நடேசன்

நான் பன்னிரண்டாம் வகுப்பில் படித்த காலத்தில் யாழ்ப்பாணத்தில் நாலாம் உலக தமிழ் ஆராய்ச்சி மகாநாடு நடந்தது, அப்போது நடந்த நிகழ்வுகள் என் மனத்தில் பசுமரத்தாணியாக பதிந்திருக்கிறது.

பதினொருவர் இறந்த நாளுக்கு முதல் இரவு மூவர் இறந்தனர். இவர்களின் இறப்புக்கு நான் சாட்சியாகினேன். சுமார் 8மணியளவில் மீன்களைப் போல் வடிவமைக்கப்பட்ட அலங்கார ஊர்த்தி ஆஸ்பத்திரி வீதியால் வந்து கொண்டிருந்தது. வீதிக்கு மேலாக செல்லும் மின்வயரில் ஊர்தி முட்டியவுடன் மின்சாரவயர் அறுந்தது, அந்த இடத்திலே மூவர் இறந்தார்கள். வயர் அறுந்தபோது மின் வெளிச்சம் அணைந்தாலும் நான் நின்ற இடத்துக்கு அருகில் தரையில் போட்ட மீன் போல் ஒருவர் துடித்து இறந்தது என்னால் பார்க்க முடிந்தது.

அதிர்ச்சியுடன் வீடு சென்றேன்.

அடுத்தநாள் மகாநாட்டின் கடைசிநாள். ஞானம் மாஸ்ரரிடம் பௌதிகம் பாடம் படித்துவிட்டு நாங்கள் ஐந்து பேராக மாலைநேரம் மகாநாடு நடக்கும் இடத்துக்குச் செல்ல எண்ணினோம். ஞானம் மாஸ்டர் மகாநாட்டு குழுவில் ஒருவராக இருந்ததால் வகுப்பு சீக்கிரம் முடிவடைந்தது.

சைக்கிளை மணிகூட்டு கோபுரத்தருகே வசிக்கும் எனது நண்பனின் வீட்டில் விட்டுவிட்டு அவருடன் வீரசிங்கம் மண்டபத்தை நோக்கிச் சென்றோம். மக்கள் கூட்டம் எங்கும் நிறைந்து வழிந்தது, வடமாகாணத்தில் எங்கும் நிறைந்து வழிந்தது, வடமாகாணத்தில் வசிப்பவர்கள் எல்லோரும் அங்கு வந்துவிட்டார்களா என நினைத்தேன்.

முனியப்பர் கோயில், புல்லுக்குளம் போன்ற பகுதிகள் எமக்குத் தண்ணிபட்ட பாடமானதால் விரைவாக வீரசிங்கம் மண்டபத்தை அடைந்தோம். மண்டபத்தின் முன்னிலையில் மேடைபோடப்பட்டிருந்தது, நாங்கள் அந்த மேடையில் பின்னால் நின்றோம்.

மேடையில் பலர் பேசினார்கள். ஆனால் அமிர்தலிங்கம் பேசும்போது மக்கள் ஆர்ப்பரித்தார்கள். அமிர்தலிங்கம் பேசி முடித்தவுடன் ஒருவர் மேடையில் ஏறினார். அவரை ஜனார்த்தனம் என மக்கள் கூறினார்கள்.

இரா ஜனார்த்தனம் இலங்கைக்கு வருவதற்கு இலங்கை அரசாங்கம் விசா கொடுக்கவில்லை என்ற விடயம் எமக்கு முன்பு தெரிந்திருந்தது.

எங்களுக்குப் பக்கத்தில் இருந்த ஒருசிலர் இவர் வள்ளத்தில் வந்தார் எனக் கூறினார்கள்.

ஜனார்தனம் எனநினைத்தவர் வேறு ஒரு இஸ்லாமிய பேராசிரியர் என்பது பின்பாகத்தான் தெரிந்தது

ஜனார்த்தனம் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது கண்ணாடிகள் நொருங்கும் சத்தம் கேட்டது. அத்துடன் கண்ணீர் புகை குண்டுகளும் எம்மத்தியில் விழுந்தன. சுடுகிறாங்கள், சுடுகிறாங்கள், நிலத்தில் படுங்கள் என பலர் சத்தமிட்டார்கள்.

நான் படுத்ததால் எனக்கு மேல் குறைந்தது பத்துப் பேராவது படுத்திருப்பார்கள்.
திடீரென்று லைட்டுகள் அணைந்தன.

எங்கும் கூக்குரலும் அலறலும் எதிரொலித்தது, இருட்டில் நடப்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை. எனக்கு மேல் படுத்தவர்கள் எழும்பிய பின்பு நானும் எழும்பி கண்ணீர்ப் புகையில் எரியும் கண்களை கசக்கியபடி பார்த்தேன். மண்டபத்தின் முன்பகுதியில் நான் உள்ள இரும்பு கேட்டால் அமைக்கப்பட்ட பகுதியில் எவரும் இல்லை. கேட்டை கடந்து செல்ல முயற்சிக்கும் போது கேட்டின் மேல் இருவர் சடலங்களாக தொங்குவது தெரிந்தது, இது என்றோ ஒருநாள் பார்த்த ஆங்கில சண்டைப்படத்தை நினைவ+ட்டியது.

மின்சாரவயர் ஒன்று பக்கத்தில் கிடந்தது,

கேட்டிலும் மின்சாரம் பாயலாம் என்று நினைத்து கேட்டின் மேல் பாய்ந்து யாழ்ப்பாண தபால் நிலையம் நோக்கி ஓடினேன்.

என்னுடன் வந்த நண்பர்கள் எங்கு சென்றார்களோ எனக்குத் தெரியாது. தபால் கந்தோரில் தாயும் சிறுமியும் என்னுடைய கையைப் பிடித்தபடி சேர்ந்து கொண்டார்கள். அவர்களையும் இழுத்துக் கொண்டு கொட்டடிப் பக்கமாக ஓடினேன். அக் கொட்டடியில் திறந்து இருந்த வீட்டினுள் அவர்களை இருந்துவிட்டுப் போகும்படி கூறிவிட்டு, தட்டாத் தெரு சந்தியை நோக்கி ஓட்டமாக வந்துவீட்டை அடைந்தேன்.

அடுத்தநாள் காலை சைக்கிளை எடுக்க மீண்டும் சென்றபோது எம்மில் சிலரோடு ஒரு சிறிய விசாரணை நடத்தினோம்.
வீரசிங்கம் மண்டப முன்னிலையில் செருப்புகள் மலைபோல் குவிந்திருந்தது, பலருடன் பேசியதில் கிடைத்த விபரமாவது: இரா ஜனார்த்தனனை மேடையில் பார்த்தவுடன் DSP சந்திரசேகராவின் கட்டளையின் படி பொலிசார் மேடையை நோக்கி வந்தபோது ஆத்திரம் கொண்ட மக்கள் பொலிசார் மீது செருப்புகைள வீசினர். இதைத் தொடர்ந்து பொலிசார் கண்ணீர்புகை குண்டுகளை மக்களுக்கு எறிந்ததோடு, துப்பாக்கியால் மேல்நோக்கியும் சுட்டார்கள். அப்படியான குண்டு ஒன்று மின்சார வயரை தாக்கியதால் வயர் அறுந்து மின்சாரம் தாக்கி பலர் இறந்தார்கள்.

இந்த விசாரணை முற்றாகச் சரியா எனக் கூறமுடியாது. ஆனால் அரசாங்கமோ, தமிழ் தலைவர்களோ வேறுவிதமாக சொல்லவில்லை. விசாரணை வைக்கவில்லை.

சிவகுமாரன் DSP சந்திரசேகராவை குண்டெறிந்து கொல்ல முனைந்ததற்கும் இந்த தமிழ் ஆராய்ச்சி மகாநாடுதான் காரணமாகும்.

சங்கிலித் தொடராக பல சம்பவங்கள் நடந்தன.

இங்கு குறிப்பிட வேண்டிய இருவிடயங்களாவன:

1. இருபத்தியெட்டு ஆண்டுகளின் பின்னும் அந்த தமிழ் ஆராய்ச்சி மகாநாட்டால் தமிழருக்கு கிடைத்த நன்மைகளை இன்னும் தேடுகிறேன்.

2. இரண்டாவதாக இரண்டு நாளும் மின்சாரத்தால் தமிழர்கள் இறந்தனர். முதலாவது நாள் இறந்வர்களைப் பற்றி எவரும் பேசவில்லை. நினைவு கூரவில்லை. கடைசிநாள் இறந்தவர்கள் அரசியலில் முதலீடாகினர்.

இரா ஜனார்தனம் எழுபதுகளிலும், எண்பதுகளிலும் ஈழமக்களுக்கு இந்திய கரையில் தெரியும் வழிகாட்டும் விளக்காக விளங்கினார்.
இவர்மீது தமிழ்மக்கள் கொண்ட நம்பிக்கையை விளக்க இன்னும் ஒரு சம்பவம் எனக்குக் கூறப்பட்டது. இலண்டனில் இலங்கைத் தமிழர்கள் நிறைந்த கூட்டத்தில் இரா ஜனார்த்தனம் பேசிய போது ஒருவர் எழுந்து ஐயா. வேதாரணியத்துக்கு பக்கத்தில் ஒரு சிறிய இடம் தரமுடியுமானால் நாம் தமிழ் ஈழம் கண்டுவிடுவோம் எனக் கூறினார்.

பக்கத்தில் இருந்த மற்றவர் கேள்வி கேட்டவரிடம் மிகவும் கேலியாக ”ஏன் காலைகடன் கழிக்க இடம் தேடுகிறீரா” என இரகசியமாகக் கேட்டார்.
இந்தச் சம்பவம் நாங்கள் இந்திய தமிழ் அரசியல்வாதிகளிடம் கொண்டிருந்த நம்பிக்கையை விளக்குகிறது.

83ம் ஆண்டின் பின் இவரது இடத்தை பழ. நெடுமாறன் நிரப்பினார்.

87ம் ஆண்டில் வைகோ எம்மனத்தில் புகுந்து கொண்டார்.

