கேட்கும்படியாக ஒருவர் குரலெழுப்பி வாசிப்பாராயின் அவர் ஒரு முஸ்லிமாகத்தான் இருப்பார். இவ்வாறு தமிழ் மொழியுடன் இரண்டறக் கலந்து வாழும் இம்முஸ்லிம்கள் ஏன் தம்மை மொழிவாரியாகவேனும் தமிழரென அழைப்பதற்குத் தயங்குகின்றனர்? இது ஒரு புதிராகத் தோன்றவில்லையா?
இன நல்லிணக்கத்தை வளர்க்க மதஸ்தாபனங்கள், அதாவது கோயில்களும் மசூதிகளும், அவற்றில் பணியாற்றும் மதபோதகர்களும், அவற்றைப் பராமரிக்கும் நிர்வாகிகளும் பிரதான பாகத்தை வகிக்கின்றனர் என்பதை மறுக்கமுடியாது. எழுத்தாளர்களுக்கும் மதஸ்தாபனங்களுக்குமிடையே நெருங்கிய உறவு ஏற்படவேண்டியுள்ளது. வாசகர்கள் விரைவாகக் குறைந்துகொண்டு செல்லும் ஒரு சூழலில் கருத்துகளும் வார்த்தைகளும் செவிவழியாகவே பொதுமக்களைச் சென்றடையவேண்டிய ஒரு சூழல் உருவாகியுள்ளது. முஸ்லிம்களைப் பொறுத்தவரை வாராந்தம் வெள்ளிதோறும் மசூதியிலே நடைபெறும் பிரசங்கம் மிகமுக்கியமான ஒரு நிகழ்வு.

இலங்கையில் நான் சமூகமளித்த எத்தனையோ வெள்ளிக் கிழமைப் பிரசங்கங்களில் இனநல்லிணக்கம்பற்றிய ஒன்றையேனும் இதுவரை நான் கேட்டதில்லை. இதைப்பற்றி நான் பல இமாம்களிடம் முறையிட்டும் பலனில்லை. இந்துக் கோயில்களின் நிலைபற்றி எனக்கெதுவும் தெரியாததனால் அதைப்பற்றி எதுவும் என்னால் சொல்ல முடியாது. இந்த மதக் கோட்டைக்குள் எழுத்தாளர்களின் கருத்துக்கள் எவ்வாறு நுழையலாம்? இது ஆராயப்படவேண்டிய ஒரு விடயம்.

மெல்பனிலும், லண்டனிலும், டொரொண்டோவிலும் முஸ்லிம்-தமிழர் நல்லிணக்கத்தைப்பற்றி எழுத்தாளர்களும் கல்விமான்களும் கூடிக் கலந்துரையாடுவதும் மாநாடுகள் அமைப்பதும் இலகு. அவை வரவேற்கத்தக்க முயற்சிகள் என்பதை மறுக்கவில்லை. ஆனால் அவ்வாறான கலந்துரையாடல்கள் யாழ்ப்பாணத்திலும், திருகோணமலையிலும், மட்டக்களப்பிலும் நடத்தப்பட வேண்டும். இலங்கையிலே இவ்வாறான ஒரு கலந்துரையாடலை நடத்துவதானால் கொழும்புத் தமிழ்ச் சங்கமே கதியென்ற நிலைதான் இன்று காணப்படுகின்றது. என்னைப் பொறுத்தவரை அதுகூட பொருத்தமான ஒரு தலமல்ல. ஏனென்றால் பிரச்சினை கொழும்புக்கு வெளியேதான் காணப்படுகிறது. சாக்கடையிலிருந்துதான் நுளம்புகள் உற்பத்தியாகின்றன. நுளம்புத் தொல்லையை முற்றாக ஒழிக்கவேண்டுமாயின் முதலில் சாக்கடையைச் சுத்தப்படுத்த வேண்டும். எழுத்தாளர்களே! சாக்கடையை நோக்கி உங்களின் எழுத்தாணிகளும் கணினிகளும் படையெடுக்கட்டும். இதுதான் உங்களை எதிர்நோக்கும் இன்றைய மகத்தான பணி.”

கலாநிதி அமீர் அலி அவர்களின் உரையைத்தொடர்ந்து, சபையோரின் கருத்துக்களும் இடம்பெற்றன.
மெல்பனில் வதியும் எழுத்தாளர்கள், கலைஞர்கள், ஊடகவியலாளர்கள், சமூக அமைப்புகளின் பிரதிநிதிகளும் இந்நிகழ்வில் கலந்துகொண்டனர்.
—0—-

Advertisements
Posted in Uncategorized | 1 பின்னூட்டம்

தாஜ்மாகால்

நடேசன்
ஆக்ராவில் தாஜ்மாகாலுக்கு அருகே அரைகிலோ மீட்டருக்கு எரிபொருள் வாகனங்கள் செல்லத்தடை உள்ளதால் நானும் மனைவியும் நடந்து செல்ல முயற்சித்தோம். ரிக்ஸா வண்டிக்காரின் தொல்லை தவிர்க்க முடியாமல் ரிக்ஸாவில் தாஜ்மாகால் வாசல் அருகே இறங்கினோம்..

அனுமதி சீட்டுக்கு நின்ற போது ஏதோ ஓரு பழய கோட்டை வாசல் போல் தோன்றியது. மேற்றல் டிக்டேட்டரால் பரிசோதிக்கப்ட்ட பின் உள்ளே நடந்த போதுதான் அற்புதமான காட்சியொன்று கண்களுக்கு தெரிந்தது.

எத்தனை திரைப்படங்கள், புகைப்படங்ககளில் பார்த்து இருந்தாலும் முழுதாக நேரில் பார்க்கும்போது ஏற்படும் உணர்வுகள் வித்தியாசமானது.

நீல நிறமான ஆகாயத்தின் பின்னணியில் வெண்பளிங்கு கற்களால் அமைந்த தாஜ்மாகால் நீல நிற வெல்வெட் துணியொன்றில் இப்போதுதான் சுத்தமாக துடைத்து காட்சிக்கு எடுத்து வைக்கப்பட்டது போல் இருந்தது. ஒவ்வொரு கால் அடிகளை எடுத்து வைத்து செல்லும்போது புதிய உலகத்தை நோக்கி நடப்பதாக உள்ளுணர்வு கூறியது.

தாஜ்மாகாலில் ஏறுவதற்கு எமது காலணிகளுக்கு உறை போடப்பட்டது. இது சலவை கற்களில் பாதஅணிகளால் ஏற்படும் தேய்வைத் தடுப்பதற்கான நடைமுறை . ஏற்கனவே பல இடங்களில் சலவை கற்கள் தேய்ந்துபோய் இருந்தது. எனது இதயத்தில் ஏற்பட்ட கீறலாக சங்கடத்தை ஏற்படுத்தியது.

இந்திய கவிஞர் ரவீந்திரநாத் தாகூரின் கவிதை வரிகளின் – எனது தமிழாக்கம்

‘வைரம், முத்து, இரத்தினங்களின் ஜொலிப்பெல்லாம் மறைந்து விட்டாலும்,
கண்ணீர்த்துளி போல் காட்சியளிக்கும் தாஜ்மாகால் காலம் காலமாக ஒளிபரப்பட்டும்.’

உலகமெங்கும் இருந்து யாவரையும் தன்னருகே கவர்ந்து இழுக்கும் இந்த காதல் சமாதி யமுனா நதிக்கரையில் அமைந்துள்ளது. தாஜ்மாகாலில் நின்று யமுனை நதி எனது கற்பனைக்கு நேர் எதிராக கணுக்கால் அளவு நீரே ஓடியது. நல்ல வேளை நதியின் விதியை பார்க்க மன்னர் ஷாஜகான் உயிரோடு இல்லை.

நான் காதலித்த காலத்தில் நான் பரிசாக கொடுத்த தாஜ்மாகாலிலின் மாதிரி வடிவத்தை பல வருடங்களாக வைத்திருந்த வைத்திருந்த என் மனைவிக்கு எனக்கு தெரிந்த மொகாலய சரித்திரத்தை கூறினேன்..

‘மொகாலய மன்னரான ஜகங்கீரின் ஐந்தாவது மகன் இளவரன் குராம். போர்கலை,
கலைத்திறமை, மற்றும் இராஜாங்க அறிவிலும் திறமை பெற்று ஷாஜகான் (உலகத்தை ஆழ்பவன்) சகோதரர்களை புறந்தள்ளி தந்தை இறந்தவுடன் மொகாலய அரச கட்டில் ஏறினான். பட்டத்து இராணியாக மட்டுமல்ல மந்திரி போலும், மனைவி மும்தாஜ் மகால் உடன் இருந்தாள்.

அரசியல் காரணத்துக்காக ஷாஜகான் பல பெண்களை மணந்து இருந்தாலும் மும்தாஜ் மட்டுமே பட்டத்து இராணியாகவும், அரச பரம்பரை வாரிசுகளை பெற்று தருபவருகவும் இருந்தாள்.

1631ம் ஆண்டு மன்னர் ஷாஜகானுடன் நிறைமாத கற்பிணியாக போர்களம் சென்ற மும்தாஜ் பேகம் அங்கு தனது 14 வது பிள்ளையை பெற்ற பின்பு ஏற்பட்ட குருதிப் பெருக்கால் மரணம் அடைந்தாள். மகாராணி இறந்த பின்பு ஷாஜகான் பலநாள் எவருடனும் பேசவில்லை. இரண்டு வருடம் துக்கம் அனுஸ்டித்தார்.

அரேபிய, பாரசீக, துருக்கிய மற்றும் மத்திய ஆசியாவில் இருந்து கட்டிடக்கலைஞர்ளும்
பொருட்களுமாக தருவிக்கப்பட்டு தாஜ்மாகால் முழுமை அடைவதற்கு 20 வருடங்கள் சென்றது.’

தாஜ்மாகாலில் இருந்து ஆக்ரா கோட்டைக்கு சென்ற போது கூறினேன்

‘ஷாஜகான் இங்குதான் பல வருடங்கள் அவுரங்கசீப்பால் சிறையில் வைக்கப்பட்டார்
ஷாஜகானின் கடைசி மகனாகிய அவுரங்கசீப் தந்தையின் அரசை எதிர்த்து மற்றும் சகோதர்களை வென்றும் கொன்றும் மொகாலயப் பேரரசுக்கு மன்னனாகியதும் தந்தையை ஆக்ரா கோட்டையில் சிறையடைத்தான். சிறைசாலை யன்னல் வழியாக யமுனை நதியையும் கரையின் அப்பால் உள்ள தாஜ்மாகாலையும் பார்த்தபடி எட்டு வருடங்கள் வாழ்ந்து ஷாஜகான் உயிர் நீத்தான்.. இறந்த தந்தை, தாயின் மீது கொண்ட காதலை மனத்தில் கொண்டு அவுரங்கசீப்பால் மும்தாஜ் அருகே ஷாஜகானின் சமாதியும் அமைக்கப்பட்டது.’

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

லா பாஸ் கடிகாரம்

பொலிவியாவின் தலைநகரானன லா பாஸ் நகர அரச கட்டிடத்தில் உள்ள கடிகாரத்தை பார்த்தபடியே நின்ற எம்மைப் பார்த்து ‘இந்தக் கடிகாரத்தில் ஏதாவது விசேடமாகத் தெரிகிறதா? என எமது வழிகாட்டியாக வந்த பெண் கேட்டபோது

‘நேரம் பிழையாக இருக்கிறது’ என்றேன்.

இதுவரை எமக்கு வழிகாட்டியாக வந்தவர்கள் ஸ்பானிய வம்சாவளியினர் ஆனால் பொலிவியாவில் எமது வழிகாட்டி சுதேச அய்மாறா இனப்பெண் உயரம் குறைந்து குண்டானவர். 35 வயதிருக்கும் நகைச்சுவையான பெண்மணி. அவரது நடையும் பார்ப்பதற்கு உருட்டிவிட்ட உருளைக்கிழங்கு போல் இருப்பதால் தமிழில் அவரை உருளைக்கிழங்கு என எங்களுக்குள் கூறிக்கொண்டோம். வட்டமான தக்காளி போன்ற முகத்தை இரண்டு பக்கமும் ஆட்டியபடி

‘இல்லை ஆனால் இடதுபுறமாக ஓடுகிறது.’

‘அது ஏன்?’

‘எங்கள் அரச அதிபர் இடதுசாரி என்பதால்.’

‘சீனா, வியட்னாம், கியூபா எனப் பல நாடுகளுக்குச் சென்றேன் அங்கெல்லாம் கடிகாரம் வலது புறமாக ஓடுகிறதே?

