Noelnadesan's Blog

 நோயல் நடேசன்( ஆங்கிலத்தின் தமிழாக்கம் நன்றி Chatgpt with minor editing))

திரு முருகபூபதி அவர்கள் சமூகத்திற்கு செய்த பங்களிப்புகளை மூன்று முக்கியப் பிரிவுகளாகக் கூறலாம்.

எழுத்தாளர், சமூகப் பணியாளர், மற்றும் சமூகப் பதிவாளர்.

மெல்போர்ன் தமிழ்ச் சமூகத்தில் இம்மூன்று துறைகளிலும் ஒரே நேரத்தில் பணியாற்றியவர்களை காண்பது மிகவும் அரிது.

முதலில் நான் பேச விரும்புவது எழுத்தாளர் என்ற அவருடைய பங்களிப்பைப் பற்றியே.

காட்டில் வாழும் யானை தன் தாகத்தை தீர்க்கவும் உணவைத் தேடவும் நீண்ட தூரம் நடந்து செல்கிறது. அது நடந்து செல்லும் பாதைகள் பின்னர் மற்ற மிருகங்களாலும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. அந்த வகையில் பார்க்கும்போது, யானைகள் உலகின் முதல் சிவில் பொறியாளர்கள் என்று சொல்லலாம். அவை காடுகளுக்குள் முதல் பாதைகளை உருவாக்கியவையாகும்.

அதேபோல் மனித வாழ்க்கையும் இலக்கியம் உருவாக்கிய பாதைகளால் வடிவமைக்கப்படுகிறது. வாழ்க்கையில் ஒரு இலக்கியப் புத்தகம்கூட வாசிக்காதவர்கள்கூட அதன் தாக்கத்தில் உருவான ஒழுக்கப் பாதைகளிலேயே வாழ்கின்றனர்.

அது எப்படி?

ஒரு மனிதனின் தனிப்பட்ட ஒழுக்கம் குறைந்திருந்தாலும், தனது மனைவி சீதை போன்ற பண்புடையவளாக இருக்க வேண்டும் என்று அவன் விரும்புவான். ஆனால் அதற்காக அவன் வால்மீகி அல்லது கம்பர் போன்ற இராமாயணத்தை எழுதிய கவிஞர்களை அறிந்திருக்க வேண்டியதில்லை.

அதேபோல் மற்றவர்களின் பொருளை எடுப்பது தவறு என்று நாம் குழந்தைகளுக்கு கற்பிக்கிறோம். அதை உணர மகாபாரதத்தைப் படித்திருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

ஆட்சியாளர்கள் ஆண் அல்லது பெண் என்ற வேறுபாடின்றி நீதியுடன் ஆட்சி செய்ய வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையும் நமக்குள் உள்ளது. ஒரு அரசர் அநியாயமாக நடந்து கொண்டால், அவரது கொடுமையால் அவர் வீழ்ச்சி அடைவார் என்று நம்புகிறோம். ஆனால் இந்த நெறியைப் புரிந்துகொள்ள இளங்கோ அடிகள் அல்லது சிலப்பதிகாரம் பற்றி அறிந்திருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

உங்களுக்குத் தெரிந்ததே, என் மனைவி சியாமளா ஒரு மருத்துவர். நான் இலக்கியத்தில் ஈடுபடுவதைப் பார்த்து அவள் சில நேரங்களில் எரிச்சலடைவார். இருந்தாலும் சமீபத்தில் தனது பேரனுக்கு பரிசாக கொடுக்க ஆங்கில மொழியில் திருக்குறள் ஒன்றை வாங்கி வைத்தாள்.

இந்த நிலை நமது சமூகத்தில் மட்டும் உள்ளதா?

இல்லை. மேற்கத்திய சமூகங்களிலும் அதேபோலத்தான் உள்ளது. அங்கும் இலக்கியம் சமூகத்தை வழிநடத்தும் நெறிகளை உருவாக்கியுள்ளது.

அதற்கு உதாரணமாக, கிரேக்க நாடகாசிரியர் ஏஸ்கிலஸ் எழுதிய மூன்று பிரபலமான துயர்நாடகங்களைச் சொல்கிறேன். அவை சேர்த்து “ஓரஸ்டையா” (Oresteia) என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

ட்ரோஜன் போரில் பத்து ஆண்டுகள் போரிட்ட பிறகு கிரேக்க மன்னன் அகமெம்னான் தன் நாட்டிற்கு திரும்புகிறான். அவன் இல்லாத காலத்தில் அவன் மனைவி கிளைடெம்னெஸ்ட்ரா மற்றும் அவளது காதலன் ஏகிஸ்தஸ் இருவரும் சேர்ந்து அகமெம்னானை கொன்று ஆட்சியைப் பிடிக்கிறார்கள்.