 இந்திய நிருபர் கோபாலசாமியைப் பற்றி கூறும்போது இந்திய தமிழ் மக்களிடம் இவருக்கு ஆதரவு இல்லை. கட்டுக்காசு கிடைக்கவில்லை. இவர் ஒரு தெலுங்கன் என விபரித்தார். அப்படி எல்லாம் மட்டமாக நான் சொல்லவிரும்பவில்லை.

மத்திய அரசாங்கத்தில் பங்குபற்றுபவர் எதற்காக அறிக்கைவிட வேண்டும். ஒருவித சலசலப்புமின்றி தமிழ் மக்களுக்கு சார்பாக மட்டுமல்ல விடுதலைப் புலிகளுக்கும் ஆதரவாக பல விடயங்களை செய்ய முடியும்.

இலங்கை தமிழர்களுக்காக தமிழ்நாட்டில் இரகசியமாகப் பாடுபட்டவர்கள் ஆயிரக்கணக்கில் அல்ல இலட்சக்கணக்கில் இருக்கிறார்கள். தங்கள் குடும்பம், பொருள், ஏன் உயிரையும் கொடுத்தவர்களை எனக்குத் தெரியும்.

இவர்களில் அரசியல்வாதிகளான மூவரைக் கோடிட்டுக் காட்ட விரும்புகிறேன்.

இந்திரா காங்கிரஸில் MPஆக இருந்த திரு. அன்பரசு 80-87ஆம் ஆண்டுகளில்  தனது டெல்லி உத்தியோக ப+ர்வ வீட்டைக் கொடுத்திருந்தார். பல வட இந்திய தலைவர்களுடன் தொடர்புகளை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தார். இத்துடன் பத்திரிகையாளர்கள், மற்ற அரசாங்கத்துடன் பலமட்டத்தில் உள்ளவர்களை சந்திக்க உதவி செய்தார்.

தமிழ்நாட்டில் எம். ஜி. ஆர்காலத்தில் உணவு துறை அமைச்சராக இருந்த சோமசுந்தரம் அவர்கள் PLOT இயக்கத்துக்கு தனது தொகுதியில் முகாம்      இட உதவியது மட்டுமல்ல அந்த முகாமுக்கு உணவு தொடக்கம் பல வசதிகள் செய்து கொடுத்து உதவி செய்தார். இவர் உமா மகேஸ்வரனை எம். ஜி. ஆரிடம் அழைத்துச் சென்று அறிமுகப்படுத்தினார். பல உதவிகளை செய்த இவர் மறைந்த போது நிட்சயமாக பல இலங்கைத் தமிழர்கள் கண்ணீர் அஞ்சலி செய்திருப்பார்கள்.

இவர் அதிசயமான நேர்மையான அரசியல்வாதியாகும்.

கடைசியாக பண்டிட்டி இராமசந்திரன் எம் ஜி ஆருக்கு பக்கவாதம் வந்திபின் காதாகவும், வாயாகவும் வாழ்ந்தார். இவர் ஆலோசனையின்படி, எம். ஜி. ஆர் தனது அலுவல்களைக் கவனிப்பார். இலங்கை அரசியலை மிகவும் தெளிவாக அறிந்தவரில் இவர் ஒருவராகும்.

தமிழ்நாட்டு மக்களிடம் சேர்க்கப்பட்ட நாலுகோடி ரூபாயில் மூன்று கோடியை, LTTE க்கு கொடுக்க வைத்ததற்கு இவரது பங்கும் உண்டு. அரசாங்கத்தால் இந்தக் காசு கோட்டையில் வைத்து கையளிக்கப்பட்டது. விடுதலைப்புலிகள் வுசுழு வானில் சென்று வாங்கிதைப் படத்துடன் தினமணி பிரசுரித்திருந்தது,

அமைதியாக ஈழத்தமிழ் மக்களுக்கு உதவிய இவர் கொக்கரிக்கவில்லை. விளம்பரப்படுத்தவில்லை.

மற்றவர்கள் ஏன் தங்களை விளம்பரப்படுத்துகிறார்கள் எனப் பார்ப்போம்.

கடந்த 20ஆண்டுகளாக இலங்கையில் தமிழர்கள் ஆயுதப் போராட்டம், இந்தியாவில் முக்கியமாக தமிழ்நாட்டு ஊடகங்களுக்கு ஒரு முக்கியமான விடயமாகிவிட்டது. இதை News Worthy Matter என்பார்கள். இதில் விடுதலைப் புலிகளும், பிரபாகரனும் சர்வதேச முக்கியத்துவம் அடைந்துவிட்டார்கள்.

இவர்களைப்பற்றி எதிராகவோ, அல்லது சார்பாக எவர் கூறினாலும் பத்திரிகைகளும் வானொலிகளும் முக்கியத்துவம் கொடுக்கும். அதனால் தமிழ் நாட்டு மக்களிடம் அதிக செல்வாக்கு இல்லாதவர்கள் எம்மில் குதிரை விடுவது தவிர்க்கமுடியாதது.

விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிராக அறிக்கை விடுபவர்களில் திரு சுப்பிரமணிய சுவாமிகள் மிகவும் முக்கியமானவர்.
சார்பாக அறிக்கை விடுபவர்களுக்கு தமிழக ஊடகங்களைவிட ‘போனஸ்’ ஆக புலம்பெயர்ந்த மக்களும் அவர்கள் ஊடகங்களும் உண்டு. முதலுக்கு வட்டியாக இருந்து பின்காலத்தில் வட்டியே முதலைவிட அதிகமாக இருப்பது போல் புலம்பெயர்ந்தவர்களிடம் இவர்கள் முக்கியம் பெறுவது தவிர்க்க முடியாதது.

அவுஸ்திரேலிய தமிழ் வானொலிகள் நெடுமாறனதும், வைக்கோவினதும் செவ்விகளைப் பலமுறை ஒலிபரப்பின. உலகசாதனையை நிலைநாட்டிவிட்டன. இவர்களுக்கு விளம்பரம் கொடுப்பது பற்றி எனக்கு ஆட்சேபனையில்லை. ஆனால் கொக்கரிக்கும் சேவல்களைவிட, முட்டை போட்ட பல கோழிகள் எம்மனதில் நினைக்க வேண்டும் என்ற ஆதங்கம் எனக்கு உண்டு.

தவறுகள் இல்லாமல் மிருகவைத்தியம் செய்வதற்கு முயலும் போது சில தவறுகள் என்னையும்மீறி நடந்துவிடுகிறது.

சில வருடங்களுக்கு முன்பு எனது கிளினிக்கில் வேலைசெய்யும் நேர்சினது பூனையின் வயிற்றில் ஒரு ஒப்பரேசன் செய்தேன். ஒப்பரேசன் சுமுகமாக முடிந்தது. புண் ஆறியதும் வயிற்றில் உள்ள இழையை இரண்டு வாரத்தில் வெட்டி அகற்றினேன்.

ஆறுமாதத்திற்குபின் எனது நேர்ஸ் ‘ஒப்பரேசன் செய்த இடத்தில் சிறிய பட்டாணி கடலை அளவில் கட்டி ஒன்று வந்துள்ளது. அதை அமுக்கும்போது பூனைக்கு வலிக்கிறது” என்றாள்.

‘அது மறைந்துவிடும் கவலைப்படாதே” என்றேன். ஆயிரக்கணக்கில் இந்தமாதிரி ஒப்பரேசன் செய்ததாலும், எனது திறமையில் இருந்த நம்பிக்கையும்சேர்ந்து அப்படி சொல்லவைத்தது.

இடைக்கிடை பூனையின் கட்டிபற்றி பேசுவாள். நான் கவனத்துக்கு எடுக்கவில்லை. ஒருநாள் கேட்டேன். ‘கட்டி பெரிதாகியதா”? இல்லை. ஆனால் சின்னதாகவில்லை.

சரி. நாளைக்கு கொண்டுவா. திருப்பவும் கட்டியை வெட்டி திறந்து பார்க்கிறேன்.

வயிற்றுக்குள் உள்ள கொழுப்பின் ஒரு பகுதி கேணியாவக (Hernia) வெளித்தள்ளி இருந்தது ஆச்சரியமாக இருந்தது. காரணங்கள் பல இருக்கலாம்.

ஒப்பரேசனின்பின் பூனை தாவிப் பாய்ந்திருக்கலாம். பாவித்த இழையின் தயாரிப்பில் தவறு ஏற்பட்டு இருக்கலாம். ஆனால் இதன் பொறுப்பு என்னை சார்ந்தது.

இரண்டாம்முறை செய்த ஒப்பரேசனில் கட்டி மறைந்தது.

மருத்துவர்கள், மிருகவைத்தியர்களின் தவறுகளை மறுபரிசிலனைக்கு உட்படுத்த பலவழிகள் இந்த நாட்டில் உண்டு. மருத்துவர்கள் சபை, காப்புறுதி, நீதிமன்றம் என்பவற்றின் மூலம் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் நியாயம் பெறமுடியும். திருப்பதி படத்தில் வருவதுபோல் நிவாரணம் பெற முயற்சிக்கவேண்டி இராது.

எல்லாவற்றையும்விட பொறுப்புணர்வுள்ள வைத்தியரின் மனத்தில் ஏற்படும் குற்ற உணர்வு ஆழமாகவும் நீளமாகவும் நிலைத்து இருக்கும். இருபத்துஆறு வருடங்களுக்கு முன்பு நடந்த சம்பவம் என்னுடன் என் மனைவி போல் நிலைத்திருக்கிறது.

பேராதனை பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்து வெளிவந்த நாட்களில் ‘கெப்பிட்டி கொல்லாவை அடுத்த கிராமத்தில் கன்று போடமுடியாமல் எருமை ஒன்று பெண் உறுப்பு வெளித்தள்ளியபடி விழுந்து கிடக்கிறது” என அழைப்பு வந்தது.

முதல்முதலாக ஒப்பரேசன் ஒன்று செய்யப்போகிறேன் என்ற ஆவலுடன் எனது உதவியாளர் சமரசிங்காவுடன் மோட்டார் சைக்கிளில் புறப்பட்டேன்.