‘நாங்கள் தனித்துவமான இடதுசாரிகள்’

அந்த தென்னமரிக்காவின முக்கிய ஆதிக்குடியான அய்மாறா(Aymara )இனப் பெண்ணிற்கு மெதுவான சிரிப்பு வந்தது.பொலிவியாவில் பெரும்பான்மையினராகவும், பல முறை ஸ்பானியருக்கு எதிராக அய்மாறா இனத்தவர் பல போராட்டங்கள் செய்தவர்கள்.

தற்போது வெனிசுவேலா, ஆர்ஜன்ரீனா, சிலி, மற்றும் பிரேசில் என இருந்த இடதுசாரி அரசாங்கங்கள் மாறியதால் வலதுசாரிகள் இடையே தனித்துவிடப்பட்ட இடதுசாரித் தலைவர் ஏவா மொறாலிஸ் ( Avo Morales). இவரும் அய்மாறா இனத்தைச் சேர்ந்தவர். மறைந்த லிபியத் தலைவர் கேணல் கடாபியின் நெருங்கிய நண்பர். பிடல் காஸ்ரோவின் மரணத்தால் உண்மையில் பாதிக்கப்பட்டவர்.
evo-moralis
அமரிக்கா பல வழிகளில் முயன்றும் அசைக்க முடியாமல் மக்கள் ஆதரவுடன் பொலிவியாவின் அதிபராக மூன்றாவது தடவையாக இருப்பவர். சி ஐ ஏ பல வழிகளில் இவரை அகற்ற முயன்றார்கள். பரக் ஒபமா பதவிக்கு வந்தபின்பு சிறிது அமரிக்க –பொலிவிய உறவில் சீர்திருத்தம் ஏற்பட்டது.

கொக்கோ அந்தீய பிரதேசமக்களுக்கு 5000 – 6000 வருடங்களாக, முக்கியமான அத்தியாவசிய மருத்துவப் பயிர். எலும்பு முறிவில் வைத்துக் கட்டுவார்கள். முக்கியமான மயக்க மருந்தாகவும், தொய்வு முடக்குவாதம் எனப்ப பல நோய்களுக்கும் மற்றும் தேநீர் போலவும் பாவிப்பார்கள்.அத்துடன் கலவியின்போது வயகராவைப்போல் இதைப்பாவிப்பார்கள். கொக்கோ இலையாகப் பாவிக்கும்போது 1 வீதத்திற்குக் குறைவான கொக்கையின் மட்டுமே இருப்பதால் எந்த அடிக்சனையும் உருவாக்குவதில்லை. இரசாயனப் பதார்தங்களைப் பாவித்துப் பிரித்தெடுத்து கொக்கையினைப் பசையாக்கி அதன்பின்பு தூளாக்கிப் பாவிக்க தொடங்கியது ஐரோப்பியரே. ஆரம்பத்தில் தயாரிக்கப்பட்ட கொக்கோ கொலாவில் கொக்கையின் இருந்தது. தற்போது கொக்கையின் நீக்கப்பட்ட கொக்கையின் சாறு உள்ளது.

ஏவா மொறாலிஸ். ஆரம்பத்திலே கொக்கோ பயிர் செய்பவராகவும் பின்பு அமரிக்கா கொக்கோ பயிரை தடைசெய்ய முயற்சித்த போது களத்தில் நேரடியாக இறங்கி பல முறை சிறை சென்றார்.கொக்கோவை பயிர் செய்வது அந்தீய மக்களது உரிமை. அதில் இருந்து மற்றவர்கள் கொக்கையின் எடுப்பதற்கு நாங்கள் பொறுப்பல்ல என்பது அவரது வாதம். புதிதாக கட்சியைமைத்து மக்களாதரவுடன் பதவித்து வந்தவர். இப்படியாக அடிமட்டத்திலிருந்து அரசியலுக்கு வருபவர்கள் தற்பொழுது உலகத்தில் அருகிய நிலையில் தென்னமரிக்காவின் சுதேச மக்களிடையே இருந்து வந்தவர் ஏவா மொறாலிஸ்.

தித்திக்கா வாவியின் மூன்றில் ஒரு பகுதி பொலிவியாவுக்கு சொந்தமானது. பெருவின் புனா நகரில் இருந்து சொகுசுப் படகு மூலம் வாவியில் சென்று பொலிவியக்கரையில் உள்ள சன் ஐலண்டுக்கு சென்றோம். தித்திக்கா வாவியில் உள்ள இந்தத் தீவு தொன்மை வாய்ந்தது. இங்கிருந்துதான் இன்கா வம்சம் உருவாகியது என்கிறார்கள்.

படகில் இறங்கிய நாங்கள் கிட்டத்தட் 200 படிகள் ஏறிச் சென்றபோது படிமுறையான தாவர இயல் தோட்டமொன்றிருந்தது. அதில் தென்னமரிக்காவின் உணவு பழ மற்றும் மருத்துவ தாவரங்களைப்ப பயிரிடுகிறார்கள். அதைக் கடந்தபோது இன்காக்களின் மூதாதையர் தோன்றிய இடமாக இந்தத்தீவு கருதப்பட்டாலும், 2200 வருடங்களாக இங்கு மக்கள் தொடர்ச்சியாக வாழ்ந்தற்கான ஆதாரங்களைக் கண்டெடுத்திருக்கிறார்கள். தற்பொழுது 800 பேர் இங்கு வாழ்கிறார்கள்.
img_7275
கல்லுகளும் பாறைகளும் நிறைந்த இந்தத் தீவின் உச்சிக்குச் சென்றபோது அழகான சிறிய மைதானம் இருந்தது. அங்கு நின்றபோது நீல நிறமாகக் கடல்போல் வாவி தெரிந்தது. அங்கு பல புல்லில் செய்த படகுகள் இருந்தன. அவற்றை பார்த்துக் கொண்டிருந்த எமக்கு எதிராக அய்மாறா ஷாமன்(மந்திரவாதி) என்பவர் பதினைந்து பேர் கொண்ட எங்களைச் சுற்றி இருக்கவைத்து நிலத்தைத் தொட்டு மந்திரங்களை உச்சரித்தார். சில நிமிடங்கள் அவரது சடங்கை செய்துவிட்டு எங்களுக்கு தண்ணீரைப் பருகத்தந்தார். இது தொடர்ச்சியாக நடக்கும் ஒரு சடங்கு. அரசியல்வாதிகள், வியாபாரிகள் இப்படியான சடங்கை நடத்தி ஆசிபெற்ற பின்பாகவே பதவியேற்பதோ, வியாபாரத்தைத் தொடங்கவோ செய்வார்கள். இப்படியான சடங்கு தற்பொழுது உல்லாசப் பிரயாணிகளுக்கும் நடத்துகிறார்கள். நான் மட்டும் அவர் தந்த தண்ணீரைக் குடிக்கவில்லை. எனக்கு அவரது சடங்கைவிட அவர் அணிந்திருந்த உடை கவர்ந்தது. தலையை மூடி கழுத்துவரை தொப்பி குல்லாய். அதை விடத் தொங்கும் கரும் சிவப்பு கம்பளம் இரண்டு பக்கமும் பறப்பதற்கான இறக்கைபோல்த் தொங்கியது. மலையின் ஓரத்தில் நின்றபோது மனிதன் அப்படியே பறந்து விடுவாரோ எனத் தோன்றியது. இவர்கள் மூதாதையர் ஆவிகளோடு பேசுதல், துர்தேவதைகளை அகற்றுதல் என்பனவற்றில் ஈடுபடுவதோடு வைத்தியத்திலும் ஈடுபடுபவர்கள். அந்தீஸ் மக்களைப் பொறுத்தவரையில் இவர்கள் மிகவும் முக்கியமானவர்கள்.

இந்தத்தீவில் நிலத்திற்குக் கீழ் ஒரு அருங்காட்சியகத்தை வைத்திருந்தார்கள். அங்கு இன்காக்களின் வாழ்வு பற்றிய விளக்கமும் அவர்களது போர்கருவிகள் இருந்தன.

இங்கிருந்து சிறிது தூரத்தில் வாவியில் மூன் ஐலண்ட் உள்ளது வாவியில் இருந்த விரகோச்சா கடவுள் தோன்றி சூரியனையும் சந்திரனையும் உருவாக்கியது அவர்களின் பிள்ளைகள் இன்காக்கள் என்பதே இவர்களது ஐதீகம் ஆனால் இந்தப்பகுதியில் இன்காககளுக்கு முன்பு வாழ்ந்தவர்களால், இந்த இடங்கள் புனிதமாக பார்க்கப்பட்டது. அதைவிட சன் தீவுக்கு அருகே தித்திக்கா வாவியில் புராதனமான கோயில் ஒன்றையும் கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள்.

இந்த வாவியில் இருந்து மீண்டும் படகு மூலம் பொலிவியாவின் கரைக்கு சென்றோம் நாங்கள் சென்ற சிறிய நகரம் கொப்பகபானா (Copacabana) என்ற நகரத்திற்குச் சென்றோம் அங்கு பிரசித்திபெற்ற மாதா தேவாலயம் உள்ளது. இது 15ம் நூற்றாண்டிற்கு முன்பாக அய்மாறா இனத்தவர்களது கோயில் இருந்த இடம். ஸ்பானியர்கள் இங்கு மாதா கோயில் ஒன்றைக் பின்பு கட்டினார்கள். இது அழகான தேவாலயம் என்பதைவிட மேலான விடயமும் இருந்தது.
இங்கு எமது முருகண்டிபோல் ஒரு விடயம் நடக்கும். யாராவது புதிதாக கார் அல்லது வீடு வாங்கினால் இங்குள்ள மதகுரு அவர்களை ஆசீர்வதிப்பார். காரை தேவாலயத்தின் வாசலுக்கு கொண்டு நிறுத்திவிட்டால் மதகுரு புனித நீரையும் மற்றும் பியரையும் காரின் மேல் ஊற்றி ஆசீரவதிப்பாரகள். எங்களுக்கு இதை விளங்க வைத்த வழிகாட்டிப் பெண்ணிடம் ‘புதிதாக வாங்கிய வீட்டிற்கு என்ன நடக்கும்?’ என்றபோது ‘மதகுரு அங்கு சென்று ஆசீர்வதிப்பார்’; என்றார்

எமது முருகண்டியில் நடப்பதுபோல் மெல்பேனிலும் நடப்பதைப் பார்த்திருக்கிறேன். இங்கு ஐயர் தேங்காயுடைத்து பூஜை செய்தபின் எலுமிச்சை பழத்தை சக்கரத்தின் கீழ் போட்டு நசித்துவிட்டு நம்பிக்கையோடு காரை செலுத்தியபடி போவார்கள் கொப்பகபான தேவாலயத்தில் புனித நீர் கத்தோலிக்க சடங்கு. பியர் தெளிப்பது இன்கா மற்றும் சுதேச மக்களின் சடங்கு. பாரபட்டசமில்லாமல் இரண்டையும் ஒன்றாக செய்கிறார்கள்.

இங்கிருந்து வாகனத்தில் தலைநகரான லா பாஸ்சுக்கு செல்லவேண்டும். வழியில் பாதையில் ஒருவரைப் புதைக்கும் ஆழத்தில் குழியிருந்தது. சின்ன வாகனங்கள் அந்தக் குழியை சுற்றி பாதையற்ற பகுதியால் சென்றன. பெரிய லாரி போன்ற வாகனங்கள் அந்தக் குழியில் ஏறிச் சென்றன எமது வாகனம் நடுத்தரமான சொகுசு வாகனம் ஆனதால் இரண்டையும் செய்ய முடியாது மீண்டும் பின்னோக்கிச் சென்று இடத்தில் பாதையை மாறிப் போகமுடியுமா எனப் பார்த்தார்கள்.

வாகனத்தில் கிளீனர்போல் இருந்தவர்கள் பல திசைகளில் சென்று பாதையைப் பார்த்தபோது மாலை கிட்டத்தட்ட ஒரு மணிநேரம் சென்று விட்டது. மாலை ஆறு மணியாவிட்டது 4000 மீட்டர் உயரமான சுற்று வட்டாரம் முழுவதும் வெறுமனே பொட்டல்வெளி.

எனக்கு அந்த நேரம் பார்த்து எப்போதோ பார்த்த ஹாலிவூட் திரைப்படம் நினைவுக்கு வந்தது. அமரிக்கர்களது கார்கள் மெக்சிகோ செல்லும் பாதையில் ஏதோ ஒரு காரணத்தால் நிற்கும்போது, வழிப்பறி கொள்ளையர்கள் சூழ்ந்துகொண்டு பொருட்களை எடுப்பதும் பின்பு அந்த மனிதர்கள் திடீரென சொம்பிகளாக மாறுவதும் நினைவுக்கு வந்தது. அதிதீவிர கற்பனைகளில் மிதந்து கொண்டிருந்தபோது அருகில் உள்ள முள்புதர்களுடாக எமது வாகனம் சென்று மீண்டும் பாதையில் ஏறியபோதுதான் நிம்மதியாக இருந்தது.