அந்த சமயத்தில் மன்னனின் மகன் ஓரஸ்டஸ் வெளிநாட்டில் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தான். பின்னர் அவன் திரும்பி வந்து தனது தந்தையின் கொலைக்கு பழிவாங்கும் விதமாக தன் தாயையும் அவளது காதலனையும் கொன்றுவிடுகிறான்.

தன் தாயைக் கொன்ற குற்ற உணர்ச்சியால் வாடிய ஓரஸ்டஸ் அப்போலோ என்ற கடவுளிடம் புகலிடம் தேடுகிறான். பின்னர் இந்த விவகாரம் அதீனா தேவியின் முன்னிலையில் நீதிமன்றத்திற்கு கொண்டு வரப்படுகிறது.

அப்போலோ ஓரஸ்டஸின் வழக்கறிஞராக செயல்படுகிறார். சாதாரண மக்கள் ஜூரி உறுப்பினர்களாக அமர்கிறார்கள். ஜூரி உறுப்பினர்கள் சமமாகப் பிளவுபடுகிறார்கள்; தீர்ப்பு எட்டப்படவில்லை. இறுதியில் அதீனா தீர்மானிக்கும் வாக்கை அளித்து ஓரஸ்டஸை விடுவிக்கிறார்.

இந்தக் கதை பின்னர் ஏஸ்கிலஸ் எழுதிய மூன்று பெரிய கிரேக்க துயர்நாடகங்களாக உருவானது. அவை சேர்த்து “ஓரஸ்டையா” என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

இந்தக் கதைகளிலிருந்தே ஜூரி முறையில் விசாரணை நடத்தும் நீதித்துறை முறை என்ற கருத்து உருவானது என்று கூறப்படுகிறது. அதற்கு முன்பு பல இடங்களில் நீதியெனப்படுவது தனிப்பட்ட பழிவாங்கலாகவே இருந்தது.

 இன்றைய நீதிமன்றங்கள், வழக்கறிஞர்கள், ஜூரி உறுப்பினர்கள், சட்ட நடைமுறைகள் போன்றவை திடீரென்று உருவானவை அல்ல. மனித சமுதாயங்களில் நீதி பற்றிய சிந்தனையை உருவாக்குவதில் இலக்கியமும் ஒரு முக்கிய பங்கு வகித்துள்ளது.

முருகபூபதி அவர்களை சமூகப் பணியாளராக கௌரவிக்க வேண்டிய காரணம்

கல்வி என்பது ஒரு செயல்முறையும் ,ஒரு வாழ்க்கை அனுபவமும் ஆகும். அது மனிதர்களுக்கு உலகை தெளிவாகப் பார்க்கவும் உண்மையைத் தேடவும் விரிவான சிந்தனையை வளர்த்துக்கொள்ளவும் தன்னம்பிக்கையை பெறவும் உதவுகிறது.

இதையே நாமும் பெற்றோர்களாக நமது குழந்தைகளுக்கு வழங்க விரும்புகிறோம்.

ஆனால் ஒரு ஏழை குடும்பத்தில் தந்தை போரினால் உயிரிழந்தால் அந்தக் குழந்தைகளின் நிலை என்ன?

அவர்களால் செய்யப்படாத தவறுகளுக்காகவே அவர்கள் இருண்ட எதிர்காலத்தை எதிர்கொள்ள வேண்டிய நிலை உருவாகிறது.

நாம் இலங்கையர்கள் முப்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலான உள்நாட்டு போரையும், பின்னர் சுனாமி மற்றும் வெள்ளம் போன்ற இயற்கை பேரழிவுகளையும் எதிர்கொண்டோம்.

சுனாமி அல்லது வெள்ளம் போன்ற இயற்கை பேரழிவுகள் மனித கட்டுப்பாட்டிற்கு அப்பாற்பட்டவை. அவற்றின் அழிவை முழுமையாகத் தவிர்க்க முடியாது.

ஆனால் போர் வேறுபட்டது.

போர் என்பது அரசியல் தோல்வியின் விளைவு.

அரசியல்வாதிகள் நாட்டை ஆட்சி செய்கிறார்கள், அதை ஏழ்மையாக்குகிறார்கள், அவர்கள் செல்வந்தர்களாகிறார்கள். இருந்தாலும் நாம் மக்கள் அவர்களை மீண்டும் மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கிறோம்.

இந்த சூழலில் நான் பேச விரும்புவது Ceylon Student Education Fund பற்றி. இந்த அமைப்பு போரால் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கு Year 12 வரை கல்வி உதவி வழங்குகிறது.