மழைக்காலமாதலால் வழியெங்கும் தண்ணி தேங்கி இருந்தது. மோட்டார் சைக்கிளின் சக்கரத்தால் சேறடிக்கப்பட்டு இறுதியில் சிறிய கிராமமொன்றுக்குள் வந்துசேர்ந்தோம். எங்களை ‘துன்பங்களை நீக்க வந்த தேவனின் தூதர்களாக” மரியாதை செய்து தனது வயலுக்கு இட்டுசென்றார் அந்த விவசாயி. வயலுக்கு சிறிது முன்புள்ள நீர் தேங்கியுள்ள குட்டை அருகே பாரிய பெண் எருமை பிரசவ வலியால் துடித்துக்கொண்டிருந்தது. நீர் தேங்கியுள்ள அந்த குட்டை தலையை வைத்துக்கொண்டு உடல் உயரத்தில் இருந்தது. தண்ணீர் குடிக்க முனைந்தபோது விழுந்திருக்கவேண்டும். பெண் உறுப்பு வெளித்தள்ளி அதன்மேல் இலையான்கள் மொய்த்தபடி இருந்தன. நிமிடத்துக்கு ஒருமுறை கருப்பை சுருக்கம் அலை போல்வந்து முழு உடம்பையும் அதிரவைத்தது. தலையும் உடலும் நிலத்தைவிட்டு எம்பி விழுந்தது.

துன்பப்படும் மிருகத்தை நேரில் பார்ப்பது இதுவே முதல் முறையானதால் பரிதாபமும் ஆவலும் என்னுள் ஏற்பட்டு, உடனே கன்றை வெட்டிஎடுத்து அந்த எருமையின் வேதனையை போக்கத்துடித்தேன்.

‘ஒப்பரேசன் செய்யவேணும். தண்ணி கொண்டுவரசொல், அமரசிங்கா” என கூறிவிட்டு எனது பெட்டியைத் திறந்து உபகரணங்களை இரண்டு பச்சை தென்னோலைமேல் பரப்பினேன். படுத்துக்கிடந்த எருமையின் மேல்ப குதியை கழுவிவிட்டு விறைப்பு மருந்தை கொடுத்துவிட்டு ஒப்பரேசன் செய்யத்தொடங்கினேன். வெட்டி உள்ளே சென்றதும் எருமையின் முழு குடலும் பாடசாலையைவிட்டு ஓடிவரும் சிறுவர்களைப்போல வெளியே வந்துவிழுந்தது. நான் தேடிய கருப்பை மட்டும் கிடைக்கவில்லை. தோள்பட்டைவரையும் கையைவிட்டு தேடினேன்.

தேடிய களைப்பில் நிமிர்ந்துபார்த்தபோது வயிற்றின் வலது பக்கத்தில் வெட்டி இருந்தேன். கருப்பை இடதுபக்கத்தில் இருக்கிறது.

மிருகவைத்தியத்தில் இது அரிச்சுவடிபோன்ற விடயம்.

ஏன் நினைவுக்கு வரவில்லை? உணர்வுகளுக்கு முன்னுரிமை கொடுத்ததாலோ?

தவறை நினைத்து வயிற்றில் அசிட்டும் உடலில் வேர்வையும் ஊறியது.

குற்ற உணர்வும் உடலில் கும்மாளம்போட்டது.

எருமையின் நிவாரணத்துக்கு வந்த தேவ தூதர்களாக முழுக்கிராமமும் எங்களை கவனித்துக்கொண்டும் நிற்கிறார்கள். ஏற்கனவே பல பேர் மத்தியில் ஒப்பரேசன் செய்வது தயக்கத்தை தந்தது.

எப்படி இவர்களிடம் உண்மையை சொல்லுவது?

ஆனாலும் உண்மையே சகல நிவாரண சஞ்சீவி என்ற முடிவுடன் ‘வலது பக்கத்தில் வெட்டியது தவறு. இதைத்தந்துவிட்டு இடது பக்கம் வெட்டவேண்டும்” என எனது கரடுமுரடான சிங்களத்தில் சொல்ல முயற்சித்தேன்.

அமரசிங்கா, ‘கொஞ்சம் பொறுங்கள். நான் சொல்கிறேன்” என தடுத்தான்.

மீண்டும் சிங்களத்தில் ‘கருப்பை இடது பக்கம் திரும்பிவிட்டது. இதனால்தான் கன்றுபோட கஸ்டப்படுகிறது. இந்தப் பக்கத்தைத் தைத்துவிட்டு அடுத்த பக்கத்தை வெட்டவேண்டும்” அந்த சிங்கள விவசாயியை நோக்கி.

என்னால் அந்த லாவகமான பொய்யை நிறுத்த முடியவில்லை.

நான் அவனை தடுக்கவில்லை. ‘பொய் இந்த நேரத்தில் வசதியாக உள்ளதா”?

அந்த விவசாயி ‘அதுக்கென்ன ஐயா. எருமை உயிர் பிழைத்தால் எங்களுக்கு போதும். நல்ல கட்டித்தயிர் இந்த எருமையில்தான் கிடைக்கும்.

அவரது சிரித்த பல்வரிசைகளில் வெத்திலைக்காவி மட்டுமல்ல அப்பாவித்தனமும் ஒட்டிஇருந்தது. எல்லாரினதும் உதவியுடன் எருமையை திருப்பி ஒப்பரேசனை செய்தபோது ஆண் கன்று ஒன்று வெளியே வந்தது.

நாங்கள் முழு வேலையையும் செய்து முடிக்க ஆறு மணி நேரம் எடுத்தது. ஊர் மக்கள் நாங்கள்பட்ட கஸ்டத்தைப் பார்த்து சாதனையாளர்களாக வியந்தனர். விவசாயியின் வீட்டில் விருந்து நடந்தது. உள்ளுர் சாராயம் என்ற கசிப்பை பரிமாறினார்கள்.

கசிப்பை பருகிய அமரசிங்காவிடம் ‘ஏன் பொய் சொன்னாய்” என்றேன்.

‘பொய் சொல்லாவிட்டால் இந்தக் கசிப்பு கிடைக்குமா சேர்”

‘எரிவாக இருக்கிறது”

எது சேர் கசிப்பா?, பொய்யா?
‘இரண்டும்தான்” என்றேன்.

வாழும்சுவடுகள் 2 உள்ளது
நன்றி: மல்லிகை ஆண்டுமலர்

To return to international respectability, Colombo needs to deepen its democracy.

By SADANAND DHUME

On the face of it,Sri Lankahas much to celebrate this week as it marks the third anniversary of its military victory over the terrorist Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE). After that scarring 26-year civil war, which was among the bloodiest in modernAsia, ended, the economy is the hottest in its neighborhood: Last year GDP grew by 8.3%, the fastest expansion since independence in 1948. Tourist arrivals were up about 30% from a year earlier. In President Mahinda Rajapaksa,Sri Lankaboasts a leader whose regional peers can only envy his popularity with the masses and robust parliamentary majority.

And yet, on his visit toWashingtonthis week Foreign Minister G. L. Peiris will likely encounter more brickbats than bouquets. International censure is rising against Mr. Rajapaksa’s alleged violations of human rights. His government has also failed to bring about national reconciliation since the war by postponing provincial elections that could allow the Tamil-majority north to express its political choices.

In March, the United Nations Human Rights Council inGenevavoted 24-15 on a U.S.-led resolution to pressSri Lankato investigate the deaths of tens of thousands of Tamil civilians in the closing stages of the war. Over the past year, two powerful documentaries byBritain’s Channel 4 have battered the country’s reputation by claiming to show abuses by the Sri Lankan military. Perhaps sensing blood in the water after the UNHRC vote, human rights groups show no sign of losing interest in the country.

Most ominously forSri Lanka,India—arguably the country’s most important diplomatic ally in its long struggle against the LTTE—can no longer be counted on for unquestionable backing. Facing pressure from Tamil political parties at home,Delhivoted withWashingtonand againstColomboinGeneva.

For many Sri Lankans, particularly in the dominant Sinhalese community, this outpouring of international opprobrium raises hackles. As they see it, their country faces attacks by assorted do-gooders simply for ending the menace of the Tamil Tigers. HadSri Lankataken the advice of well-meaning diplomats and activists during the war, the argument goes, it may well have been readying today for its fourth decade of conflict rather than its fourth year of peace. Human rights violations or not, most Sri Lankans—minority Tamils and majority Sinhalese alike—aren’t exactly mourning the thuggish LTTE, best known for pioneering the use of suicide bombers.

Years after the civil war, many displaced Tamils have still not returned home.

So the Sri Lankan government and its supporters tend to react to criticism with displays of outrage rather than introspection. After the UNHRC vote, ministers inColomborailed against theU.S.andIndia, and angry demonstrators took to the streets. The media, the least free and consequently most jingoistic in the region, helped bolster the national narrative of injured pride.

Sri Lankafaces a stark choice. It can continue its shrill inward turn and increasingly place its faith in authoritarian friends likeChinaandIran. Or it can mend its ties with the West,Indiaand everyone else by keeping its promise to devolve power to the Tamil-majority north, punish the most egregious human rights violations of the war and end its clampdown on freedom of the press.

Those who believeSri Lankacan just ride out this wave of negative foreign opinion are wrong. A powerful web of human rights groups inWashington,Londonand beyond have established a virtual monopoly on conversations about the country. With a population of only 21 million,Sri Lanka, unlike sayChina, has neither the economic heft nor the strategic significance to match its adversaries. To add to these woes, a well-organized Sri Lankan Tamil diaspora, largely made up of exiles who fled violence and systematic discrimination, will not forget excesses committed during the war any time soon.

Memory of the LTTE will fade. As that happens, chances are the horror of the Sri Lankan army’s actions becomes more widely known, and word of what the International Crisis Group calls “a de facto military occupation” of the Tamil-speaking north will trickle out faster. Public opinion inIndia’s Tamil Nadu state, home to 60 million Tamils, will continue to harden against the Rajapaksa regime. Broader Indian opinion may shift decisively as well, and perhaps create a gulf between the two neighbors that can’t be bridged.Colombomay find itself isolated.