3650 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ள லா பாஸ் நகரத்தில் 2.3 மிலியன் மக்கள் வாழ்கிறார்கள். உலகில் உயர்ந்த தலைநகரம். மலைக் குன்றுகள் நிறைந்த நகரமானதால் 2014ல் கேபிள் கார்களால் நகரத்தை இணைத்திருக்கிறார்கள். மின்சாரத்தில் இயங்கும் இந்த கேபிள் கார் ஒவ்வொன்றும் எட்டுப் பேரை கொண்டு செல்வதால் இதுவே நகரத்தின முக்கிய போக்குவரத்தாகிறது. தற்போது மூன்று லைன்களில் செல்வதை இன்னமும் இரண்டு லைன்ககளாக அதிகரிக் இருக்கிறார்கள் . நியுசிலண்ட், சுவிஸ்சலாண்ட் என நான் போன இடங்கள் கேபிள் காரை ஒரு உல்லாசப் பயணத்திற்காக பாவிக்கிறார்கள் ஆனால் இங்கு இதுவே முக்கிய போக்குவரத்துச் சாதனமாக இருந்தது. இந்தப் பயணத்தில் முழு நகரத்தையுமே கண்ணாடியூடாக 360 டிகிரியில் பார்த்தபடி பயணம் செய்யலாம். ஒவ்வொரு நாளும் செல்பவர்களுக்கு எப்படியோ. எங்களுக்கு அது மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. நகரத்தை நடந்து மற்றும் வாகனங்களில் செல்லுவதோடு ஒப்பிடும்போது பறவைபோல் அரைமணிநேரத்தில் முழுநகரையும் பார்க்க முடிந்தது.
img_7298

லா பாஸ் நகரத்தின் மத்தியில் இருந்து 10 கிலோமீட்டர் துரரத்தில் மூன் வலி என்ற பகுதியிருந்தது. மதியவெயில் சென்றபோது மலைக்குன்றுகள் நடுவே ஒரு பிரதேசம் இருந்தது. அது வித்தியாசமான தோற்றத்தைக் கொடுத்தது. இது களிமண் மற்றும் கல்லுகளால் பாரிய கரையான புற்றுகள்போல் இருக்கும் அதனால் சந்திரனின் தரையுடன் ஒப்பிடுவார்கள். இது தொடர்ச்சியான காற்றாலும் மழையின் அரிப்பாலும் நடந்தது இங்கு கனிமப்பொருட்கள் இருப்பதால் பல வர்ணத்தில் மினுங்கும. தாவரங்கள் வளராத பிரதேசம் ஆனால் சில கற்றாழைகள் (San Pedro cactus) உள்ளது

cactus

இது நமது நாட்டு கற்றாளை வகை இது அந்தீஸ் பகுதியில் மட்டும் விளைவதுடன் போதைவஸ்தாகவும் மருந்தாகவும் தென்னமரிக்க ஆதிக்குடிகளால் பாவிக்கப்பட்டது. இதனது தோலில் உள்ள பதார்த்தத்தை அவித்தோ அல்லது தோலை பொடியாக்கி பாவிப்பார்கள். இதைக் குடித்தவர்கள் போதையேறி கனவுலகத்திற்கு செல்வதுபொல் இருக்கும். பலர் கடவுளுடன்,மூதாதையர்களுடன் பேசுதல் போன்ற விடயங்கள் நடப்பதாக நம்புவார்கள்.குறைந்த அளவில் பாவித்தால் காச்சலுக்கு மற்றும் ஈரல் சலப்பை நோய்களுக்கு மருந்தாக இருக்கும் அத்துடன் குடிபோதைக்கு அடிமையாக உள்ளவர்களுக்கு மாற்றுமருந்தாகப் பாவிக்கப்படும் இதில் உள்ள முக்கிய இரசாயனப் பொருள் (mescaline) மூளையில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

மூன் வலியில் இருந்து மீண்டும் ஹோட்டேலுக்குப் போகும் வழியில் பொலிவியாவிற்கு வந்து புரட்சியை உருவாக்க முயன்று உயிர் விட்ட சேகுவராவை பற்றிக் கேட்டபோது ‘எனக்கு இப்ப அழுவதற்கு விருப்பமில்லை. நாளைக்குக் காலையில் உங்களை விமானத்தில் ஏற்ற வரும்போது சொல்கிறேன்’ என்றார்.

Posted in Uncategorized | 1 பின்னூட்டம்

பனிவிழும் தேசத்தில் எரிமலையின் சீற்றம்.

ஆதிமனிதன் தனது காதல், பாசம், மற்றும் நட்பு என்ற அகவுணர்வுகளை தன்னுடன் இருப்பவர்களுடன் பரிமாற மொழி உருவாகியது. வோகல்கோட்(Vocal cord) எனப்படும் குரல்நாண் மற்றைய மிருகங்களுக்கு வாய்க்கு சமீபத்திலும் மனிதர்களில் வாய்க்கு தூரத்திலும் உள்ளது. இப்படி குரல்நாண் கீழ் இறங்கியது நாங்கள் பேசுவதற்கு ஏற்றதாகிறது. இதேபோல் குழந்தைகளுக்கு மற்றைய மிருகங்கள் போல் ஆரம்பத்தில் மேலே இருந்து கீழ் இறங்குவதுடன் பதினாலு வயதில் குரல் நாண் தடிப்பாகிறது என்பதை எந்தத் தாய் தந்தையராலும் தெரிந்து கொள்ளமுடியும். மேலும் மனிதனது குரல்நாணினால் 50 விதமான ஒலிகளை எழுப்பமுடியும்

எமது சிறுவயதில் பேசிய மொழியே எமது மூளையின் வளர்ச்சிக்கு உதவுகிறது. அப்படியாக உருவாகிய மொழியில் சந்தத்தை நாம் உருவாக்கியபோது அவை எமது மூளையில் பதிகிறது. வாய்மொழியாக வந்த சமஸ்கிருத சுலோகங்கள் புரியாதபோதிலும் எமதுமூளையில் அதிர்வை உருவாக்கி ஆழமாக பதிகின்றன.

அப்படி சந்தங்களால் உருவாகிய மரபுக் கவிதைகள் மொழி உருவாகியபோது வசன கவிதையாகிறது. மேற்கத்தைய நாடுகளில் இரண்டாயிரம் வருடங்கள் முன்பாக வசன கவிதைகள் உருவாகியதை பைபிளில் மட்டுமல்ல குறியீட்டு வடிவங்களைக் கொண்டு எழுதிய புராதன எகிப்திலும் பார்க்கமுடியும். அரசாங்கங்களில் அதிகாரத்தில் உள்ளவர்கள் எழுத்துமூலம் கட்டளைகளையும்மற்றும்; வரி அறவிடல் விடயங்களை பரிமாறுவதற்கும் படித்திருப்பார்கள். அதற்கப்பால் சிறிதளவு உயர்குலத்தினர் மட்டுமே கல்வி பெறறவர்கள். நமது மொழியில் ஆங்கிலேயர் வரும்வரை மிகவும் குறைந்தவர்களே கல்வியறிவு பெற்றிருந்தார்கள்.

கல்வியற்ற மற்றவர்களுக்கு புரிவதற்காக சந்தங்களுடன் கவிதை புனைந்தார்கள். நமது தேவாரங்கள் திருக்குறள்களை எவரும் செவிவழியே கேட்டும் புரிந்துகொள்ள முடியும். இதனால் கவிஞர்கள் இசைக்கலைஞர்களாகவும் இருந்தார்கள்.

ஐரோப்பியர்களின் சகலருக்கும் கல்வி போதிக்கும் திட்டத்தால் அங்கு வசனகவிதை உருவாகியது. அது மெதுவாக நமது மொழியில் புதுக்கவிதை என்ற புதிய பெயரைப் பெற்றது. அப்படியிருந்த போதும் இன்னமும் சந்தங்களின் ஆட்சி போகாதபடியாலே பாட்டெழுதுபவர்களை எல்லாம் கவிஞர்கள் என நாம் கொண்டாடுகிறோம். இன்னமும் எதுகை மோனையையை எதிர்பார்க்கிறோம். கவிதைகள், கருத்துக்காகவும் கதைக்காகவும் போற்றப்படவேண்டும்.

எப்பொழுதும் உள்ளத்து உணர்வுகளை வெளியேற்றுவதற்கு கவிதை சிறந்தது. அதிலும் அரசியல் விடயங்களை கவிதையால் சொல்லும்போது தேக்கிவைத்த நீர் அணையை உடைத்து வருவதுபோல் இருக்கும்.

ஈழத்து போராட்ட வரலாற்றில் ஆரம்பகாலத்தில் கவிஞர்கள், கவிதையில் இலங்கை இராணுவத்தின் அடக்குமுறையை எதிர்த்தும் சுதந்திரமான வாழ்வை எண்ணி ஏக்கங்களை வெளியிட்டார்கள். விடுதலைப்புலிகள் அரசோட்சியகாலத்தில் அவர்களுக்கு எதிராக கவிதைகள் வெளிவந்தன. ரஸ்சியாவில் ஜார் காலத்தில் புஸ்கினின் கவிதை மன்னரால் வாசிக்கப்பட்ட பின்னரே வெளிவருவதற்கு அனுமதிக்கப்பட்டது என அறிந்தேன். புரட்சிக்கு ஆதரவாக கவிஞர்கள் மாக்சிம்கோர்கி, மயவ்கோஸ்கி போன்றவர்கள் இருந்தாலும் ஸ்ராலின் காலத்தில், பிற்காலத்தில் மன அழுத்ததினால் கோர்க்கி இறந்தார் அதேபோல் மாயவ்கோஸ்கி தற்கொலை செய்தார்.

வீணாகிப்போன விடியலின் பயணம்
……………………………………………………………
ஒரு
பூரண நிலவின்
வெளிச்சத்தில்
காரணங்களோடு
படகேறக் காத்திருந்தேன்..
விடுதலை முகவர்
காலநிலை சரியில்லை
அமாவாசைக் கும்மிருட்டில்
பயணமாவோம்
எனத் தாமதித்தான்…
காத்திருந்த
சில நாட்களில்
இன்னொரு முகவர்
நாங்கள்
படகேறவுள்ளோம்
வாறியா?
எனக் கேட்டான்
எல்லாம்
ஒரே இலட்சியம்தானே
பயணமாக சம்மதித்தேன்…
நடு ஆழ்கடலில்
யாரோ வெளிச்சத்தை
எம்மீது பாய்ச்சி
இலங்கைத் தமிழரா?
எனக் கேட்டவாறு
பயணத்தை தொடர
பணித்தனர்….
கடினமாகினும்
கரையேறினோம்…
பயிற்சிமுகாமில்
எல்லாமே புதிய உறவு
வயிற்றுப் பசிக்கு
போதாத உணவு
துயில்வின் இசைவுக்கு
ஆகாத குறுகிய தூக்கம்
தாங்கிக்கொண்டேன்
விடுதலை உணர்வில்….
கடினமானதுதான்
விடுதலை…..
விரைவாக
பயிற்றுவிக்கப்பட்டோம்.
மீண்டும்
தாய்நிலம் செல்ல
பயணித்தோம்…..
குறுகிய இரவானது
எமது பயணம்….
காரணம்
ஓர் மகிழ்வுதான்…
ஆயுதங்கள் தரப்பட்டது
இடுப்பு பட்டியில் ஒன்று
தோளில் ஒன்று
கையில் இன்னொன்று…
ஆயத்தமானோம்
ஏதும் அறியாமல்
களத்தில் ஒருவன்
கூறிச் சென்றான்
நாம் இருபாலை
இயக்க முகாமொன்றை
தாக்கியழிக்கப் போகிறோம்..
இடிந்து போனேன்
மடிந்துபோவது
எம் உறவா?
வெற்றியோடு
முகாம் திரும்பினோம்
வழிநெடுக வரவேற்பு
தாகம்தீர்க்க போதைப் பானம்..
சிலர் முகங்கள் வெறுப்போடும்
பயப் பீதியோடும்……என்னை
நோக்கினர்….