1988 ஆம் ஆண்டில் என் நண்பர் எல். முருகபூபதி, சிலர் இணைந்து இந்த அமைப்பைத் தொடங்கினர். அதன் இயக்க சக்தியாக இருந்தவர் முருகபூபதி அவர்களே.

அப்போது அவர் தானும் ஆஸ்திரேலியாவில் அகதியாக இருந்தார். அவரது குடும்பம் இலங்கையில் பிரிந்திருந்தது. பலர் தங்கள் குடும்பத்தைப் பற்றி கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, அவர் செயல்பட்டார்.

முதலில் வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் உள்ள மாணவர்களுக்கு உதவி செய்யத் தொடங்கிய இந்த அமைப்பு பின்னர் மலையகப் பகுதிகளுக்கும் விரிவடைந்தது. இப்போது இது 37 ஆண்டுகளாக தொடர்ந்து செயல்பட்டு வருகிறது.

இன்று முருகபூபதி அவர்கள் உடல்நலக் குறைவு காரணமாக இயலாமையில் இருந்தாலும், அவரது பணி மிகப்பெரிய பாரம்பரியமாக உள்ளது.

இந்த திட்டத்தின் மூலம் சுமார் 5000 மாணவர்கள் கல்வி உதவி பெற்றுள்ளனர். அவர்களில் பலர் பல்கலைக்கழகங்களில் பட்டம் பெற்று இன்று இலங்கையிலும் உலகின் பல நாடுகளிலும் முக்கியமான பதவிகளில் பணியாற்றுகின்றனர்.

நாம் செய்த இந்தப் பணியில் எனக்கு பெருமை உள்ளது.

பல குறுகிய கால உதவித் திட்டங்களைப் போல அல்லாமல், இந்த அமைப்பு மாணவர்கள் தங்களால் தாங்களே முன்னேற உதவியது.

பலர் ஆயுதங்களுக்கு பணம் திரட்டிக் கொண்டிருந்த காலத்தில், முருகபூபதி அவர்கள் கல்விக்காக பணம் திரட்டினார்.

அது மிகுந்த தூரநோக்கு கொண்ட முடிவு.

இந்த எண்ணம் சுவாமி விபுலானந்தர் மட்டக்களப்பில் கல்வி நிறுவனங்களை உருவாக்கிய எண்ணத்துடன் ஒப்பிடத்தக்கது.

இன்று இலங்கையின் பல துறைகளில் பணியாற்றும் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் முருகபூபதி அவர்களின் அமைதியான ஆனால் ஆழமான பங்களிப்பிற்கு உயிரோடு நிற்கும் சாட்சிகளாக உள்ளனர்.

ஒரு மனிதர் தெளிவான நோக்கத்துடனும் சரியான செயல்பாட்டுடனும் இருந்தால் உலகத்தில் உண்மையான மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியும் என்பதை இது நிரூபிக்கிறது.

மூன்றாவது பங்கு – சமூகப் பதிவாளர்

முருகபூபதி அவர்களின் மூன்றாவது முக்கிய பங்களிப்பு சமூகப் பதிவாளர் என்ற பங்காகும்.

தமிழர்களிடையே இந்தத் துறையில் வரலாற்றுப் பதிவு குறைவாக உள்ளது. ஆனால் இலங்கையின் சிங்கள மக்களிடம் புத்த பிக்குகள் பதிவு செய்த 2500 ஆண்டுகளுக்கு மேலான மகாவம்ச வரலாறு உள்ளது என்று கூறப்படுகிறது. நமது குறையை உணர்வதற்குப் பதிலாக நாம் பல சமயங்களில் அவர்களின் வரலாற்றை விவாதிக்கிறோம்.

ஆனால் ஒவ்வொரு சமூகத்திற்கும் அதன் மனிதர்களையும் நிகழ்வுகளையும் பதிவு செய்யும் ஒருவர் தேவை. அந்தப் பணியை முருகபூபதி அவர்கள் செய்துள்ளார். மெல்போர்னில் மட்டுமல்லாமல் இந்தியாவிலும் இலங்கையிலும் பல மனிதர்களையும் நிகழ்வுகளையும் அவர் பதிவு செய்துள்ளார். இதைப் பற்றி இன்னும் பல கூறலாம். ஆனால் நேரம் அனுமதிக்கவில்லை.

எனவே, முருகபூபதி அவர்களின் சாதனைகளை உங்களிடம் அறிமுகப்படுத்துவது எனக்கு பெரும் பெருமையாக உள்ளது.

நன்றி.