This will also hitSri Lanka’s economy. The outsized importance of tourism and textile exports toSri Lankameans it can scarcely afford to ignore public opinion in the West. Two years ago, the European Union withdrew preferential access to its markets over this issue, a direct blow to an apparel industry that provides tens of thousands of jobs.

To be sure, national reconciliation inSri Lanka, and with it an end to international censure, won’t happen overnight. But by addressing fears of permanent militarization of the north, scheduling provincial elections, addressing at least the most egregious human rights abuses from the war and restoring the independence of the country’s once feisty press,Sri Lankacan make a start. If it fails to do so, Mr. Rajapaksa may go down in history as the Sri Lankan leader who won a famous war but squandered the peace that followed.

Mr. Dhume is a resident fellow at the American Enterprise Institute and a columnist for WSJ.com. Follow him on Twitter @dhume01

Health writer to e magazines, expatriate tabloids, Sri Lankan newspapers and websites

We were told cut down foods prepared with rice and wheat flour, such items like rice, pasta and bread, indi-appams, hoppers pittus and so many other traditional starchy delicacies. Carbohydrates as such have copped some bad publicity in recent years and most health conscious people reduced their intake. Then, most people wanting to reduce their weights moved to Robert Atkins weight losing diet cutting daily quantity of carbohydrates to 40grams. This latter diet went out of fashion, following the sudden death of the author.

We need carbs for our daily energy and that energy is pumped up by having a decent carbohydrate breakfast, such as eating cereals, and Sri Lankans mostly the affluent class enjoy hoppers, string-hoppers prepared by their servants, a very privileged situation, whilst the poorer people eat a few slices of bread with a curry, like made out of lentils.

Even, bread has gone up in price from rupees 50 to 56 per loaf, the ordinary ‘kadei paan’, and has become a big problem to the battlers, having large families.

Today, carbs are described as good carbs, and not so good carbs. The good carbs have low glycemic index (GI) with high fiber content. Apart from fiber which isn’t digested, most carbs are broken down in our bodies to glucose, an essential fuel. The important factor as far as the carbs are concerned is the rate of breakdown and the effect this has on sugar levels in our blood.

The message today is eat low glycemic foods, such as vegetables, nuts, pulses with less quantities of rice, bread, and other foodstuffs made with rice and wheat flour. Noodles and pasta having a GI of below 60 are recommended starches. Doongara and basmati rice, being long grain, having high levels of amylose takes a longer time to digest and absorb, also have a GI, less than 60.

The high GI foods when mixed with low GI foods strike a fairly healthy balance. For instance, a few table spoonful of rice served on the side of the plate, with plenty of vegetables, pulses like lentils, leafy preparations like the mallums strike a good low GI. In such a situation the rice after being converted to glucose in the bowels seem to get absorbed slowly being mixed with other ingredient curries. Spiking of glucose in the blood is minimized, appropriate for diabetes.

Similarly supplementing with protein and oily (fatty) foods too, reduces the absorption rate. Chicken, fish, eggs are suitable accomplishments to reduce the glycemic load.

Fried rice, biryani is other ways to cook rice for reduced absorption from the bowels, though not recommended frequently.

Eating eggs daily with rice and curry also reduce the rate of assimilation and delays hunger pains, suitable when dieting. Further, eating eggs do not have any influence on blood cholesterol levels, and not necessary to take added supplementary vitamins.

So mixing low GI foods is stressed when eating less healthy high GI foods. They stabile glucose levels, help manage energy levels and appetite, and protect you against diabetes and heart disease

Whole-meal vs. Polished and processed foods

The kernels of grains (such as wheat, barley, oat, rye, corn, rice) consist of 3 major parts:

Bran- this is the outer layer of the grain (14-16% of wheat, 5-6% of corn)

Endosperm – this is the main part of the grain

Germ – this is the smallest part of the grain.

Wholegrain contain all three layers of the grain.

Unpolished red rice may have a similar GI like the polished white rice, but the added nutrients including fiber assists in delayed absorption and less spiking of glucose levels. Same principle applies to other whole meal foods like breads. For breakfast cereals, the less processed the better with porridge and mueslis the winners.

The US Food & Drug Administration permits food manufacturers to make a health claim on whole grain food products, as possibly reducing the risk of coronary heart disease and some cancers as long as the product contains 51% or more wholegrain ingredients by weight per reference amount, with dietary fiber 2.3g per 50g or 1.7g per 35g and the food must be low in fat.

Ice-creams

Most ice-creams are low GI, but that doesn’t mean you should be pigging out on them to increase your glycemic load (GL).

Wholegrain cereals

Cereals form a good healthy excellent source of carb, especially the whole meal cereals. They are low in saturated fat, but are a source of polyunsaturated fats, including omega 3 linolenic acid. It is cholesterol free and high in fiber. Cereals are an excellent source of proteins, vitamins, including folate.

Refined Cereals

Most breakfast cereals are refined with added sugar. Such refining can cause 66% loss of fiber, 92% loss of selenium, and 62% of folate and up to 99.8% of phytochemicals from the grain. In most packetted cereals some fiber, vitamins and minerals have been added to compensate for the losses due to refining.

Wholegrain Cereals source of protective chemicals

Whole grain cereals have many antioxidants and phytochemicals, including phytoestrogens giving many health benefits.

These phytochemicals are:

• Lignans – a phytoestrogen that can lower the risk of coronary heart disease and may protect against hormonally-linked diseases such as breast and prostate cancer. They are mostly found in outer layers (such as wheat bran) and are high in flaxseed (linseed).

• Phytic acid – reduces the glycaemic index of food, which is important for people with diabetes, and helps protect against the development of cancer cells in the colon. It was previously thought to be a disadvantage because it binds iron and zinc and makes it unavailable for absorption. It is now known to act as an important antioxidant which protects the bowel wall from damaging chemical reactions involving iron.
• Saponins, phytosterols, squalene, oryzanol and tocotrienols – have been found to lower blood cholesterol.
• Phenolic compounds – have antioxidant effects.

So after all healthy carbs with low GI mixed with not so healthy carbs with high GI is the way to go.

கல் தோன்றி மண் தோன்றாத காலம் என்ற வார்த்தைக்கு உண்மையான அர்த்தம் எனக்கு மிகவும் சமீபத்தில் அதுவும் நியுசிலாந்து தேசத்தில்தான் தெரிந்தது..
நியுசிலாந்தில் பெரிய நகரமான ஓக்லண்ட் நகரத்துக்கு அருகே உள்ள சிறுதீவின் பெயர் றான்ஜிரோரோ ( ( Rangitoto) முக்கால் மணித்தியாலம் ஓக்லண்டில் இருந்து சிறிய கப்பலில் போனால் இந்தத் தீவுக்கு சென்று விடலாம. இந்தத் தீவு 600 வருடங்களுக்கு முன்பு கடலில் இருந்து எரிமலை பொங்கி எழுந்ததால் உருவானது. எரிமலைக் குழம்புகள் கரிய நிறத்தில் கல்லாகி இருக்கின்றன. தற்பொழுது இந்தத் தீவில் மரங்கள் முளைத்துள்ளன. ஆனால் புற்கள் இன்னும் இல்லை.
புல் வளர்வதற்குத் தேவையான மண் அங்கு இன்னும் உற்பத்தியாகவில்லை.
மண் என்பது கல்லுதிர்ந்து மண்துகளாவதுடன் தாவரங்கள் சிதைந்தும் மற்றும் நுண்ணுயர்களால் உருவாகிய சேதனபொருட்களாலும் உருவாவதாகும். இந்தத் தீவில் எரிமலைக்கற்கள் பல இடங்களில் தூள்களாகிவிட்டன. ஆனால் சேதனப் பொருட்கள் இல்லாததால் இன்னும் புல் வளரமுடியவில்லை. இந்தக் கற்களில் பாசி மாத்திரம் ஆரம்பத்தில் வளர்கிறது. இவை உணவையும் நீரையும் காற்றில் இருந்து எடுக்கிறது. அப்படியான பாசி வகைகள் சிதைவடைந்து உள்ள இடங்களில் சிறிய மரங்கள் பறவைகளால் கொண்டு வரப்பட்ட விதைகளில் துளிர்கின்றன இந்ததீவில் இருபத்தைந்து வகையான மரங்கள் வளர்ந்துள்ளன. ஆனால் புல் மட்டும் முளைக்கவில்லை.

இலையுதிர் காலத்தின் காலை நேரத்து இளவெயில் ஓக்லண்ட் நகரையும் முக்கியமாக துறைமுகப்பகுதியையும் பொன்னிறத்தில் குளிப்பாட்டுவதை இந்தச் சிறு தீவில் இருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது எனக்கு வியப்பாக இருந்தது. மூன்று வருடத்தின் முன்பு பிஜி தீவுக்கு போவதற்கு திட்டம் போட்டு நியுசிலாந்து விமான நிறுவனத்தூடாக பதிவு செய்த பின் அந்தப்பயணத்தின் பிரகாரம் ஓக்லண்ட வந்து இறங்கியபோது, பிஜியில் கால நிலை சரியில்லை என விமானம் இரத்துச் செய்யப்பட்டது. அடுத்த நாள் மதியம் விமானம் ஏறி சென்றாலும் விமானத்தளத்தில் பயங்கர மழை காரணமாக விமானம் இறங்க முடியவில்லை. மீண்டும் திரும்பி ஓக்லண்ட் வந்தது. பிஜி செல்லும் ஆசையை விட்டு விட்டு நியுசிலாந்தில் விடுமுறையை கழிக்க தீரமானித்தோம்.

வழக்கமாக திட்டமிட்டு ஒரு இடத்துக்குச்செல்லும் போது ஹோட்டல் மற்றும் போகும் இடங்களை முன்கூட்டி பதிவு செய்து செல்லும் நாங்கள் விமானம் நடு வழியில் இறக்கிய இடத்தில் அவற்றை செய்ய வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டோம்.