அடக்கு முறையான அரசாங்கத்தை எதிர்க்கும்போது மொத்த சமூகமும் எதிர்ப்பது இலகுவானது. அப்படி கிளம்பியவர்களை அதேகூட்டத்தில் சகோதரக் கொலை செய்வதும், அதனால் பயந்து நாட்டைவிட்டு வெளியேறுவதும் வித்தியாசமானது. முன்பு அடக்குமுறையை பாவித்த எதிரியை விட்டுவிட்டு அல்லது அந்த எதிரியிடம் உயிர் பாதுகாப்பு பெற்றுக்கொண்டு எமது சமூகத்தில் உள்ளவர்களை எதிர்ப்பது என்பது எவ்வளவு கடினமானது என்பதை அந்த நிலைக்கு தள்ளப்பட்டவர்களால் புரிந்து கொள்ளமுடியும். இப்படியான துர்ப்பாக்கியம் ஈழத்தில் நடந்தது.

இலங்கை இராணுவத்தை எதிர்த்தவர்கள் இறுதியில் விடுதலைப்புலிகளால் வேட்டையாடும்போது ஓரளவு வசதியானவர்கள் தப்பியோடினார்கள். வறுமையான குடும்பத்தில் வந்தவர்கள் இலங்கை இரணுவத்திடம் புகலிடம் பெற்றனர். அல்லது விடுதலைப்புலிகளின் கைகளில் மரணமடைந்தார்கள்.
வெளிநாட்டுக்குத் தப்பியோடிய மற்றைய இயக்கத்தவரை கடந்த 30 வருடங்களாக பார்த்து, பேசி நண்பர்களாக பழகி இருக்கிறேன். ஓர் இருவரைத் தவிர மற்றவர்கள் எதையோ தொலைத்தவர்களாக வாழ்க்கையில் தாமரை இலைத்தண்ணீராக மிதந்தபடியேதான் எல்லா நாடுகளிலும் வாழ்கிறார்கள்.
இவர்களில் ஒரு பகுதியினர் தமிழ்நாட்டு முகாம்களில் வாழ்பவர்கள். அவர்களே இறந்தவர்களை அதிர்ஸ்டசாலி என நினைக்கவைப்பவர்கள். விடுதலைப்புலிகள் தற்போது இல்லாதபோதும் கால் நூற்றாண்டு வாழ்க்கையை தமிழ்நாட்டுமுகாம்களிலும் தொலைத்தபின் இவர்களால் மீண்டும் இலங்கை வாழ்க்கையோடு ஒட்டுவதோ புதிதாக சொந்தங்களைஉருவாக்குவதோ இலகுவானதல்ல.

விருது வாங்க
எனது பேனா
விலை போகாது…
என்
எழுதுகோல் எப்போதும்
சமூகச் சகதிகளை
உழுது பண்படுத்தும்..
முட்கள் மிகுந்த செடிக்குள்
முக்காடு போடாமல்
உள் நுளைவேன்
ஏன்? என்னில்
முட்கள் தீண்டாது..
கற்றவைகள் உம்மோடு
கவி இலக்கியமாய்
பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.
என்
சொற்களின் கீறல்கள்
உம்மை
அம்புகளாய் தைக்கலாம்.
தைத்த கீறல்கள்
ரணங்களாய் ஆகாது
அன்பின் வார்த்தைகளாய்
குணப்படுத்தும் மருந்தாகும்..
பொய்கள்கூட சிலவேளை
அரியணை ஏறும்
வரலாறும் கூறும்- ஆனால்
என்றும் தர்மம்தான்
மறுபடியும் வெல்லும்
பெற்ற பொற்காசுகளுக்கு
நற்சான்றிதழ் கொடுத்து
மன்னர் அவையில்
கண்மூடிப் புகழேன்…
போதனை செய்ய
வந்துவிடும்
சாதனையாளர்களை
நொந்து வாயுதிரேன்.
அடுத்தவன் தவறுகளை
முதுகிற்குப் பின்னால்
முன்மொழியேன்….
விமர்சனம் என்றால்
புறஞ் சொல்லேன்.
முகத்துக்கு நேரே
முடிவாய்ச் சொல்வேன்.
பெண்ணை பேதலியேன்- அவள்
கண்ணை வருணனை செய்யேன்
மண்ணை நேசிப்பேன்.-நல்ல
மனிதர்களைப் பூஜிப்பேன்..
கற்றவை கடுகளவாயினும்
மற்றவர்சேர வழிசொல்வேன்.
விருது வாங்க
எனது பேனா
விலை போகாது…..

கவிஞர்கள் நமது நாட்டில் பொருளாதார அந்தஸ்தோ புகழோ பெறுவதில்லை ஆனால் சாதாரண மனிதனது அந்தரங்கத்து ஆசைகளான புகழ், பணம், பதவி இவைகளிற்காக எக்காலத்திலும் மயங்குவது வழக்கம். அதை எதிர்த்து நிற்பது எவ்வளவு கடினமானது என்பதை அனுபவத்தில் பார்த்திருக்கிறேன்

போராளி
—————-
நடந்து முடிந்த போரில்
இடிந்து நொருங்கிய
கோயில்களும்
தேவாலயங்களும்
பள்ளிக்கூடங்களும்
நூல்நிலையங்களும்
துரிதகதி நெடுஞ்சாலைகளும்
குளத்து நீரேரிகளும்
வீதி விளக்குகளும்
வயல் நிலங்களும்
வரம்புகளும்
புனர் நிர்மாணம்பெற்றன.
ஆனால் உடைந்துபோன
உன் இதயமும் வாழ்வும்
புனர்வாழ்வு பெறவில்லை.

போராளிகள் என எமது சமூகத்தில் இருந்து உருவாகியவர்கள். அவர்களை தூக்கி பிடித்தபடி ஆயுதத்திற்கு பணம் கொடுத்தவர்கள் 2009 பின்பு அவர்களைக் கண்டுகொள்வதில்லை. ஆனால் சேர்த்த பணத்த சொந்த செலவுகளுக்கும் மற்றைய விடயங்களுக்கு விரயமாக்குகிறார்கள்.
ஈழத்தின் வடமராட்சி அல்வாய் பகுதியை பிறப்பிடமாகக்கொண்ட இப்போது புலம்பெயர் தேசமான சுவிசில் 28 ஆண்டுகாலமாகவாழும்
எனது முகநூல் நண்பர் கணபதிப்பிள்ளை கணேசலிங்கம் கவிகலி என்றபெயரில் எழுதும் கவிதைதொகுப்பிற்குமுன்னுரைகேட்டபோது நான் கவிஞன் இல்லை என மறுத்தாலும் அவர் பிடிவாதமாக எழுதும்படி கேட்டார்.
அவரது கவிதைகள் கேட்கும் கேள்விகள் எல்லாம் எனது நெஞ்சிற்கு நெருக்கமானவை மட்டுமல்ல நியாயமானவை. அவர்தொடர்ந்து எழுத எனது வாழ்த்துக்கள்.

2018-04-13 17:15 GMT+10:00 Noel Nadesan :
ஆதிமனிதன் தனது காதல், பாசம், மற்றும் நட்பு என்ற அகவுணர்வுகளை தன்னுடன் இருப்பவர்களுடன் பரிமாற மொழி உருவாகியது வோகல்கோட்(Vocal cord) எனப்படும் குரல்நாண் மற்றைய மிருகங்களுக்கு வாய்க்கு சமீபத்திலும் மனிதர்களில் வாய்க்கு தூரத்திலும் உள்ளது. இப்படிகுரல்நாண் கீழ் இறங்கியது நாங்கள் பேசுவதற்கு ஏற்றதாகிறது. இதேபோல் குழந்தைகளுக்கு மற்றய மிருகங்கள் போல் ஆரம்பத்தில் மேலே இருந்துகீழ் இறங்குவதுடன் இந்த பதினாலு வயதில் குரல் நாண் தடிப்பாகிறது என்பதை எந்தத் தாய் தந்தையராலும் தெரிந்து கொள்ளமுடியும். மேலும்மனிதனது குரல்நாணினால் 50 விதமான ஒலிகளை எழுப்பமுடியும்
எமது சிறுவயதில் பேசிய மொழியே எமது மூளையின் வளர்ச்சிக்கு உதவுகிறது. அப்படியாக உருவாகிய மொழியில் சந்தத்தை நாம்;உருவாக்கியபோது அவை எமது மூளையில் பதிகிறது. வாய்மொழியாக வந்த சமஸ்கிருத சுலோகங்கள் புரியாதபோதிலும் எமது மூளையில்அதிர்வை உருவாக்கி ஆழமாக பதிகின்றன.
அப்படி சந்தங்களால் உருவாகிய மரபு கவிதைகள் மொழி உருவாகியபோது வசன கவிதையாகிறது. மேற்கத்தைய நாடுகளில் இரண்டாயிரம்வருடங்கள் முன்பாக வசன கவிதைகள் உருவாகியதை பைபிளில் மட்;டுமல்ல குறியீட்டு வடிவங்களைக்; கொண்டு எழுதிய புராதன எகிப்தில்பார்க்கமுடியும். அரசாங்கங்களில் அதிகாரத்தில் உள்ளவர்கள் எழுத்துமூலம் கட்டளைகளையும் மற்றும்; வரி அறவிடல் விடயங்களைபரிமாறுவதற்கும் படித்திருப்பார்கள். அதற்க்கப்பால் சிறிதளவு உயர்குலத்தினர் மட்டுமே கல்விபெறறவர்கள். நமது மொழியில் ஆங்கிலேயர்வரும்வரை மிகவும் குறைந்தவர்களே கல்வியறிவு பெற்றிருந்தார்கள். கல்வியற்ற மற்றவர்களுக்கு புரிவதற்காக சந்தங்களுடன கவிதைபுனைந்தார்கள். நமது தேவாரங்கள் திருக்குறள்களை எவரும் செவிவழியே கேட்டு புரிந்துகொள்ள முடியும்.; இதனால் கவிஞர்கள்இசைக்கலைஞர்களாகவும் இருந்தார்கள்.
ஐரோப்பியர்களின் சகலருக்கும் கல்வி போதிக்கும் திட்டத்தால் அங்கு வசனகவிதையை உருவாக்கியது. அது மெதுவாக நமது மொழியில்புதுக்கவிதை என்ற புதிய பெயரைப் பெற்றது. அப்படியிருந்த போதும் இன்னமும் சந்தங்களின் ஆட்சி போகாதபடியாலே பாட்டெழுதுபவர்களைஎல்லாம் கவிஞர்கள் என நாம் கொண்டாடுகிறோம். இன்னமும் எதுகை மோனையையை எதிர்பார்க்கிறோம். கவிதைகள், கருத்துக்காகவும் கதைக்காகவும் போற்றப்படவேண்டும
எப்பொழுதும் உள்ளத்து உணர்வுகளை வெளியேற்றுவதற்கு கவிதை சிறந்தது. அதிலும் அரசியல் விடயங்களை கவிதையால் சொல்லும்போதுதேக்கிவைத்த நீர் அணையை உடைத்து வருவதுபோல் இருக்கும்;
ஈழத்து போராட்டவரலாற்றில் ஆரம்பகாலத்தில் கவிஞர்கள் கவிதையில் இலங்கை இராணுவத்தின் அடக்குமுறையை எதிர்த்தும் சுதந்திரமானவாழ்வை எண்ணி ஏக்கங்களை வெளியிட்டார்கள். விடுதலைப்புலிகள் அரசோட்சியகாலத்தில் அவர்களுக்கு எதிராக கவிதைகள் வெளிவந்தன.ரஸ்சியாவில் ஜாரிகாலத்தில் புஸ்கினின் கவிதை மன்னரால் வாசிக்கப்பட்ட பின்னே வெளிவருவதற்கு அனுமதிக்கப்ட்டது என அறிந்தேன்.புரட்சிக்கு ஆதரவாக கவிஞர்கள் மாக்சிம்கோர்கி, மயவ்கோர்கி போன்றவர்கள் இருந்தாலும் ஸ்ராலின் காலத்தல பிற்காலத்தில் மன அழுத்ததில் கோர்கி இறந்தார் அதேபோல் மாய்கோஸ்கி தற்கொலை செய்தார்

வீணாகிப்போன விடியலின் பயணம்
……………………………………………………………
ஒரு
பூரண நிலவின்
வெளிச்சத்தில்
காரணங்களோடு
படகேறக் காத்திருந்தேன்..
விடுதலை முகவர்
காலநிலை சரியில்லை
அமாவாசைக் கும்மிருட்டில்
பயணமாவோம்
எனத் தாமதித்தான்…
காத்திருந்த
சில நாட்களில்
இன்னொரு முகவர்
நாங்கள்
படகேறவுள்ளோம்
வாறியா?
எனக் கேட்டான்
எல்லாம்
ஒரே இலட்சியம்தானே
பயணமாக சம்மதித்தேன்…
நடு ஆழ்கடலில்
யாரோ வெளிச்சத்தை
எம்மீது பாய்ச்சி
இலங்கைத் தமிழரா?
எனக் கேட்டவாறு
பயணத்தை தொடர
பணித்தனர்….
கடினமாகினும்
கரையேறினோம்…
பயிற்சிமுகாமில்
எல்லாமே புதிய உறவு
வயிற்றுப் பசிக்கு
போதாத உணவு
துயில்வின் இசைவுக்கு
ஆகாத குறுகிய தூக்கம்
தாங்கிக்கொண்டேன்
விடுதலை உணர்வில்….
கடினமானதுதான்
விடுதலை…..
விரைவாக
பயிற்றுவிக்கப்பட்டோம்.
மீண்டும்
தாய்நிலம் செல்ல
பயணித்தோம்…..
குறுகிய இரவானது
எமது பயணம்….
காரணம்
ஓர் மகிழ்வுதான்…
ஆயுதங்கள் தரப்பட்டது
இடுப்பு பட்டியில் ஒன்று
தோளில் ஒன்று
கையில் இன்னொன்று…
ஆயத்தமானோம்
ஏதும் அறியாமல்
களத்தில் ஒருவன்
கூறிச் சென்றான்
நாம் இருபாலை
இயக்க முகாமொன்றை
தாக்கியளிக்கப் போகிறோம்..
இடிந்து போனேன்
மடிந்துபோவது
எம் உறவா?
வெற்றியோடு
முகாம் திரும்பினோம்
வழிநெடுக வரவேற்பு
தாகம்தீர்க்க போதைப் பானம்..
சிலர் முகங்கள் வெறுப்போடும்
பயப் பீதியோடும்……என்னை
நோக்கினர்….

அடக்கு முறையான அரசங்கத்தை எதிர்க்கும்போது மொத்த சமுகமும் எதிர்பது இலகுவானது. அப்படி கிளம்பியவர்களை அதே கூட்டத்தில் சகோதரக் கொலை செய்வதும், அதனால் பயந்து நாட்டைவிட்டு வெளியேறுவதும் வித்தியாசமானது. முன்பு அடக்குமுறையை பாவித்த எதிரியை விட்டுவிட்டு அல்லது அந்த எதிரியிடம் உயிர் பாதுகாப்பு பெற்றுக்கொண்டு எமது சமூகத்தில்; உள்ளவர்களை எதிர்ப்பது என்பது எவ்வளவுகடினமானது என்பதை அந்த நிலைக்கு தள்ளப்பட்டவர்களால் புரிந்து கொள்ளமுடியும்.
இப்படியான துர்ப்பாக்கியம் ஈழத்தில் நடந்தது. இலங்கை இராணுவத்தை எதிர்த்தவர்கள் இறுதியில் விடுதலைப்புலிகளால் வேட்டையாடும்போதுஓரளவு வசதியானவர்கள் தப்பியோடினார்கள். வறுமையான குடும்பத்தில் வந்தவர்கள் இலங்கை இரணுவத்திடம் புகலிடம் பெறவோ அல்லதுவிடுதலைப்புலிகளின் கைகளில் மரணமடைந்தார்கள்.
வெளிநாட்டுக்குத் தப்பியோடிய மற்றய இயக்கத்தவரை கடந்த 30 வருடங்களாக பார்த்து, பேசி நண்பர்களாக பழகி இருக்கிறேன் ஓர் இருவரைத் தவிர மற்றவர்கள் எதையோ தொலைத்தவர்களாக வாழ்க்கையில் தாமரை இலைத்தண்ணீராக மிதந்தபடியேதான் எல்லா நாடுகளிலும்வாழ்கிறார்கள்
இவர்களில் ஒரு பகுதியினர் தமிழ்நாட்டு முகாங்களில் வாழ்பவர்கள். அவர்களே இறந்தவர்களை அதிஸ்டசாலி என நினைக்கவைப்பவர்கள். விடுதலைபுலிகள் தற்போது இல்லாதபோதும் கால் நூற்றாண்டு வாழ்க்கையை தமிழ்நாட்டு முகாங்களிலும் தொலைத்தபின் இவர்களால் மீண்டும் இலங்கை வாழ்க்கையோடு ஒட்டுவதோ புதிதாக சொந்தங்களை உருவாக்குவதோ இலகுவானதல்ல.
விருது வாங்க
எனது பேனா
விலை போகாது…
என்
எழுதுகோல் எப்போதும்
சமூகச் சகதிகளை
உழுது பண்படுத்தும்..
முட்கள் மிகுந்த செடிக்குள்
முக்காடு போடாமல்
உள் நுளைவேன்
ஏன்? என்னில்
முட்கள் தீண்டாது..
கற்றவைகள உம்மோடு
கவி இலக்கியமாய்
பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.
என்
சொற்களின் கீறல்கள்
உம்மை
அம்புகளாய் தைக்கலாம்.
தைத்த கீறல்கள்
ரணங்களாய் ஆகாது
அன்பின் வார்த்தைகளாய்
குணப்படுத்தும் மருந்தாகும்..
பொய்கள்கூட சிலவேளை
அரியணை ஏறும்
வரலாறும் கூறும்-ஆனால்
என்றும் தர்மம்தான்
மறுபடியும் வெல்லும்
பெற்ற பொற்காசுகளுக்கு
நற்சான்றிதழ் கொடுத்து
மன்னர் அவையில்
கண்மூடிப் புகழேன்…
போதனை செய்ய
வந்துவிடும்
சாதனையாளர்களை
நொந்து வாயுதிரேன்.
அடுத்தவன் தவறுகளை
முதுகிற்குப் பின்னால்
முன்மொழியேன்….
விமர்சனம் என்றால்
புறஞ் சொல்லேன்.
முகத்துக்கு நேரே
முடிவாய்ச் சொல்வேன்.
பெண்ணை பேதலியேன்-அவள்
கண்ணை வருணனை செய்யென்
மண்ணை நேசிப்பேன்.-நல்ல
மனிதர்களைப் பூஜிப்பேன்..
கற்றவை கடுகளவாயினும்
மற்றவர்சேர வழிசொல்வேன்.
விருது வாங்க
எனது பேனா
விலை போகாது…..

கவிஞர்கள் நமது நாட்டில் பொருளாதார அந்தஸ்தோ புகழோ பெறுவதில்லை ஆனால் சாதாரண மனிதனது அந்தரங்கத்து ஆசைகளான புகழ், பணம், பதவி இவைகளிற்காக எக்காலத்திலும் மயங்குவது வழக்கம். அதை எதிர்த்து நிற்பது எவ்வளவு கடினமானது என்பதை அனுபவத்தில் பார்த்திருக்கிறேன்

போராளி
—————-
நடந்து முடிந்த போரில்
இடிந்து நொருங்கிய
கோயில்களும்
தேவாலயங்களும்
பள்ளிக்கூடங்களும்
நூல்நிலையங்களும்
துரிதகதி நெடுஞ்சாலைகளும்
குளத்து நீரேரிகளும்
வீதி விளக்குகளும்
வயல் நிலங்களும்
வரம்புகளும்
புனர் நிர்மாணம்பெற்றன.
ஆனால் உடைந்துபோன
உன் இதயமும் வாழ்வும்
புனர்வாழ்வு பெறவில்லை.
போராளிகள் என எமது சமூகத்தில் இருந்து உருவாகியவர்கள். அவர்களை தூக்கி பிடித்தபடி ஆயுதத்திற்கு பணம் கொடுத்தவர்கள் 2009 பின்பு அவர்களைக் கண்டுகொள்வதில்லை. ஆனால் சேர்த்த பணத்த சொந்த செலவுகளுக்கும் மற்றய விடயங்களுக்கு விரயமாக்குகிறார்கள்.

ஈழத்தின் வடமராட்சி அல்வாய் பகுதியை பிறப்பிடமாகக்கொண்ட இப்போது புலம்பெயர் தேசமான சுவிசில் 28 ஆண்டுகாலமாக வாழும் எனது முகநூல் நண்பர் கணபதிப்பிள்ளை கணேசலிங்கம் எழுதும் கவிதை தொகுப்பிற்கு முன்னுரை கேட்போது நான கவிஞன் இல்லை என மறுத்தாலும் அவர் பிடிவாதமாக எழுதுபடி கேட்டார்.

அவரது கவிதைகள் கேட்கும் கேள்விகள் எல்லாம் எனது நெஞ்சிற்கு நெருக்கமானவை மட்டுமல்ல நியாயமானவை. அவர் தொடர்ந்து எழுத எனது வாழ்த்துக்கள்.

Posted in Uncategorized | 1 பின்னூட்டம்

இனநல்லிணக்கத்தில் இலக்கியவாதிகள் வகிபாகம்

அவுஸ்திரேலியத் தமிழ் இலக்கிய கலைச்சங்கம்

அவுஸ்திரேலியத் தமிழ் இலக்கிய கலைச்சங்கத்தின் ஏற்பாட்டில், எதிர்வரும் ஜூலை மாதம் 8 ஆம் திகதி ( 08-07-2018) ஞாயிற்றுக்கிழமை மாலை 4.00 மணிமுதல் இரவு 7.00 மணிவரையில் மெல்பனில் வேர்மண் தெற்கு சமூகமண்டபத்தில் ( Karobran Drive, Vermont South, Victoria 3133) இன நல்லிணக்கம் தொடர்பான இலக்கிய கருத்தாடல் நிகழ்ச்சி ஒழுங்குசெய்யப்பட்டுள்ளது.
சங்கத்தின் தலைவர் திரு. சங்கர சுப்பிரமணியன் அவர்களின் தலைமையில் நடைபெறவுள்ள இந்நிகழ்வில், மேற்கு அவுஸ்திரேலியா மேடொக் பல்கலைக்கழகத்தின் பொருளாதாரத்துறை விரிவுரையாளரும் எழுத்தாளரும் ஆய்வாளருமான கலாநிதி அமீர் அலி அவர்கள் ” தமிழ் – முஸ்லிம் சமூகத்தவரிடையே நல்லிணக்கத்திற்கான வகிபாகம் – எழுத்தாளர்களின் பங்களிப்பும் பணிகளும்” என்னும் தொனிப்பொருளில் உரையாற்றுவார்.
இந்நிகழ்வில் கலந்துகொண்டு சமூகங்களிடையில் ஏற்படுத்தப்படவேண்டிய நல்லிணக்கம் தொடர்பான கருத்துக்களை தெரிவிக்குமாறு அன்பர்களை அன்புடன் அழைக்கின்றோம்.
அன்புடன் – செயற்குழுவினர்
அவுஸ்திரேலியத் தமிழ் இலக்கிய கலைச்சங்கம்.
atlas25012016@gmail.com

Posted in Uncategorized | 1 பின்னூட்டம்

மட்டுநகர் மைந்தன்- செல்லையா இராசதுரை

கிழக்கிலங்கை எழுத்தூழியக்காரர்கள் — (03)
பத்திரிகை உலகிலிருந்து அரசியலுக்கு வந்து ஆன்மீகவாதியான மட்டுநகர் மைந்தன்
முருகபூபதி

“அத்திக்காய், காய் காய், ஆலங்காய் வெண்ணிலவே,
இத்திக்காய் காயாதே, என்னைப்போல் பெண்ணல்லவோ,
நீ என்னைப்போல் பெண்ணல்லவோ” என்ற பாடலை எமது மூத்த தலைமுறையினர் மறந்திருக்கமாட்டார்கள்.
1962 ஆம் ஆண்டில் பி.ஆர். பந்துலு இயக்கிய பலே பாண்டியா படத்திற்காக கவியரசு கண்ணதாசன் இயற்றி, மெல்லிசை மன்னர்கள் விஸ்வநாதன் – ராமமூர்த்தி இசையமைத்த பாடல். “இந்தப்பாடலில் நிறைய காய்கள் வருவதனால், சென்னை கொத்தவால் சாவடியிலிருக்கும் மரக்கறி சந்தையையே கவியரசர் கொண்டுவந்துவிட்டார். இந்தப்பாடல் மக்கள் மத்தியில் எடுபடாது” என்றார் விஸ்வநாதன்.எனினும் அந்தப்பாடலைத்தான் அந்தப்படத்திற்குத்தருவேன் என்று விடாப்பிடியாக நின்றவர் கண்ணதாசன். பாடலும் சிறப்பாக அமைந்தது. இதில் சிவாஜிக்கு மூன்று வேடங்கள். நடிகவேள் எம். ஆர். ராதாவுக்கு இரட்டை வேடங்கள். படமும் வசூலில் வெற்றிபெற்றது.