இந்த றான்ஜிரோரோ தீவு போல்தான் முழுமையான நியுசிலாந்தும் எனக்கு புதுமையாக இருந்தது.

நியுசிலாந்து, பூமியில் கடைசியாக மனிதர்கள் குடியேறிய நாடு மட்டுமல்ல கொண்வானன் (Gondwanan) என்ற இந்தியா அவுஸ்திரேலியா ஆபிரிக்கா சேர்ந்த பெரிய நிலக்கண்டம். பின்பு புவியியல் மாற்றங்களால் விலகி கடலுக்குள் அமிழ்ந்து போன பிரதேசம். 24 மில்லியன் வருடங்களின் பின்பு மீண்டும் கண்டங்களின் மோதலால் உருவாகியது என சொல்லப்படுகிறது. இந்தப் பகுதியில் ஆதிவாசிகளான மாவுரிகளும் கிட்டத்தட்ட ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பாகத்தான் இங்கு குடிபெயர்ந்தார்களாம். இரண்டு நூற்றாண்டுகளின் முன்பாகத்தான் ஐரோப்பியர்கள் அங்கு குடியேறினார்கள்.
இந்தத் தேசம் நோத் ஐலண்ட் சவுத் ஐலண்ட் என இரண்டு தீவுகளாகி இருக்கிறது. இதில் நோத் ஐலண்ட் எரிமலைப் பிரதேசமாக உள்ளது. இந்த எரிமலைகளால் ஆபத்து இருந்தாலும் பல நன்மைகள் இருக்கின்றன. எரிமலை குழம்புகளாக பூமிக்கடியில் இருந்து வெளியே தள்ளப்பட்டு கனிம சத்து அதிகமாவதால் அவை விவசாயத்துக்கு உவப்பாகிறது. கனிம சத்துள்ள நிலமாக இப்பிரதேசம் இருப்பதால் இங்கு சிறந்த புல்வகைகள் வளர்கின்றன. விவசாயத்துக்கு சிறந்த இடமாகிறது. வழமையாக கடற்கரையில் எங்கும் வெள்ளை மணலைப் பார்த்த எனக்கு கருமையான மணலைக் கொண்டுள்ள ஓக்லண்ட் கடற்கரை ஆச்சரியத்தைத்தந்தது.

இதைப் போல் சவுத்ஐண்ட், கண்ட நகர்வினால் மடிப்புகள் கொண்ட மலைப் பகுதியாக உருவாகி இருக்கிறது. இந்த மலைப்பகுதிகளும் அவற்றினிடையே உறைந்து கிடக்கும் பனிப்பாளங்களும் அவற்றினிடையே பாய்ந்துவரும் அருவி ஊற்றுக்களும் கண்ணுக்கும் மனத்துக்கும் உவகையானது. இங்கு உள்ள மில்போட் சவுண்ட்(Milford Sound) என்ற பிரதேசத்தில், பனிப்பாறைகள் உருகி மலை மடிப்புகளுக்கு இடையே புது வழி சமைத்து கடலுக்குச் செல்கிறது. மலை முகடுகளை ஊடறுத்து பல கிலோ மீட்டர் தூரம் பெரிய ஆறாகி; கடலை நோக்கிச் செல்கிறது. இந்த ஆற்றில் கப்பலில் செல்வது மறக்கமுடியாத ஒரு சுகானுபவம். அதே போல் இங்குள்ள பனிப் பாறைகளால் வேயப்பட்ட மலைகளுக்கு மேலாக உல்லாசப் பிரயாணிகள் ஹெலிகப்டரில் பயணிக்கிறார்கள். நியுசிலாந்துக்கு செல்பவர்கள் தவறவிடக்கூடாத ஒரு அனுபவம் இந்தப் பயணமாகும்.
மலைகள் பிரமாண்டமாக காட்சியளிப்பவை. அத்துடன் மனிதர்களை மலைக்க வைப்பவை. ஆனால் ஹெலிகொப்டரில் செல்லும்போது அவற்றை மனிதன் எளிதாக வென்றுவிடுகிறான் என சிந்திக்க வைக்கும். இந்த மலைகள் சாதாரணமானவை அல்ல. ஏறுவதற்கு மிகவும் கடினமானவை. எவரெஸ்ட் சிகரத்தை முதலில் அடைந்த எட்மண்ட் ஹிலாரி இங்குதான் பயிற்சி பெற்றார்.

அவுஸ்திரேலியாவில் இருந்து போன என்னை ஆச்சரியப்படுத்தியது நியுசிலாந்தின் கால்நடை விவசாயம் ஆகும்.  கடந்து செல்லும் பாதையோரத்தில் செம்மறி, மான், மாடுகள் என மிக அடர்த்தியான கால் நடைவிவசாயத்தை அவதானிக்க முடிந்தது. இங்கு விளையும் புற்களைத் தின்னும் குதிரைகள் பெரும்பாலும் மெல்பன் குதிரை பந்தயத்தில் வெல்கின்றன.

நியுசிலாந்துக்கு உலகம் முழுவதும் இருந்து இளம் வயதினர் உல்லாசப் பிரயாணிகளாக வருகிறார்கள். கரணம் தப்பினால் மரணம் எனப்படும் சகல சாகசங்களுக்கும் இங்கு இடம் உண்டு. ஓக்லாண்டில் உள்ள 328 மீட்டர் உயரமான கோபுரத்தில் இருந்து நாங்கள் சுழலும் ரெஸரோரண்டில் சாப்பிட்டபடியே முழு ஓக்லண்ட் நகரத்தையும் பார்க்க முடியும். ஆனால் பலர் அதில் இருந்து ஸ்கை டைவிங் செய்யும் விதமாக வெளவ்வால்கள் போன்று கீழே இறங்கினார்கள். இதை விட ஸ்கை வாக்கிங் என அந்த கோபுரத்து விளிம்புகளில் நடந்தார்கள். ஓக்லண்ட் பாலத்தில் இருந்து இறப்பராலான கயிற்றில் காலை கட்டியபடி பன்ஜி யம்பிங். இவைகள் போதாதென்று கயாக்கிங் மலை ஏறுவது போன்ற சகல சாகச விளையாட்டுகளும் உண்டு. பனிக்காலத்தில் சகல பனிவிளையாட்டுகளும் இங்கே நடைபெறும். நியுசிலாந்தில் மனிதரைக் கொல்ல எந்த மிருகங்களும் இல்லை. ஏன் பாம்புகளே கிடையாது. விபத்து அல்லது இயற்கைக்கு மாறான மரணங்கள் நடந்தால் இப்படியான சாகசங்களால்தான் ஏற்படும்.
ஓக்லண்ட் நகரம் சிட்னியைப் போன்று பல இனமக்களைக் கொண்ட துறைமுக நகரம். பிஜியில் இருந்து குடிவந்த 250,000 பேர் இருப்பதாக ஒரு இந்திய டாக்சி சாரதி கூறினார். சவுத் ஐலண்டில், பெரும்பாலானவர்கள் விவசாயம் செய்பவர்கள். பிரித்தானியாவில் இருந்து குடிவரவாக வந்தவர்கள்.

நியுசிலாந்து உலகத்தரமான வைன்களையும் உற்பத்தி செய்கிறது. பினோ நோ (Pinot noir) என்ற சிவப்பு வைனும் சவுயோன் புலோக்(Sauvignon Blanc) என்ற வெள்ளை வைனும் உலகப் பிரசித்தி பெற்றவை. முக்கியமாக சவுயோன் புலோக்கின் ருசி பற்றி வைனைப்பற்றி எழுதும் ஒருவர், முதலாவது பாலியல் உறவுக்கு இணையாக ஒப்பிடுகிறார்.

இலங்கையில் இருந்து ஒரு பத்திரிகையாளர் வெளிநாட்டுக்கு போக முயன்ற போது இலங்கையின் பிரதமராக இருந்த டட்லி செனநாயக்கா சொன்னார் ‘உலகத்தில் மூன்று நாடுகள் மிக அழகானவை- இலங்கை, சுவிட்சலாந்து நியுசிலாந்து. இலங்கையை விட்டு செல்லும் போது மற்ற இரண்டு நாடுகளில் ஏதாவது ஒன்றுக்கு போ’என்றாராம். நியுசிலண்டை பார்த்த அளவில் அந்த கூற்றில் உண்மையுள்ளது என்பதைப் புரிந்து கொண்டேன்

SRI LANKA has offered Immigration Minister Chris Bowen an escape for Tamil refugees branded a threat by security agencies and locked in indefinite detention in Australia – saying they are needed back home.
”Help is required in Sri Lanka now,” the country’s top envoy to Australia, Thisara Samarasinghe, told The Age.
”Those who have got a negative assessment, please come back to Sri Lanka. Even if you have been sent out from the place, you will be treated justifiably and fairly and you will be permitted to meet up with your families. Of course, law of the land will prevail.”
Advertisement: Story continues below
Admiral Samarasinghe said he spoke to Mr Bowen several months ago about the impasse created by the several dozen Tamils who fled Sri Lanka’s bloody civil war and were recognised as refugees, only to be deemed a threat by the Australian Security Intelligence Organisation.
He reiterated the offer to bring them home in a telephone conversation last month ahead of a visit by Mr Bowen to Colombo.
The Tamils – who make up the majority of the 47 refugees given an adverse assessment by ASIO – have been refused a visa for release into the Australian community. They are not permitted to see the evidence against them and are effectively barred from appeal.
But the offer of return is cold comfort to Australia, which would be breaking its international obligations under the refugee convention to send them back to Sri Lanka.
Rachel Ball, from the Human Rights Law Centre, said any diplomatic assurance was meaningless after a person was found to be a refugee, with Sri Lanka already found not able to provide protection.
Mr Bowen’s office also made clear yesterday the government would not be pursuing Admiral Samarasinghe’s offer.
But the legal limbo created by the ASIO ruling has taken a toll on those in detention.
A spate of suicide attempts among those black-banned by ASIO have occurred in the past month, including by two Tamil men in a detention centre in Melbourne’s north and a third who threatened to take his own life before being restrained.
Admiral Samarasinghe said the option to return them home should not be ruled out given Sri Lanka had ”rehabilitated” nearly 11,000 people said to be former Tamil Tiger fighters.
”This is a record that no country in the world can match,” he said. ”That is the extra mile that the Sri Lankan government is going in reconciliation, but the West doesn’t unfortunately appreciate that and give any credit.”
He said Sri Lanka was now free of suicide bombings, unemployment was low and the economy was growing, with the country aiming to become the ”jewel of Asia”.
Admiral Samarasinghe also dismissed the controversy surrounding his appointment as high commissioner to Australia last year, with protests by local Tamil groups over his war record as a naval commander. ”I was credited for rescuing the civilians from terrorists,” he said.
- Meanwhile, federal police said a boat carrying 63 passengers had been intercepted at the Cocos Islands. It is the first boat to arrive at the islands in at least two years and comes as the number of people seeking asylum in Australia continues to surge.

http://www.theage.com.au/national/sri-lanka-calls-for-tamils-to-return-20120516-1yrbf.html#ixzz1v4envB1a

Despite the idyllic setting in the Coco Islands however, there is trouble in paradise.