தத்துவப்பாடல்களும் இயற்றியிருக்கும் கண்ணதாசன், பட்டினத்தார், காளமேகப்புலவர், பாரதியார் மற்றும் சித்தர்களின் பாடல்களையும் தனது திரைப்படப் பாடல்களில் பயன்படுத்தியிருப்பவர். மேற்குறித்த பாடலில் வரும் காய்களில் ஒரு சிலவற்றை குறிப்பிட்டு முன்னரே கவிதை எழுதியவர்தான் காளமேகப்புலவர்.
எழுத்தாளரும் பத்திரிகையாளருமான ஒருவர் கண்ணதாசனின் நெருங்கிய நண்பர். அத்துடன், மக்கள் திலகம் எம்.ஜி. ஆர். மற்றும் தி.மு.க.தலைவர்களுடனும் நட்புறவிலிருந்தவர். குறிப்பிட்ட அத்திக்காய் பாடலின் ரிஷிமூலமும் தெரிந்துவைத்திருந்தவர்.அவர்தான் மட்டக்களப்பின் முடிசூடா மன்னர் என்ற பெயரைப்பெற்று நீண்ட காலம் அந்தப்பிரதேசத்தின் நாடாளுமன்ற பிரதிநிதியாகவும் பின்னர் பிரதேச அபிவிருத்தி தமிழ் மொழி அமுலாக்கல் இந்து கலாசார அமைச்சராகவும் அதன்பின்னர் மலேசியாவில் இலங்கைக்கான தூதுவராகவும் விளங்கிய செல்லையா இராசதுரை.

முதல் முதலில் 1966 ஆம் ஆண்டில் இவரைக்காணும்போது எனக்கு 15 வயது. எங்கள் நீர்கொழும்பூரில் எனது மாமா உறவுமுறையான அப்பையா மயில்வாகனன் அவர்கள் சாந்தி அச்சகம் நடத்தி அங்கிருந்து அண்ணி என்ற மாத இதழையும் வெளியிட்டார். அதன் முதல் இதழ் வெளியீட்டு விழா எமது இந்து வாலிபர் சங்க மண்டபத்தில் நடந்தவேளையில் அதற்கு தலைமைதாங்குவதற்கு இராசதுரை வந்திருந்தார். அச்சமயமும் அவர் மட்டக்களப்பின் எம்.பி. நிகழ்ச்சி முடிந்ததும், வியாங்கொடையில் தரித்துப்புறப்படும் மட்டக்களப்பு – திருகோணமலை இரவு தபால் ரயிலில் ஏற்றி வழியனுப்பிவைத்தோம்.

அன்று முதல் 1987 வரையில் அவரை அவ்வப்போது சந்தித்திருக்கின்றேன். எங்கள் குடும்ப நிகழ்விலும் அவர் தலைமை தாங்கியிருக்கிறார். கொழும்பில் கோட்டை ரயில் நிலையத்திலிருந்து புறப்படும் இரவு தபால் ரயிலில் அவர் செல்வதையும், அதற்கு முன்னர் ரயில் நிலைய அதிபரின் அலுவலகத்திலிருந்து அதிபருடன் அவர் பேசிக்கொண்டிருப்பதையும் பார்த்திருக்கின்றேன்.
கோட்டை ரயில் நிலையத்திற்கு முன்பாகவுள்ள ராஜேஸ்வரிபவனிற்கு விற்பனைக்கு வரும் தமிழக இதழ்கள் கல்கி, ஆனந்தவிகடன், குமுதம் உட்பட இலங்கை இதழ்களையும் அவர் வாங்கிக்கொண்டுதான் புறப்படுவார். அவரும் சிறந்த பேச்சாளர். அத்துடன் வாசகர். எழுத்தாளர் முதலான முகங்களையும் கொண்டவர்.

மயில்வாகனன் மாமாவின் ஒன்றுவிட்ட சகோதரனுக்கும் எனது அண்ணிக்கும் வவுனியா வாரிக்குட்டியூரில் 1967 இல் திருமணம் நடந்தது. மணமகன் சீர்திருத்த திருமணம் செய்யவிரும்பினார். இந்த அண்ணன் தம்பி மார் திராவிடக்கழகத்தினரின் கொள்கைகளில் ஈர்ப்புக்கொண்டிருந்தனர். அந்தத் திருமணத்திற்கும் இராசதுரை வந்து திருக்குறளில் இல்லறவியலிருந்து சில குறள்கள் வாசித்து விளக்கமும் தந்து மாலை எடுத்துக்கொடுத்து மணமக்களை வாழ்த்தினார். மதியம் விருந்துண்டு புறப்பட்டார்.

மீன்பாடும் தேன் நாடு மட்டக்களப்பில் 1927 ஆம் ஆண்டு பிறந்து, ஆனைப்பந்தி ஆண்கள் பாடசாலையிலும் மெதடிஸ்த மத்திய கல்லூரியிலும் கல்வி கற்று, எழுத்தாளராகவும் ஊடகவியலாளராகவும் தமிழ் மக்களிடம் அறிமுகமானவர். தந்தை செல்வா தொடங்கிய தமிழரசுக்கட்சியில் இணைந்து மட்டக்களப்பு மாநகர முதல்வராகவும் தெரிவாகி, 1956 ஆம் ஆண்டு முதல் பல ஆண்டுகள் தோல்வியையே சந்திக்காமல் தொடர்ச்சியாக அந்தப்பிரதேசத்தின் நாடாளுமன்ற பிரதிநிதியாக விளங்கியவர்.
இவரை அரசிலுக்கு அறிமுகப்படுத்திய தந்தை செல்வா, மற்றும் ஜீ.ஜீ.பொன்னம்பலம், அமிர்தலிங்கம், மு. சிவசிதம்பரம் முதலானோர் இவர் எம்.பி.யாக இருந்த காலங்களில் நடந்த தேர்தல்களில் தோல்வி கண்டுள்ளனர்.ஆனால், இவரையும் தோல்வியடையச்செய்வதற்காகவே இவர் ஆரம்பம் முதல் இணைந்திருந்த தமிழரசுக்கட்சியினரே இவருக்கு எதிராக, இவருக்கே நன்கு தெரிந்த – நெருக்கமாகவிருந்த கவிஞர் காசி ஆனந்தனை நிறுத்தினர்.

“தனக்கு மூக்குப்போனாலும் பரவாயில்லை எதிரிக்கு சகுனம் பிழைக்கவேண்டும்” என்று தப்புக்கணக்குப்போட்டார் தளபதி அமிர்தலிங்கம். இறுதியில், 1989 ஜூலை மாதம் 13 ஆம் திகதியில், அவர் ஏற்கனவே உணர்ச்சியூட்டி வளர்த்து ஆளாக்கிய தனயர்களின் கைகளினாலேயே சுடுபட்டு இறந்தார்.

இரட்டை அங்கத்தவர் தொகுதியான மட்டக்களப்பில் ஒரு தமிழரும் ஒரு முஸ்லிம் உறுப்பினருமே தெரிவாகிவந்தனர். அவ்வாறிருக்கையில் தேசிய சிறுபான்மை இனங்களில் ஒன்றான முஸ்லிம் மக்களின் அபிலாஷைகளையும் பொருட்படுத்தாமல், மட்டக்களப்பு தொகுதியில் இரண்டு தமிழர்களை அன்றைய தமிழரசுக்கட்சி தீர்க்கதரிசனம் அற்று முன்மொழிந்தது.
எனினும் நீண்ட காலமாக அங்கு தெரிவாகியிருந்த இராசதுரையைத்தான் ஈழத்தின் மூத்த எழுத்தாளர் எஸ். பொன்னுத்துரையும் ஆதரித்து மேடைகளில் பிரசாரம் செய்தார்.

இராசதுரை அரசியல்வாதியாக இருந்தபோதிலும் தமிழ் எழுத்தாளர்கள், கலைஞர்களுடன் நெருக்கமாக இருந்தவர். சுதந்திரன் பத்திரிகையின் ஆசிரியர் குழுவிலிருந்தவர். சுதந்திரன் பத்திரிகையில், எஸ். டி. சிவநாயகம், பிரேம்ஜி ஞானசுந்தரன், அ.ந. கந்தசாமி, சில்லையூர் செல்வராசன் ஆகியோரும் அதன் இறுதிக்காலத்தில் கோவை மகேசனும் இடம்பெற்றவர்கள்.
கொழும்பு பண்டாரநாயக்கா மாவத்தையிலிருந்துதான் சுதந்திரன் பத்திரிகை வெளியானது. மட்டக்களப்பிலிருந்து அந்தப்பத்திரிகையில் பணியாற்ற வந்திருக்கும் இராசதுரை தமிழக திராவிடக்கழக பாரம்பரியத்தில் வந்த தலைவர்களுடனும் நெருக்கமான நட்புறவுகொண்டிருந்தவர். கவிஞர் கண்ணதாசனின் குடும்ப நண்பருமாவார். இராசதுரையின் புதல்வி பூங்கோதை தமிழ்நாட்டில் படிக்கின்ற காலத்தில் அவருக்கு பாதுகாவலராக (Guardian) இருந்தவர் கண்ணதாசன்.

மக்கள் திலகம் எம்.ஜீ.ஆர். எப்பொழுதும் வெள்ளை நேஷனல் அணிபவர். அவரது இடதுகையை அவதானித்தால் அவர் கைக்கடிகாரம் அணிந்திருக்கும் தோரணை ஆச்சரியம் தரும். அவர் அந்த நேஷனலின் மணிக்கட்டின் பகுதியில் அந்த உடையின் மீதே கடிகாரம் அணிந்திருப்பார். அந்தப்பாணியைப் பின்பற்றியே இராசதுரையும் தனது கைக்கடிகாரத்தை அணியும் பழக்கமுள்ளவர்.
இலக்கியவாதியாக, சிறந்த பேச்சாளராக, பத்திரிகையாளராக, அரசியல் தலைவராக, நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக, அமைச்சராக, இறுதியில் வெளிநாட்டின் நல்லெண்ணத்தூதுவராக தனது வாழ்வையும் பணிகளையும் தொடர்ந்திருக்கும் அவர் இறுதியில் ஆன்மீகத்தின் பக்கம் தீவிரமாகத் திரும்பி தற்போது அரசியல் பேசுவதையே முற்றாக தவிர்த்திருப்பவர்.
இலங்கையில் ஒரு இலக்கிய மேடையில் கவிஞர் கண்ணதாசனின் அத்திக்காய் பாடலின் உண்மையான அர்த்தத்தை நயமுடன் சொல்லி சபையோரை வியக்கவைத்தவர்.

அந்தப்பாடலில்தான் எத்தனை காய்கள்:
அத்திக்காய்-ஆலங்காய்-இத்திக்காய்-கன்னிக்காய்-ஆசைக்காய்-பாவைக்காய்-அங்கேகாய்-அவரைக்காய்-கோவைக்காய்-மாதுளங்காய்-என்னுளங்காய்-இரவுக்காய்-உறவுக்காய்-ஏழைக்காய்-நீயும்காய்-நிதமுங்காய்-இவளைக்காய்-உருவங்காய்-பருவங்காய்-ஏலக்காய்-வாழைக்காய்-ஜாதிக்காய்-கனியக்காய்-விளங்காய்-தூதுவழங்காய்-மிளகாய்-சுரைக்காய்-வெள்ளரிக்காய்-சிரிக்காய்-கொற்றவரைக்காய்.

மல்லிகை ஆசிரியர் டொமினிக் ஜீவாவுடனும் இராசதுரைக்கு நட்பிருந்தது. இராசதுரையும் முன்னர் ஒரு இலக்கிய இதழ் நடத்தியிருப்பவர். அதற்காக ஒரு சிறிய அச்சுக்கூடமும் வைத்திருந்தார். அவர் வெளியிட்ட இதழ் நின்றதும், அந்த அச்சுக்கூட சாதனங்கள், வெள்ளீய தமிழ் அச்சு எழுத்துக்களையும் மல்லிகை ஜீவாவுக்கு வழங்கும் எண்ணத்திலும் இராசதுரை இருந்தார்.
ஒருநாள் மாலை கொழும்பு ஜிந்துப்பிட்டியிலிருந்த தினபதி – சிந்தாமணி ஆசிரியர் எஸ். டி. சிவநாயகம் அவர்களின் இல்லத்திலும் இராசதுரையை நானும் மல்லிகை ஜீவாவும் சந்தித்துபேசியிருக்கின்றோம். அக்காலப்பகுதியில்தான் எம். ஜீ. ஆரை. தி.மு.க. வெளியேற்றியிருந்தது. அக்கட்சி பிளவு பட்டதனால் இராசதுரை பெரிதும் வருந்தி எம்முடன் அதுபற்றி உரையாடினார்.அதன்பின்னர், 1977 இற்குப்பிறகு இவரும் தமிழரசுக்கட்சியிலிருந்து வெளியேறினார்.

தமிழரசுக்கட்சியிலும் தமிழர் விடுதலைக்கூட்டணியிலும் நீண்டகாலம் அங்கம் வகித்த அரசியல்வாதியாக இவர் இருந்தமையாலோ என்னவோ இவரது அரசியலுடன் எனக்கு இணக்கம் இருக்கவில்லை. எனினும் இவரும் ஒரு கலை, இலக்கியவாதி, இதழ் நடத்தியிருப்பவர், அத்துடன் சில சிறுகதைகள், இலக்கியப்புதினங்களும் எழுதியிருப்பதனால் அந்த அடிப்படையில் விருப்பத்திற்குரியவரானார்.

லங்கா முரசு என்ற இதழை நடத்தியிருக்கிறார். அத்துடன் தமிழகம், முழக்கம், சாந்தி என மேலும் சில இதழ்களை வெளியிட்டவர். இலங்கை, தமிழக பத்திரிகைளில் எழுதியவர். அரசியலில் தீவிரமாக இறங்கியதும் அவரது எழுத்துப்பணி குறைந்தது.அதனால், இலக்கிய விமர்சகர் இரசிகமணி கனகசெந்திநாதன் இவரைப்பற்றி இவ்வாறு குறிப்பிட்டார்: ” இராசதுரை அரசியலுக்கு ஆதாயமானார், இலக்கியத்திற்கு நட்டமானார்.”

அவர் அமைச்சரானதன் பின்னர் எமது எழுத்தாளர்கள் தமது நூல் வெளியீடுகளுக்கு அவரையே அழைக்கும் மரபும் கொழும்பில் உருவானது.
ஒரு கவிஞரின் கவிதை நூல் வெளியீட்டு அரங்கு கொழும்பு கோட்டை தப்ரபேன் ஹோட்டலில் நடந்தபோது அமைச்சரின் தலைமையில் நானும் உரையாற்றநேர்ந்தது.

அந்த நிகழ்வில் பேசிய கவிஞர் கலைவாதி கலீல், “அமைச்சருக்கு இரண்டு மனைவியர்” என்று சொன்னதும் சபையிலிருந்தவர்களின் முகம் துணுக்குற்றது. இறுக்கமானது. அடுத்த நொடிப்பொழுதில், ” ஒன்று தமிழ்” என்றார் அந்தக்கவிஞர்! கரகோஷம் எழுந்தது. அமைச்சரின் முகத்திலும் பிரகாசம் தோன்றியது.

அவர் தமிழர் விடுதலைக்கூட்டணியின் போக்குப்பிடிக்காமல் அன்றைய ஜே. ஆர். ஜெயவர்தனாவின் பதவிக்காலத்தில் ஐக்கிய தேசியக்கட்சியில் இணைந்ததும், உடனடியாகவே அவருக்காகவே புதிதாக உருவாக்கப்பட்டதுதான் இந்து கலாசார அமைச்சு. அதனுடன் தமிழ் மொழி அமுலாக்கல், பிரதேச அபிவிருத்தி அமைச்சும் அவரிடம் தரப்பட்டது.

தொடக்கத்தில் அவருக்கென தனியான அமைச்சு அலுவலகமும் அமைந்திருக்கவில்லை. காலிமுகத்தில் அன்றைய நாடாளுமன்றத்திற்கு சமீபமாக இருக்கும் செலிங்கோ ஹவுஸ் கட்டிடத்தின் 13 ஆவது மாடியில்தான் அவரது அமைச்சு அலுவலகம் முதலில் தற்காலிகமாக இயங்கியது.அங்கிருந்த வசதிக்குறைபாடுகள் காரணமாக நாடாளுமன்ற கட்டிடத்தொகுதியில் ஒரு அறையிலிருந்தும் தன்னை சந்திக்கவருபவர்களுடன் பேசுவதற்கு நேரம் ஒதுக்கித்தருவார்.

எங்கள் ஊரில் இந்துவாலிபர் சங்கத்தின் பெயர் இந்து இளைஞர் மன்றமாகியதன் பின்னர், 1978 இல் இம்மன்றத்தின் பொதுச்செயலாளராக இருந்தேன். மன்றத்தை நவீன முறையில் திருத்தியமைப்பதற்காக ஒரு ஆலோசனைக்கூட்டமும் உறுப்பினர் ஒன்றுகூடல் இராப்போசன விருந்தும் நடத்துவதற்கு தீர்மானித்தோம். அதற்கு பிரதம விருந்தினர்களாக அமைச்சர்கள் தொண்டமானையும் இராசதுரையையும் அழைப்பதற்காக அவர்களின் அமைச்சு அலுவலகங்களுக்கு மன்றத்தின் பிரதிநிதிகளையும் அழைத்துக்கொண்டு சென்ற காலத்தில் நான் வீரகேசரியில் பணியாற்றினேன். அதனால் அவர்களிடம் எளிதாக Appointment பெறக்கூடியதாகவுமிருந்தது.
இருவரும் எளிமையாகப் பழகியவர்கள். எமது ஒன்றுகூடல் விழாவுக்கு வருவதற்கு முன்னர், ” தான் தற்போது மச்சம் மாமிசம் சாப்பிடுவதில்லை. எனவே இரவு விருந்தில் தனக்கு மரக்கறி உணவுதான் வேண்டும்” என்ற ஒரு நிபந்தனையை மாத்திரமே அமைச்சர் இராசதுரை அன்று விதித்தார்.

” அய்யா, எங்கள் மன்றம் தமிழர் இந்துக்களுக்கானது. எனவே அங்கு மச்சம் மாமிசம் இருக்காது ” என்றேன். இரண்டு அமைச்சர்களுக்கும் எங்கள் ஊரில் கோலாகலமான வரவேற்பு வழங்கினோம்.ஊரில் பாதுகாப்பும் பலப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. பொலிஸார் மன்ற மண்டபத்தைச் சுற்றி காவலிருந்தனர். உள்ளே மேடையின் படிக்கட்டிலும் அமைச்சர் இராசதுரையின் மெய்க்காப்பாளர் ஒருவர் அமர்ந்தார்.

அவர் அமைச்சராக இருந்த காலப்பகுதியில் அவரது அமைச்சின் கீழ்தான் சாகித்திய மண்டலம் இயங்கியது. சாகித்திய விழாக்கள், விருதுவழங்கும் நிகழ்ச்சிகள் நாட்டின் அசாதாரண சூழ்நிலைகளினால் தாமதமானது. இதுபற்றி வீரகேசரியில் இடித்துரைக்கும் சில பத்தி எழுத்துக்களை எழுதியிருக்கின்றேன். பின்னர் அவரது அமைச்சு அலுவலகத்திலேயே குறிப்பிட்ட ஆண்டுகளுக்குரிய நூல்களுக்கான விருதும் பணப்பரிசிலும் வழங்கப்பட்டது. அந்த நிகழ்ச்சியிலும் கலந்துகொண்டேன்.எமது இலங்கை முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கத்தின் வெள்ளிவிழா கொள்ளுப்பிட்டி கூட்டுறவுசங்கங்களின் சம்மேளனத்தின் தலைமைக்காரியாலய மண்டபத்தில் நடந்தபோது அமைச்சரையே பிரதம விருந்தினராக அழைத்திருந்தோம்.
அதற்கு இரண்டு செல்லையாக்கள் வந்தனர் என்பதும் குறிபிடத்தகுந்தது. செல்லையா குமாரசூரியர். செல்லையா இராசதுரை. ஒருவர் முன்னாள் அமைச்சர். மற்றவர் இந்நாள் அமைச்சர் என்றும் அச்சமயம் எழுதியிருக்கின்றேன்.

அமைச்சர் இராசதுரை உலக இந்து மாநாடும், சமாதானத்திற்காக அஸ்வமேத யாகமும் நடத்தினார். மாநாட்டிற்கு இலங்கை – இந்திய இந்துமதத் தலைவர்கள் பிரமுகர்கள் வந்தனர். அஸ்வமேத யாகத்திற்கு ஒரு வெண்ணிற குதிரை வந்தது! தமிழக ஆஸ்தான நடன நர்த்தகி சுவர்ணமுகியை இந்து மாநாட்டு கலையரங்கிற்கு அழைத்தார். அவரது அனைத்துப்பணிகளையும் கொழும்பிலிருந்தே இயக்கினார்.பாதுகாப்புக் காரணங்களினால் அவரால் தனது தொகுதிக்கும் செல்லமுடியாத சூழ்நிலை நீடித்தது.

மட்டக்களப்பு பிரதேசத்தில் ஆயுதம் ஏந்திய இயக்கங்களுக்கும் ஆயுதப்படையினருக்கும் அடிக்கடி மோதல் நடந்தது. அப்பாவி மக்கள்தான் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டனர். மட்டக்களப்பு நிருபர்கள் நித்தியானந்தனும் கதிர்காமத்தம்பியும் தினமும் செய்திகளை தந்துகொண்டிருந்தனர். இவர்களுடனும் வவுணதீவு – அக்கரைப்பற்று நிருபர்களுடனும் தினமும் தொலைபேசித்தொடர்பிலிருந்தேன்.
மட்டக்களப்பு அரசாங்க அதிபர் அந்தோனிமுத்துவும் தினமும் எமக்கு செய்தி தருவார். ஆனால், அமைச்சர் இராசதுரைக்கு மட்டக்களப்பு செல்ல முடியாத சூழ்நிலை. ஒருநாள் அமைச்சருடன் தொடர்புகொண்டு, அந்தோனி முத்துவினதும் நிருபர்களினதும் செய்திகளைச் சொல்ல நேர்ந்தது. அங்கிருக்கும் நிருபர்கள், அரச அதிகாரிகள் தன்னுடன் தொடர்புகொள்வதை தவிர்க்கிறார்கள் என்றும் மனக்குறைப்பட்டார். அமைச்சு – அதிகாரிகள் – ஆயுதம் ஏந்திய இயக்கங்கள், படைகள், ஊடகங்களுக்கு மத்தியில் தொகுதி நாடாளுமன்ற பிரதிநிதி என்ற அடிப்படையில் தன்னால் தனது மக்களுக்காக செய்யமுடிந்ததைதான் அவர் செய்தார். விடாக்கண்டர்களுக்கும் கொடாக்கண்டர்களுக்கும் இடையில் அவரது நிலை தர்மசங்கடமாகியிருந்ததையும் அவதானித்திருக்கின்றேன்.

1984 இல் தமிழகம் எட்டயபுரத்திற்கு சென்றிருந்தேன். அங்கிருந்த பாரதியார் மணிமண்டபத்தின் நூலகத்தில் பாரதி தொடர்பாக ஈழத்தவர்கள் எழுதிய நூல்கள் இருக்கவில்லை. சிங்களத்தீவினுக்கோர் பாலம் அமைப்போம் எனப்பாடிய அந்த மகாகவியின் கவிதைகளை இலங்கையில் கே.ஜி. அமரதாச, ரத்ன நாணயக்கார ஆகியோர் மொழிபெயர்த்து ” பாரதி பத்ய ” என்ற நூலும் வெளிவந்து, பாரதியின் வாழ்க்கை சரிதம் சிங்களத்தில் சுருக்கமாக வெளியாகியிருக்கும் செய்தியையும் அமைச்சரிடம் எடுத்துக்கூறி, இதுபற்றி தமிழக முதல்வருடன் பேசி நடவடிக்கை எடுக்குமாறும் சொன்னேன்.

அவர் செய்வதாக உறுதியளித்தார். ஈழத்து தமிழ்எழுத்தாளர்களின் நூல்களை தமிழ்ப்பாடசாலைகளின் நூலகங்களுக்கு வழங்குவதற்கு நடவடிக்கை எடுப்பேன் என்றும் உறுதியளித்தார். இராசதுரை பிரதேச அபிவிருத்தி இந்து கலாச்சார அமைச்சராக இருந்த காலத்திலேயே மட்டக்களப்பு சுவாமி விபுலானந்தா இசை நடனக்கல்லூரி ஸ்தாபிக்கப்பட்டு திறந்து வைக்கப்பட்டது. தற்போது, கிழக்கு பல்கலைக்கழகத்தின் நிருவாகத்தின் கீழ் இயங்கி வருகிறது.