2,750 kilometres northwest of Perth, and halfway between Madagascar and Canberra, is Australia’s most isolated Centrelink office.
Home Island is the unemployment capital of the Indian Ocean. It is home to a unique group of Australian citizens living in paradise at the taxpayers’ expense.

From the office Haji Adam coordinates welfare payment for the 550 odd population living in the unspoilt paradise that is Australia’s Cocos Keeling Islands.

Adams is not only Centrelink’s agent but also Chief Imam, the religious leader of the Muslim community which for nearly three decades has battled unemployment.

Living in paradise comes at a cost. The jobless rate fluctuates from 60 to 80 per cent, and the cost of importing food and freight is high.

“At the moment I have a number of customers who really have expressed their concern about the rate of payment from Centrelink. It is not really enough because of the cost of living, so I think it is really difficult,” Adam said.

Next financial year, the Federal Government has allocated nearly $53,000 for every person on the islands. All up it is around $37 million to maintain health, education, communication and airline services, and that is on top of a dole bill that runs into the millions each year.

On Home Island you can’t buy alcohol or cigarettes. There are no pubs and pokies, and peoples’ lives are guided by their Islamic faith, but still governed by Australia Law. And while there aren’t the employment opportunities of those from mainland Australia, there is evidence of Centrelink fraud, and it has raised questions as to whether the welfare payments to the Cocos Island are being properly administered.

John Clunies-Ross is the direct descendent of the Scottish family who ruled the islands for five generations. Clunies-Ross’s father was forced to sell the islands to the Commonwealth in 1978, and since then the coconut processing industry collapsed, and the islanders’ jobs evaporated.

“They could not afford what they have, so a few of them have to go on the dole, otherwise they couldn’t afford it,” Clunies-Ross said.

There is no work for the dole program, and many of those able to work do so part time to share employment opportunities. But some are still exploiting the system.

41-year-old Azman Arkrie and his five children live in one of the 100 government provided homes on the island. He has been back just over a week from serving two months of a three month sentence in jail in Western Australia for Centrelink fraud.

He has so far paid back $11,000 of the $30,000 he illegally claimed.
Arkrie claims he was unlucky to have been caught, because he certainly was not acting alone.
Next month another home islander will face a court accused of claiming Centrelink benefits for two children who don’t exist, and while many people declined to comment on camera, it was confirmed from various sources across both islands that overpayment of welfare on the island had been rife for years.

Dieter Gerhard has lived on the archipelago’s west island for more than twenty years. He says “Australia has bred a welfare mentality, and it has bred that mentality by basically whatever Home Island, wanted the Government was there writing a big cheque.”

Loyd Liest is the only European living outside the settlement on Home Island. “I know the Government has spent a lot of dough trying to re-educate and retrain the people in that, but it hasn’t sort of worked,” he said.

Household incomes are often pooled and a housing shortage on Home Island means extended families live under the one roof. If no one in the household works, combined incomes could be more than $1,200 per week.

“Could there have been a better education program there, that if people were receiving benefits that may have been dubious, to perhaps give them a tap on the shoulder some time ago, and say ‘hey guys, this isn’t something that you’re entitled to’,” Gerhard asked.
Locals argue that local Imam and Centrelink agent Adam should have done just that, given he certifies all births, deaths and marriages on the island.
He was unable to talk to Today Tonight about the issue, but told us over the phone that despite the small number of clients, he was not privy to all islanders’ welfare claims.
Adam’s bosses at Centrelink in Canberra refused to talk to Today Tonight on camera. Despite having an employee on the island they say they are unable to confirm how many investigations are ongoing into the misappropriation or overpayment of Australian taxpayer funds.
Response statements
Department of Human Services
• The Department of Human Services regularly reviews customers’ entitlements to ensure they are receiving the correct payment for their situation.
• The Department of Human Services receives about 2,000 tip offs a week from people who believe someone they know is ripping off the system.
• Each tip off is assessed by members of the department’s specialist compliance teams who are based around the country.
• You can report via the tip off phone line which is 13 15 24 or online, by letter or email.

White rice linked with diabetes type 2
Studies have shown that the association between white rice consumption and risk of type 2 diabetes has been examined in both Asian and Western populations, but the findings are not entirely consistent across studies
The substantial difference in baseline rice intake levels between Asians and other populations for whom rice is not a staple food may contribute to the inconsistency of existing results
Pooled data suggest that higher white rice consumption is associated with increased risk of developing type 2 diabetes in comparison with lower intake levels
This association is stronger for Asian (Indians, Sri Lankans, Chinese and Japanese) populations than for Western populations

Overall, there was a dose-response relation between higher intake of white rice and increasing risk of diabetes (ref: BMJ 2012; 344 doi: published 15 March 2012)

There are more studies to show that eating white rice regularly, as is commonly done in many Asian countries, may increase risk for developing type 2 diabetes. Researchers looked at data from four studies: two in Asian countries (China and Japan) and two in Western countries (the U.S. and Australia). All participants were diabetes-free when the studies began.

On average, people from Asian countries ate about four servings of white rice daily. Individuals in Western countries, however, ate less than five servings a week. The study found that the more servings of white rice a person eats per day, the greater their risk for developing type 2 diabetes, the form of diabetes most closely linked to obesity.

According to the new study, diabetes risk rises by about 10% with each increased serving per day of white rice.
Spyros Mezitis, MD, agrees that all white starchy foods increase the risk for diabetes when eaten in excess. He is an endocrinologist at Lenox Hill Hospital in New York City.
Anyone at risk for diabetes should focus on reducing the number of calories they eat, losing weight (if they are overweight or obese), and replacing white carbs with whole grain foods. “Always try to eat less and go for the whole grain instead of the white starch,” he says.
Tracy Breen, MD, is the director of diabetes care for North Shore-LIJ Health System in Great Neck, N.Y. She says that what you eat, and how much of it you eat, is only part of the equation. Genes also count when it comes to diabetes risk.
“It is never just one thing,” she says. “It’s what you eat, what you do, and your genes. We can’t change our genes, so it’s important to think about how food plays into our culture.”
Some experts, including Connie Diekman, RD, say that the jury is still out on whether white rice really increases diabetes risk. She is the director of university nutrition at Washington University in St. Louis
Pasta is good for diabetes
Pasta has a lower Glycemic Index (GI) than rice, and does not cause sugar in the blood to rise quickly due to the benefits of prolonged carbohydrate absorption.
Slow-release carbohydrates/low glycaemic index (GI) foods may have benefits for healthy longevity and physical and cognitive performance, and may play a key role in preventing chronic diseases such as obesity, diabetes, coronary heart disease and certain cancers. (GI measures how rapidly a carbohydrate triggers a rise in blood sugar — the higher the number, the greater the blood sugar response.)
Like rice, pasta is not eaten alone, but with vegetables, fish, legumes and lean cuts of poultry and meat. By combining with these accompaniments you further slowdown the rate of absorption. Most pasta is made from semolina flour unlike bread made from common wheat flour. Semolina is considered a better carbohydrate than wheat flour. Pasta is not a white food, considered golden or amber because it is made from semolina flour, which is ground from durum wheat. Semolina flour is considered healthier than white wheat flour used to make white bread. Semolina is a product of wheat milling that is created when the wheat kernels are processed using corrugated cast-iron rollers. During this phase of wheat milling, the bran, germ and endosperm are separated and the endosperm breaks into coarse grains. These coarse grains are called semolina and are used in the production of many food products. Pasta is a good source of B vitamins, iron, and niacin. It is low in sodium and cholesterol free. The endosperm has no fibre as in the bran.
Eating eggs can benefit people with type 2 diabetes
Much maligned egg is in the forefront today when considered being healthy and for well-being,
People with type 2 diabetes may include eggs in their diet as part of a healthy weight-loss eating plan.
The new research, published in the February edition of the British Journal of Nutrition, has revealed eggs are not only a great source of protein for people with type 2 diabetes but that a high protein diet which includes nutrient-dense eggs can actually deliver significant health benefits.

The research found that two eggs per day did not adversely affect the cholesterol levels in people with type 2 diabetes but in fact improved levels of HDL-C (‘good cholesterol’) in those people in the egg protein arm of the study.

The British Journal of Nutrition article titled ‘Egg Consumption as part of an energy-restricted high-protein diet stated that eggs improves blood lipid and blood glucose profiles in individuals with type 2-diabetes’.
Drinking soft drinks (Sodas)
Indeed, a study of more than 90,000 women tracked for eight years by researchers at Harvard University in the United States found those who had one or more servings a day of sugar-sweetened soft drink or fruit punch were twice as likely to have developed type 2 diabetes during the study compared with those who rarely had these drinks.
Exercise the best prescription for diabetes
Exercise is the best medicine for all chronic disease like for an ailing heart, diabetes, or keeping fit and healthy right through life. Exercise is the best remedy more for slow growing adult type of diabetes than the early onset diabetes. Both aerobic and strength training on a daily basis can reduce the blood sugar level in the blood without medication. Such control depends how much you exercise, and the time involved whether you could spare such time. Such exercises like walking or swimming, strengthens the heart, lungs, and muscles, and controls the blood pressure and blood sugar.
Walking or other moderate-intensity exercise, three to seven days a week, for a total of 150 minutes per week OR jogging or other vigorous exercise, three days a week, for a total of 90 minutes per week, and Weight lifting or other muscle-strengthening resistance exercise (weight machine, etc.) three days a week. Regular exercise cuts the risk of more than 20 illnesses.
The chance of major diseases, including colon cancer, heart disease, diabetes, osteoporosis and stroke are all reduced with weekly exercise, according to the study published in the International Journal of Clinical Practice.
Apart from not smoking, being physically active is the most powerful lifestyle choice an individual can make for improved health outcomes, especially those suffering from diabetes.
Initially, when you are diagnosed having diabetes, it is best to start on a walking program, at least half an hour daily, without having special tests. For more active exercises it is best that you have a stress (treadmill) test first if you haven’t been active, or having been diagnosed with heart disease, or any other chronic disease, or unexplained shortness of breath and chest pain.
When you are given the okay for vigorous types of exercise, you may start with a low-impact activity like walking, swimming, or bicycling, gradually increasing weekly to reach the maximum level within your ability. It is said that the best time to exercise is an hour or so after eating, when your blood sugar is likely to be higher. Exercising before meals may give an appetite to eat more and the purpose will be lost and you are bound to put on weight.
To be certain how exercise responds to lowering of blood sugar, you may check your blood sugar levels before and after meals. Exercise seems to prompt your body to use insulin efficiently- if you eat a sensibly-sized meal. Exercise also controls insulin, blood pressure, weight, and well-being.
While regular exercise can help control blood sugars, it can cause your sugar to drop. To help keep your levels in check, your doctor may recommend you test your blood sugar before and after exercise. If exercise makes your blood sugar dip, don’t avoid exercise. Instead, have healthy snacks — like fruit — with you to avoid a serious drop.
Juice, fruit, hard candy, or glucose tablets are all sources of quick sugar that can help if you’re feeling the effects of low blood sugar. Feeling tired, weak, or shaky are tell-tale signs. When your blood sugar drops (hypoglycaemia), your goal should be to get at least 15-20 grams of sugar or carbs. Avoid foods with sugar in combination with fat, like chocolate. Fat can slow your body’s ability to get the carbs it needs quickly enough. Carry “jelly beans” with you wherever you go, as sugar levels may go down without your knowing and jelly beans would be a lifesaver.
In conclusion, go on a low GI diet and a daily exercise program if you desire to keep away from anti-diabetic medication for life.

நடேசன்
அவுஸ்திரேலியாவில் இருந்து யாழ்ப்பாணம் சென்ற ஒரு பெண்மணியிடம் அங்கே பணியிலிருந்த இராணுவ ஊழியர் ஒருவர் “ உங்களுக்கு நல்ல தலைவர்கள் இல்லை” என்று பரிதாபப்பட்டாராம்.நான் இந்த ஆண்டு ஆரம்பத்தில் இலங்கையில் நின்றபோது அந்த இராணுவஊழியர் அந்தப்பெண்மணியிடம் சொன்ன அதே கருத்தையே சில படித்த சிங்கள அன்பர்கள் என்னிடமும் சொன்னார்கள். அக்கருத்தை நான் ஆமோதிப்பேன் இல்லையெனில் சிரித்து சமாளிப்பேன். ஆனால் மனதிற்கு அது கசப்பான உண்மைதான்.
எதிர்வரும் பாராளுமன்றத்தேர்தலில் தமிழ்ப்பிரதேசங்களில் 24 அணிகள் போட்டி இடுவதாக எனது நண்பர் ஒருவர் யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து கூறினார் . இதேவேளையில் ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்டவர்கள் அம்பாறை மாவட்டத்தில் தேர்தலில் குதித்திருப்பதாக பத்திரிகையில் பார்த்தேன் தமிழ்ப் பகுதிகள் கடந்த 30 வருடங்களாக ஜனநாயக உரிமை மறுக்கப்பட்ட பிரதேசமக இருந்ததால் தற்பொழுது சுதந்திர காற்றை சுவாசித்துக் கொண்டு ஏராளமானவர்கள் பதவிக்குப் போட்டி இடுகிறார்கள். பத்திரிகையாளர்கள் ஏழுத்தாளர்கள் விரிவுரையாளர்கள் டொக்டர்கள் ஏன் சிட்னியில் இருபது வருடங்களாக வசித்து வந்த நண்பர் செல்வராஜாகூட இத் தேர்தல் களத்தில் இறங்கியுள்ளார். இவர்களைவிட விடுதலைப்புலி எதிர்பாளர்கள் பலரும் இந்த தேர்தலில் பல அணிகளின் சார்பில் போட்டி இடுகிறார்கள்.

இலங்கைத்தமிழர்கள் தங்களது தலைவர்களை, வழிகாட்டுபவர்களை தாங்களாக தேர்ந்து எடுப்பதற்கு இது ஒரு பொன்னான சந்தர்ப்பம். காலம் காலமாக கல்வியில் பெருமை வாய்ந்ததாக சொல்லும் இந்த தமிழ்ச்சமுதாயம் தனக்கு முன் வைக்கப்பட்டவர்களின் தராதரங்களை சீர் தூக்கிப் பார்த்து திறமையான பொற்கொல்லன் போல் உரசிப்பார்த்து தேர்ந்து எடுக்கும் என நம்புகிறேன்
நிச்சயமாக சம்பந்தர் தலைமையில் தமிழ் தேசியக்கூட்டமைப்பு அணியின் தரம் தற்பொழுதுதான் கூடியுள்ளது என்பது உண்மை. நண்பர் செல்வராஜா அரசியல் விஞ்ஞானம் படித்தவர் விரிவுரையாளர் சிவச்சந்திரன் முன்னாள் யாழ். மாநகர ஆணையாளர் சிவஞானம் போன்றவர்கள் நிச்சயமாக பாராளுமன்றத்துக்குச் செல்ல தகுதியானவர்கள். இவர்களைப்; போன்றவர்கள் போட்டியிடக்கூடிய ஒரு சூழ்நிலையை உருவாக்கியது மகிந்த ராஜபக்ஷவின் அரசாங்கம். இல்லையெனில் நண்பர் செல்வராஜா சிட்னியை விட்டுப் போய் இருக்க மாட்டார். பேராசிரியர் சிவச்சந்திரன் பல்கலைக்கழகத்துடன் இருந்திருப்பார். முன்னாள் ஆணையாளர் சிவஞானம்  இளைப்பாறிய நிலையை தொடர்ந்திருப்பார்.
கடந்த பாரளுமன்றத்தில் தமிழ் தேசியக்கூட்டமைப்பின் பெயரில் 22பேர் அங்கத்துவம் வகித்தனர். திறமையானவர்கள் என நான்கணிக்கும் சம்பந்தர் சுரேஷ் போன்றவர்களும் உயிருக்கு பயந்து விடுதலைப்புலிகளின் குரலாக ஒலித்தார்கள் இவர்களோடு மேலும் சிலரை ஊரில் எதற்கும் பிரயோசனம் இல்லை என தெரிந்தும் தாம் நினைத்தவர்களையும் விடுதலைப்புலிகள் பாராளுமன்றத்துக்கு அனுப்பியிருந்தார்கள். இம்முறை அப்படியான பலர் நீக்கப்பட்டுள்ளார்கள். தற்போதைய தமிழர்கள் இருக்கும் நிலையில் நீக்கப்பட்டவர்கள்; அதிதீவிரவாதம் பேசியவர்கள். இவர்களின் இத் தீவிரவாதம் பலன் அளிக்காது. இந்த நிலையில் வடக்கிலும் கிழக்கிலும் அரைவாசிக்காவது தமிழ் தேசியகூட்டமைப்பு அணி கைப்பற்றும் என நினைக்கிறேன்.
இந்த நிலையில் தமிழ்தேசிய கூட்டமைப்பு தமிழ் சமூகத்துக்கு என்ன செய்வார்கள் என்பதே இங்கே இருக்கும் முக்கியமான கேள்வி. இவர்களின் தேர்தல் விஞ்ஞாபனம் எனக்கு எந்தவொரு தைரியத்தையும் கொடுக்கவில்லை.
தமிழ்த்தேசியம் சுயநிர்ணயம் எனப் பிரபாகரன் பேசியபோது 25000 பயிற்றப்பட்ட புலிகளும் கிட்டத்தட்ட 6 பில்லியன் டொலர் பெறுமதியான ஆயதங்களும் இருந்தன. ஆனால் இறுதியில் நடந்தது எல்லோருக்கும் தெரியம். மகிந்த ராஜபக்ஷ அரசாங்கம் உங்கள் வார்த்தையை கேட்காது என்பது உங்களுக்கே தெரியும்;. கிடைக்காத விடயங்களை பேசாமல் மக்களின் வாழ்வாதாரப் பிரச்சினைகளைப் பேசுங்கள். மாகாண அதிகாரங்கள் வந்தால் வன்னிமக்களுக்கு சாப்பாடு போடாது. சோறா சுதந்திரமா எனக் கேட்டவர்கள் நீங்கள். இம்முறை குறைந்த பட்சம் 5 வருடத்துக்காவது பொருளாதாரத்தைப் பற்றி பேசுங்கள்.
தற்போது உங்கள் முன்னே இருக்கும் முக்கிய மூன்று விடயங்கள்:-
1) அகதி முகாம்களில் இருக்கும் வன்னிமக்களும் அவர்களின் புனர்வாழ்வும்
சகல வாழ்வாதாரங்களும் அழிக்கப்பட்ட நிலையில் உள்ளது இந்த வன்னிமாவட்டம். போர் காலத்தில் மட்டுமல்ல போருக்கு முந்திய விடுதலைப்புலிகள் காலத்திலும் மக்கள் கையேந்தித்தான் வாழந்தார்கள். இலங்கை அரசாங்கமும் தனியார் நிறுவனங்களும் உணவளித்தன. இந்த நிலைதான்; பலவருடங்களாக நீடித்தது. நிச்சயமாக யுத்தத்தால் இந்த நிலைமை மேலும் மோசமடைந்துள்ளது. இதை சீர்படுத்;துவது வன்னிமாவட்டத்தில் இருந்து தெரிவு செய்யப்படுபவர்களது கடமை.
2)அரசாங்க சிறைகளில் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் விடுதலைப்புலி இளைஞர்களை விடுவித்து இவர்களை கொழில் பயிற்சியில் ஈடுபடுத்தவேண்டும். இவர்கள்தான் தமிழ்சமூகத்தின் விடுதலைக்காக தூயசிந்தையோடு உயிர்கொடுக்கப் போனவர்கள். இந்த இளைஞர்கள் தற்பொழுது அரசியலில் மட்டும் அனாதையில்லை. சகல விதத்திலும் அனாதைகள்
குறைந்த பட்சம் கிழக்கு மாகாணத்தில் கருணா என்ற முரளீதரன் விடுதலைப்புலிகளில் இருந்து பிரிந்த போது அவர்களுக்காக பேச ஒருதலைமை இருந்தது. பலரது வாழ்வுகள் பாதுகாக்கப்பட்டது. பல பெண்பிள்ளைகள் வாழ்வாதரத்துக்காக போராடினாலும் குடும்பங்களாக இருக்கிறார்கள். எதிர்காலத்தைப்பற்றி கனவு காணுகிறார்கள். ஆனால் வடபகுதி இளைஞர்கள் பிழையாக வழி நடத்தப்பட்டது மட்டுமன்றி எதிர்காலத்தைப்பற்றிக்கூட நினைக்க முடியாமல் இருக்கிறார்கள். இவர்களுக்கு போருக்கு ஆயுத உதவி செய்த வெளிநாட்டுத்மிழர்கள் பலர் தற்போது வாய்மூடி மௌனிகளாகிவிட்டனர். இதுவரைகாலமும் சேர்த்த பணத்திற்காகதான் நாடுகடந்த ஈழம், வட்டுக்கோட்டை தீர்மானம் என கப்சாவிடுகிறார்கள். எனவே இலங்கையில் தமிழ்ப்பிரதேசங்களில் தெரிவாகவிருக்கும் தமிழ்த்தலைவர்கள்தான் தடுத்துவைக்கப்பட்டிருப்பவர்களின் விடுதலைக்காக குரல் கொடுப்பது மட்டுமன்றி, அவர்களுக்கு தொழில் பயிற்சி கூடங்களை உருவாக்கிக்கொடுத்து தங்கள் கைகளை நம்பி இருக்கும் தன்னம்பிக்கை கொண்டவர்களாக மாற்றவேண்டும்
3 வடக்கு கிழக்கு மாகாணத்தில் பொருளாதார அபிவிருத்தி:-
யுத்தத்தால் பாதிக்கப்பட்ட பிரதேசத்தை இரண்டாவது உலகப்போரால் பாதிக்கப்பட்ட ஐரோப்பாவை கட்டமைத்ததை உதாரணமாகக்கொண்டு கட்டி எழுப்பவேண்டும்