கிழக்கு பல்கலைக்கழகம் அவருக்கு கலாநிதிப்பட்டம் வழங்கி கௌரவித்துள்ளது. இதுவரையில் ராசாத்தி ( குறும்புதினம்) பெற்றதாயும் பிறந்த பொன்னாடும், அன்பும் அகிம்சையும், மிஸ் கனகம், இலங்கையில் அஸ்வமேதயாகம் முதலான நூல்களையும் எழுதியிருக்கும் இந்த முன்னாள் பத்திரிகையாளர், எழுத்தாளர், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர், அமைச்சர், வெளிநாட்டுத்தூதுவர், சொல்லின் செல்வர் என்ற சிறப்பு பட்டத்திற்குரியவர். இன்று ஆன்மீகவாதியாகியிருக்கிறார்.

வாழ்வனுபவங்களின் சுரங்கமான இன்றைய இந்த ஆன்மீகவாதிக்கு 91 வயது நெருங்குகிறது. அவரைப்பற்றி பலரும் எழுதிய கட்டுரைகளின் தொகுப்பு ஒன்று வெளியாகியிருக்கிறது. அவர் பற்றிய விதந்துரைப்புகளாகவே அக்கட்டுரைகள் அமைந்துள்ளன. சோதனைகளையும் சாதனைகளையும் கடந்துவந்திருக்கும் அவர் தன்னைப்பற்றிய சுயவிமர்சனங்களுடன் ஒரு சுயசரிதை நூலை எழுதுவராயின் மேலும் பல அரிய சுவாரஸ்யமான தகவல்களையும் நாம் அறிந்துகொள்ளமுடியும். இதுவிடயத்தில் அவருக்கு யார் மணி கட்டுவது..?
letchumananm@gmail.com

Posted in Uncategorized | 1 பின்னூட்டம்

நௌஸாத்தின் கொல்வதெழுதல் 90


கொல்வதெழுதல் 90, ஆங்கிலத்தில் பைனரி(Binary) எனப்படுவது வகையை சேர்ந்தது. எளிமையான புளட்(simple Plot). நாவல் முத்துமுகம்மது என்ற இளைஞனது பாத்திரத்தை சுற்றியே கதை செல்கிறது. அதிகம் கல்வியோ, வசதியோ அற்று ஊரில் மற்றவர்களால் ஏளனப்படுத்தப்படும் சாதாரணமான கிழக்கு மாகாணத்தில் உள்ள பள்ளிமுனைவாசி, அரசியலில் ஈடுபட்டு பாராளாமன்ற அங்கத்தவராகுவது கதையின் சுருக்கம்.

முத்துமுகம்மது என்ற கதாநாயகனுக்கு மிகவும் சவாலான, கொடுமையான, வில்லானாகச் சப்புச்சுல்தான். மாமி மகள், மைமுனா முத்துமுகமதின் காதலி. இந்த மூவரையும் பிரதானமான பாத்திரங்களாக கதை பின்னப்படுகிறது. ஒருவிதத்தில் சினிமாக்கதை போன்று முடிகிறது.

இப்படியான ஒரு எளிமையான கதை நல்ல நாவலாகியதற்கான காரணமென்ன?

கொல்வதெழுதல் 90 பெயருக்கு ஏற்ற மாதிரியே கிழக்கு மாகாணம் கொலைக்களமாக இருந்த காலத்தில் நடந்த கதை. இங்கு அரசியல் அல்லது வரலாற்றின் ஒரு துளி நாவலாக்கப்படுகிறது. நாவல்,சமூகத்தில் வாழும் சாதாரணமான மனிதர்களைத் தழுவியபடி செல்கிறது. பள்ளிமுனை என்ற முஸ்லீம் கிராமம் நாவலின் பகைப்புலமாக படைக்கப்படிட்டிருகிறது.

ஒரு இலக்கிய நாவலுக்கு ஏற்றதாகப் பாத்திரங்கள் கதையை நகர்த்துகிறார்கள்.பாத்திரங்களின் குணாதிசயம் , ஆசாபாசங்கள் மற்றும் தேவைகள் நாவலின் உந்து சக்தியாக இருக்கிறது. நாவலாசிரியர் படைப்பாளருக்கு உரிய சுதந்திரத்தை கடிவாளமாக எடுத்து கதையை நகர்த்துகிறார்.

இதுவரை இலங்கைத் தமிழ் போர்க்கால நாவல்களில் நாவலாசிரியர் தவிர்ந்தவர்கள், அதாவது விடுதலை புலித்தலைத் தலைவரோ இல்லை அவரது புலனாய்வுத்துறைப் பொறுப்பாளரோ, இலங்கை அரசாங்கத்தின் ஜனாதிபதியோ, இராணுவமோ கதையை நகர்த்துவதால் நாவல்களில், நாவல் எழுதியவருக்குச் வேலை குறைவு.

கதாபாத்திரங்களை வளர்த்தெடுப்பதில் நௌஸாத்தின் படைப்பாளுமை தெரிகிறது.

வரலாற்று நாவல் என்பது வரலாற்றைச் சொல்வதல்ல. வரலாற்றை சொல்வது வரலாற்றாசியர்கள் மற்றும் இதழாளர்களது வேலை. நாவலாசிரியன் வரலாற்றுச் சம்பவங்களின் மீது அதற்கு சமாந்தரமாக கற்பனையில் கதை சொல்லுவதே அவனது தொழில். இதற்கு ஆங்கில நாவலாசிரியர் சேர் வால்டர் ஸ்கொட் (Sir Walter Scot) ஸ்கொட்லாந்து கிளர்ச்சியை வைத்து எழுதிய வேவலி(Waverley) என்ற நாவலே முன்னுதாரணம். இந்த நாவலே பிற்காலத்தில் போரையும் அமைதியையும் (War and peace) எழுத டால்டாய்கு உந்துசக்தியாக இருந்தது எனச்சொல்லப்படுகிறது.

கொல்வதெழுதல் 90 கற்பனையான பாத்திரத்தை வரலாற்றில் ஏறி நடைபோட வைத்திருக்கிறது. நாவலின் உச்சக்கட்டமாக எனக்குப் பிடித்தது மைமுனா சப்பைச் சுல்தானால் லொட்ஜ்ல் வைத்து கெடுக்கப்பட்டதை ஒலி நாடாவால் அனுப்புவதும், தனக்கு நடந்ததை விபரமாக அதேவேளையில் விவரணத்தைத் தவிர்த்து சொல்லும் வேளையில் தன் மச்சானிடம் எதுவித பழி வாங்கலிலும் ஈடுபடவேண்டாமென கெஞ்சுவது நாவலை மேன்மையாகிறது.

ஒலி நாடாவைப் பெற்ற முத்துமுகம்மதுவின் தாய் இறக்கும்வரையில் மகனுக்கு அந்த ஒலிநாடாவைக் காட்டாது இருப்பது தாய் மகனைப் பாதுகாக்க விரும்பியதைக் காட்டுகிறது. இதை ஆசிரியர் நேரடியாகச் சொல்லாது விடுவது என்பது பொருள் மயக்கம் (Ambiguity).அது அழகிய கண்ணியாக நாவலுக்கு தெரிகிறது.

அக்காலத்தில் முஸ்லீம்கள், இந்திய இராணுவம், விடுதலைப்புலிகள் என்போரால் தாக்கப்பட்டபோது இலகுவாக ஒரு தமிழ் சமூக எதிர்ப்பு நாவலாக எழுதி இருக்க முடியும். எதுவித வெறுப்போ அல்லது பழிவாங்கல் போன்ற விடயங்களை எழுதாமல், தனிமனிதரது பாதிப்புகள், ஆசைகள், பதவிப்போட்டிகள் என்பதைக் கொண்டு நாவலை வளர்த்திருப்பது என்னால் பார்க்க முடிந்தது.

முத்துமுகம்மதுவின் காதலி மைமுனாவை, லொட்ஜ்ல் வைத்துவிட்டு முத்துமுகம்மதையும், தம்பி யாசினையும், கொழும்பில் வேறு இடத்தில் கொண்டு வந்து விட்டு சப்புச்சுல்தான் தப்பிவிடுகிறான். அப்பொழுது முத்துமுகம்மது தனது காதலியை அவன் என்ன செய்வான் எனக் கலங்குவதும் காதலிக்கு எதுவும் நேராது இருக்கவேண்டும் அவலப்படுவதும், அங்கலாய்ப்பதும் மிகவும் பிடித்த பகுதிகள்.

அரபிய சொற்களை கலந்து எழுதுவதால் பல இஸ்லாமியர்கள் எழுதிய படைப்புகளைப் படிப்பதற்கு கஸ்டப்படும் எனக்கு நௌஸாத்தின் மொழி தொடர்ந்து படிப்பதற்கு இலகுவாக இருந்தது.

கதை நகர்ந்த விதம் புத்தகத்தை வைப்பதற்கு மனமற்ற நிலையை உருவாக்கியது என்பதும் படைப்பின் வெற்றி.

இதுவரையும் ஒரு வாசகனாக எனது வாசிப்பனுபவத்தை வைத்துவிட்டேன். ஆனால் ஒரு விமர்சகராக நான் சொல்ல விரும்புவது இங்கு முக்கியமாகிறது.

நாவலில் உச்சக்கட்டமாக மூன்று சம்பவங்கள் வருகின்றன. முதலாவது கொழும்பில் முத்துமுகம்மது தனித்து விடப்பட்டு பதறி அலையும் தருணம். இரண்டாவது ஒலி நாடாவைக் கேட்டுவிட்டு சப்புச் சுல்தானை கொலை செய்ய நினைத்து அவனது வீடு செல்வதும் – அங்கு பார்த்த விடயங்கள். மூன்றாவது தலைவரை குண்டெறிந்து கொலை செய்ய முயற்சி செய்தபோது அதைத் தடுத்து மூன்று விரலை இழத்தல் என்பனவாகும்.

இந்த மூன்று சம்பவத்தில் கொழும்பில் முத்துமுகம்மது அலைய விடுவது சப்புச் சுல்தானின் திட்டமிட்ட செயல். அதற்கான அவனது குணநலன்கள், முன்காரணங்கள் நாவலில் தெளிவாக விவரிக்கப்படுகிறது. அதேபோல் சப்புசுல்தானை கொலை செய்ய நினைப்பதற்கும் தேவையான காரணங்கள் உள்ளது .சப்புச் சுல்தானை விடுதலைப்புலிகள் கொலை செய்தது மற்றும் கொலை நடந்த விவரணம் நம்பும்படி யிருக்கிறது. மூன்றாவது சம்பவம்- தலைவர் மேல் குண்டுடெறிந்தது. அது விடுதலைப்புலிகள் செய்ததோ அல்லது மற்றவர்கள் செய்ததா என்பது விவாதமில்லை. ஆனால் அந்த குண்டெறிதலில் விரலை இழப்பதும், தலைவரைக் காப்பதும் தற்செயலான சம்பவமாக உருவாகிறது. அதாவது ஆண்டவனோ அல்லது விதி மற்றும் கர்மம் போன்ற சொற்கள் இங்கு பொருந்தும்.

நாவலாசிரியன் நாவலைப் படைக்கும்போது அவனது சம்பவங்கள் தற்செயலாக நடந்தால் அது அவனது கற்பனையின் பலத்தைக் குறைத்துவிடுகிறது. ஒவ்வொரு விடயத்திற்கும் காரணத்தை காட்டவேண்டும். தலைவரை கொல்லதற்கான ஏதாவது காரணம் அல்லது எதிரிகளது சதித்திட்டம் வாசகர்களுக்குத் தெரியப்படுத்தவேண்டும். இதைத்தான் பிரபல திரைப்பட டைரக்ர்(Hitchcock) ஒருவன் துப்பாக்கியால் சுடப்படும்போது அந்தத் துப்பாக்கி எப்போதாவது பார்ப்பவர்களுக்கு காட்டப்படவேண்டும் என்கிறார். கதைக்கு இது ஒரு முன்னறிவிப்பாகும்(foreshadowing) செயலாகும்

எதிர்பாராது குண்டுகள் இக்காலத்தில் வெடிப்பதும், சாதாணமானவர்கள் இறப்பது வழக்கம். ஆனால் அதை இலக்கியத்தில் கொண்டு வரமுடியாது. நமது வாழ்வின் சம்பவங்கள் ஒழுங்கற்றவை.கட்டுப்படுத்த முடியாதவை. ஆனால் இலக்கியம், சினிமாவில் அதை ஒழுங்காக்கிறோம் இதை (Create Order from Chaos) என்பார்கள்.

மேற்கூறிய இந்த ஒரு விடயம் மட்டுமே என்னை நெருடியது.

கிழக்குமாகாணத்தில் போரைப்பற்றி விமல் குழந்தைவேல் எழுதிய கசகரணம்போல் நாம் கொண்டாட வேண்டிய நாவல் கொல்வதெழுதல் 90.

காலச்சுவடு வெளியீடு

Posted in Uncategorized | பின்னூட்டமொன்றை இடுக