இந்த மூன்று விடயங்களிலும் உங்கள் கடந்தகால முயற்சிகள் மிக சொற்பம். உணர்வுமயமான பேச்சினால் காலத்தை ஓட்டினீர்கள். தற்போது தமிழ் இனம் மிகவும் தாழ்ந்த நிலையில் உள்ளது.
இவற்றை நீங்கள் செய்வதற்கு அரசாங்கத்தின் ஒத்துழைப்புத் தேவை. அரசாங்கத்தை எதிர்த்து திட்டிக்கொண்டு எதுவும் சாதிக்க மாட்டீர்கள். தற்போது இலங்கை அரசாங்கத்தின்மீது இந்தியா மற்றும் மேற்கத்தைய நாடுகளில் வதியும் தமிழர்கள் கொண்டிருக்கும் நல்லெண்ணத்தை சரிவர பாவிக்க வேண்டிய சரித்திர கடமை தங்களிடம் உள்ளது.
தற்போதைய நிலையில் சிங்கள மக்களும் இந்தப்போரினால் பாதிப்படைந்துள்ளார்கள். கிட்டத்தட்ட முப்பதினாயிரம் இராணுவத்தினர் உயிரை இழந்துள்ளார்கள். அவர்கள் குடும்பங்கள் பாதிக்கபட்டிருக்கிறது
எவ்வளவு ஆயிரம் பேர் அங்கவீனர்களோ?
விடுதலைப் புலிகளின் கைகளால் கொலை செய்யப்பட்டவர்கள் மற்றும் அகதிகளாக்கப்பட்ட (யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து துரத்தப்பட்ட) முஸ்லிம் மக்களிடம் பாதிப்பு ஆழமாக மனதில் பதிந்திருக்கும்.
எமது நாட்டில் ஒவ்வொருவருக்கும் தனிப்பட்ட முறையில் ஒரு 83 ஜுலைகலவரம் நடந்துள்ளது.
இவர்களது துன்பங்களுக்கு நாங்கள் ஏதோவிதத்தில காரணமாக இருந்திருக்கிறோம். இவர்களது துன்பங்களை அங்கீகரித்து இன நல்லுறவை வளர்த்தால் மட்டுமே இலங்கையில் தமிழர்களுக்கு சுபீட்சம் வரும். பல்லினம் கொண்ட நாட்டில் நாங்கள் மட்டும் தனித்து முன்னேற முடியாது.
பாரிய கடமையை செய்வதற்கு நீங்கள் மகாத்மாக்களாக இருக்கத்தேவையில்லை. எம்மக்களது துன்பங்களோடு மற்றவர் துன்பத்தையும் புரிந்துகொண்டு மக்களிடம் உண்மையை பேசினால் மற்றவை எல்லாம் தானாக வந்து சேரும்.

This Tamil Language inscription was found in China.

It was found about 500 miles north of Canton, in a place called Chuan Chou. This is a port city. It was an important port city in the ancient times also.

Normally, the Tamils used to sail to Ta Kua Pa in the west coast of Thailand.
They would then take an overland journey across the Isthmus of Kra to other ports like Nakon SiTammarat or Songkla. These ports were on the east coast of Thailand. From there they would sail on to one of the ports of present day Vietnam. Then they would sail northwards to Canton.

A straight sail would be a longer distance which would take them across the Bay of Bengal, Straits of Malacca, Gulf of Siam, and South China Sea. They would have to sail around the Malay Peninsula. This would have increased their journey by more than a thousand miles and would have taken up several more months.

Apart from Canton, the Tamils had gone to other places also and
established their own colonies. The merchant guilds like ‘Thisai Aayiraththu AinnuuRRuvar’ was very active around this part of the world.

In Chuan Chou, there was a Sivan Temple. In that temple, an image of Siva was consecrated under the ‘Firman’ – royal orders of ‘Sekasai Khan’.
This was done for the health of ‘Sekasai Khan’.
‘Sekasai Khan’ in this inscription is the name of Kublai Khan himself.
His full name was Kublai Sekcen Khan.
Sekcen Khan became Sekasai Khan in Tamil.
The Sivan Temple was known as ThiruKathaleesvaram and the Lord of the temple was known as ThiruKathaleesvaram udaiya Naayanaar.
The person who executed the order was Thava ChakkaravarththikaL Sampandha PerumaL.
It was done on the Chithra Paurnami day of Saka Era 1203 – 1281 AD.

This was during the rule of Kublai Khan who came to power in 1260 and ruled until 1294 AD.
Now, something about Kublai Khan and the Mongols………

The Mongols were a loose group of tribes wandering around the Cental Asian grasslands with their horses and cattle. They were warlike.
At one point of time, a great leader among them rose. He united all the Mongols and made them into a powerful force. He was also a clever strategist. He conquered Persia, Central Asia, Russia, parts of Europe, parts of Middle East, and China.
No single man till today has conquered so much land with his armies within a short period of time.
He was elected as the Grand Khan, the supreme leader of the Mongols.
After his death, there were problems of inheritance. After Chengiz Khan, the Mongol Empire was divided into four parts of which China was one. The others were Persia, Russia and Europe, and the original homeland of Mongolia itself. One of them would be elected as the Grand Khan or Khan of Khans.
Kublai Khan was the grandson of Chengiz Khan.
He was the third son of the fourth son of Chengiz Khan.

Kublai became the Grand Khan of all Mongols. He took China as his part of inheritance and ruled from there. He built Beijing and moved the capital there. He also had a summer capital. His country was big, wealthy, and prosperous.
He was mighty and powerful. His armies were immense, powerful, and invincible.
Only on two occassions, his armies failed. One was a naval expedition to Java which did not take place.
The other one was huge naval invasion of Japan. Due to a freak storm known as Kami Kaze, the ships were all destroyed. Whatever was left of his army was killed off by the Japanese.
Although he was a Mongol, he did not Mongolise the Chinese; neither did he force any change in administration. He only made it smoother and more efficient.
His rule of thumb was efficiency. He revolutionised communications and postal systems. His espionage services were superb.
In spite of all this, he never learned Chinese.
He started an Imperial Dynasty called the Yuan Dynasty.
He ruled during the time when the Imperial Pandyas were ruling Tamilnadu and Kerala.
The Pandyas were on very close friendly terms with the Great Kublai Khan.
At the time that the inscription was inscribed, Kublai Khan was very ill.
Marco Polo, the Venetian traveller spent seventeen years at the court of Kublai Khan.
When he found that the Great Khan was getting old and sickly, he got permission and left China.

It should be noted that he temple was consecrated according to the Firman of the Emperor.
The word, ‘Firman’ is used in the inscription. ‘Firman’ is a Royal Order, instuction, or proclamation. When the Mongols captured the Middle East, Persia, and Central Asia, they adopted words and traditions of these regions.
The last line of the inscription is in Chinese characters.
Chola types of statues were also found in the temple site.
This is a rare inscription in Tamil which is found outside TamilNadu.